Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері сэр Джон Кракрофт Уилсон (21 мамыр 1808 – 2 наурыз 1881), сондай-ақ Набоб Уилсон деп белгілі, Үндістанда білім алған британдық мемлекеттік қызметкер, фермер және Жаңа Зеландия саясаткері болған.
New Zealand politician
Sir John Cracroft Wilson (21 May 1808 – 2 March 1881), also known as Nabob Wilson, was a British educated civil servant in India, farmer and politician in New Zealand.
Ерте өмір
Джон Кракрофт Уилсон Үндістанның Онаморе қаласында дүниеге келді. Ол Мадрас азаматтық қызметінде судья болған және белгілі ботаник Александр Уилсон мен Элизабет Клементина Уилсонның (Кракрофт) ұлы еді. Оның анасы Линкольнширдегі Хакторн Холлдегі Кракрофттардың тамырлы әулетінен шыққан. Оның отбасылық аты оған екінші христиандық есім ретінде берілді, және бұл дәстүр содан бері отбасында сақталып келеді; олар осылайша Кракрофт Уилсон деп танылады. Ол Хейлибери колледжі мен Оксфордтың Брассенос колледжінде білім алды. 1828 жылы Үндістанға оралып, Бенгалия азаматтық қызметіне кадет болып кірді, кейіннен магистрат болды. Уильям Слиманның ассистент комиссары шеніне көтеріліп, 1832 жылы Доаб аймағына жіберілді, онда ол қарақшылықта айыпталғандарды тергеді. Ол, шамамен, 1828 жылдың 4 қарашасында Вестминстерде немесе Суррейдегі Брикстонда Елизаветаға (Уолл) үйленді. Оның әйелі 1843 жылы Морадабадта сегізінші баласын дүниеге келтіргеннен кейін қайтыс болды. 1844 жылдың 12 қазанында Морадабад маңындағы Бареллиде Джейн Тори Грейгке қайта үйленді. Бұл екінші некеден балалары болмады.
John Cracroft Wilson was born in Onamore, India, the son of Alexander Wilson , a judge in the Madras Civil Service and a noted botanist, and Elizabeth Clementina Wilson ( Cracroft). His mother was from a long established family—the Cracrofts of Hackthorn Hall in Lincolnshire. Her family name was given to him as a second Christian name, a custom that has been followed by the family ever since; they are thus known as the Cracroft Wilsons. He was educated at Haileybury College and Brasenose College, Oxford. He returned to India in 1828 and entered the Bengal Civil Service as a cadet, advancing to become a magistrate. Advancing to the rank of assistant commissioner to William Sleeman, he was assigned to the Doab region in 1832 where he investigated men who were accused of thuggee. He married Elizabeth (née Wall), probably on 4 November 1828 at Westminster, or Brixton, Surrey. His wife died in 1843 in Moradabad after giving birth to their eighth child. He was married again, on 12 October 1844, to Jane Torie Greig in Bareilly near Moradabad. There were no children from this second marriage.
Австралия мен Жаңа Зеландия
1853 жылы денсаулығы нашарлап, салқын климатта емделуіне бұйрық берілді. Ол Шығыс Индия компаниясының қызметкерлерін зейнеткерлікке шығаруға жарамды ел іздеді. Осыған орай, ол әйелі, қызы Эмма, көптеген қызметшілері, мал және экзотикалық жануарлармен бірге «Королева» кемесімен Австралияға аттанды. Австралия оған ұнамады, бірақ ол Жаңа Зеландияның Кентербери аймағында келесі жобасы үшін қой сатып алып жатқан Альфред Кокспен танысты. Уилсон да Кентербериге баруға шешім қабылдады және Сиднейде қой мен мал сатып алып, оларды «Акбар» кемесімен Литтелтонға жеткізді. Саяхат апатты болды, малдың көп бөлігі қырылып, 1200 қой теңізге тастауға тура келді. 1854 жылдың 8 сәуірінде ол келді. Малы жақын жердегі Голланс шығанағына (Литтелтон портындағы Эванс өткелінің астындағы шығанақ) көшірілді, онда ол туту уы мен суық оңтүстік желдерінен тағы да мал жоғалтты. Оның тобы Порт-Хиллзді Бридл-Пайт жолы арқылы басып өтті. Ол Порт-Хиллздің арғы бетіндегі жерді алып, ферманы Үндістандағы Кашмирдің құрметіне «Кашмир» деп атады (қазіргі Крайстчерч қаласының маңы). Ол Крайстчерчтен алыс жатқан тағы үш жайлауды жалға алды, оларды «Бродлендс», «Хай Пикс» және «Кракрофт» деп атады. Хиндс маңындағы «Кракрофт» жайлауы Кентерберидегі екінші ірі жайлау болды. «Кашмир» станциясында ол 11 бөлмелі үй және бірнеше шаруашылық ғимараттар салды. Уилсон 1844 жылдың 19 желтоқсанында «Уотервич» кемесімен Литтелтоннан Үндістанға қайтып кетті, ал келесі жылы оның үлкен ұлы мүлікті басқару үшін келді. 1872 жылы Кракрофт Уилсонға Үндістан жұлдызы орденінің кавалер-командоры (KCSI) атағы берілді, ол оны қабылдады.
In 1853 his health broke down and he was ordered to convalesce in a cooler climate. He wanted to find a country suitable for the retirement of employees of the East India Company. Accordingly, he sailed to Australia on the Queen with his wife, daughter Emma, many servants, stock and exotic livestock. He did not like Australia, but met Alfred Cox, who was buying sheep for his next venture in the Canterbury region of New Zealand. Wilson decided to also go to Canterbury, and, after purchasing sheep and cattle in Sydney, took them to Lyttelton in the Akbar. After a disastrous journey where much of his stock died and 1,200 sheep had to be jettisoned, he arrived on 8 April 1854. His stock was transferred to the nearby Gollans Bay (the bay in Lyttelton Harbour beneath Evans Pass), where he lost more stock to tutu poisoning and cold southerly winds. His party made its way over the Port Hills via the Bridle Path. He took up of land on the other side of the Port Hills and named the farm Cashmere (now a suburb of Christchurch) after Kashmir in India. He leased three more runs further away from Christchurch which he named Broadlands, High Peaks, and Cracroft. The run at Cracroft, near Hinds, was at the second largest in Canterbury. At his Cashmere station, he built a house with 11 rooms and several farm buildings. Wilson left Lyttelton on 19 December 1844 on the Waterwitch for India, and the following year, his eldest son arrived to take over the management of the properties. and, in 1872 Cracroft Wilson was offered, and accepted, the rank of Knight Commander (KCSI) of the Order of the Star of India.
Жаңа Зеландиядағы кейінгі өмірі
1859 жылы Жаңа Зеландияға оралғаннан кейін Кракрофт Уилсон Крайстчерч қаласы (1861–1866), Колридж (1866–1870) және Хиткотт (1872–1875) сайлау округтері үшін Өкілдер палатасына сайланды. 30 шілде 1872 жылы ол Хиткотт округін өкілдік ету үшін өткен қосымша сайлауда қарсылығызсыз сайланды, бұл Джон Холлдың отставкасынан кейін болды, ол Заң шығару кеңесінде қызметке қабылданған болатын. 1875–1876 жылдарғы жалпы сайлауда, 1876 жылдың 4 қаңтарында Хиткотт округінде өткен сайлауда Кракрофт Уилсон Джеймс Темпл Фишерден жеңілді. Ол бірнеше жыл бойы Қоғамдық петициялар комитетінің төрағасы болды. Ол күшті және кейде polemika тудыратын дебатшы болды. 1860 жылдары, маори мәселелері жиі Палатаның қарауына түскен кезде, Кракрофт Уилсон өз аргументтерін нығайту үшін үнділік тәжірибесіне еркін сүйенді. Ол соғысты жылдам және сәтті аяқтаудың ең тиімді жолы ретінде гуркх әскерлерін пайдалануды қатты ұсынды. Ол 1862 жылдың мамырынан 1866 жылдың мамырына дейін Кентербери провинциялық кеңесінде Эшбертонды, 1871 жылдың наурызынан шілдесіне дейін және 1874 жылдың сәуірінен 1876 жылдың қазанында провинциялар таратылғанға дейін Хиткоттты өкілдік етті. Ол 15 сәуір 1875 жылдан оның таратылғанға дейін Кентербери атқару кеңесінің құрамында болды, ал оның соңғы сессиясында (1875 жылдың сәуірінен маусымына дейін) оның президенті болды. Оның артында әйелі және төрт баласы (Фредерик, Александр, Эмма және Констанс) қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерилер 1854 жылы Кракрофт Уилсон құрған Кракрофт Уилсон иелігін Оңтүстік тобының штаб-пәтері үшін тартып алды, ал 1942 жылы үйдің астындағы Кракрофт үңгірлерінде құпия жұмыстар басталды.
After he returned to New Zealand in 1859 Cracroft Wilson was elected to the House of Representatives for the electorates of City of Christchurch (1861–1866), Coleridge (1866–1870), and Heathcote (1872–1875). On 30 July 1872, he was elected unopposed in a by election to represent Heathcote following the resignation by John Hall, who had accepted a position in the Legislative Council. In the 1875–1876 general election, held on 4 January 1876 in the Heathcote electorate, Cracroft Wilson was defeated by James Temple Fisher. He was for some years Chairman of the Public Petitions Committee. He was a forceful and, at times, provocative debater. During the 1860s, when Māori affairs were frequently before the House, Cracroft Wilson drew freely on his Indian experiences to reinforce his arguments. He strongly urged the use of Gurkha troops as the most effective means of bringing the war to a speedy and successful conclusion. He represented Ashburton on the Canterbury Provincial Council from May 1862 to May 1866 and Heathcote from March to July 1871, and again from April 1874 to abolition of the Provinces in October 1876. He was on the Canterbury Executive Council from 15 April 1875 until its abolition, and during its last session (April to June 1875), he was its president. He was survived by his wife and four of his children (Frederick, Alexander, Emma and Constance). During World War II, the military commandeered the Cracroft Wilson estate, founded by Cracroft Wilson in 1854, for their Southern Group headquarters, and secret work on the Cracroft Caverns underneath the house began in 1942.