Халық тіл білімі: Наным-сенімдер мен ғылыми фактілер
Folk linguistics
Тіл біліміндегі халықтық лингвистика – ғылыми емес пікірлер, тіл туралы сенімдер. Аналар балаларына сөйлеуді үйретеді деген сияқты қате түсініктер зерттеледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тіл білімінің бір саласы
Aspect of linguistic studies
Халықтық тіл білімі – ғылыми әдіс емес, сараланбаған болжамдарға негізделген тілге қатысты пікірлер, сенімдер немесе амалдар жиынтығы. Халықтық тіл білімі кейде тіл туралы ғылыми қорытындылар ана тілінің иелеріне түсініксіз немесе қарсы көрінген кезде пайда болады. және ұлтшылдық.
Folk linguistics consists of statements, beliefs, or practices concerning language which are based on uninformed speculation rather than the scientific method. Folk linguistics sometimes arises when scientific conclusions about language come off as counterintuitive to native speakers. and nationalism.
Мысалдар
Джекендофф (2003) халықтық лингвистикалық нанымдардың типік мысалдары ретінде келесі тұжырымдарды келтіреді. Біріншісі: "Ата-аналар балаларына сөйлеуді үйретеді". Ересектер балалардың тілді тікелей ата-аналарынан немесе қарапайым еліктеу арқылы үйренетінін есептейді. Ал шындығында, балалардың тіл меңгеруі туралы зерттеулер балалардың тілді автоматтырақ, ересектер көбінесе байқамайтын жүйелі үлгі бойынша үйренетінін көрсетеді. Ата-аналармен, ересектермен және басқа балалармен өзара әрекеттесу маңызды болғанымен, баланы "түзету" өте қиын. Керісінше, көптеген балалар "қабылдау" деп аталатын процесте ана тілін (соның ішінде бір жастағы достарының тілдерін) үйрене алады. Ата-аналар байқаған қателер бала бірнеше апта немесе айдан кейін өзінен-өзі түзетіледі. Екінші тұжырым: "Балалар бірнеше тілді үйренуге тырысса, шатасып қалады". Көптеген ата-аналар баланың бірнеше тілден келетін ақпаратты ажырата алмайтынінен қорқады. Бірақ шындығында, балалар бірнеше тілге оңай бейімделе алады, егер олар бірнеше тілге ұшыраса. Шатасу кезеңі болуы мүмкін, бірақ көптеген балалар әртүрлі грамматикалық жүйелерді ажырата алады. Үшінші тұжырым: "Дұрыс, таза ағылшын тілі бар". Адамдар көбінесе білімді тілді, әсіресе жазбаша түрін бағалайды, ал басқа диалектілер мен сөйлеу тілдері құрылымдық тұрғыдан нашар немесе "саспақ" деп есептеледі, ал осы тілдерді қолданушылар көбінесе "ақымақ, жалқау, шалаң, провинциал" немесе басқа да қарапайым сөздермен сипатталады. Дегенмен, лингвистер африкалық-американдық сөйлеу тілі (AAVE) сияқты жергілікті тілдердің де ағылшын тілінің стандартты түрлерімен бірдей грамматикалық күрделілікке ие екеніне келіседі. Халықтық лингвистикалық нанымдар осы тілдерді нашар деп санайды, нәтижесінде стандартты емес тілдерді қолданушылар лингвистикалық кемсітуге ұшырайды.
Jackendoff (2003) cites the following statements as typical examples of folk linguistic beliefs. Claim: "Parents teach their children to talk". Adults assume that children either learn language directly from their parents or via simple imitation. On the contrary, research in child language acquisition shows that a child acquires language more automatically, through a systematic pattern rarely noticed by adults. Although interaction with parents, adults, and other children is crucial, it is very difficult to "correct" a child. Instead, most children can learn to speak native languages (including those of their peers of the same age) through a process called "acquisition". Any errors noticed by a parent are often self corrected by the child weeks or months later. Claim: "Children will get confused if they try to speak more than one language". Many parents are afraid a child cannot sort out input from multiple languages. In reality, children can easily become multilingual if they are exposed to more than one language. There may be a period of confusion, but most children are able to segregate many distinct grammars. Claim: "There is a proper, correct English". Speakers generally value an educated form of the language, often its written form, and that other dialectal/spoken forms are considered structurally inferior or "sloppy", and speakers of these forms are often regarded as "stupid, lazy, sloppy, hick" or other pejorative terms. However, linguists generally agree that vernacular varieties such as African American Vernacular English (AAVE) have the same grammatical complexity as standard forms of English. Folk linguistic beliefs view these lects as inferior, and as a result speakers of non standard forms often suffer forms of linguistic discrimination.