Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания мен Ирландиядағы архаикалық жер бірлігі. Вилл – ағылшын, уэльс және ирланд тарихындағы негізгі ауылдық жер бірлігін сипаттау үшін қолданылатын термин, ол шамамен приход, манор, ауыл немесе титингке ұқсас.
Archaic land unit in Britain and Ireland
Vill is a term used in English, Welsh and Irish history to describe a basic rural land unit, roughly comparable to that of a parish, manor, village or tithing.
Ортағасырлық даму
Вилл – Англо-саксон Англиясындағы жүздік пен графтықтың ең кіші аумақтық және әкімшілік бірлігі. Ол ондық жүйе арқылы полициялық функцияны, ал ауылдық моут арқылы ортақ жобаларды ұйымдастырудың экономикалық функциясын атқарды. Бұл термин – латын тіліндегі құжаттарда англо-саксондық “тун” сөзін аударғанда қолданылатын “вилла” сөзінің ағылшын тіліне ауыстырылған түрі. Вилл Нормандық жаулап алудан кейін де негізгі ауылдық бірлік болып қала берді – “Domesday Book” кітабындағы жерлер көбінесе вилл деп аталады, және орта ғасырдың соңына дейін сақталды. Егер елді мекен – жер иелену бірлігі болса, вилл – аумақтық бірлік болатын, көптеген виллдер елді мекеннің шекараларымен сәйкес келмейтін, және патшалық әкімшіліктің ашық бөлігі. Вилл сот және полициялық функцияларды, соның ішінде франкпледжді атқарды, сондай-ақ салық салу, жолдар мен көпірлерге жауапкершілік тартты. Ол сонымен қатар қоғамдық жайылымдарды, ауыл шаруашылығының маусымдық кезеңін және үш егістік жүйесін ұйымдастырды. Анжулік үкіметтің, феодалдық емес, корольдік биліктің күшеюімен виллге жаңа міндеттер жүктелді. 12 ғасырдың басында рев және төрт ауыл тұрғыны жүздік сотқа “барлығының атынан” қатысуға міндетті болды; 1166 жылғы Кларендон сот отырысында “әр виллдің ең заңды төрт адамы” қылмыскерлерді ұсынуға міндетті болды. 1198 жылы салық салу үшін төрт адам мен рев қайтадан шақырылды; 1242 жылғы полициялық жарлықта “әр виллде алты адам немесе тұрғындардың санына қарай төрт немесе одан аз адам үздіксіз күзет жүргізеді” делінген. Сонымен қатар, вилл өз алдына заңды тұлға ретінде пайда болды, иеленушілерді сотқа шақырып, басқа виллдерге талап қойып, немесе Таждан артықшылықтар сатып алып, қажет болған жағдайда көпірлер мен шіркеулерді жөндеді. Орта ғасырлық вилл өзінің иерархиялық және әлеуметтік жағынан қабатталған сипатын сақтап, тіпті оны кеңейтіп, жергілікті ауыл өмірінің сергелең бөлігі болып қала берді.
The vill was the smallest territorial and administrative unit—a geographical subdivision of the hundred and county—in Anglo Saxon England. It served both a policing function through the tithing, and the economic function of organising common projects through the village moot. The term is the Anglicized form of the word villa, used in Latin documents to translate the Anglo Saxon tun. The vill remained the basic rural unit after the Norman conquest—land units in the Domesday Book are frequently referred to as vills—and into the late medieval era. Whereas the manor was a unit of landholding, the vill was a territorial one—most vills did not tally physically with manor boundaries—and a public part of the royal administration. The vill had judicial and policing functions, including frankpledge, as well as responsibility for taxation, roads and bridges. It would also organise the communal pastures, the seasonal chronology of rural agriculture, and the three field system. With the Angevin growth of royal, as opposed to feudal, government, new duties were imposed upon the vill. By the early 12th century, the reeve and four villagers were required to attend the hundred court "on behalf of all"; in the 1166 Assize of Clarendon, "four of the more lawful men of each vill" were required to present malefactors. Four men and the reeve were again called on for tax assessment in 1198; the Ordinance of 1242 on policing provided for "continuous watch in every vill by six men or four or less according to the number of the inhabitants". At the same time, the vill emerged as a legal entity in its own right, taking oppressive lords of the manor to court, or suing other vills, or purchasing privileges from the Crown, as well as repairing bridges and churches as required. While retaining and even extending its hierarchical and socially stratified nature to the end, the medieval vill always remained a vibrant part of local rural life.
Заңдық және басқа да қолданыстар
Дәстүрлі түрде, құқық тарихшылары арасында, "vill" дегені ауылдық қауымдастықтың жер көлемін білдірсе, "township" ауылдық қауымдастықтың салық және құқықтық басқаруын білдіргенде қолданылған. Кейін бұл сөз "ville" және "village" деп дамыды, ал "vill"-дің еркін емес тұрғыны "villein" деп аталды.
Traditionally, among legal historians, a vill referred to the tract of land of a rural community, whereas "township" was referred to when the tax and legal administration of a rural community was meant. The word would later develop into ville and village, while an unfree inhabitant of a vill was called a villein.