Екінші дүниежүзілік соғыстағы 17-ші әуе десант дивизиясы

Кіріспе

1943–1949 жылдардағы АҚШ армиясының құрамы

17-ші әуеде десанттық дивизия, "Алтын тырнақтар", Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының әуеде десанттық жаяу әскер дивизиясы болды және генерал-майор Уильям М. Майли басқарды. 1943 жылдың сәуір айында құрылған дивизия Кнолвуд маневрі мен басқа да жаттығуларға қатысты, бұл АҚШ армиясының әуеде десанттық дивизияларын сақтап қалуға көмектесті. 1944 жылдың тамызында Ұлыбританияға келді, одақтастардың алғашқы екі ірі әуеде десанттық операцияларын – "Хаски" және "Нептун" операцияларын өткіріп алды. Ұлыбританияда 17-ші дивизия генерал-майор Мэтью Б. Риджвейдің XVIII әуеде десанттық корпусының құрамына кірді, ол генерал-майор Льюис Х. Бреретонның Бірінші одақтас әуеде десанттық армиясының бөлігі болды. Дивизия Нидерландыдағы "Market Garden" операциясына, әуедегі қонуға қатысуға таңдалмады, себебі одақтас жоспарлаушылар оның тым кеш келгенін және уақытында дайындықтан өткізілмейтінін сендірді. "Market Garden" операциясынан кейін дивизия Францияға, содан кейін Бельгияға Арденн шайқасына жіберілді. 17-ші дивизия Арденндегі шайқаста алғашқы "Құрмет медалін" алды, содан кейін Рейн өзенінен шабуылға дайындалу үшін Люксембургке қайтарылды. 1945 жылдың наурыз айында дивизия өзінің жалғыз әуедегі операциясына қатысты, британдық 6-шы әуеде десанттық дивизиясымен бірге "Варсити" операциясының бөлігі ретінде десантқа түсті, осы операция кезінде тағы үш "Құрмет медалін" иеленді. Дивизия Солтүстік Германия арқылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін жылжыды, Германияда қысқа мерзімді оккупациялық міндеттерді орындады, содан кейін АҚШ-қа қайтып келді. 1945 жылдың қыркүйегінде дивизия таратылды, бірақ 1948 және 1949 жылдар аралығында оқу дивизиясы ретінде қысқа мерзімге қайта құрылды.

Құрылу

Неміс қарулы күштері алғаш рет Норвегия мен Данияны басып алу кезінде, содан кейін 1940 жылы Нидерланды мен Бельгияға шабуыл жасау кезінде, ал 1941 жылы Крит шайқасында кең ауқымды әуе десанттық құрамаларды пайдаланды. Одақтас үкіметтер осы операциялардың табысқа ие болғанын білді (бірақ Нидерландыға шабуыл жасау және Критке шабуыл жасау кезінде немістерге келген ауыр шығындарды толыққанды білмеді) және өздерінің әуе десанттық құрамаларын құруға шешім қабылдады. Бұл шешім ақырында бес американдық және екі британдық әуе десанттық дивизиясының, сондай-ақ көптеген кішігірім бөлімшелердің құрылуына әкелді. 17-ші әуе десанттық дивизия 1943 жылдың 15 сәуірінде Солтүстік Каролинадағы Макколл лагерінде Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы, жаңадан генерал-майор болған Уильям Майлидің басқаруымен құрылды. Дивизияның құрамына бастапқыда 1943 жылдың 11 қаңтарында Форт-Беннингте құрылған 513-ші парашютшілер жаяу әскер полкі, 193-ші және 194-ші планерлік жаяу әскер полктері кірді. Бөлімшенің ресми салтанатты ашылуы 1943 жылдың 1 мамырында мыңдаған азаматтық және әскери көрермендердің қатысуымен өтті, олардың ішінде әуе десанттық күштерінің бас қолбасшысы, генерал-майор Элбридж Чэпман да болды. Құрылғаннан кейін дивизия АҚШ-та оқу-жаттығулар үшін қалды. Дивизия, барлық әуе десанттық бөлімшелер сияқты, элиталық құрама болуға тиіс болғандықтан, оқу режимі өте қиын болды. Болашақ әуе десантшылары парашютпен қонуды симуляциялау үшін 250 фут (76 м) және 34 фут (10 м) биіктіктегі мұнаралардан секірді, сондай-ақ ұзақ мәжбүрлі марштар мен көлік ұшағынан жаттығу секірулерін жасады; жаттығу секіру кезінде ұшақтың есігінде тоқтау кандидатты автоматты түрде сәтсіздікке ұшыратуға әкелді. Осының салдарынан сәтсіздік көрсеткіші жоғары болды, бірақ кандидаттардың жетіспеушілігі болған жоқ, әсіресе американдық дивизияларда, себебі жалақы қарапайым жаяу әскерге қарағанда едәуір жоғары болды. АҚШ-тың 11-ші әуе десанттық дивизиясының қолбасшысы генерал-майор Джозеф Мэй Свинг уақытша Жерорта теңізіндегі одақтастардың жоғарғы қолбасшысы генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрдің Сицилияға шабуыл жасау үшін әуе десанттық кеңесшісі ретінде тағайындалды және әуе десанттық шабуылды бақылады, ол жақсы өтпеді. АҚШ-тың 82-ші әуе десанттық дивизиясы парашютпен де, планермен де жеткізілді және көп шығынға ұшырады, бұл оның көптеген мақсаттарына жете алмады деген пікірге әкелді.

The German Armed Forces pioneered the use of large scale airborne formations, first during the invasion of Norway and Denmark and later that year during the assaults on the Netherlands and Belgium in 1940 and later in the Battle of Crete in 1941. The Allied governments were aware of the success of these operations (but not of the heavy German casualties incurred, particularly during the assault on the Netherlands and the invasion of Crete) and decided to form their own airborne formations. This decision would eventually lead to the creation of five American and two British airborne divisions, as well as many smaller units. The 17th Airborne Division was activated on 15 April 1943 at Camp Mackall in North Carolina, under the command of the newly promoted Major General William Miley, a veteran of World War I. The division was originally composed of the 513th Parachute Infantry Regiment, activated on 11 January 1943 at Fort Benning, the 193rd Glider Infantry Regiment, and the 194th Glider Infantry Regiment. The official dedication ceremony for the unit took place on 1 May 1943, with thousands of civilian and military spectators, including Major General Elbridge Chapman, overall commander of Airborne Command and of all American airborne forces during World War II. Once activated, the division remained in the United States for training and exercises. As the division, like all airborne units, was intended to be an elite formation, the training regime was extremely arduous. There were 250 feet (76 m) and 34 feet (10 m) towers built from which prospective airborne troops would jump off of to simulate landing by parachute, lengthy forced marches and practice jumps from transport aircraft; to pause in the doorway of an aircraft during a practice jump resulted in an automatic failure for the candidate. The resultant failure rate was accordingly high, but there was never a shortage of candidates, especially for the American divisions, as the rate of pay was much higher than that of an ordinary infantryman. The Commanding General (CG) of the U. S. 11th Airborne Division, Major General Joseph May Swing, had been temporarily assigned to act as airborne advisor to General Dwight D. Eisenhower, the Supreme Allied Commander in the Mediterranean, for the invasion of Sicily, and had observed the airborne assault, which went badly. The U. S. 82nd Airborne Division had been deployed by both parachute and glider and had suffered high casualties, leading to a perception that it had failed to achieve many of its objectives.

Армения шайқасы

1944 жылдың 16 желтоқсанында Вермахт Бельгияның Арден аймағында шабуылға шықты, одақтас әскерлерінің шебін бұзып, Антверпенге қарай жылдам ілгеріледі. 17 желтоқсанның түстен кейін Эйзенхауэр өзінің театрлық резервін Арденге жөнелтуге шешім қабылдады, мақсаты – неміс әскерлерінің ілгерілеуін тоқтату. Бұл резервке XVIII әуедегі корпустың бағынысындағы 17-ші, 82-ші және 101-ші әуедегі дивизиялар кірді. Үш дивизия Кортни Ходжестің басқаратын АҚШ-тың Бірінші армиясына қосылуы тиіс болды және Сент-Вит қаласының маңында шоғырлануға бұйрық берілді. Дегенмен, қалған екі әуедегі дивизия Францияда болғандықтан Арденге жылдам жетті, ал нашар ауа райы 17-ші дивизияның Ұлыбританиядағы дислокациялық орнынан бірнеше күн бойы ұшуына кедергі келтірді. 23 желтоқсанда ауа райы жақсарды және дивизия түнгі жедел рейстермен Францияға жеткізілді. Ол Реймске жақын жердегі жиын алаңына келді. 1945 жылдың 1 қаңтарына қарай Шарлевильге төнген қауіп мөлшері Арденнің басқа аймағына көшірілуге жеткілікті болды, 3 қаңтарда дивизия Бастоньнен оңтүстік-батысқа қарай, Морет ауылының жанындағы аймаққа жеткізілді. 4 қаңтарда дивизия алғаш рет шайқасқа түсті, оған 87-ші жаяу әскер дивизиясымен бірге Бастоньнен батысқа қарайғы бірнеше маңызды қалаларды басып алуға бұйрық берілді, мақсаты – неміс әскерлерінің қаланы екінші рет қоршауын болдырмау. 26 желтоқсанда Үшінші армия онымен алмастырды. Сол жақ фланкінде 87-ші жаяу әскер дивизиясымен, дивизия 194-ші планерлік жаяу әскер полкі және 513-ші парашюттік жаяу әскер полкінің күштерімен неміс позицияларына қарай ілгеріледі. 193-ші планерлік жаяу әскер полкі және 507-ші парашюттік жаяу әскер полкі осы екі полк артынан қозғалып, оларға қарсы күтілетін неміс бронетехникалық қарсы шабуылдарын тойтарды. Осы шайқастың бастапқы кезеңінде дивизия алғашқы «Құрмет медалін» иеленді. 513-ші парашюттік жаяу әскерінің штаб-сержанты Исадор С. Яхман америкалық позицияларына шабуыл жасаған бронетанктік колоннаның құрамындағы екі неміс танкын базукамен зақымдап, колоннаны шегінуге мәжбүр етті, бірақ бірден пулеметтен атылған оқтан қаза тапты. 19-26 қаңтар аралығында дивизия неміс шебін бұзып, бірнеше қалаларды басып алды, содан кейін Ұлыбританияның 51-ші жаяу әскер дивизиясының бөлімдерімен байланысты. 26 қаңтарда Эспелер қаласын басып алғаннан кейін дивизияның барлық бөлімдері майданнан алынып, жүк көліктерімен Люксембургке жеткізілді, осылайша Арден кампаниясына қатысуы аяқталды.

On 16 December 1944 the Wehrmacht launched an offensive in the Ardennes region of Belgium, breaking through Allied lines and rapidly advancing towards Antwerp. On the afternoon of 17 December, Eisenhower decided to commit his theater reserve to the Ardennes in an attempt to halt the German advance; this consisted of the 17th, 82nd and 101st Airborne Divisions under the control of XVIII Airborne Corps. The three divisions were to be attached to Courtney Hodges's U. S. First Army and were ordered to concentrate around the town of St Vith. However, while the other two airborne divisions were able to immediately make their way to the Ardennes as they were already stationed in France, bad weather prevented the 17th from flying in from where the division was stationed in Britain for several days. On 23 December the weather cleared and the division was finally flown to France by emergency night flights. It moved to an assembly area near Rheims. By 1 January 1945 the threat to Charleville had eased sufficiently for the division to be transferred to another area of the Ardennes, being transported to an area south west of Bastogne near the village of Morhet on 3 January; there it relieved the 11th Armored Division which had occupied the village prior to its arrival. On 4 January the division entered combat for the first time when it was ordered alongside the 87th Infantry Division to seize a number of key towns to the west of Bastogne, in order to prevent German forces from encircling the town a second time; it had been relieved by the Third Army on 26 December. With the 87th Infantry Division on its left flank, the division advanced towards German positions with the 194th Glider Infantry Regiment and 513th Parachute Infantry Regiment forming the division's assault element; the 193rd Glider Infantry Regiment and the 507th Parachute Infantry Regiment moved behind these two regiments to deal with expected German armoured counter attacks against them. It was during the opening stages of this battle that the division earned its first Medal of Honor. Staff Sergeant Isadore S. Jachman of the 513th Parachute Infantry engaged and damaged with a bazooka two German tanks that formed part of an armoured column attacking American positions, forcing the column to retreat but simultaneously being killed by machine gun fire. Between 19 and 26 January, the division broke through German lines and captured several towns before linking up with elements of the British 51st Infantry Division. After it had captured the town of Espeler on 26 January the entire division was withdrawn from the front and transported by truck to Luxembourg, effectively ending its participation in the Ardennes campaign.

Дайындық

Бұлж шайқасына қатысқаннан кейін дивизия майданның тыл жағына резервтік күш ретінде және театрлық резерв ретінде ауыстырылды, ал одақтастар Германияның ішкі аумағына қарай жорықтарын жалғастырды. Дегенмен, дивизия жаңа әскерлер алғанда және жаттығулар жасағанда, ол-ақ "Eclipse" операциясы деп аталатын аса маңызды әуе десанттық операциясына қатысуға таңдалған еді. Бұл операция жоспарлар жасалып, дивизия командирлеріне хабар берілгендей, 17-ші және 82-ші әуе десанттық дивизияларымен қатар Ұлыбританияның 6-шы әуе десанттық дивизиясының бригадасы Берлин қаласын басып алу үшін күндіз Берлинге және оның төңірегіне десантталуын көздеген. Операцияны АҚШ Армиясы Әуе корпусының бастығы генерал Генри Х. Арнольд қолдады, бірақ жоспарлау 28 наурызда тоқтатылды, себебі генерал Эйзенхауэр Иосиф Сталинге одақтас әскерлер Берлинге шабуыл жасамайтынын мәлімдеді, осылайша Eclipse операциясы мәнсіз болды. 1945 жылдың наурыз айында одақтастар Германияға еніп, Рейн өзеніне жетті. Рейн одақтастардың жорығына кедергі келтіретін күшті табиғи тосқауыл болды, бірақ егер оны бұзуға қол жеткізсе, одақтастар Солтүстік Германия жазығына кіріп, ақырында Берлин мен Солтүстік Германияның басқа да ірі қалаларына жете алатын еді. Генерал Эйзенхауэр ұсынған "Жалпы майдандық тәсіл" бойынша Рейн өзенін бірнеше жерде бұзуға тырысу туралы шешім қабылданды. Ұлыбританиялық фельдмаршал сэр Бернард Монтгомери, 21-ші армия тобының қолбасшысы, өзінің қолбасшылығындағы күштерге Рейн өзенін бұзуға мүмкіндік беретін жоспар жасады, оны ол "Plunder" операциясы деп атады, және Эйзенхауэр оны мақұлдады. Plunder операциясы британдық 2-ші армияны генерал-лейтенант Майлз Демпси басқарып, АҚШ-тың 9-шы армиясын генерал-лейтенант Уильям Симпсон басқарып, Рейн өзенін Rees, Wesel және Липпе каналының оңтүстігіндегі аймақта кесіп өтуді көздеді. Операцияның сәтті аяқталуын қамтамасыз ету үшін Монтгомери операция жоспарына әуе десанттық бөлімшені енгізуді талап етті, ол амфибиялық шабуылдарды қолдау үшін жасалған және "Varsity" операциясы деп аталды. Бастапқыда Varsity операциясына қатысуға үш әуе десанттық дивизия таңдалды: Ұлыбританияның 6-шы әуе десанттық дивизиясы, АҚШ-тың 13-ші әуе десанттық дивизиясы және 17-ші әуе десанттық дивизиясы, олардың барлығы АҚШ-тың XVIII әуе десанттық корпусына бағындырылды. Алайда, Varsity операциясын жоспарлау басталғанда, үш әуе десанттық дивизияны тасымалдауға жеткілікті көлік ұшақтарының жоқ екені анық болды. Сондықтан 13-ші әуе десанттық дивизия операциялық жоспардан алынып тасталды, себебі оның жауынгерлік тәжірибесі болмады, ал 6-шы әуе десанттық дивизия "Neptune" операциясы кезіндегі британдық әуе десанттық десанттарының бөлігі болған "Tonga" операциясына қатысқан, ал 17-ші дивизия Ардендерде шайқасқан. Осы мақсаттар орындалғаннан кейін, әуе десанттық әскерлер өздерінің позицияларын бекітіп, одақтас құрлық әскерлерінің келуін күтетін еді, сондай-ақ аймақтағы неміс күштерінен басып алынған аумақты қорғайтын еді. 17-ші әуе десанттық дивизия операция үшін таңдалған аймақтың оңтүстік бөлігіне өз бөлімшелерін десанттауға тиіс болды, аймақты қорғап тұрған неміс күштерімен шайқасып, айналасына үстемдік ететін Diersfordterwald орманды басып алып, Исел өзенін бойлайтын үш көпірді жаулап алуға тиіс болды. Содан кейін ол британдық 6-шы әуе десанттық дивизиясының бөлімшелерімен қосылғанға дейін басып алған аумақты ұстап тұруға тиіс болды, ол операциялық аймақтың солтүстік бөлігіне десантталады, содан кейін одақтас құрлық әскерлері әуе десанттық әскерлермен байланыс жасағаннан кейін 21-ші армия тобымен бірге алға жылжуға тиіс болды. Ұлыбританияның 1-ші әуе десанттық дивизиясының "Market Garden" операциясы кезінде тап болған ауыр шығындар сияқты ауыр қазаларға жол бермеу үшін, екі одақтас әуе десанттық дивизиясы Рейн өзенінен өтуді одақтас құрлық әскерлері қамтамасыз еткеннен кейін ғана десантталады; екі дивизия сонымен қатар неміс желілерінің артында салыстырмалы түрде жақын қашықтықта десантталады, осылайша бірнеше сағаттан кейін олармен байланысуға болады және олар оқшауланбайды.

After participating in the Battle of the Bulge, the division was moved behind the front lines as a reserve formation and theater reserve, whilst the Allies continued their advance towards the German interior. However, even as the division received replacements and trained, it had already been selected to take part in a highly ambitious airborne operation code named Operation Eclipse. This operation, which got to such an advanced stage that plans had been created and divisional commanders briefed, called for the 17th and 82nd Airborne divisions, along with a brigade from the British 6th Airborne Division, to be dropped in daylight in and around Berlin to capture the city. The operation received the support of General Henry H. Arnold, the Chief of the United States Army Air Corps, but planning ended on 28 March, when General Eisenhower sent a message to Joseph Stalin indicating that the Allied armies would not attempt to capture Berlin, thereby making Eclipse obsolete. By March 1945, the Allies had advanced into Germany and had reached the River Rhine. The Rhine was a formidable natural obstacle to the Allied advance, but if breached would allow the Allies to access the North German Plain and ultimately advance on Berlin and other major cities in Northern Germany. Following the "Broad Front Approach" laid out by General Eisenhower, it was decided to attempt to breach the Rhine in several areas. British Field Marshal Sir Bernard Montgomery, commanding the 21st Army Group, devised a plan to allow the forces under his command to breach the Rhine, which he entitled Operation Plunder, and which was subsequently authorized by Eisenhower. Plunder envisioned the British Second Army, under Lieutenant General Miles Dempsey and the U. S. Ninth Army under Lieutenant General William Simpson crossing the Rhine at Rees, Wesel, and an area south of the Lippe Canal. To ensure that the operation was a success, Montgomery insisted that an airborne component was inserted into the plans for the operation to support the amphibious assaults that would take place, which was code named Operation Varsity. Three airborne divisions were initially chosen to take part in Varsity, these being the British 6th Airborne Division, the U. S. 13th Airborne Division and the 17th Airborne Division, all of which were assigned to the U. S. XVIII Airborne Corps. However, as planning for Operation Varsity began, it soon became obvious that there was a lack of suitable transport aircraft to transport all three airborne divisions. As such the 13th Airborne Division was dropped from the operational plan, primarily because it had no combat experience, whereas the 6th Airborne Division had participated in Operation Tonga, the British airborne landings during Operation Neptune, and the 17th had seen combat in the Ardennes. Once these objectives were taken, the airborne troops would consolidate their positions and await the arrival of Allied ground forces, defending the territory captured against the German forces known to be in the area. The 17th Airborne was to land its units in the southern portion of the area chosen for the operation, engaging the German forces that were defending the area, securing the Diersfordterwald Forest which dominated the surrounding area and capturing three bridges that spanned the River Issel. It would then hold the territory it had captured until it linked up units from the British 6th Airborne Division, which would land in the northern section of the operational area, and finally advance alongside 21st Army Group once the Allied ground forces had made contact with the airborne forces. To avoid heavy casualties such as those incurred by the British 1st Airborne Division during Operation Market Garden, both Allied airborne divisions would be dropped only after Allied ground units had secured crossings over the Rhine; the two divisions would also be dropped only a relatively short distance behind German lines, to ensure that reinforcements would be able to link up with them after only a few hours and they would not be isolated.

Шайқас

Операция "Жарлау" 23 наурызда сағат 21:00-де басталды, бұл Люфтваффе әуежайлары мен неміс көлік жүйесіне бір апта бойы жасалған әуе шабуылдарынан кейін болды, онда он мыңнан астам одақтас ұшақтары қатысты. 24 наурыздың таңғы сағаттарында 21-ші армия тобының бөлімшелері қатты неміс қарсылығына қарамастан Рейн өзенін кесіп өтіп, өзеннің шығыс жағалауындағы бірнеше плацдармдарды бақылауға алды. 24 наурыздың алғашқы сағаттарында "Варсити" операциясына қатысқан екі әуе десанттық дивизияны тасымалдаған көлік ұшақтары Англия мен Франциядағы әуе базаларынан ұшып, Брюссельде кездесіп, содан кейін Рейнге түсу аймақтарына қарай солтүстік-шығысқа бет бұрды. Әуеден тасымалдауға 541 көлік ұшағы, олар әуе десантшыларын тасымалдады, және 1350 планерді сүйрейтін тағы 1050 әскер тасымалдаушы ұшақ қатысты. 24-і күні сағат 10:00-де одақтастардың әуе десанттық бөлімдерінің алғашқылары Рейннің шығыс жағалауындағы Германия аумағына қонды, одақтастардың шабуылы басталғанына он үш сағаттан кейін. Полковник Рафф және оның шамамен 690 парашютисі Диерсфордт қаласының жанындағы түсу аймағының солтүстік-батысына қонды, ал полктің қалған бөлігі W аймағына сәтті қонды. Полк жасаған іс-әрекеттер дивизияға екінші "Құрмет медалін" әкелді, өйткені қатардағы Джордж Дж. Петерс неміс пулеметтік ұясына шабуыл жасап, мылтықпен және гранаталармен оны жойғаннан кейін қаза тапқандықтан марапатталды, бұл оның әріптес парашютистеріне жабдықтарын жинап, полктің алғашқы мақсатын басып алуға мүмкіндік берді. 513-ші парашюттік жаяу әскер полкі қонуға келген екінші дивизиялық бөлім болды және полковник Джеймс В. Каутстың басқаруында болды. 507-ші полк сияқты, 513-ші полк те жердегі тұманға байланысты ұшқыштардың қатесінен зардап шекті, нәтижесінде полк белгіленген түсу аймағын өткізіп алып, британдық 6-шы әуе десанттық бригадасы үшін арналған түсу аймақтарының біріне түсірілді. Аймақтағы неміс әскерлері жойылғаннан кейін, американдық және британдық әуе десанттық әскерлерінің біріккен күштері Хамминкельнге шабуыл жасап, қаланы бақылауға алды. 14:00-де полковник Каутс дивизия штабына 513-ші полк барлық мақсаттарын орындағанын, шабуыл кезінде екі танкты жойғанын және екі толық артиллериялық полкті жойғанын хабарлады. Полк S түсу аймағына дәл қонды, бірақ олардың планерлері мен оларды сүйрейтін ұшақтар ауыр зардап шекті; әуе шабуылдарына қарсы атыстан он екі C-47 көлігі жойылды, ал тағы бір жүз қырық ұшақ зақымдалды. 24-і күні түнде британдық 15-ші жаяу әскер дивизиясы британдық 6-шы әуе десанттық дивизиясының бөлімдерімен қосылды, ал түн ортасында Рейн өзенінен бірінші жеңіл көпір салынды. 27-і күні Рейн өзенінен ауыр бронетехника үшін жарамды он екі көпір орнатылды және одақтастар өзеннің шығыс жағалауында он төрт дивизияға ие болды, олар он шақырымға дейін еніп кірді. Дивизия "Варсити" операциясынан кейін күндері төртінші "Құрмет медалін" алды, 194-ші планерлік жаяу әскер полкінің техникалық сержанты Клинтон Хедрик немістер бекініске айналдырған Лембек қамалын басып алуға көмектескені үшін қаза тапқаннан кейін марапатталды. Жартылай қаза тапқандар бойынша, 17-ші әуе десанттық дивизиясы 24-29 наурыз аралығында бес күн ішінде, "Жарлау" операциясы аяқталғанда, барлығы 1346 адамнан зардап шекті. "Варсити" операциясына қатысқаннан кейін 17-ші әуе десанттық дивизиясы XVIII әуе десанттық корпусының құрамында Германия арқылы шабуылдауын жалғастырды, Весель, Эссен және Мюнстер маңындағы неміс күштерімен қақтығысты. 1945 жылдың 7 мамырында Германияның шартты түрде капитуляциясы кезінде дивизия солтүстік Германияда оккупациялық міндеттерін орындады.

Operation Plunder began at 21:00 on 23 March after a week long aerial bombardment of Luftwaffe airfields and the German transport system, involving more than ten thousand Allied aircraft. By the early hours of 24 March units of 21st Army Group had crossed the Rhine against heavy German opposition and secured several crossings on the eastern bank of the river. In the first few hours of 24 March, the transport aircraft carrying the two airborne divisions that formed Operation Varsity took off from airbases in England and France and rendezvoused over Brussels, before turning north east for the Rhine dropping zones. The airlift consisted of 541 transport aircraft containing airborne troops, and a further 1,050 troop carriers towing 1,350 gliders. At 10:00 on the morning of the 24th, the first Allied airborne units began to land on German soil on the eastern bank of the Rhine, some thirteen hours after the Allied assault had begun. Colonel Raff and approximately 690 of his paratroopers landed north west of the drop zone near the town of Diersfordt, with the rest of the regiment successfully landing in drop zone W. The actions of the regiment during the initial landing also gained the division its second Medal of Honor, when Private George J. Peters posthumously received the award after charging a German machine gun nest and eliminating it with rifle fire and grenades, allowing his fellow paratroopers to gather their equipment and capture the regiments first objective. The 513th Parachute Infantry Regiment was the second divisional unit to land, and was under the command of Colonel James W. Coutts. Just as the 507th had, the 513th also suffered from pilot error due to the ground haze, and as such the regiment actually missed their designated drop zone, and were dropped on one of the landing zones designated for the British 6th Airlanding Brigade. Once the German troops in the area had been eliminated, a combined force of American and British airborne troops stormed Hamminkeln and secured that town. By 14:00, Colonel Coutts reported to the Divisional Headquarters that the 513th had secured all of its objectives, having knocked out two tanks and destroyed two complete regiments of artillery during its assault. The regiment landed accurately in landing zone S, but their gliders and the aircraft that towed them took heavy casualties; twelve C 47 transports were lost due to anti aircraft fire, and a further one hundred and forty were damaged by the same fire. By nightfall of the 24th, the British 15th Infantry Division had joined up with elements of the British 6th Airborne Division, and by midnight the first light bridge was across the Rhine. By the 27th, twelve bridges suitable for heavy armour had been installed over the Rhine and the Allies had fourteen divisions on the east bank of the river which had penetrated up to ten miles. The division also gained its fourth Medal of Honor in the days following Operation Varsity, when Technical Sergeant Clinton Hedrick of the 194th Glider Infantry Regiment received the award posthumously after aiding in the capture of Lembeck Castle, which had been turned into a fortified position by the Germans. In terms of casualties, the 17th Airborne Division suffered a total of 1,346 casualties in the space of five days, between 24 and 29 March, when Operation Plunder came to an end. After it had participated in Operation Varsity, the 17th Airborne Division continued to advance through Germany as a part of XVIII Airborne Corps, engaging German forces around Wesel, Essen and Münster. When Germany unconditionally surrendered on 7 May 1945, the division was conducting occupation duties in northern Germany.

Соғыстан кейінгі және әрекетсіздендіру

17-ші әуеде десанттық дивизия 14 маусымда британдық әскерлермен оккупациялық міндеттен босатылды. Дивизия таратылып, оның құрамдық бөлімшелері басқа әуеде десанттық дивизияларға қосылды, я тобы 82-ші әуеде десанттық дивизияға Берлинде немесе Жапонияға басып кіруге дайындалып жатқан 13-ші әуеде десанттық дивизияға. Жапония капитуляциялағаннан кейін дивизияның барлық бөлімшелері өздерінің бастапқы құрамына қайта оралды және дивизия Массачусетс штатының Таутон қаласындағы Майлс Стендиш лагеріне көшірілді, 16 қыркүйекте 1945 жылы ресми түрде таратылды. Бұл құрама 6 шілдеде 1948 жылы Вирджиния штатының Пикетт лагерінде оқу дивизиясы ретінде қайта құрылды, бірақ 19 маусымда 1949 жылы ол толығымен таратылды.