Кіріспе

Насир әд-Дин Махмуд (; 1227–1229) – Делі сұлтаны Шамсуддин Илтутмиш пен оның бас жұбайы Туркан Хатунның үлкен ұлы, (сол кездегі тарихтың жалғыз замандас көзі – сарай тарихшысы Минхадж Сирадж Джуджани «Табакат-и Насири» еңбегінде анық айтқандай), Кутб-уд-Дин Айбақтың қызы. Ол, барлық ықтималдық бойынша, Разия Сұлтананың толыққанды бауыры болған. Ол Авадхтың әкімі болды, содан кейін Бенгалияның әкімі (Иваз Халджиден бұрын) қызметін атқарды, 1229 жылы қайтыс болғанға дейін. Содан кейін 1230 жылы Әли Шер Халджидің ұлы Балка Халджи Бенгалияның тәуелсіз патшасы деп жариялады. Осылайша, 1231 жылы Илтутмиш оған қарсы жорық жасап, жеңіске жетіп, Алауддин Жаниді Бенгалияның келесі әкімі етіп тағайындады.

Тарих

Иваз Халжи Дели сұлтаны Илтутмишке қарсы көтерілгенде, ол өз ұлы Насируддин Махмұдты Алауддин Джанимен бірге Ивазға қарсы жорыққа жіберді. Иваз жеңіліп, қаза тапты, ал Насируддин Бенгалияның әкімі болды. Ол Илтутмиш сұлтаннан Малик уш Шарк (مٰلك الشّرق Māliku ’sh Sharq, арабша: "Шығыстың патшасы") деген лақап алды. 1228 жылы Насируддин Камарупа билеушісі Раджа Притхуға шабуыл жасап, оны өлтірді (басқарған жылдары: 1185–1228). Содан кейін ол Тибетке шабуыл жасады, бірақ суық ауа райы мен қар салдарынан көптеген әскерлері суықтан қаза болғандықтан Бенгалияға қайта шегінуге мәжбүр болды. Бір жарым жылдан кейін, 1229 жылы Насируддин қайтыс болды. Оның қабірі қазір Сұлтан Ғари деп аталады, бұл Үндістандағы ең көне исламдық мазар. Бұл аймақ қазір Құтб Минары кешенінің бір бөлігі болып табылады. Осы кешенде Рукнуддин Фируз бен Муиз уд-дин Бахрамның да қабірлері орналасқан.