Кіріспе

Свенокс ауданындағы ауыл

Сандридж – Англияның Кент графтығындағы Свенокс ауданындағы Сандридж және Иде Хилл азаматтық приходінің құрамындағы ауыл. Ауыл Вестерхамның шығысында А25 тас жолында орналасқан. Ол Кент Даунс табиғи сұлулығы жоғары аймағында және Лондонның жасыл белдеуінде жатыр. Лондоннан оңтүстікке қарай шамамен 21 миль қашықтықта орналасқан. Оның шіркеуі англикандық және Әулие Марияға арналған.

Тарих

Сандридж 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында Кентербери архиепископтығының меншігінде болған Сондресс атымен тіркелген. Король Генрих III 1340 жылдары осы жерді сэр Ральф де Фремингемге сыйлады: ол Фремингем және Исли әулеттерінде 17 ғасырға дейін қалды. Содан кейін осы жер Хайд әулетіне сатылды. Әулие Мария шіркеуі 12 ғасырға дейін салынған және I санатқа жатады. Ол 19 ғасырда қайта жаңартылып, 1882 жылы болған өрттен кейін тағы да жөнделді. Бұрын Комб Банк деп аталған Раднор үйі – 1728 жылы салынған I санаттағы Палладиан стиліндегі сарай; оны Роджер Моррис жобалап, кейін Аргилл герцогы болған полковник Джон Кэмпбелл үшін салған. Кейін бұл үйде банкир сэр Уильям Мэннинг тұрды, оның ұлы кардинал Генри Мэннинг осы жерде өсті. Раднор үйі 1920 жылдарға дейін жекеменшік үй болып сақталды, содан кейін монастырьға, тәуелсіз мектепке және той өткізу орнына айналды.

Атақты тұрғындар

Бейлби Портеус (1731–1809), Лондон епископы және құлдықты жою қозғалысының жетекшісі, әр жылдың күзінде бірнеше аптасын Сандридждегі Епископ сарайындағы шағын ауылдық үйінде өткізді. Ол Фулхэм сарайында қайтыс болды және қабірі Сент-Мария шіркеуінің ауласында орналасқан. Энн Сеймур Дамер (1748–1828), фельдмаршал Генри Сеймур Конвей мен Каролина Конвейдің қызы, кейіннен белгілі мүсінші болды және Хорас Уолполдың танымал Strawberry Hill егістігінің иесі атанды. Кристофер Вордсворт (1807–1885), әйгілі ақын Уильям Вордсворттың кіші інісі. Кейіннен Кристофер Линкольн епископы болды. Уильям Спотисвуд (1825–1883), Корольдік қоғамның президенті, Комб Банкте тұрды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әуе күштерінің қажеттілігіне беріліп, апатқа ұшыраған ұшақтарды сақтау және жөндеу орталығы ретінде пайдаланылды. 1945 жылы әуежай жабылды, бірақ ангар қазір де коммерциялық мақсатта қолданылуда; ол елдегі ең көне ұшақ ангары саналады және 1988 жылы II санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді.