Кіріспе

Ревматоидты плеврит – плевралық эффузияның бір түрі және ревматоидты артриттің сирек кездесетін асқынуы, ол пациенттердің 2-3%-ында кездеседі (Walker and Wright, 1967; Naylor, 1990). Ревматоидты плевра көбінесе эритематозды бөртпе, түс өзгерісі немесе сұрғылт түс ретінде көрінеді және сезімтал, қабынған массаға айналуы мүмкін. Ревматоидтық ашықтық – аорта немесе клапанның қабынуымен сипатталатын, аорта клапанына қан ағынын өзгертетін белгісіз жағдай. Ревматоидтық ашықтық әдетте егде жастағы пациенттерде кездеседі және аорта клапаны стенозы, жүрек клапаны стенозы сияқты ауыр, кеш асқынуларға жоғары тәуекел бар.

Презентация

Плевралық төгілу көбінесе бұрыннан ревматоидты артрит диагнозы қойылған науқастарда кездеседі, бірақ бұл аурудың буын зақымдану белгілері пайда болумен бірге немесе олардан бұрын да дамуы мүмкін (Грэхам, 1990; Чхоу және Чанг, 2002). Науқастар плевралық төгілудің белгілерімен келеді: перкуссия кезінде дыбыс тұнығырақ болуы, тыныс дыбыстарының әлсіреуі немесе жоқтығы, вокалды фремитус және плевралық сұйықтық деңгейінде эгофония.

Гистопатология

Жарық микроскопиясы плевраны жабатын қалыпты жасушаларды (мезотелий жасушаларын) псевдостратифицирленген эпителиоидты жасушалар қабатымен, көп ядролы алып макрофагтармен және некроздық материалмен алмастырылғанын көрсетеді (Mandl et al., 1969; Lillington et al. 1971).

Диагностика

Диагноз эксудативті плевралық сұйықтықтың сипаттамалық цитопатологиясына негізделеді, ол аморфты ұсақ бөлшекті материалдың арасында созылған және ірі көп ядролы макрофагтарды қамтиды. Мезотелий жасушаларының болмауы да ерекшелік болып табылады (Чемпион, 1968). Бұл белгілер ревматоидты плевритке өте тән (Nosanchuk және басқалар, 1968; Geisinger, 1985; Engel, 1986; Montes, 1988; Shinto, 1988), аталған цитологиялық белгілердің бірінен асып кетсе, ревматоидты плевритті қарастыру қажет.

Емдеу

Стероидтер ревматоидты артритті емдеудің басты құралы болып табылады және ревматоидты плевриттің жақсаруына көмектесетіні көрсетілген.