Кіріспе

Аргентиналық жазушы және журналист

Родольфо Хорхе Уолш (9 қаңтар 1927 – 25 наурыз 1977) – ирландиялық тегі бар аргентиналық жазушы және журналист, Аргентинадағы зерттеуші журналистиканың негізін қалаушы саналады. Ол ең әйгілісі – өзінің өлтірілуінен бір күн бұрын жариялаған «Жазушыдан әскери хунтаға ашық хат» арқалы танылды. Онда Аргентинаның соңғы әскери-азаматтық диктатурасының экономикалық саясаты адам құқықтарының бұзылуынан гөрі қарапайым аргентиналықтарға одан да үлкен және апатты әсер ететініне наразылық білдірген. Ламаркеде туған Уолш бастауыш білімін Рио-Негро провинциясының шағын қаласында аяқтады, содан кейін 1941 жылы Буэнос-Айреске көшіп, онда орта мектепті бітірді. Университетте философияны оқыса да, оны тастап, жазушы немесе редактор болып жұмыс істеді. 1944-1945 жылдары «Алианса Либертадора Националиста» қозғалысына қосылды, бірақ кейіннен оны «нацистік» тамырлары бар деп айыптады. 1953 жылы «Variaciones en Rojo» кітабы үшін Буэнос-Айрес қалалық әдебиет сыйлығын алды. 1955 жылы Хуан Перонның демократиялық үкіметін құлатқан «Revolución Libertadora» төңкерісін бастапқыда қолдаған Уолш 1956 жылы Арамбуру басқарған әскери үкіметтің қатал саясатын қабылдамады. 1957 жылы «Operación Masacre» («Қырғын операциясы») атты зерттеу жұмысын аяқтады, ол 1956 жылдың маусымында Перондықты билікке қайтаруға жасалған сәтсіз әрекет кезінде Перонның жақтастарының заңсыз жазалануы туралы еді. «Operación Masacre» қазір ғалымдар тарапынан тарихи белетристиканың алғашқы романы ретінде қарастырылады, ол Труман Капотенің «Салқын қанмен» романынан бұрын жазылған. 1960 жылы Кубаға сапар шегіп, Хорхе Масеттимен бірге «Prensa Latina» баспасөз агенттігін құрды. Ол ЦРУ-дың Сыр шығанағына шабуылға қатысты телеграммасын шифрлап, Фидель Кастроға құпия операцияға дайындалуға көмектескен. Уолш перонизмнің адал жақтасы болған жоқ, бірақ 1956 жылдың қазан айынан бастап бұл топқа көбірек симпатия танытты, сол айдағы «Leoplán» басылымында «Олар мұнда көздерін жұмды» деген мақала жариялады, ол «Revolución Libertadora» кезінде қаза тапқан теңіз авиаторларына арналған құрмет болды. 1958 жылдың қыркүйегінде ол былай деп жазды: 1959 жылы Кубаға сапар шегіп, әріптестері және отандастары Хорхе Масетти, Рохелио Гарсия Лупо және колумбиялық жазушы Габриэль Гарсия Маркеспен бірге «Prensa Latina» агенттігін құрды. Аргентинаға оралғаннан кейін «Primera Plana» және «Panorama» журналдарында жұмыс істеді. Онгания диктатурасы кезінде 1968-1970 жылдары өзі басқарған «CGTA» апталығын құрды, ол рейд пен Раймундо Онгароның қамауға алынуынан кейін жасырын түрде шығарылды. 1972 жылы «Semanario Villero» апталығына, ал 1973 жылдан бастап «Noticias» күнделігіне достары Пако Урондо және Мигель Бонассомен бірге жазды. 1970 жылдың ортасында Уолш «Fuerzas Armadas Peronistas» (Перонистік қарулы күштер) ұйымының саяси тармағы болған «Peronismo de Base» (Базалық перонизм) тобымен байланыса бастады. Ол қозғалыстың баспасөз тарату және барлау жұмыстарында жұмыс істейтін маңызды лауазымды тұлға болды. Оның алғашқы псевдонимі «Эстебан» болды, кейін «Эль Капитан», «Профессор Нейрус» немесе жай ғана «Нейрус» деп аталды.

Қыздары Виктория мен досы Урондоның өлімі

1976 жылғы 29 қыркүйекте Уолштің қызы Мария Виктория (отбасы мен достарына "Хилда" немесе "Вики" деп аталатын), Монтонерос ұйымының екінші офицері, 26 жасқа толғаннан кейінгі күні армиямен болған қақтығыста "Коро көшесі шайқасы" деп аталатын оқиғада қаза тапты. Өзінің үйінің террасасында қашу мүмкіндігі жоқ екенін түсінген ол және соңғы тірі қалған Альберто Молина қолдарын көтерді, ал одан кейін "Бізді сіз өлтірмейсіз, біз өлуді таңдаймыз" деген сөздермен аяқталған қысқа сөйлегеннен кейін Альберто мен Вики екеуі де басқа атып өзін-өзі өлтірді. Сол жылдың желтоқсан айында Уолш оқиғаны сипаттаған "Достарымға хат" атты хабарлама жариялады. Сол жылы Мендосада оның Монтонерос қатарында күрескен досы Пако Урондо Хуан Агустин Оярзабал Наварро, Эдуардо Смаха Борзук ("Русо"), Альберто Родригес Васкес (“Pájaro Loco”) және Целустиано Лусеро (“Mono”) тарапынан өлтірілді. Олар 2011 жылы сотталып, ең жоғары жазаға кесілді. Дардо Мигно 12 жылға бас бостандығынан айырылды. Сот барысында Урондо цианид таблеткасын жұтып өз-өзіне қол жұмсамағаны, полиция қызметкері Целустиано Лусероның тапаншаның саптамасымен басына соққы салғаннан бас сүйегінің сынуынан қайтыс болғаны анықталды. Лусеро бұл әрекетін қорғаныс кезінде мойындады. Оның екінші қызы Патрисия қазір Аргентинаның саяси қайраткері.

Өлім

1977 жылғы 24 наурызда Родольфо Уолш өзінің әскери хунтаға жазушының ашық хатын (Carta Abierta de un Escritor a la Junta Militar) жариялағаннан кейін бірнеше минут өткен соң, Буэнос-Айрестегі Сан-Хуан және Энтре-Риос даңғылдарының қиылысында (тергеуші Наталия Винеллидің сөзінше: "хаттың алғашқы көшірмелерін Конституция алаңындағы пошта жәшігіне жібергеннен кейін") жүргенде, Escuela de Mecánica de la Armada (Теңіз механика мектебінің) сарбаздарының тобы оған қарсылық көрсетуге бұйырды. Уолш өзімен бірге алып жүрген кішкентай тапаншасымен қарсы тұрып, көрінетіндей, бірінші болып оқ атты. Ол сарбаздардың біреуін жаралады, содан кейін пулеметтен оққа ұшты. Қылмыстан аман қалған тұтқындардың мәлімдемелеріне сәйкес, оның денесі кейіннен ESMA (Теңіз механика мектебінде) көрсетілді. 2011 жылы жұмыс тобының оннан астам мүшесі адамзатқа қарсы қылмыс жасағаны үшін сотталды, ал тағы екеуі бұрынғы ESMA қызметкерлерінің жалғасып жатқан "мега-процесінде" қосымша айыптамаларға тап болды. 2007 жылғы 17 желтоқсанда федералды судья Серхио Торрес Альфредо Астиз, Хорхе "Тигр" Акоста, Пабло Гарсия Веласко, Хорхе Радиц, Хуан Карлос Ролон, Антонио Перниас, Хулио Сезар Корнель, Эрнесто Фримон Вебер және Карлос Орландо Генерозоға "қызметтік өкілеттікті теріс пайдалану және зорлық-зомбылық және қауіп-қорқыту арқылы жасалған қылмыс үшін екі есе ауырлатылған бостандықтан заңсыз айыру" және "жазалау үшін ауырлатылған қарақшылық, олар көпшілік орында және топта жасалған" баптары бойынша сот отырды. 2015 жылы Жоғарғы Сот 2011 жылғы барлық айыпталушыларға тағайындалған жазаларды және айыптамаларды растады.

Мұра

Родольфо Уолштің тұлғасы әдеби ортада интеллектуал мен саяси арадағы, немесе жазушы мен белсенді революционер арадағы қақтығыстың үлгі ретінде зерттелді. Дегенмен, Уолш өзін жазушы емес, революционер деп есептеді және мұны көпшілікке жариялады. Оның "Carta Abierta a La Junta Militar" атты хаты "ААА – үш қару" (Las AAA son las tres armas) деген қысқаметражды фильмге түсірілді, оны жоғалып кеткен режиссер Раймундо Глейзер басқарған "Base Cinema (Cine de La Base)" тобы жасады.