Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Филипп I Нассау-Вейльбург графы (1368 – 2 шілде 1429) – 1371–1429 жылдары Вейльбургтегі Нассау графы, Саарбрюккен графы және Коммерси шатосының иесі болған.
Count Philipp I of Nassau Weilburg (1368 – 2 July 1429) was Count of Nassau in Weilburg, Count of Saarbrücken and Seigneur of Commercy Château bas in 1371–1429.
Өмірбаян
Филипп Нассау-Вейльбургтың графы Иоанн I (1309 – 1371) мен Саарбрюккен графшасы Иоаннаның (1381 ж. қайтыс болған) ұлы болды. Филипп 1371 жылы әкесінен Нассау-Вейльбург графлығын, ал 1381 жылы анасынан Саарбрюккен графлығын мұра етті. Алғашқы он жыл бойы оның орнына анасы регент болды, содан кейін Бланкенхайм епископы Фридрих оның көп жасқа толғанға дейін регенттік қызметін атқарды. Филипп екі рет үйленді және бірнеше баласы болды, ал оның бірінші әйелі Анна Трирдегі кейбір аумақтарды оның иелігіне қосты. 1429 жылы Филипп қайтыс болғаннан кейін, графтықтар оның үлкен ұлдарымен бірлесіп басқарылды, олардың анасы Елизавета 1442 жылға дейін регент болды, содан кейін олар бөлісілді: Филипп Нассау-Вейльбургті, ал Иоганн Саарбрюккен мен Коммерсиді алды. 1438 жылы Филипп көп жасқа толғанда, ол анасымен бірлесіп билік ете бастады және оның болашағы үшін қажетті шаралар жасалды. 1387–1389 жылдардағы соғыста Филипп Швабия одағына қарсы Бавария герцогтықтарының жағында болды. Дёффинген шайқасындағы ерліктері үшін оған рыцарьдық атағы берілді. Оның қатысуы Оңтүстік Германияда маңызды одақтастар мен ықпалға мүмкіндік берді. 1398 жылы император Венцеслав оған монета соғу құқығын берді, осылайша оның иелігінің билігі нығайтылды. Император оны Рейн және Веттерау аймақтарындағы "landfrieden"ді бақылауға тағайындады. Ұлттық саясатта ол 1400 жылы император Венцеславты тақтан құлатуға көмектесті, оның мұрагері Рупертті қорғады, содан кейін 1405–07 жылдары оған қарсы оппозицияға қосылған көптеген феодалдардың қатарына қосылды, және Руперттің 1410 жылы қайтыс болғанға дейін. Ол жаңа император, Сигизмундтың таққа отыруына қатысты, ол оны жоғарылатты, кеңесінің мүшесі етіп тағайындады және Люксембургтегі дворяндардың "хауптманны" (жетекшісі) етіп бекітті. Ол сондай-ақ Франция королінің кеңесінің мүшесі болды. Констанц соборында Филипп Батыс схизмасы кезінде белгілі бір папалардың саясатына қарсы король Сигизмундты қолдады.
Philipp was a son of John I, Count of Nassau Weilburg (1309 – 1371) and Johanna, Countess of Saarbrücken (d. 1381), daughter of John II, Count of Saarbrücken (d. 1381). Philipp inherited the County of Nassau Weilburg from his father in 1371 and the County of Saarbrücken from his mother 1381. For the first ten years, his mother was the regent in his place, then bishop Friedrich of Blankenheim was the regent until his majority. Philipp married twice and had several children, and his first wife Anna brought some territories in Trier that were added to his realm. At Philipps death in 1429, the counties were ruled jointly by his eldest sons, with their mother Elisabeth as regent until 1442, then it was divided between them, Philipp getting Nassau Weilburg and Johann getting Saarbrücken and Commercy. At Philip's majority in 1438 he began ruling in collaboration with his mother, and provisions were made for her future. In the war 1387–1389 (de) Philipp sided with the Bavarian duchies, against the Swabian union (de). For his achievements at the battle of Döffingen (de) he was honoured with the accolade. His involvement gave important allies and influence in southern Germany. In 1398 he was accredited with the privileges of coinage by Emperor Wenceslaus, and the power of his realm was consolidated. The emperor appointed him also to supervise the "landfrieden" in Rhine and Wetterau areas. In the national politics he both collaborated in the removal of emperor Wenceslaus 1400, protecting his successor Rupert and then joining many other lords in the opposition against him 1405–07, and until his Rupert's death in 1410. He participated at the crowning of the successor, Sigismund, Holy Roman Emperor, who elevated him, and made him a member of his council, and "Hauptmann" (leader) of the nobility in Luxembourg. He was also a member of the council of the French king. At the Council of Constance, Philipp supported King Sigismund against the policies of certain Popes, at the time of the Western Schism.