Виллем Корнелис Янсе ван Ренсбург: Оңтүстік Африка Республикасының екінші президенті
Willem Cornelis Janse van Rensburg
Виллем Корнелис Янсе ван Ренсбург (1818-1865) – 2-ші ОАР Президенті. Воortrekker, шабуылдан аман қалған, Трансваальға қоныс аударған. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Виллем Корнелис Янсе ван Ренсбург (16 мамыр 1818 – 13 тамыз 1865) – Оңтүстік Африка Республикасының Атқарушы Кеңесінің екінші президенті, 18 сәуір 1862 жылдан 10 мамыр 1864 жылға дейін қызмет еткен.
Willem Cornelis Janse van Rensburg (16 May 1818 – 13 August 1865) was the second President of the Executive Council of the South African Republic, from 18 April 1862 until 10 May 1864.
Өмір
Ол Бофорт-Вест қаласының жанында Хендрик Янсе ван Ренсбург пен оның екінші әйелі Марта Магдалена Остхуйзеннің ұлы болып дүниеге келді. Янсе ван Ренсбург 1838 жылы Элизабет Мария Якоба дю Плессисқа үйленді. Алғашқыда ол Вуртреккерлер тобымен Натальға сапар шекті және Ренсбург коппи (Ренсбург төбесі) маңында зулулардың шабуылынан аман қалған Янсе ван Ренсбургтер тобының бірі болды. Кейін ол Трансваальға көшіп, 1848 жылы Рустенбург аймағындағы фермаға қоныстанды. Янсе ван Ренсбург 1850 жылы Оңтүстік Африка Республикасының Халық кеңесіне мүше болып сайланды және 1855 жылдың маусымына дейін осы лауазымды атқарды. Осы кезеңде Оңтүстік Африка Республикасының (ZAR) алғашқы президенті және оның конституциясын жазған Мартин Вессель Преториус пен оның конституцияны қабылдамаған генерал-командирі Стефанус Шоман арасында үлкен саяси қақтығыс болды. Янсе ван Ренсбург Шоманды қолдады, ал ол өз кезегінде Янсе ван Ренсбургті уақытша комендант етіп тағайындады. Янсе ван Ренсбург кейіннен Преториус фракциясымен келіссөздерде Шоманның өкілі болды. 1858 жылы Шоман ауырғанда Янсе ван Ренсбург генерал-командир міндетін атқарушы болып тағайындалды. Янсе ван Ренсбург бұрынғы Лиденбург Республикасын ZAR-мен біріктіруде маңызды рөл атқарды, сондай-ақ ZAR мен Оранж еркін мемлекетін біріктіруге тырысқан Преториусты қолдады. 1860 жылдың ақпанында Преториус болмағанда Халық кеңесі Янсе ван Ренсбургке Мемлекет Президенті лауазымын ұсынды, бірақ ол одан бас тартты. Саяси маневрлерден кейін Янсе ван Ренсбург 1863 жылдың сәуірінде ZAR-дың екінші президенті болып сайланды. Алайда Янсе ван Ренсбург ант беруден бас тартты және екінші сайлау өткізу қажет болды. Бұл сайлауда Янсе ван Ренсбург 1106 дауыс алды, ал Преториус 1065 дауыс жинады; Янсе ван Ренсбург бұл жолы сайлау нәтижесін қабылдады және 1863 жылдың 23 қазанында ант берді. Преториус жақтастары сайлау нәтижелеріне наразылық білдірді, нәтижесінде Трансваальде азамат соғысы басталды. 1864 жылдың қаңтарында шайқас тоқтағаннан кейін тағы бір президенттік сайлау өтті, онда Преториус қайта сайланды; ол 9 мамырда ант берді. Янсе ван Ренсбург кейін Рустенбургке жақын орналасқан фермасына оралды, ол көп ұзамай қайтыс болды және сол жерге жерленді. Бірақ 1974 жылдың тамызында Янсе ван Ренсбург пен оның әйелінің денелері қайтадан қазылып алынып, Преториядағы Батырлар аллеясына қайта жерленді.
He was born near the town of Beaufort West, the son of Hendrik Janse van Rensburg and his second wife, Martha Magdalena Oosthuizen. Janse van Rensburg married Elizabeth Maria Jacoba du Plessis in 1838. Initially, he travelled with a party of Voortrekkers to Natal, and was one of the party of Janse van Rensburgs who survived an attack by a group of Zulus at Rensburg koppie (Rensburg hill). He subsequently travelled to the Transvaal and settled on a farm in the Rustenburg area in 1848. Janse van Rensburg was elected as a member of the [[Volksraad of the South African Republic in 1850, a post which he held until June 1855. During this period there was a major political conflict between the South African Republic's (ZAR) first president and writer of its constitution, Marthinus Wessel Pretorius, and its commandant general, Stephanus Schoeman, who rejected the constitution. Janse van Rensburg supported Schoeman and in return, the latter appointed Janse van Rensburg as a provisional commandant. Janse van Rensburg subsequently represented Schoeman in negotiations with Pretorius's faction. In 1858, when Schoeman fell ill, Janse van Rensburg was appointed as acting commandant general. Janse van Rensburg went on to play an essential role in uniting the former Lydenburg Republic with the ZAR and also supported Pretorius when he tried to unite the ZAR and the Orange Free State. In February 1860, during Pretorius's absence, the Volksraad offered Janse van Rensburg the post of State President, which he refused. Following substantial political maneuvering, Janse van Rensburg was elected as the second president of the ZAR in April 1863. However, Janse van Rensburg refused to be sworn in and a second election had to be held. During this election Janse van Rensburg received 1,106 votes and Pretorius 1,065; Janse van Rensburg accepted his election this time and he took his oath of office on 23 October 1863. Pretorius's supporters did not support the results of the election and what amounted to the Transvaal Civil War broke out. When the fighting came to a halt in January 1864, another presidential election was held and Pretorius was re elected; he was sworn in on 9 May 1864. Janse van Rensburg subsequently returned to his farm near Rustenburg, where he died and was buried shortly afterwards. However, in August 1974, Janse van Rensburg and his wife were disinterred and reburied at the Heroes' Acre Cemetery in Pretoria.