Екінші Австралия армия корпусы

Кіріспе

Австралия армиясы корпусы

II корпус – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде армия құрамына енген үш корпустың бірі. 1942 жылдың ортасында Австралияның шығыс жағалауын басып алу қаупінен қорғау мақсатында құрылған бұл корпус бастапқыда негізінен милициядан алынған ішкі қорғаныс әскерлерінен тұрды. 1942 жылы қысқа мерзімге АҚШ жаяу әскер дивизиясы да корпусқа бекітілді, одан кейін ол Жаңа Гвинеядағы жапондықтармен күресу үшін жіберілді. Басып алу қаупі сейілгеннен кейін корпус белсенді әрекеттерге қатысып, 1943 жылдың соңынан соғыс аяқталғанға дейін Жаңа Гвинеяда және Бугенвильде жапондықтарға қарсы күрескен Екінші Австралия императорлық күштері мен милиция бөлімшелеріне басшылық етті. Соғыс аяқталғаннан кейін 1945 жылдың қыркүйегінде корпус штабы таратылды, ал оның құрамындағы бөлімшелер 3-ші жаяу әскер дивизиясына берілді.

Тарих

II корпустың штабы 1942 жылдың сәуір айының ортасында Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Параматтада құрылды. Бұрынғы Шығыс командалық (бұрынғы 2-ші әскери округ) стратегиялық және экономикалық маңызды Сидней–Ньюкасл–Порт-Кембла аймағын ықтимал шабуылдан қорғау үшін орналастырылған Австралия армиясының бөлімшелеріне басшылық ету үшін құрылды. Құрылғалысымен корпус Бірінші армияға тағайындалды және оған генерал-лейтенант Джон Норткотт қолбасшылық етті. Бұл - соғыста армия құраған үш корпустың бірі. Басында корпус бірнеше милиция құрамаларынан, соның ішінде 1-ші жаяу әскер дивизиясынан, Ньюкасл қоршау күшінен, 1-ші атқыштар дивизиясынан және 2-ші жаяу әскер дивизиясынан құралған. Алайда корпус өмір сүрген уақыт ішінде оның құрамы бірнеше рет өзгерді. Бірінші өзгеріс оның құрылуынан бірнеше ай өткен соң, шілдеде 2-ші жаяу әскер дивизиясы III корпусқа қосылу үшін Батыс Австралияға көшірілді, ал II корпустың штабы солтүстікке Квинслендке көшірілді. Бастапқыда ол Гайндаға көшірілуі жоспарланған еді, бірақ Австралияның I корпусы мен 7-ші жаяу әскер дивизиясының Жаңа Гвинеяға жіберілуі ІІ корпустың штабының Эскке жіберілуіне әкелді. Осы уақытта корпус штаттың астанасы Брисбеннің маңында орналасқан Австралияның 3-ші жаяу әскер дивизиясы мен АҚШ-тың 32-ші жаяу әскер дивизиясын басқара бастады. 1942 жылдың тамыз-қыркүйек айларында командалық өзгерістер болды, ол кезде генерал-лейтенант Эдмунд Херринг армияны қайта құру аясында Норткотттан билікті қолға алды. Кейінгі бірнеше айда тағы да өзгерістер болды. Жаңа Гвинеядағы шайқастар күшейген сайын, 32-ші жаяу әскер дивизиясы ұрыс аймағына жіберілді және II корпус тек Австралияның 3-ші жаяу әскер дивизиясына және көптеген қолдаушы әскерлерге, соның ішінде I корпустан қалғандарға дейін қысқарды. 1942 жылдың желтоқсан айында штаб-пәтер Квинсленд штатының Маунт-Мей қаласына көшірілді, бірақ бұл қысқа уақытқа созылып, келесі айда тағы бір орын ауыстырылды, ол ІІ корпустың Квинсленд штатының Баррин қаласына, Атертон таулы жеріне көшіруін көрсетті. Бұл аймақ австралиялық әскерлердің демалуы және одан әрі шабуылдар алдындағы джунглидегі соғысқа дайындалуы үшін ірі шоғырлану аймағы ретінде таңдалды, ал II корпусқа базалық аймақ пен оқу бағдарламалары үшін жауапкершілік берілді. 1943 жылдың бірінші жартысында қалған барлық үш екінші австралиялық императорлық күштері жаяу әскер дивизиялары аймақ арқылы жүрді, 7-ші жаяу әскер дивизиясы ақпан айында Равеншоу айналасына шоғырланды, содан кейін 6-шы және 9-шы жаяу әскер дивизиялары бір айдан кейін сәйкесінше Вондекла мен Кайриде. 1943 жылдың екінші жартысында армия Лэйді қауіпсіз ету операциялары басталар алдында қайта ұйымдастырылды. 7-ші жаяу әскер дивизиясы шілдеде Порт-Морсбиге жіберілді, ал 9-шы жаяу әскер дивизиясы Милн шығанағына жіберілді. 1943 жылдың тамызына қарай II корпус генерал-лейтенант Лесли Морсхедтің қол астында болды, оның штабы Бариннеде, 6-дивизия (16-шы және 19-шы жаяу әскер бригадаларынан тұрады) және 2/7 кавалериялық командос полкі оның бақылауында болды. Екі айдан кейін корпус Жаңа Гвинеяда операциялық рөлге тағайындалды. Осы уақытта корпустың штабы Дободураға орналастырылды, онда ол І корпустан орын алды және кең аумақты және бірнеше дивизияны, соның ішінде бірнеше жауынгерлік бөлімді басқаруды алды: 7-ші жаяу әскер дивизиясы, ол Маркхэм және Раму аңғарлары арқылы алға жылжуда, 9-шы жаяу әскер дивизиясы Хуон түбегін қамтамасыз етуде, сондай-ақ Лае мен Бунада гарнизондық міндеттерді атқаратын 5-ші және 11-ші жаяу әскер дивизиялары. 1943 жылдың қарашасында генерал-лейтенант Франк Берриман Морсхедтің командалығын қабылдады. Бұл жоғарылату саясаты және 7-дивизияның қолбасшысы генерал-майор Джордж Вазидің жоғарылатылмауы 7-дивизияның ІІ корпустан алынып тасталғанын және Жаңа Гвинея күштеріне дейін тікелей есеп беруді білдірді. Осы арада ІІ корпустың штаб-пәтерлерінің озық элементтері Финшхафеннен көшіп, Дободурада артқы жасақ қалдырды. Сио қорғалғаннан кейін, 9-шы жаяу әскер дивизиясы 1944 жылдың ақпан айында демалу үшін Австралияға тартылды, ал 5-ші жаяу әскер дивизиясы оларды Финшхафеннің айналасында алмастырды. Сәуірде Мадангты басып алды, бұл жаңа Гвинеядағы австралиялық күштер үшін ауқымды жауынгерлік операцияларды уақытша тоқтатты және қайта ұйымдастыруға мүмкіндік берді. Бұл уақытта 11-ші жаяу әскер дивизиясы Бунадан Лэй арқылы 7-ші жаяу әскер дивизиясын Маркхэм және Раму аңғарларында босатуға көшті. Содан кейін, ІІ корпустың штаб-пәтері I корпустың штаб-пәтерімен алмастырылды, генерал-лейтенант Стенли Савидж Атертон таулы жерінен келіп, командалықты қабылдады. Бұл тек персоналдың ауысуы болды, орналасқан корпус II корпустың тағайындамасын сақтап қалды. Дегенмен, мамыр айында II корпустың штаб-пәтері бұрынғы Жаңа Гвинея күштері таратылғаннан кейін Жаңа Гвинея күштерінің штаб-пәтері болып қайта тағайындалды; Лэйде орналасқан, құралымның негізгі элементтері Мадангта (5-ші жаяу әскер дивизиясы) және Лэйде (11-ші жаяу әскер дивизиясы) болды, ал 3-ші жаяу әскер дивизиясы келіп жатқан процесте болды. 1944 жылдың соңғы айларында австралиялықтар Жаңа Гвинеяда және басқа жерлердегі бірнеше артқы аймандарға жауапкершілікті қабылдады, АҚШ әскерлерін босату және оларды Филиппиндердегі одан әрі шабуылдарға дайындау үшін. Бугенвиль, Жаңа Британия және Батыс Жаңа Гвинеяға орналасуға дайындық шаралары қабылданғанда қайта ұйымдастыру жүргізілді. Бірінші Австралия армиясының штабы Лэйде құрылды, Жаңа Гвинеядағы барлық австралиялық күштерді бақылауға алу мақсатында. Нәтижесінде, 5-ші дивизия Жаңа Британияға орналасуы үшін Бірінші армияның тікелей басқару бірлігіне айналды, ал Жаңа Гвинея күштерінің штаб-пәтері қыркүйекте II корпус болып қайта тағайындалды. II корпусы кейіннен қарашада Бугенвильдегі Торокинаға АҚШ XIV корпусынан орын алмастыру және 3-дивизияның (7-ші, 15-ші және 29-шы жаяу әскер бригадаларынан тұрады), сондай-ақ екі басқа бригаданың – 11-ші және 23-ші бригадалардың операцияларын басқару үшін көшті, соңғысы бастапқыда Сыртқы аралдарды (Грин, Эмирау және Казна аралдары, және Жаңа Георгиядағы Мунда) қорғауға белгіленді. АҚШ әскерлері Торокина айналында құрылған периметрде қалған болатын, ал австралиялықтар оңтүстікке қарай Буиндегі негізгі жапон базасына қарай, аралдың орталығындағы Нума Нуманы қамтамасыз ету және содан кейін Букаға қарай шабуылдық операцияларды бастады. 1945 жылдың тамыз ортасында шайқас аяқталған кезде австралиялықтар оңтүстіктегі мақсатына жетпеді және басқа екі секторда да табысқа жетті. Соғыс тоқтатылғаннан кейін II корпусының штабы Бугенвильде генерал-лейтенант Масатане Канданың Он жетінші армиясының капитуляциясын қабылдады және тамыз және қыркүйек айларында капитуляция шарттарын іске асырды. Австралияның әскери күштерінен кейінгі кезеңге дайындық шаралары қабылданғанда, 23-ші бригада Бугенвильде гарнизондық күш ретінде қалу үшін таңдалды. 23 қыркүйекте корпус командирі Савидж командалықтан бас тартып, Мельбурндегі демобилизация және қайта оралу директорының лауазымын иеленді. Оның орнына генерал-майор Уильям Бриджфорд әкімшілік басқаруды иеленді. Келесі күні, 24 қыркүйекте II корпусының штабы жабылды. Құралымның құрамына кіретін бөлімдер 3-ші жаяу әскер дивизиясының тікелей басқаруына берілді. Соғыстан кейінгі кезеңде Австралия армиясы корпустың деңгейіндегі құралымдарды құрмады.

II Corps headquarters was established at Parramatta, New South Wales, in mid April 1942 from the previously existing Eastern Command (formerly the 2nd Military District) to command Australian Army units deployed to protect the strategically and economically important Sydney–Newcastle–Port Kembla region against a potential invasion. Upon establishment, the corps was assigned to the First Army and was commanded by Lieutenant General John Northcott. It was one of three corps raised by the Army during the war. At the outset, the corps consisted of several Militia formations, including the 1st Infantry Division, Newcastle Covering Force, the 1st Cavalry Division and the 2nd Infantry Division. However, throughout the corps' existence, its composition changed many times. The first change came a couple months after its formation when, in July, the 2nd Infantry Division was transferred to Western Australia, to join III Corps, and II Corps headquarters moved north to Queensland. Initially, it had been planned to move to Gayndah, but the dispatch of the Australian I Corps and the 7th Infantry Division to New Guinea resulted in II Corps headquarters being sent to Esk instead. At this time, the corps gained control of the Australian 3rd Infantry Division and the US 32nd Infantry Division, which were positioned astride the state capital of Brisbane. There was a change in command in August–September 1942, when Lieutenant General Edmund Herring took over from Northcott as part of a restructuring of the Army. Further changes occurred over the next few months. As the fighting in New Guinea escalated, the 32nd Infantry Division was deployed to the combat zone and II Corps was reduced to only the Australian 3rd Infantry Division and a large number of support troops, including those that had been left behind by I Corps. The headquarters moved to Mount Mee, Queensland, in December 1942, but this was only short lived as another move took place the following month, which saw II Corps move to Barrine, Queensland, on the Atherton Tablelands. The area had been selected as the location of a large concentration area for Australian troops to rest and prepare for jungle warfare prior to further offensives, and II Corps was given responsibility for the base area and training programs. Throughout the first half of 1943, all three of the remaining Second Australian Imperial Force infantry divisions moved through the area, with the 7th Infantry Division concentrating around Ravenshoe in February, followed by the 6th and 9th Infantry Division a month later at Wondecla and Kairi respectively. In the second half of 1943, the Army was reorganised just before the operations to secure Lae. The 7th Infantry Division was sent to Port Moresby in July and the 9th Infantry Division went to Milne Bay. By August 1943, II Corps was under the command of Lieutenant General Leslie Morshead, with its headquarters at Barinne, with the 6th Division (consisting of the 16th and 19th Infantry Brigades), and the 2/7th Cavalry Commando Regiment under its control. Two months later, the corps was committed to an operational role in New Guinea. At this time, the corps headquarters was deployed to Dobodura where it took over from I Corps, and given control of a wide area and a number of divisions, including several in combat: the 7th Infantry Division, which was advancing through the Markham and Ramu Valleys, the 9th Infantry Division on the securing the Huon Peninsula, as well as the Militia 5th and 11th Infantry Divisions, which were undertaking garrison duties in Lae and Buna. In November 1943, Lieutenant General Frank Berryman took over command from Morshead. The politics of this promotion – and the non promotion of the 7th Division's commander, Major General George Vasey, meant that the 7th Division was removed from II Corps and became a direct reporting until under New Guinea Force. Meanwhile, advanced elements of II Corps headquarters moved from Finschhafen, leaving a rear detachment behind at Dobodura. After the Sio was secured, the 9th Infantry Division was withdrawn to Australia for rest in February 1944, while the 5th Infantry Division replaced them around Finschhafen. In April, Madang was captured, effectively bringing large scale combat operations to a close temporarily for Australian forces in New Guinea, and allowing a reorganisation. At this time, the 11th Infantry Division moved from Buna via Lae to relieve the 7th Infantry Division in the Markham and Ramu Valleys. The same month, the headquarters staff of II Corps were relieved by those from I Corps, with Lieutenant General Stanley Savige arriving from the Atherton Tablelands to assume command. It was a swap of personnel only, with the deployed corps keeping the designation of II Corps. Nevertheless, in May, II Corps headquarters was redesignated as Headquarters New Guinea force when the previous New Guinea Force was disbanded; based in Lae, the formation' main elements were in Madang (5th Infantry Division), and Lae (11th Infantry Division), and the 3rd Infantry Division in the process of arriving. The final months of 1944 saw the Australians assume responsibility for several rear areas in New Guinea and elsewhere, to relieve US troops and free them up for further offensives in the Philippines. A reorganisation followed as preparations were made for deployments to Bougainville, New Britain and western New Guinea. The headquarters of the First Australian Army was established at Lae with a view to assuming control of all Australian forces in New Guinea. Consequently, the 5th Division became a direct command unit of the First Army for its deployment to New Britain, and Headquarters New Guinea force was redesignated as II Corps in September. II Corps subsequently moved to Torokina, on Bougainville, in November to take over from the US XIV Corps, and to direct the operations of the 3rd Division (consisting of the 7th, 15th and 29th Infantry Brigades), as well as two other brigades – 11th and 23rd, with the later initially detailed to defend the Outer Islands (Green, Emirau, and the Treasury Islands, and Munda, on New Georgia). While the US troops had largely remained in the perimeter that had been established around Torokina, the Australians began offensive operations, to advance south towards the main Japanese base in Buin, to secure Numa Numa in the centre of the island, and push north towards Buka. When the fighting came to an end in mid August 1945, the Australians were just short of their objective in the south and had made gains in the other two sectors. Following the cessation of hostilities, II Corps staff took the surrender of Lieutenant General Masatane Kanda's Seventeenth Army on Bougainville, and implemented the terms of surrender throughout August and September. As preparations were made for the post war draw down of Australia's military, the 23rd Brigade was chosen to remain on Bougainville as a garrison force. On 23 September, the corps commander, Savige, relinquished command to assume the role of Director of Demobilisation and Repatriation in Melbourne. In his stead, Major General William Bridgeford assumed administrative command. The following day, 24 September, II Corps headquarters closed. The formation's constituent units were then transferred to the direct command of the 3rd Infantry Division. In the post war period, no corps level formations have been raised by the Australian Army.