Кіріспе

Шчавница (Щавница) – Польшаның оңтүстігіндегі Кіші Польша воеводствосының Новый Тарг округіндегі курортты қала. 2007 жылдың 30 маусымындағы мәлімет бойынша, халқы 7 378 адамды құрады. Шчавница XIX ғасырдың ортасынан бері танымал курортты қала болып келеді. Қала маңындағы сілтілі сора бұлақтары мен қолайлы климат жағдайларының арқасында, мұнда тыныс алу және ас қорыту жүйесі аурулары емделеді. 2005 жылы Польша үкіметі бұл жердегі танымал шипажайды соғысқа дейінгі иелері – граф Стадницкий отбасысына ресми түрде қайтарды. Шипажайдың шамамен екі жүз жылдық тарихы бар. Оның соңғы жеке меншік иесі граф Адам Стадницкий болды, ал оның немересі – Анджей Маньковский – 2009 жылы Шчавницаның орталығындағы Дитль алаңында жаңа Спа-қала мұражайын құруға бастама берді. Шчавница курортының мұражайы жергілікті емдеуге байланысты 350-ден астам түрлі артефакттарды, мұрағат құжаттарын, суреттерді, ғимараттардың жоспарларын, ескі фотосуреттерді, бедел қағаздарды және кітаптарды көрсетуді мақсат етеді. Шчавницада көптеген шаңғы жолдары мен тау шаңғысы үшін арналған баулар бар. Паленицадағы ең ұзын жолдың ұзындығы 2 км, ол 4 орындық шаңғы көтергішімен, жоғары жарықтандырумен және сағатына 2200 адамға арналған сыйымдылықпен жабдықталған. Оны мемлекеттік мекеме басқарады.

Тарих

Қаланың атауы жергілікті тұрғындар қышқыл суды «szczawy» деп атағандықтан осылай қойылған. Шипажай қаласының алғашқы тарихи жазбалары 16 ғасырдың басына дейін барады. 18 ғасырдың соңына дейін Щавница Чорштын ауданының құрамында болды. 1839 жылы Юзеф Стефан Салай Щавницаның басқаруын өз қолына алып, шипажайдың дамуы басталды. 19 ғасырдың ортасында қала 1857 жылы Щавницаға келген дәрігер және шипажайларды жарнамалаған Йозеф Дитльдің көрегендігінің арқасында қарқынды дамыды. Ол басқа еуропалық курорттардың нормаларын сақтап, гидротерапиялық емді дамытуға көмектесті. Жаңа термалдық нысандар жылдам құрылысқа ие болды. Жаңа термалдық бұлақтар бірінен соң бірі ашылды. Өмірінің соңында Юзеф Салай өзінің термалдық ордасын басқаруды Краковтағы Оқу академиясына тапсырды, ол қаржылық қиындықтарға қарамастан, негізін қалаушының көрегендігін жалғастырды. Осылайша бүкіл Еуропаға танымал болған «Дворек Гощинны» (Қонақ үйі) салынды. 1909 жылы Щавницаны Навожова графы Адам Стадницки сатып алды. Бірнеше жылдан кейін Еуропаны шарпыған соғысқа қарамастан, Адам Стадницкидің әрекеттері сәтті аяқталды және Щавница үздіксіз өсімнен пайда тапты. Термалдық ванналар жаңартылды, «Горный парк» кеңейтіліп, «полонина» (орман шебінен жоғарыдағы альпілік жайылымдар) қосылды. Польшада бірегей, қысыммен жабдықталған ингаляторий, сондай-ақ «Ларшалар астындағы вилла» (Вилла под Моджевиами) салынды. Айынышты жағдай, Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы курорттың дамуын тоқтатты және 1948 жылы Польша Халық Республикасының үкіметі курортты мемлекеттік меншікке алды. 1956 жылы «Мемлекеттік Щавница шипажайы» (Państwowe Przedsiębiorstwo Uzdrowisko Szczawnica) құрылды және ол кеншілер мен металлургтердің кәсіби ауруларына бағытталды. Сол кезде салынған санаторийлер сол кезде мемлекет бағалаған мамандықтармен аталды: «Хутник» (металлург), «Горник» (кенші), «Научициел» (оқытушы), «Будовлани» (құрылысшылар), «Папиерник» (қағаз өндіруші) және «Дзвонковка» (жақын жердегі таудың аты). 1973 жылы «Табиғи ем» шипажайы ашылды, онда ванналар, ингаляция, физиотерапия және массажға қажетті барлық медициналық жабдықтар бар. 2005 жылы Польша үкіметі Щавница шипажайын соғысқа дейінгі иелерінің ұрпақтарына қайтарды. Граф Адам Стадницкидің немересі Анджей Манковский және оның үш баласы Щавницаны бұрынғы сұлулығына және шаттығына қайтару үшін қажетті қаражатты және көп еңбекті жұмсауға шешім қабылдады. 2008 жылға қарай Дитль алаңының шығыс бөлігі тарихи түрінде қайта жаңартылды, онда Щавницаның минералды сулары бар, өнер галереясы, «Хеленка» кафесі және «Холандка» мен «Свайчарка» виллалары орналасқан. 2009 жылдан бастап бес жұлдызды «Modrzewie Park» қонақ үйі алғашқы қонақтарын күтіп алуға дайын болды. 2010 жылы Шипажай мұражайы ашылды, ал жақында, 2011 жылы «Дворек Гощинны» (Қонақ үйі) қайта құруы аяқталды. 2012 жылы Щавница қаласымен бірлесіп, Долный және Горный парктерін жаңартудың ұзақ мерзімді және құштарлық жобасының соңғы бөлігі аяқталды.

Сапалы курорт

Шчавница – Польшадағы ең көне шипажайлардың бірі. Ол өзінің дамуына Йозеф Шалай мен Йозеф Дитльге борышты, олар шипажайлық қызметтің нағыз бастамашылары болды. Ол алғашқы термолды ванналарды, ванналар мен тұруға арналған жаңа ғимараттарды салды және сол кездегі белгілі тұлғаларды шақырып, қаланы жариялады. Шчавница шипажайы Грайкарек өзенінің аңғарында, Дунайец өзенінің оң жақ саласында және Пьенины мен Сач Бескидтері арасында орналасқан. Бұл жерде денсаулықты жақсартуға және жоғарғы тыныс алу жолдарының жағдайын жақсартуға қолайлы микроклимат қалыптасады. Мұнда он екі қышқыл минералды судың бұлақтары бар, олардың емдік қасиеттері алғаш рет 16 ғасырда айтылған. Бүгінгі күнге дейін олардың емдік қасиеттері әлемнің түкпір-түкпірінен науқастарды тартады. Сондықтан шипажайдың басты ерекшеліктерінің бірі – әсем сорғы бөлмесі, онда келушілер минералды тұздарға және көптеген микроэлементтерге бай бикарбонатты, натрийлі, йодты және бромидті сулардың пайдасын көре алады. Пьенины емдеу курортында демалуды жоспарлаған науқастар санаторийлер мен оңалту және емдеу орталықтарының қызметін пайдалана алады. Олар гидротерапия, ингаляция (әсіресе тиімді жасушалық ингаляция), физиотерапия, кинезитерапия және ішу арқылы емдеу сияқты 42 түрлі емдеу процедураларын жүргізеді. Шипажай жоғарғы тыныс алу жолдарының ауруларын, соның ішінде мұрын мен тамақтың созылмалы қабынуын, дауыс аппаратының ауруларын, жоғарғы тыныс алу жолдарының аллергиясын, бронх астмасын, сондай-ақ тірек-қимыл аппаратының ауруларын, яғни омыртқа мен буындардың дегенеративтік ауруларын, ревматоидты аурулар мен ревматоидты артритті емдеуге маманданған. Емдеу кезінде медициналық орталықтар шипажайдың өзінің бальнеологиялық ресурстарын, атап айтқанда, минералды суларын, сондай-ақ емдік микроклимат сияқты қоршаған ортаның жағдайларын пайдаланады.

Минералды сулар

Szczawnica сулары – бикарбонат, хлор, натрий, бром және йод қамтитын қышқыл минералды сулар. Олар – жаңаруға көмектесетін, емдік қасиеттері бар сулар. Қазіргі уақытта Дитль алаңындағы тарихи орнында қайта салынған және қайта ашылған Минералды су барында алты ішуге жарамды минералды су көзі ұсынылады. 1844 жылы табылған ЕЛЕНА бұлағы. Ол жоғарғы және төменгі тыныс алу жолдарының ауруларын, ревматологиялық бұзылыстарды, бүйректің созылмалы қабынуын, семіздікті және остеопорозды емдеуге қолданылады. Ортопедиялық аурулар мен жарақаттарды емдеуде де пайдалы. 1869 жылы ашылған ЯН бұлағы – бикарбонатты хлоридті натрийлі қышқыл су. Минералды ванналарда және «Шчавничанка» дастарқан суын өндіруде қолданылады. 1986 жылы табылған ЖОЗЕФ бұлағы. Ол ас қорыту жүйесінің бұзылыстарын, жоғарғы және төменгі тыныс алу жолдарының ауруларын, ревматологиялық ауруларды, семіздік пен остеопорозды емдеуде пайдаланылады. ШИМОН – асқазан-ішек ауруларында, сондай-ақ невроздарда, семіздікте және подаграда ұсынылады. ПИТОНИЯКОВКА – невроздар, семіздік, жоғарғы тыныс алу жолдары мен бронхтардың қабынуы ауруларында қолданылады. ВАНДА – 1867 жылдан бері белгілі. Асқазан-ішек жолдарының ауруларында, невроздарда, семіздікте және подаграда ұсынылады. 1939 жылы табылған МАГДАЛЕНА бұлағы. Бикарбонатты хлоридті натрий йодты қышқыл су асқазан-ішек ауруларында, ішек, өт қабығы мен өт жолдарының қабынуларында, асқазан мен он екі елі ішектің ойық жараларында, семіздікте және жеңіл невроздарда ұсынылады. СТЕФАН – 1822 жылдан бері белгілі бұлақ. Бикарбонатты хлоридті натрий йодты қышқыл су. Басқалармен қатар, несеп жолдарының қабынуында, нефролитиазда, мұрынның, тамақтың, бронхтардың қабынуында, астма, эмфиземада қолданылады. ЖОЗЕФИНА – Szczawnica-дағы ең көне бұлақ, 1810 жылға дейін белгілі. Бикарбонатты хлоридті натрийлі қышқыл су мұрын мен жұтқыншақтың қабынуында, астма, эмфизема, подагра және семіздік ауруларында ұсынылады.