Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Минойлық зират, Грекия, Крит
Minoan cemetery in Crete, Greece
Фурни (Φουρνί, сондай-ақ Фурни) – Криттегі ежелгі минойлық зираттың археологиялық орны, б.з.д. 2400 жылы құрылып, б.з.д. 1200 жылға дейін қолданылған. "Фурни" грек тілінде "пеш" немесе "тозақ" деген мағынаны білдіреді және зират орналасқан төбенің аты. Фурни Грекияның Ираклион қаласы, Эпано Арханес, 70100 пошта индексінде орналасқан. Фурниді Юктас тауынан көруге болады. Бұл Архан қаласының солтүстік-батысында, Архан мен Като Архан арасындағы шағын төбе. Фурниге Арханнан басталатын көрнекті жолмен жетуге болады. Бұл минойлықтар үшін маңызды жерлеу орны болған. Мәйіттерді жерлеу минойлық қоғамның мүшелерін үнемі және белсенді түрде қатыстырған. Архан аймағындағы ең ірі зират 1957 жылы табылып, 1965 жылдан бастап 25 жыл бойы Яннис Сакелларакис тарапынан қазба жұмыстары жүргізілді. 6600 шаршы метрлік зиратта әртүрлі пішін мен мөлшердегі 26 жерлеу құрылысы бар.
Phourni (Φουρνί, also Fourni) is the archaeological site of an ancient Minoan cemetery in Crete, established in 2400 BC and lasted until 1200 BC. Phourni is Greek for "furnace, oven" and the name of the hill on which the cemetery is located. Phourni is located at 70100 Epano Archanes, Heraklion, Greece—located on a hill in north central Crete. Phourni can be seen from Mount Juktas. It is a small hill situated northwest of Archanes, between Archanes and Kato Archanes. Phourni is reachable from a signed scenic path that starts at Archanes. It was an important site for Minoan burials. The burials consistently and proactively engaged the community of the Minoans. The largest cemetery in the Archanes area was discovered in 1957 and excavated for 25 years by Yiannis Sakellarakis, beginning in 1965. The 6600 sq m cemetery includes 26 funerary buildings of varying shapes and sizes.
Жерлеу рәсімдері
Адамдар «үй қабірлерінде» – тіктөртбұрышты, ұзын және тар камераларда немесе төбесі дөңгелектелген, төбелі қабірлерде жерленген. Фурниде біріншілік жерлеуді аяқтау жиі кездесетін жағдай еді: толық және бұзылмаған жерлеу, себебі қалдықтар одан кейін жылжытылмаған. 1965 жылы табылган төбелі қабір б.з.д. 14 ғасырға жатады және Микен мен Орхомендегі төбелі қабірлермен ұқсас жоспарға ие. Қабірге кіретін жердің оңтүстік бөлігінде ерте миной төбелі қабірлері мен сүйек сақтау орындары қазылып алынды. Табылған заттардың ішінде құрбандық шалынған жылқының бөліктері, бұқаның бас сүйегі, бейнесі ойылған культтік сахнасы бар алтын жүзік, пышақтар, таразыдан алынған қорғасын салмақтар, 46 тоқыма салмағы, шарап қысу станогы, құю үстелі, қоңырау пішіндес мүсіндер, шамамен 250 кесе, ерте миной II мөрлері, египеттік диорит вазасы, азу тісінен жасалған мөрлер мен амулеттер және бағаналы крипта бар. Кейбір ғимараттар препалатиалдық кезеңде, яғни ең көп қолданылған уақытта салынған, ал басқалары протопалатиалдық кезеңде салынған. Мөр тастар ерекшеленеді, себебі олар минойлықтарды олардың мәртебесі, жеке басы, діні немесе жазба жүргізу әдістері арқылы ажыратады. Олар «топтық идентификациядан туындаған жеке мәртебені білдірудің» құралы ретінде қарастырылды. Мүмкін, әр қоғамдық топтың басшылары өздерінің топтық және жеке танылу белгілерін көрсететін мөрге ие болған, олар түрлі іс-әрекеттерде (мысалы, экономикалық, әкімшілік, діни) қолданылған. Мөр тастардың бейнелері миной діни практикаларын немесе мөр тасының суретіне байланысты иесінің ерекшеліктерін түсінуге көмектеседі. 136 мөр тас миной хронологиясының (салынған мерзімі деп есептелетін уақыт) негізінде әртүрлі кезеңдерге бөлінген: I кезең – IV кезең. Мөр тастар EMI-ден MMIA-ға дейін сақталып қалған. «I кезең препалатиалдық кезеңнің бірінші бөлігін, II кезең кейінгі препалатиалдық кезеңді, ал III кезең препалатиалдық кезеңнің соңында басталып, алғашқы сарайлардың алғашқы кезеңіне дейін созылады». Арханнан алынған мөр тастарды пайдаланып, қазба жұмыстарын жүргізушілер «мөр тастарын жасау үшін қолданылған әртүрлі материалдардың қолданылу мерзімін анықтады», «формалардың хронологиялық тізбегі мен типологиясын одан әрі нақтылады», «мөр тастардың әлеуметтік маңыздылығына қатысты бірнеше мүмкіндіктерді ұсынды», себебі оларды халықтың шамалы бөлігі ғана қолданған. Кез келген миной мөр тастарын қарауға болады.
People were buried in either “House Tombs” which are rectangular long and narrow chambers or tholos tombs which are rounded structures that were built into a hillside. At Phourni, it was quite common to complete a primary burial: one that is complete and undisturbed, as no remains were moved after the fact. A tholos tomb first discovered in 1965 dates to 14th century BCE and shares a ground plan with tholos tombs at Mycenae and Orchomenus. Early Minoan tholos tombs and ossuaries have been excavated in the south part of the cemetery. Finds include a dismembered corpse of a sacrificed horse, a bull's skull, a gold ring from a burial with a cultic scene engraved on it, knives, lead weights from a scale, 46 loom weights, a wine press, a libation table, bell shaped figurines, approximately 250 cups, Early Minoan II seals, an Egyptian diorite vase, ivory seals and amulets and a pillar crypt. Some buildings were built in the Pre Palatial period—the time they were most frequently used, but others were also built in the Proto palatial period. Seal stones were personable, as they distinguished Minoans from one another through their status, identity, religion, or record keeping modes. They were seen as a way to "express personal status that emerged from group identity. Perhaps the leaders of each group in a community possessed a seal that showed both group identity and personal position and status, being used in various activities (e. g. economic administrative, religious)." The iconography of the seal stones are helpful in understanding Minoan religious practices or personality of the owner, depending on the scene of the seal stone. The 136 seal stones are categorized into different phases based on Minoan Chronology (the suspected time when they were built): Phase I Phase IV. The seal stones date back to EMI to MMIA. "Phase I covers the first part of the prepalatial period, phase II the later pre palatial and Phase III starts at the end of the pre palatial and lasts until the early phase of the first palaces." Using the seal stones from Archanes, excavators have been able to "clarify the periods of use of various materials used for sealstone manufacture", "provide some further resolution of the chronological succession and typology of shapes", "offer some possible insights into the social significance" of sealstones as only a small percentage of the population used them. Generic Minoan Sealstones can be viewed at as well.