Кіріспе

Италиялық композитор және ән оқытушы

Никола Ваккаи (15 наурыз 1790 – 5 немесе 6 тамыз 1848) – итальян композиторы, әсіресе опералар жазған және ән оқытушы.

Композитордың өмірі мен мансабы

Толентинода туған ол Пезаро қаласында өсті, ата-анасы оны Римге заңгерлік оқуға жібергенге дейін музыкамен шұғылданды. Заңгер болуға ниеті болмағандықтан, дауыс сабақтарын алып, ақырында маңызды рим композиторы Джузеппе Яннакониден контрапунктты үйренді. Вацкай жиырма бір жасқа толғанда Неапольге барып, Паизиеллоның шәкірті болды. Паизиеллоның «Севильский шаштаразы» комедиялық шедевр саналды, бірақ Россинидің «Шаштараз» операсы 35 жылдан кейін оны сахнадан ығыстырды. Ваккаи мансабын Венецияда бастады, бастапқыда балеттер жазып, дауыс сабақтары беріп күнкөріс жасады. Ол 1815 жылы Неапольде «I solitari di Scozia» операсымен алғашқы опералық табысына қол жеткізді. Пармада оған «Пьетро иль-гранде» операсын жазу тапсырылды, сонымен қатар ол алғашқы қойылымда солистердің бірі болды. Одан кейін «Задиг е Астартея» (Неаполь, 1825) және одан соң оның ең танымал операсы «Джульетта е Ромео» (Милан, 1825) жарық көрді. Ваккаи Лондонға 1832 жылдың сәуірінде Кингс театрында оның ең сәтті операсы – «Ромео мен Джульетта» қойылымымен келді. Оның тартымдылығы мен еуропалық беделі оны қоғамда қадірлі етті, көп ұзамай ол мұғалім ретінде үлкен сұранысқа ие болды. Италияға оралғаннан кейін, 1838 жылы Вацкай Милан консерваториясының директоры және композиция профессоры болды, оның студенттерінің арасында Джованни Боттезини мен Луиджи Ардити болды. Алты жылдан кейін денсаулығы нашарлағандықтан, ол балалық шағындағы үйіне, Пезароға зейнетке шықты, онда өзінің он алтыншы операсын жазды. Ол 1848 жылы сол жерде қайтыс болды.

Ән мұғалімі ретінде жұмыс: оның Metodo pratico de canto

Кейіннен бәсекелесі Беллиниге ұтылып қалған Вацкай қазір көбінесе дауыс сабақтарын беруші ретінде еске алынады. Оның белгілі шәкірттерінің бірі сопрано Марианна Барбиери Нини болды. Вацкай көптеген кітаптар жазды, соның бірі – 1832 жылғы «Metodo pratico de canto» (Практикалық вокал әдістемесі), ол студенттерді итальяндық легато стилінде ән салу әдісіне үйрету үшін альт немесе бас сияқты төменгі диапазонды түрлі дауыс түрлеріне бейімделіп ауыстырылды. Кітап әлі де басылып, оқу құралы ретінде қолданылуда. Кіріспесінде Вацкай, шәкіртке нағыз легато әнін дұрыс орындау техникасын тек шебердің жаттығуларын дәл көрсетуі арқылы үйретуге болатынын атап көрсетеді. Бұл кітап сонымен қатар 19 ғасырдың басындағы операның қойылуы туралы маңызды мәліметтердің көзі болып табылады. Дауыс мұғалімі Элио Батталья 1990 жылы Ricordi баспасынан шыққан «Metodo pratico» немесе «Итальяндық ән салудың практикалық әдістемесі» атты мұғалімдерге арналған жаңа басылымды редакциялады. 2020 жылдың 15 қыркүйегінде «Teatro Nuovo» (Нью-Йорк) Уилл Кратчфилдтің жетекшілігімен Сантьяго Балерини, Лоуренс Браунли, Тереза Кастильо, Джунхан Чой, Джорджия Джарман, Алиса Джордхайм, Ханна Людвиг, Кристина Лайонс, Меган Марино, Дориан Макколл, Мэдисон Мари МакИнтош, Анжела Мид, Тамара Мамфорд, Лизетт Оропеса, Дэниел Моббс, Дженнифер Роули, Николас Симпсон, Майкл Спайрес, Деррек Старк, Алина Тамборини, Ханс Ташжиан және Меигуи Чжан сияқты 22 әншінің қатысуымен «Итальяндық ән салудың практикалық әдістемесінің» толық жазбасын «Bel Canto in Thirty Minutes» (Отрицание минуттарда) деген атпен шығарды.

Мұра

Толентинодағы Никола Вачкаж театры, қаланың опера театры, музыканттың құрметіне аталған.