Екінші дүниежүзілік соғыстағы 1-ші Австралия парашюттік батальоны
1st Parachute Battalion (Australia)
Австралия армиясының 1-ші парашюттік батальоны (1943-1946): Екінші дүниежүзілік соғысқа дайындық, жаттығулар, тарихы. Парашюттік әскерлер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1943–1946 жылдар аралығындағы Австралия армиясының құрамасы.
1943–1946 unit of the Australian Army
1-ші парашюттік батальон – Австралия армиясының парашютшілерден құралған жаяу әскер батальоны. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет ету үшін құрылған бұл батальон 1943 жылдың басында әуе десанттық дайындықтан өткен еріктілерден жасақталды. Жоғары деңгейдегі дайындыққа жеткеніне қарамастан, батальон соғыс қимылдарына қатыспады және 1946 жылдың басында таратылды.
The 1st Parachute Battalion was a parachute infantry battalion of the Australian Army. Raised for service during the Second World War, it was formed in early 1943 from volunteers for airborne training. Despite achieving a high level of readiness, the battalion did not see action during the war and was disbanded in early 1946.
Тарих
Британ армиясы сияқты, Австралияда Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде парашюттік операциялар жүргізу қабілеті болмаған; алайда, немістердің соғыстың басында мұндай күштердің тиімділігін көрсетуі олардың дамуына түрткіс берді. Австралия армиясында парашюттік қабілетті құру жұмыстары 1942 жылдың қарашасында басталды, жаңа құрылған Парашюттік оқу бөліміне бастапқы дайындыққа 40 ерікті таңдалды. Алғашқы секірулер Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Токумуалда жасалды, ал бастапқы парашют курстары төрт секіруден тұрды. 1943 жылдың наурызына қарай армия толық парашюттік батальон құруды қарастыру үшін жеткілікті дайындықтан өткен персоналға ие болды. Нәтижесінде, 1-ші парашюттік батальон сол кезде Сиднейдің жанындағы Ричмонд әуе күштері базасында құрылды. Бастапқыда екі атқыштар ротасынан ғана құралған батальонның құрамына негізінен басқа әскер бөлімдерінен келген еріктілер кірді – көбінесе 1941-1942 жылдары ретсіз соғыс жүргізу үшін құрылған тәуелсіз роталар. Сондықтан батальонның көптеген әскери қызметшілері қабылдауға дейін жауынгерлік қимылдарға қатысқан. Оқуды аяқтағаннан кейін олар 1-ші парашюттік батальонының элиталық статусының символы ретінде қабылдаған қызыл бас киім киюге лайықты болды. 1943 жылдың сәуірінде Шевиль фермасында орналасқан батальон инженерлер тобын құрды. Алты офицер мен 51 қатардағы әскери қызметшіден тұратын 1-ші парашюттік инженерлік тобы, Австралия Корольдік инженерлері, батальонның атқыштар роталарымен бірге құпиялықпен бұзу жұмыстарын жүргізу үшін арнайы дайындалды. Батальон Австралияның алғашқы әуедегі бөлімі болғандықтан, оған кең ауқымды оқыту қажет болды. Сәйкесінше, Ричмондтағы негізгі парашюттік оқытудан басқа, батальон Квинсленд штатындағы Канунграда орманда соғыс жүргізуге де дайындалды. 1944 жылдың соңында батальон Борнео кампаниясының аясында Борнеодағы операцияларға дайындық бастау туралы ескерту алды. Алайда, батальон бұл операцияда қолданылмады, себебі қолайлы ұшақтар жетіспеді. Батальонды тасымалдау үшін 24-тен 100-ге дейін C-47 көлік ұшақтары қажет болды (толқындармен түсіру үшін 24, бір рет түсіру үшін 100). Борнеоға жіберілмеу батальон ішінде үлкен көңілі қалдырды, көптеген сарбаздар Z арнайы бөлімі сияқты басқа жаяу әскер бөлімдеріне ауысуды сұрады. Алайда, осы өтініштердің көп бөлігі қабылданбады, өйткені батальонға 1945 жылдың соңында Операциялар Zipper және Mailfist аясында жоспарланған Сингапурды азат етуде британдық парашютшілермен бірге әрекет етуге дайындық жасау тапсырылды. Соғыс осы операциялар орын алмастан аяқталды, ал жапондықтар капитуляциялағаннан кейін батальон Сингапурға гарнизондық міндеттерді орындау үшін жөнелтуге дайындық жасауға бұйрық берілді. 120 адамнан тұратын алдын ала топ 9 қыркүйекте Сингапурға жетті, ал батальонның қалған бөлігі Австралияда қалды. Бөлім капитуляциялау салтанатына құрмет көрсету үшін әскери сақшылар тобын жіберді. Кейін оларға қосылу үшін тағы 75 адам жіберілді, ал олар 1946 жылдың қаңтарында Австралияға оралғанға дейін жалпы гарнизондық және полициялық міндеттерді орындады. 1946 жылдың 29 қаңтарында батальонды таратуға бұйрық берілді, ал бұл бұйрық келесі күні Сиднейде орындалды.
Like the British Army, Australia did not have a parachute operations capability at the outbreak of the Second World War; however, the demonstration of the effectiveness of such forces by the Germans in the early stages of the conflict soon provided the impetus for their development. Efforts to raise an operational parachute capability in the Australian Army began in November 1942, with 40 volunteers being selected for initial training with the newly formed Paratroop Training Unit. The first descents were made at Tocumwal in New South Wales, with the initial parachute courses consisting of four jumps. By March 1943 enough personnel had been trained for the Army to consider forming a full parachute battalion. As a result, the 1st Parachute Battalion was raised at this time at RAAF Station Richmond near Sydney, New South Wales. Initially, raised on a reduced scale of only two rifle companies, the battalion's personnel were mainly drawn from volunteers from other Army units—mostly the independent companies that had been set up in 1941–42 to carry out irregular warfare—and as a result, most of the battalion's personnel had seen active service prior to being accepted. and upon completion of their training qualified to wear the maroon beret, which was adopted by the 1st Parachute Battalion as a symbol of their elite status. In April 1943, while based at Scheyville Farm, the battalion raised a troop of engineers. Consisting of six officers and 51 other ranks, the 1st Parachute Troop, Royal Australian Engineers, was specially trained to undertake clandestine demolitions work alongside the battalion's rifle companies. As the battalion was to be Australia's first airborne unit it required extensive training. Consequently, in addition to basic parachute training at Richmond, the battalion also trained in jungle warfare at Canungra in Queensland. In late 1944, the battalion was alerted to begin preparations for operations in Borneo as part of the Borneo campaign. The battalion was not used in this operation, however, due to a shortage of suitable aircraft.#tag:ref|The battalion required between 24 and 100 C 47 transports to lift it (24 if dropped in waves, 100 in one drop). The disappointment of not being deployed to Borneo caused significant frustration within the battalion, with many soldiers requesting transfers to other infantry units such as Z Special Unit. Many of these requests were denied, however, as the battalion had been instructed to prepare to operate alongside British paratroopers in the planned liberation of Singapore that was to have taken place later in 1945 as part of Operations Zipper and Mailfist. The war ended before these operations took place, however, and following the Japanese surrender the battalion was ordered to prepare to deploy to Singapore for garrison duties. While an advance party of 120 men arrived in Singapore on 9 September, the rest of the battalion remained in Australia. The unit contributed an honour guard to the main surrender ceremony. Afterwards, a further 75 men were sent out to join them and together this force performed general garrison and policing duties before returning to Australia in January 1946. Orders were received to disband the battalion on 29 January 1946, and these were carried out the following day at Sydney.