Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дипломат
British diplomat
Виктор Фредерик Уильям Кавендиш Бентинк, 9-шы Портленд герцогы (18 маусым 1897 – 30 шілде 1990), 1977 жылға дейін Виктор Кавендиш Бентинк, 1977 жылдан 1980 жылға дейін Лорд Виктор Кавендиш Бентинк, ал бейресми түрде Билл Бентинк деп танылған британдық дипломат, кәсіпкер және пэр. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Біріккен барлау комитетінің төрағасы қызметін атқарды және 1945-1947 жылдары Польшадағы Ұлыбритания елшісі болды.
Victor Frederick William Cavendish Bentinck, 9th Duke of Portland, (18 June 1897 – 30 July 1990), known as Victor Cavendish Bentinck until 1977 and Lord Victor Cavendish Bentinck from 1977 to 1980, and informally as Bill Bentinck, was a British diplomat, businessman, and peer. He served as Chairman of the Joint Intelligence Committee during the Second World War and was British Ambassador to Poland between 1945 and 1947.
Өмірбаян және білім
Кавендиш Бентинк 1897 жылдың 18 маусымында Лондондағы Мэрилебон қаласында дүниеге келді. Ол Фредерик Кавендиш Бентиктің екінші ұлы, ал оның әкесі Джордж Кавендиш Бентинк Портлендтің 3-ші герцогы Уильям Кавендиш Бентиктің немересі болған. Ресми түрде Виктор Кавендиш Бентинк деп аталса да, ол бейресми түрде Билл деп танылған. Отбасының басқа мүшелері сияқты, ол "Кавендиш" есімін қолданбай, жай ғана Билл Бентинк деп аталды. Ол Веллингтон колледжінде білім алған. Елизавета II де анасының әжесі Сесилия Кавендиш Бентинк арқылы Портлендтің 3-ші герцогынан тегін алып, туыс болған. Королева мен Портлендтің 9-шы герцогы үшінші туыс, бір буын ажыраған.
Cavendish Bentinck was born in Marylebone, London on 18 June 1897. He was the second son of Frederick Cavendish Bentinck, whose father, George Cavendish Bentinck, was a grandson of William Cavendish Bentinck, 3rd Duke of Portland. Although formally Victor Cavendish Bentinck he was known informally as Bill. Like other members of his family he dispensed with the name "Cavendish", being known simply as Bill Bentinck. He was educated at Wellington College. Queen Elizabeth II was also descended from the 3rd Duke of Portland through her maternal grandmother Cecilia Cavendish Bentinck. The Queen and the 9th Duke of Portland were third cousins, once removed.
Дипломатиялық мансап
Кавендиш Бентинк университет білімін алмады, орнына 1915 жылы 18 жасында дипломатиялық қызметке қабылданып, Бірінші дүниежүзілік соғыста Гренадерлік гвардия қатарында күресу үшін уақытша қызметтен босатылды, 1919 жылы Сыртқы істер министрлігіне қайта оралды. 1922 жылы ол Лозанна конференциясының әкімшілік дайындықтарын жүргізді. Ол Париждегі Британ елшілігінде және Сыртқы істер министрлігіндегі Ұлттар лигасы бөлімінде қызмет етті. Басқа да қызметтерінің ішінде 1932 жылы Афинада, 1933 жылы Сантьягода болды. Оның дипломатиялық мансабының шыңы 1939 жылы Біріккен барлау комитетінің төрағасы болып тағайындалғанда келді. Ол осы комитетті үкімет үшін өте тиімді құрал ретінде дамытуға қол жеткізді, нәтижесінде 1942 жылы Сыртқы істер министрлігінің Қызметтермен байланыс департаментінің кеңесшісі болды. Алайда, ол нацистердің еврейлерге жасаған геноциді туралы алынған хабарларға күмәнданды. 1943 жылдың тамыз айының соңында Лондондағы Польша елшілігі британ үкіметін Люблин және Белосток облыстарынан жүздеген мың еврейлердің депортациясы және қырылуы туралы хабардар етті. Біріккен барлау комитетінің төрағасы Виктор Кавендиш Бентинк поляктар мен еврейлердің жасалған қасіреттер туралы берген мәліметтеріне сенуге тартынды. Керісінше, ол бұл ақпаратты «бізді қоздыруға» бағытталған әрекет деп қарады. Ол былай деді: «Газ камерасы туралы әңгімеге сенуде қателік жасап жатырмыз деп ойлаймын». 1945 жылы Кавендиш Бентинк Польшадағы елші болып тағайындалды, бұл оның соңғы дипломатиялық қызметі болды. 1946 жылы бұрынғы неміс қаласы Штеттинге (Шчецин) барған кезде ол бірнеше ай бойы интернатта ұсталған неміс азаматтарымен сөйлесуге шақырылды, осылайша олардың мүліктері поляк қоныс аударушыларына берілуі мүмкін болды, олар КСРО-ға жоғалған аумақтардан келген болатын. Кавендиш Бентинк мұны істеуден бас тартты, көбінесе қарттар, әйелдер мен балалар шеккен адамдық емес жағдайларды елемеді, өйткені поляк қонақтарына «олар әдеттегідей шағымданатынына сенімдімін» деді. Ол Сыртқы істер министрлігі оны Бразилиядағы елші етіп тағайындағанға дейін екі жыл осы лауазымда болды. Ол соңғы лауазымға бармады, өйткені ажырасу ісіне байланысты жариялылықтың нәтижесінде зейнетақысыз Сыртқы істер министрлігінен кетуге мәжбүр болды. Бентинктің аристократиялық тегі баспасөздің назарын аударды; Сыртқы істер министрі Эрнест Бевин, көрінетіндей, оған жаны ашып, сол кезде «Егер оның аты Смит болғанда, мен оны құтқарар едім» деді. 1977 жылы Кавендиш Бентинктің ағасы Фердинанд олардың туысы Уильям Кавендиш Бентинктің орнын басып, 8-ші герцог болды. Сол жылы Кавендиш Бентинкке герцогтың кіші ұлы атағы берілді, ол Лорд Виктор Кавендиш Бентинк атанды. 8-ші герцог 1980 жылы қайтыс болды және Лорд Виктор оны Портлендтің 9-шы герцогы ретінде алмастырды. 1990 жылы 9-шы герцогтың қайтысымен герцогтық және Тичфилд маркизаты жойылды, өйткені герцогтың жалғыз ұлы одан бұрын қайтыс болды және 1-ші герцогтың басқа тірі қалған еркек ұрпақтары болған жоқ. Алайда, Портленд графтығы герцогтықтан бұрын құрылған және 1-ші графтың еркек ұрпақтары сақталған. Сондықтан бұл атақ, оның қосалқы атақтарымен бірге – Виконт Вудсток және Барон Циренсестер, 9-шы герцогтың туысы Генри Ноэль Бентинкке берілді, ол 11-ші Портленд графы болды. 9-шы герцог Портленд герцогтарының дәстүрлі жерлеу орнында, Нотингемширдегі Холбектегі Сент-Винифред шіркеуінің зиратында жерленді.
Cavendish Bentinck did not pursue a university education, instead entering the diplomatic service in 1915 at the age of 18 before taking leave to fight with the Grenadier Guards in the First World War, returning to the Foreign Office in 1919. In 1922, he took charge of administrative arrangements for the Lausanne Conference. He served in the British Embassy in Paris and also in the League of Nations Department in the Foreign Office. Other postings included Athens in 1932 and Santiago in 1933. The high point of his diplomatic career came in 1939 when he was appointed chairman of the Joint Intelligence Committee. He managed to develop the body as a highly effective instrument of government and, as a result, became counsellor to the Services Liaison Department of the Foreign Office in 1942. However, he cast doubt on reports that were received regarding the Nazi genocide of the Jews. In late August 1943 the Polish Embassy in London informed the British government of the deportation and annihilation of hundreds of thousands of Jews from Lublin and Bialystok provinces. As chairman of the Joint Intelligence Committee, Victor Cavendish Bentinck hesitated to believe Polish and Jewish information about atrocities. Rather, he viewed the information as an attempt to 'stoke us up.' He added: 'I feel certain that we are making a mistake in giving credence to this gas chamber story.' In 1945, Cavendish Bentinck was given his final diplomatic posting on his appointment as Ambassador to Poland. When visiting the formerly German City of Stettin (Szczecin) in 1946 he was invited to talk to German civilians suffering from months of internment so their possessions and property could be taken over by Polish resettlers from territories lost to the USSR. Cavendish Bentinck refused to do so, ignoring certain inhuman circumstances under which mainly old people, women and children had to suffer, by noting to his Polish hosts, he was "convinced that they will complain as usual". He held the position for two years before the Foreign Office applied to appoint him Ambassador to Brazil. He never took up the latter post, being obliged to resign from the Foreign Office, without a pension, as a result of the publicity surrounding his divorce. Bentinck's aristocratic background attracted press attention; Foreign Secretary Ernest Bevin, apparently sympathetic, remarked at that the time "I could have saved him if his name had been Smith." In 1977 Cavendish Bentinck's elder brother Ferdinand succeeded their kinsman William Cavendish Bentinck, 7th Duke of Portland in the dukedom, becoming the 8th Duke. In the same year Cavendish Bentinck was granted the rank of a duke's younger son, becoming styled Lord Victor Cavendish Bentinck. The 8th Duke died in 1980 and Lord Victor succeeded him as the 9th Duke of Portland. Upon the 9th Duke's own death in 1990, the dukedom and the Marquessate of Titchfield became extinct because the Duke's only son had predeceased him and there were no other surviving male line heirs of the 1st Duke. However, the earldom of Portland had been created in an earlier generation than the dukedom and there were surviving male line descendants of the 1st Earl. That title, along with its subsidiary titles of Viscount Woodstock and Baron Cirencester, therefore passed to the 9th Duke's kinsman Henry Noel Bentinck, who became the 11th Earl of Portland. The 9th Duke was interred at the traditional burial place of the Dukes of Portland in the churchyard of St Winifred's Church, Holbeck in Nottinghamshire.