Кіріспе

Британдық туған австралиялық хабар таратушы Энтони Баррелл (7 мамыр 1940 – 31 наурыз 2011) – Австралияның Сидней қаласында тұрған ағылшын жазушысы және хабар таратушысы. Ол Австралияның Халық Радио және Телевизия Корпорациясы (ABC) мен BBC World Service үшін бірнеше жүлделі радио және теледидар деректі фильмдерін жасады, көбінесе Азияға, әсіресе Жапонияға баса назар аударды.

Ерте өмір

Баррелл 1940 жылы Англияның Чешир қаласында дүниеге келді; оның ата-анасы да, көптеген туыстары да Саффолк қаласының Стоумаркет қаласынан шыққан. Оның шешесінің әжесі, Флоренс Лафлин, оның туыстық ағашын он алтыншы ғасырдың соңына дейінгі үзіліссіз ауыл шаруашылығы еңбеккерлерінің тізімімен байланыстырды. Ол Уэльстің Флинтширдегі Молд қаласында өсті және 1951 жылы Честердегі Король мектебіне, ал 1958 жылдан 1961 жылға дейін Ливерпуль университетіне оқуға түсті, онда экономика мамандығы бойынша диплом алды. Ол студент-журналист болды және «Сфинкс» әдеби журналын басқарды. Журналдың мұқабасын кейін «Мерси Бит» журналын басқарған Билл Гарри жасады. Ливерпульде Лондондық жасөспірім поп-ақыны Ройстон Эллиспен достық құрып, ол Джордж Харрисонмен және Стюарт Сатклиффпен танысты, ол жас және дарынды суретші болған, бірақ 1962 жылы Гамбургта ми қан құйылуынан қайтыс болды.

Лондон жылдары

Баррелл 1961 жылы Лондонға көшіп келіп, бірнеше жыл бойы «Уотерлог» кітабының авторы Роджер Дикинмен Бейсуотердегі пәтерде бірге тұрды. 1965-1969 жылдары Pathé Films компаниясында жазушы және зерттеуші болып жұмыс істеді, сондай-ақ Марокко, Бермуда, Флорида, Нью-Йорк және Гонконгқа «Pathe Pictorial» түсіру үшін сапарлады. 1967 жылы ол кино-дизайнер Джейн Норриспен танысып, олар бірге Грекияның Лесбос аралына бара бастады. Норрис Лондонның Камден Таун қаласында Ace Notions дизайн дүкенін ашты, кейіннен оны Swanky Modes жаңа толқын мода үйімен бөлісті. Баррелл суретші Билл Стайрмен бірге 1972 жылы Penguin Books баспасынан шыққан ересектерге арналған Superslave комиксін жазды. Сонымен қатар, ол 1973 жылы Magic Band тобымен Ұлыбританияда гастрольде жүргенде Zig Zag журналы үшін Капитан Бифхарт (Дон ван Влиет) туралы толымды мақала жазды.

Сиднейге көшіп бару

Үш күндік аптаның қиындықтары мен 1974 жылғы ИРА бомбалау науқанынан кейін (және қызы Клионың дүниеге келуімен), Баррелл мен Норрис Сиднейге көшіп, Балмендегі бір үйде бірге тұрды. Баррелл 1975 жылы Австралия радиокорпорациясы (ABC) 2JJ (кейін Triple J) «жастар станциясы» үшін идеялар мен әңгімелер жазу және өндіру үшін шақырылды. Ол Грейм Бартлеттпен бірге «cut up» радиошоу стилін «Sunday Afternoon at the Movies» және «Watching the Radio with the TV Off» арқылы дамытты. Олар екеуі де музыканы және дыбыс тректерінен, комедиялық шоулардан, детективтік әңгімелерден және заманауи поптан (авангардтық және бағыттық) алынған аудиоларды біріктіре отырып, жаңа повестемелер құрды (бұл стиль кейіннен ABC Radio National Night Air бағдарламасында қайта жаңартылды, Баррелл мансабының соңында осы бағдарламада жұмыс істеді). Баррелл Triple J үшін Брайан Ино, Хантер С. Томпсон, Джонни Роттен (әлде Джон Лайдон), Джон Кейл және Madness, Wire және Cabaret Voltaire сияқты топтардың мүшелерімен сұхбаттасты. Баррелл Рик Танакамен бірге Трипл Джей үшін «The Nippi Rock Shop» бағдарламасын – Жапонияның поп-мәдениеті мен саясаты туралы бағдарламаны – он үш жыл бойы дамытты. Бағдарламаға The Yellow Magic Orchestra (Рюичи Сакамото, Харуоми Хосоно және Юкихиро Такахаси), Sandii және Sandii & the Sunsetz тобының Макотосы, сондай-ақ жапон қоғамының барлық салаларынан келген адамдар қатысты. Екеуі 1984 жылы ABC радиосының Ұлттық желісінің «Бастапқы мағлұмат» бағдарламасы үшін «Жапонияның басқа дауыстары» атты жаңа деректік радиошоулар сериясын жасады. Тони мен Рик Австралияның Rolling Stone, Kyoto Journal журналдарына мақалалар жазды және біраз уақыт Токио Insider ақпараттық бюлетенінің Сиднейдегі тілшілері болды.

1980 жылдар

Баррелл 1987 жылы Ұлыбританияда төрт бөлімді радио деректік сериясын жасады. Екі бөлімі, «Post Industrial Museum-ге қош келдіңіз» және «Мерсисайдтегі белсенділер», Ливерпульдің өнеркәсіптік құлдырауы мен қалалық кеңестің белсенділер тобының бақылауы туралы болды; ал қалған екеуі британдық баспасөз туралы айтты. «Wapping Truth» – News International басылымдарының Флит-стриттен Wapping-ке көшірілгеннен кейін болған Wapping дау-дамасының тарихы, ал «Оқуға ештеңе қалмады» – көптеген британдық газеттердің Маргарет Тэтчер үкіметіне жақпаруын зерттеу. Бағдарламаға автор Линда Мелверн, Тони Бенн және «New Statesman» журналының сол кездегі редакторы Джон Ллойдпен жасалған сұхбаттар енгізілді. 1988 жылы, Рональд Рейганның президенттік лауазымындағы соңғы жылы, Баррелл Лос-Анджелес, Хьюстон, Нью-Орлеан, Бостон, Вашингтон және Нью-Йорк қалаларын аралап, «Американың таңдауы» деген бес бөлімді радио сериясын жасау үшін АҚШ-қа сапар шекті. Ерекше сұхбаттасқандардың ішінде Джон Кеннет Галбрайт, Джим Гаррисон (кейін Оливер Стоунның «JFK» фильміне қатысқан Нью-Орлеандық адвокат) және Нью-Йорк қаласының бұрынғы мэрі Джон Линдсей болды. Серияның екінші бөлімі «Хьюстонға не болды?» Нью-Йорк фестивалінде жүлде алды. 1989 жылы Баррелл Австралия Жазушылар Гильдиясының сыйлығын (AWGIE деп аталады) жеңіп алды. Баррелл сол жылы Нагасакидегі атом бомбалануының тарихын да жариялады – «Don't Forget Nagasaki» радио үшін Біріккен Ұлттар Ұйымының Австралиялық Медиа Бейбітшілік сыйлығын жеңіп алды. Өртпен бомбалау оқиғасы Рик Танакамен бірге жазылған «Higher than Heaven» (Private Guy International баспасынан шыққан, ARMEDIA дизайнымен) кітабының орталық бөлігі болды. 1996 жылы екеуі әлемнің трамвай немесе жеңіл рельстік жүйелерді әлі де пайдаланып жүрген қалаларын зерттейтін жаңа радио бағдарлама жасады. Олар Таллинн (Эстония), Нью-Орлеан, Нагасаки (Жапония) және Майнц (Германия) қалаларының тұрғындарын жергілікті трамвайлардағы саяхаттарының кассеталарын жіберуге шақырды. Нәтижесі Radio Eye арнасында жарияланды, бірақ оны ерекшелендіргені – Trammit! атты арнайы веб-сайттың болуы. Бұл сайтта бүкіл әлемдегі жеңіл трамвайлар мен көше вагондары туралы кеңінен мәлімет берілді. Оны ARMEDIA-дан Танака мен Эдди Йокович жасады. Trammit! 2005 жылы жойылды, бірақ ол, кем дегенде, Австралиядағы өзінің түрінде бірінші болып табылды (веб-сайтпен бірге радиошоу). Сол жылы Баррелл мен Рик Танака Окинаваға барып, ABC үшін радио бағдарламаларын жасап, «Okinawa Dreams OK» (1997) кітабын зерттеді. 1997 жылы Баррелл Ниигатадағы Маки қаласына барып, қаланың жақын жердегі ядролық электр станциясын (генпатсу) салуға қарсы дауыс беру туралы шешімі туралы оқиға жазды. Бұл оқиға ABC Radio National арнасының «Indian Pacific» бағдарламасында жарияланды.

2000 жылдан бастап

2000 жылы Тони (дыбыс инженері Рассел Степлтон және зерттеуші/аудармашы Рик Танакамен бірге) монтаж бен коллаждың визуалды және аудио аспектілерін зерттейтін маңызды аудио-зерттеу жүргізді. Ол ABC-нің «Тыңдау бөлмесінде» (қазір тоқтатылған) эфирге шықты. ABC сайтында «Қосылыстарды көруге міндетті ме?» атты иллюстрацияланған мақала жарияланған, онда тәжірибелі жапон суретшісі Кимура Цунэхиса және тағы басқа коллаж шеберлері туралы айтылады. Ол 1998 жылы 80 жасқа толды. 2000 жылы Барреллге ABC телеарнасының жетекші ағымдағы істер бағдарламасы Four Corners үшін бір репортаж жасау тапсырылды, онда қызмет көрсету саласының қалай өсіп, Австралияның еңбек өмірін қалай өзгерткені зерттелді. «Өзгерістің бизнесі» Сиднейде түсірілді, онда қазір тоқтатылған One.Tel телекоммуникациялық компаниясының кадрлары, өмірлік жаттықтырушылармен, итті серуендетушілермен және басқа да «жаңа» мамандықтармен сұхбаттар бар. 2002 жылы Барреллдің Жапониядағы тәжірибесі оған 2002 жылғы ФИФА Әлем чемпионатының алдында Оңтүстік Корея мен Жапонияда өткен BBC World Service пен ABC-нің бірлескен өндірісіндегі алты радио-документалды фильмді ұсынуға мүмкіндік берді. Токионың ескі бөліктері туралы «What Tokyo» атты фильм 2004 жылы Хорватия радиосы HRTV-нің демеушілігімен өткізілген драма және документалды фильмдер фестивалінде «Prix Marulic» сыйлығын жеңіп алды. 2003 жылы BBC World Service және ABC Тониді Азия аймағындағы қытай және конфуцийлік құндылықтардың әсері туралы серия үшін Сингапур, Вьетнам және Окинаваға жіберді. «Тіршілік ету үшін баяу, ұзақ өмір сүр» атты Окинава бағдарламасында арал тұрғындарының әлемдегі ең ұзақ өмір сүретін халық екендігі туралы айтылды, сондай-ақ жүз жастағы әйелмен сұхбат алынды. Ол ұзақ өмір сүрудің құпиясы күнделікті жұмыс істеу, күнделікті ұйықтау, Окинаваның ұлттық тағамы (шошқа еті мен «ащы қияр» - Окинавада гоя деп аталады) және Окинаваның тайлық тәтті күріштен жасалған өзіндік сусындары ауамориді аздап ішу екенін айтты. Баррелл 2004 жылы Ресейдің Шығыс аймағына – Сахалин аралына, Владивосток пен Хабаровскіге сапар жасады, онда осы екі телеарна үшін үшінші серияны жасады. 2005 жылы оның «The Real Far East» кітабы Мельбурнның тәуелсіз Scribe баспасынан жарық көрді. 2006 жылы Баррелл Азияның күріш өндірісі мәдениеті туралы BBC және Radio National үшін төртінші сериясы «Rice Bowl Tales» бағдарламасын ұсынды. Баррелл әйелімен бірге Моливосқа (Лесбос аралына) жасаған көптеген сапарлары туралы DVD фильм және сол тақырыптағы кітапты жазумен айналысты. 2008 жылдың мамырында ABC-дегі толық уақытты жұмысынан зейнеткерлікке шықты және 2009 жылы «Сенің аралың – менің аралым» атты жеке әңгімесін аяқтауды жоспарлаған. 2011 жылдың 31 наурызында жүрек талмасынан қайтыс болды. 2011 жылы австралиялық музыкант Пол Гоф (Пиммон ретінде танымал) өзінің «The Oansome Orbit» альбомын (Room40 лейблында жарық көрді) Тони Барреллге арнады.