Кіріспе

Нерополис (неˈɾɔpolis) – Бразилияның Гойас штатының орталық аймағындағы муниципалитет.

Орналасқан жері

Муниципалитет Гоянияның қалалық аймағының құрамына кіреді, ол батысқа қарай 25 шақырым қашықтықта орналасқан. Ел жүзіне сарымсақ пен тәттілер қаласы ретінде танымал. Стратегиялық жағдайда орналасқан, GO 080 және GO 222 тас жолдары осы муниципалитеттен өтеді, Мату-Гросу штатындағы Белем қаласына және ұлттық астана Бразилия мен Гояния штатының орталығына қосылыс бар. Бұл артықшылықтармен қатар, ол жоғары ауылшаруашылық өнімділігіне ие аймақта орналасқан, бұл ірі өнеркәсіптерді тартуға себеп болды, мысалы, Quero Indústrias Alimentícias; томат пастасы, жасыл бұршақ және консервіленген жүгері өндірісінде ел көшбасшысы, онда 1200 адам жұмыс істейді. Муниципалитет Алтамиро де Моура Пачеко атындағы мемлекеттік парктің бір бөлігін қамтиды, ол 1992 жылы құрылған.

Тарих

Бұл аймақ 1892 жылға дейін Пиренополис муниципалитетіне қарасты болған, содан кейін ол Сантана-дас-Антастың, қазіргі Анаполис қаласының, құрамына кірді. 1894 жылы Хоаким Тавейра отбасымен бірге ағаштарды кесіп, егін егуге кірісті. Ол басқа отбасыларды да шақырып, көп ұзамай Матинья-дос-Тавейрас деген атпен елді мекен пайда болды. 1904 жылы бұл атау Кампо Алегре деп өзгертілді. 1918 жылы атау тағы да Серрадоға, ал 1930 жылы Нерополиске өзгертілді. Бұл аймаққа теміржол салуға уәде берген ХХ ғасырдың басындағы сенатор Неро Македоның құрметіне берілген ат. 1948 жылы муниципалитет болып құрылды.

Саясат

2005 жылдың қаңтар айында қала әкімі Вильмар Мартинс Тейшеира болды. Қалалық кеңесте 9 кеңес мүшесі болды және 2004 жылы дауыс беруге құқылы сайлаушылардың саны 15 767 адамды құрады.

Демография

2007 жылы халық тығыздығы 94,96 адам/км² құрады. 2007 жылы қала халқы 18 220 адамды, ал ауыл халқы 1172 адамды құрады. 1980 жылы халық саны 9368 адамды құраған еді, содан бері халық саны екі еседен астамға өсті. 2000 жылдан 2007 жылға дейін халықтың геометриялық өсімі 0,61% болды.

Экономика

1970 жылдан 1990 жылға дейін Нерополис елдегі сарымсақ өндіруші ірі шаруашылықтардың бірі болды. Шығыс Азиядағы бағаның төмендеуі салдарынан өндіріс күрт азайды. Бүгінде қала елдегі сарымсақты импорттау және тарату бойынша маңызды орталықтардың бірі саналады. Экономикалық сектор кірпіш зауыттарымен, кофе өсірумен, сондай-ақ Гояния нарығына арналған жеміс-жидек пен көкөніс өндірісімен де ерекшеленеді. Мұнда бірнеше тәтті фабрикасы бар, олардың өнімдері бүкіл елде кеңінен танымал. 2007 жылы 60 өнеркәсіптік және 202 бөлшек сауда мекемесі жұмыс істеді. Қаржы институттарының қатарында Banco do Brasil S.A. және Banco Itaú S.A. банктері болды. Халықтың көп бөлігін жұмыспен қамтитын экономикалық секторлар: өңдеу өнеркәсібі, көлік және сауда. Муниципалитеттің кішкентай аумағына қарағанда мал басының саны көп. 2006 жылы 37 000 бас мал болды, оның ішінде 4 750 сау сиыр. Құс шаруашылығы да жақсы дамыған, 2006 жылы 192 400 бас құс өсірілді. 2006 жылы егілген аумақтағы негізгі ауыл шаруашылығы өнімдері: банан, кофе, інжур, гуава, апельсин, ананас, сарымсақ, күріш, жүгері және помидор. Егіс алқаптарының ешқайсысы 200 гектардан аспады.

Денсаулық сақтау және білім беру

2007 жылы 115 төсектік орны бар 1 аурухана және 6 жедел жәрдем пункті болды. Балалар өлімі 10,74-ке тең болды, бұл 2000 жылы 35,0 болған ұлттық орташа көрсеткіштен едәуір төмен. 2005 жылы білім беру жүйесінде 14 мектеп, 105 сынып, 242 мұғалім және 6 398 оқушы болды. 2 мемлекеттік орта мектеп болды. 2000 жылы ересектердің сауаттылық деңгейі 87,7% құрады, бұл сол жылы 86,4% болған ұлттық орташа көрсеткіштен жоғары.