Сириялық Жобер: Госпитальерлер орденінің ұлы магистрі

Кіріспе

12 ғасырдағы Госпитальерлер орденінің ұлы магистрі

Сириялық Жоберт (сондай-ақ Жильбер, Жосберто және Жуберт деп те аталады) Госпитальерлер орденінің жетінші ұлы магистрі болды. Ол 1172 жылдан өліміне дейін Сирияда қызмет етті, өлімі шамамен 1177 жылы болған деп есептеледі. Оның орнын Роджер де Муленс бағындырды.

Мансап

Жоберттің қай жерде, тіпті қай провинцияда туғанын да білмейміз, сондай-ақ оның сайлау алдында Орденде қандай міндеттер атқарғанын да білмейміз. Жоберт Гастон де Мурольске (1170–1172) мұрагерлік етті, ал Гастонның алдыңғы іріктеушісі Гилберт д’Айсайли тірі кезінде қызметтен шеттетілді. Гилберттің тарихы Жобертке Орденнің қаржысын бекер шығармау керектігін ескерткен болуы керек, себебі ол Орденнің мүлігін жауапты басқарған сияқты. 1171 жылы Иерусалимнің Амальрик I Киелі жерді тастап, Константинопольге сапарлап, Жобертке өзінің ұлы Иерусалимнің Бальдуин IV-нің қамқорлығын және Корольдік регенттігін сеніп тапсырды. 1172 жылы ол 1164 жылы Харим шайқасында тұтқындалғаннан бері Нур ад-Диннің тұтқынында болған Триполидің Реймонд III-ін босату үшін сәтті араласты. Реймонд оны төлеу үшін Госпитальдерден қарыз алды, ол 80 000 алтын динарға бағаланған. 1174 жылдың тамызында ол Сицилия флотына Мысырға шабуыл жасауға көмектесуден бас тартты, бұл міндетті басқа әскери ордендермен бірге Иерусалим Корольдігінің регенті Майлс де Плансиге жүктелді. Желтоқсанда ол жаңа регент Раймонд III Триполимен бірге Саладинге жоспарланған шабуылға қатысты. Ол және оның күштері Саладин басып алғаннан кейін Хомс қаласына қауіп төндірген армиямен бірге болды. Шайқас болған жоқ, франктер кешірімдік пен кепілдерді босату шартымен кетуге мәжбүр болды. Жоберт папа Александр III-ті прелаттарға Госпитальдерлер өңдеген жерлерден және олардың малдарына арналған жем-шөптен «dime des noviale» талап етуге тыйым салуға бұйрық берді. 1175 жылы Жоберт Акко шіркеуімен бірге «Иерусалим Госпитальдерлері шіркеуінің ережелері» деген жарлықты жасады, ол жеке және қоғамдық миссалардың таңғы қызметтері, жерлеу рәсімдері, қасиеттіліктер, мойындау құны, шамдарды жағу және басқа да рәсімдерге қатысты ережелерді белгіледі, соның ішінде ол Киелі Тақтан алған өкілеттіктерінен ешқайсысын жойған жоқ. Ол Орденнің қаржысын басқарды, бірақ Иерусалимдегі Орден ауруханасының кедейлеріне нан беру үшін ақша жинамады. Ол әр нанның салмағы екі маркаға тең болуын және әрбір кедейге жарты нан берілуін бекітті. Ол осы мақсатқа Sainre Marie және Caphaer кірістерін бөліп берді. 1176 жылы Жоберт Иерусалимнің қазіргі патшасы Бальдуин IV-ке Орден алған сыйлықтарды растауға бұйырды. Бұл келісімдерде Иерусалимде, Яффа маңында, Тиберияда, Триполи округінде және Антиохия княздығындағы даму туралы айтылады. 1176 жылы Иерусалимнің Бальдуин IV Жоберттің жоспарланған жорықтағы көмегіне байланысты Орденге Мысырдағы жерлерді беруді растады. Жоберт Мысыр саясатын қолдағанмен, ол соңғы рет 1177 жылдың қаңтарында еске алынды, ал оның орынбасары Роджер де Муленс бұл жоспармен келіспеді, ол тоқтатылды. Жоберт жазған екі хаттың бірі Савона халқына арналған. Жоберттің басшылығы 1179 жылдың тамызындағы Якоб Форды шайқасынан кейін Саладиннің түрмесінде емес, 1177 жылдың қаңтар және қазан аралығында аяқталды. Роджер де Муленс 1177 жылдың қазан айында оның орнына келді.

There is no knowledge of the place or even the province where Jobert was born, nor do we know what his responsibilities in the Order were before his election. Jobert succeeded Gastone de Murols (1170–1172), while Gastone's predecessor Gilbert d'Aissailly had been deposed while still living. The memory of Gilbert must have informed Jobert of how not to waste the Order's funds, for he seems to have been a responsible steward of the order's assets. In 1171, Amalric I of Jerusalem left the Holy Land to visit Constantinople and he entrusted Jobert with the guardianship of his son Baldwin IV of Jerusalem as well as the regency of the kingdom. In 1172, he successfully intervened to obtain the liberation of Raymond III of Tripoli, a prisoner of Nūr ad Din since his capture at the Battle of Harim in 1164. Raymond borrowed from the Hospitaller in order to pay his ransom, thought to be 80,000 pieces of gold. In August 1174, he refused to commit, along with the other military orders, to aiding the Sicilian navy in attacking Egypt with Miles de Plancy, the regent of the Kingdom of Jerusalem. In December he joined the new regent Raymond III of Tripoli in a planned attack on Saladin. He and his forces were with the army that menaced Homs after Saladin had taken it. No battle was fought and the Franks left in exchange for the release of hostages and remission of ransoms. Jobert instigated pope Alexander III to order the prelates not to demand the "dime des noviale" from the lands cultivated by the Hospitallers and from the fodder intended for the feeding of their livestock. In 1175, Jobert was at the origin of a decree, with the church of Acre, which established the "Rules of the Church of the Hospitallers of Jerusalem" concerning the procedures for the morning service of private and public masses, funeral rites, the sacraments, the pricing of confessions, the lighting of candles, and other things, in which he did not abandon any of the privileges he held from the Holy See. He was bursar of the Order's funds but never saved money to provide bread for the poor of the Hospital of the Order in Jerusalem. He issued a decree specifying that each loaf of bread should weigh two marcs and that each poor person should receive half a loaf. He allocated the revenues of Sainre Marie and Caphaer to this use. In 1176, Jobert had Baldwin IV of Jerusalem, now king, confirm the donations that the Order had received. These agreements mention a regular development in Jerusalem, in the vicinity of Jaffa, in Tiberias, in the county of Tripoli and the principality of Antioch. In 1176, Baldwin IV of Jerusalem confirmed a grant of lands in Egypt to the Order in exchange for assistance from Jobert in the planned campaign there. Though Jobert supported the Egyptian policy, he is last mentioned in January 1177, and his successor, Roger de Moulins, did not agree with the plan, which was abandoned. One of two surviving letters written by Jobert is one to the people of Savona. Jobert's magisterium ended between January and October 1177, not, as is commonly believed, in Saladin's prisons following the battle of Jacob's Ford in August 1179. Roger de Moulins succeeded him in October 1177 at the latest.