Кіріспе

"The Real Thing" - Генри Джеймстің қысқа әңгімесі, оны алғаш рет С. С. МакКлюр бірнеше американдық газеттерде таратып, кейін 1892 жылғы сәуірде британдық "Black and White" журналында және келесі жылы "The Real Thing and Other Stories" жинағындағы бас әңгіме ретінде, "Макмиллан" баспасында жариялады. Көптеген оқырмандар бұл әңгімені теңдеу ретінде қарастырады, ол Джеймсті қызықтырған шындық пен көрініс арасындағы қарама-қайшылықты көрсетеді, әсіресе оның шығармашылығының соңғы кезеңдерінде. Әңгімені баяндаған суретші үшін нағыз нәрсе оның коммерциялық мақсаттарына мүлдем жарамайды. Бұл оқиға шындық пен бейнелеудің тығыз байланысқан қоғамының бақытсыз құрбандарын бейнелейді, бұл өнер үшін екеуін ажыратуды қиын міндетке айналдырады.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Аты-жөні белгісіз суретші және болашақ суретші, ақшаларының көп бөлігін жоғалтқаннан кейін жұмыс табуға мәжбүр болған Монархтар есімді әдемі жұпты модель ретінде жалдайды. Олар аристократиялық типті мінсіз бейнелейтіндіктен "шынайы" еді, бірақ суретшінің жұмысына икемделе алмайды. Ол екі төменгі тап өкіліне – итальяндық Оронтеге және төменгі таптағы ағылшын қызы Мисс Чурмға көбірек сене бастайды, олардың қабілеттері жоғары. Суретші ақыры Монархтардан арылуға мәжбүр болады, әсіресе оның досы, суретші Джек Хоули Монархтар бейнеленген жұмысты сынағаннан кейін. Хоулидің пікірінше, бұл жұп суретшінің өнерін зардапқа тікелей тигізді, мүмкін, қайтымсыз. Әңгіменің соңғы жолында баяндаушы "сол естелік үшін төлеген бағаға разымын" дейді.

Негізгі тақырыптар

Джеймс Джордж дю Мориер ұсынған оқиғаның сюжеті бойынша "нағыз нәрсенің" мәнімен ойнайды. Монархтар шет елге сапарлар мен қонақ бөлмесіндегі әңгімелерде шынайы болуы мүмкін, бірақ Оронте мен Мисс Чурм кәсіби модельдер ретінде нағыз адамдар. Оқиғаның соңында Монархтар жұмыстарын сақтап қалу үшін баяндаушы, Мисс Чурм және Оронтеге шын мәнінде қызметшілер болып, Джеймс ерекшелігін көрсетеді. Зерттеушілер бұл әңгіменің қиял арқылы қанагаттандыруға толы екенін атап өткен. Суретші "көпшілік көптен бері назардан тыс қалдырған, бірақ зейінлі оқырмандар жоғары бағалаған" романдар сериясын суретке түсіру үшін жалданады. Джеймстің өзі жасаған ең жоғары мақтаулы сын оның өлімінен кейін ғана жарық көрді.

Санаткерлік бағалау

Сыншылар, әдетте, олардың бірі бұл туындыны "Джеймс өзінің ең шебер туындыларының бірі, мағыналы көркем әңгіме, эстетикалық теңеу, аристократияға қарсы сатира және жасырын автобиография" деп атаған. Джеймс он мың сөзден де аз көлемде осынша күрделі мәселені бейнелеуі – оның толыққанды жетілген өнерінің нағыз жемісі еді. Джеймс осы теңеуді бір ғылыми тезисті дәлелдеу үшін пайдаланбады. Барлық кейіпкерлер толыққанды, есімдерімен аталатын тұлғалар болып жанданады. Өздеріне сенімсіз монархтарға көңіл жанып, баяндаушы да оларға көмектесуге тырысып, күйзеліске ұшыраған, бірақ нәтижесіз әрекеттерімен есте қалады.