Жақ сүйектің ісігі – перифериялық сүйектену фибромасы, себептері, көрінісі, және пиогендік гранулемамен байланысы туралы ақпарат. Стоматологтарға пайдалы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Перифериялық оссификациялық фиброма, сондай-ақ оссификациялық талшықты эпулис деп аталады, – бұл жасушалық фибробласттық дәнекер тінінің стромасынан тұратын, сүйек, цемент тәрізді тіндер немесе дистрофиялық кальцификациядан тұратын, кездейсоқ орналасқан минералданған ошақтардың пайда болуымен байланысты. Бұл зақым оссификациялық фиброманың бір бөлігі саналады, бірақ көбінесе ол жақ сүйек ісігі ретінде қарастырылады. Оның тіс етінде жиі кездесуіне байланысты, бұл жағдай тағы екі аурумен байланысты, бірақ олар бірге пайда болатындықтан емес. Керісінше, олардың үшеуі де тіс етінде жиі кездесетіндіктен байланысты: пиогенді гранулома және перифериялық алып жасушалы гранулома. Кейбір зерттеушілер перифериялық оссификациялық фибромалардың пиогенді фибромалармен байланысты екенін және кейбір жағдайларда пиогенді грануломаның фиброзға ұшырап, кальцификацияға түсуі нәтижесінде пайда болатынын айтады. Перифериялық оссификациялық фиброма термині сынға ұшырады, себебі бұл зақым сүйектің оссификациялық фибромасына қатысы жоқ және ол фиброма емес. Бұл термин Америкада қолданылады, ал Ұлыбританияда бұл зақымды сүйек қамтитын талшықты эпулис деп атайды. Жақын орналасқан тістер болған жағдайда, тітіркену көзінің кез келген мүмкіндігін жою үшін олар мұқият тазаланады. Хирургиялық әдістер дәстүрлі, Nd:YAG лазері немесе QMR скальпелі болуы мүмкін. Қайталану көрсеткіші шамамен 16% құрайды, ал кейбір зерттеулерде 45% дейін жетеді. Хирургиялық техника қолданылуының қайталану жиілігіне әсер ететіні әлі белгісіз.
A peripheral ossifying fibroma, also known as ossifying fibrous epulis, is “a gingival nodule which is composed of a cellular fibroblastic connective tissue stroma which is associated with the formation of randomly dispersed foci of mineralised products, which consists of bone, cementum like tissue, or a dystrophic calcification. The lesion is considered part of an ossifying fibroma, but that is usually considered to be a jaw tumor. Because of its overwhelming incidence on the gingiva, the condition is associated with two other diseases, though not because they occur together. Instead, the three are associated with each other because they appear frequently on gingiva: pyogenic granuloma and peripheral giant cell granuloma. Some researchers believe peripheral ossifying fibromas to be related to pyogenic fibromas and, in some instances, are the result of a pyogenic granuloma which has undergone fibrosis and calcification. The term peripheral ossifying fibroma has been criticized as this lesion is not related to the ossifying fibroma of bone and is not a fibroma. This term is used in America, however in Britain, this lesion would be termed a fibrous epulis containing bone. If there are any adjacent teeth, they are cleaned thoroughly to remove any possible source of irritation. Surgical methods can be traditional, Nd:YAG laser or QMR scalpel. Recurrence is around 16%, with some studies reporting up to 45%. It is unclear if the rate of recurrence is influenced by the surgical technique used.