Кіріспе

1985-1991 жылдар аралығындағы кезең – суық соғыстың соңғы фазасы болды. Бұл кезең Кеңес Одағы ішіндегі жүйелік реформалармен, Кеңес Одағы мен АҚШ басқаратын блоктар арасындағы геосаяси шиеленістің азаюымен, Шығыс Еуропада Кеңес Одағының ықпалының күрт төмендеуімен және 1991 жылы Кеңес Одағының тарауымен еректелді. Бұл кезеңнің бастауы Михаил Горбачевтің Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Бас хатшысы лауазымына тағайындалуымен белгіленді. Брежнев дәуірімен байланысты экономикалық тоқырауды аяқтау мақсатында Горбачев экономикалық реформаларды (перестройка) және саяси жаңартуды (гласность) іске қосты. Тарихшылар арасында суық соғыстың нақты аяқталу күні әлі де даулы болғанымен, ядролық және конвенциялық қаруды бақылау туралы келісімдердің орындалуы, Кеңес әскерлерінің Ауғанстан мен Шығыс Еуропадан шығарылуы және Кеңес Одағының ыдырауы суық соғыстың аяқталғанын көрсетеді.

Қарым-қатынастың еріуі

1982 жылдан бері үш қарт совет басшысының қазасынан кейін, 1985 жылдың наурыз айында Совет Одағының Саяси бюросы Горбачевті Коммунистік партияның Бас хатшысы етіп сайлады, бұл жаңа буын басшылығының келуін білдірді. Горбачевтің тұсында реформашыл көшбасшы Никита Хрущевтің «сталинизмнен арылу» дәуірінде мансабын бастаған, салыстырмалы түрде жас, реформаға бағытталған технократтар билікті тез нығайтып, саяси және экономикалық либерализацияға жаңа серпін берді. Батыс майданында президент Рейганның әкімшілігі Совет Одағына қатысты қатал позиция ұстанды. Рейган доктринасы бойынша Рейган әкімшілігі Ауғанстанда, Анголада, Никарагуада және басқа да елдерде коммунизмге қарсы қарулы қозғалыстарға әскери қолдау көрсетуді бастады. 1985-1987 жылдары орташа қашықтықтағы ядролық күштерді жою туралы келісімге қол жеткізілді. 1987 жылдың желтоқсанында Рейган мен Горбачев қол қойған ЯОЖ келісімі барлық ядролық және конвенциялық зымырандарды, сондай-ақ олардың ұшыру құралдарын (қысқа қашықтықтағы) және (орташа қашықтықтағы) диапазонда жойды. Келісім теңізден ұшырылатын зымырандарды қамтымады. 1991 жылдың мамырына қарай екі тараптың тексерулерінен кейін 2700 зымыран жойылды. Рейган әкімшілігі Сауд Арабиясының мұнай компанияларын мұнай өндірісін арттыруға көндірді. Бұл мұнай бағасының үш есеге төмендеуіне әкелді, ал мұнай Совет Одағының экспорттық кірісінің басты көзі болды. 1985 жылы Рейган мен Горбачев төрт «саммит» кездесуінің біріншісін өткізді, ол Швейцарияның Женева қаласында өтті. Саясат, фактілер және т.б. талқыланғаннан кейін Рейган Горбачевті өзімен бірге жағажайға жақын шағын үйге шақырды. Екі көшбасшы сол үйде белгіленген уақыттан асып, әңгімелесті, бірақ тағы екі (жақын арада тағы үш) саммит өткізуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Екінші саммит келесі жылы, 1986 жылдың 11 қазанында Рейкьявик (Исландия) қаласында өтті. Кездесу Еуропадағы орташа қашықтықтағы баллистикалық зымырандарды қысқарту туралы талқылауды жалғастыру мақсатымен өткізілді. Келіссөздер ядролық қаруды бақылау бойынша толық келісімге жақындады, бірақ Рейганның ұсынған Стратегиялық қорғаныс жобасы және Горбачевтің оны тоқтату туралы ұсынысынан кейін сәтсіз аяқталды. Дегенмен, ынтымақтастық арта түсті және сәтсіз болған жағдайда Горбачев кейбір стратегиялық қаруды бір жақты қысқартуға көшті. Совет Одағының ыдырауына себеп болған Горбачевтің «Қайта құру» (Перестройка) және «Ашықтық» (Гласность) саясаты Совет әлемінде, соның ішінде Варшава шартының мүше мемлекеттеріне орталық билікті күш қолданусыз қайта орнату мүмкін болмайтын жағдайды тудырды. 1987 жылдың 12 маусымында Рейган Горбачевті реформалар мен демократияландыруды одан әрі дамытуға шақырып, Берлин қабырғасын бұзуға ұсынды. Рейган қабырғаның жанындағы Бранденбург қақпасының алдында сөйлеген сөзінде: Ескірген коммунистік Еуропа басшылары өз мемлекеттерін «нормализация» аясында ұстап тұрғанда, Горбачевтің реформалық саясаты Совет Одағында бір кезде революциялық болған Совет Одағының Коммунистік партиясы жүйенің өзінде қалай құлдырап бара жатқанын көрсетті. Мұнай бағасының төмендеуіне және қару-жарақ жарысымен, командалық экономикамен байланысты шығындардың өсуіне байланысты кірістері азайғандықтан, Совет Одағы 1980 жылдары батыс банк секторынан айтарлықтай қарыз алуға мәжбүр болды. Совет-Ауған соғысына наразылық және Украинадағы Чернобыль апатының әлеуметтік-саяси салдары осы саясатқа қолдауды арттырды. 1989 жылдың көктеміне қарай КСРО-да жандағы медиа кеңістікте пікір-таластар ғана емес, сонымен қатар алғашқы көп үміткерлік сайлаулар өтті. Соңғы жылдардағы тарихта бірінші рет либерализация күші батыстан шығысқа қарай тарады.

Коммунистік Еуропаға көтеріліс тарайды

Халықтық ұйымдар, мысалы, Польшаның "Солидарность" қозғалысы, зор халықтық қолдауға ие болып, тез дами бастады. 1989 жылдың ақпанында Польша Халық Республикасы оппозициямен келіссөздер жүргізді, бұл келісім Польша дөңгелек үстел келісімі деп аталды және 1989 жылдың маусымында коммунистік емес партиялардың қатысуымен сайлау өткізуге мүмкіндік берді. 1989 жылдың тамызында Австрия мен Венгрия арасындағы "Темір қақпаның" шекарасының ашылуы тізбектей реакцияны тудырды, нәтижесінде Германия Демократиялық Республикасы жойылды және Шығыс блогы ыдырады. "Панеуропалық пикник" идеясы Отто фон Габсбургке тиесілі болды және "Темір қақпан" ашылғанда Кеңес Одағының реакциясын тексеру мақсатында ұйымдастырылды. "Панеуропалық Одақ" Австриясы Венгрияда Шығыс немістеріне қашу мүмкіндігі туралы хабарлау үшін жарнама парақтарын таратты. Берлин қабырғасы салынғалы бері болған ең ірі қашқындар толқыны және Шығыс блогының реакция танытпауы, халыққа үкіметтерінің билігін жоғалтқанын көрсетті. Содан кейін Шығыс Германиядан көптеген адамдар Венгрия арқылы қашуға тырысты, ал үкіметтің әлсіз реакциясы коммунистік басшылардың билігін одан әрі әлсіреткенін көрсетті. 1989 жылы Венгрияның коммунистік үкіметі 1990 жылы өткен бәсекелестік сайлауды ұйымдастыру туралы келіссөздерді бастады. Чехословакия мен Шығыс Германиядағы жаппай наразылықтар коммунистік басшыларды биліктен қуырды. Болгария мен Румыниядағы коммунистік режимдер де құлады, соңғысы зорлықпен туған көтеріліс салдарынан құлады. АҚШ Мемлекеттік хатшысы Джеймс Бейкердің пікірі өзгеріп, АҚШ үкіметінің Румыниядағы оппозицияны қолдау үшін Кеңес Одағының араласуына қарсы емес екенін мәлімдеді. Өзгерістердің күшті толқыны 1989 жылдың қарашасында Берлин қабырғасының құлауымен аяқталды, бұл еуропалық коммунистік үкіметтердің құлдырауының символы болды және Еуропаның "Темір қақпанымен" бөлінуіне нүкте қойды. Шығыс Еуропа үкіметтерінің құлдырауы Горбачевтің ыңғайлы келісімімен бірнеше Кеңес республикаларын Мәскеудің билігінен тәуелсіздікке ұмтылуға ынталандырды. Балтық елдеріндегі тәуелсіздік үшін күрес алдымен Литваның, содан кейін Эстония мен Латвияның тәуелсіздік жариялауына әкелді. Басқа республикалардағы наразылықтарға жауап ретінде орталықтандыруды азайту туралы уәделер берілді. Ашық сайлаулар коммунистік партия билігіне қарсы кандидаттардың жеңісіне әкелді. Жүйенің тез өзгеруін тоқтатуға тырысқан кеңестік консерваторлардың тобы, вице-президент Геннадий Янаев басшылығымен, 1991 жылдың тамызында Горбачевты құлату үшін төңкеріс жасады. Ресей президенті Борис Ельцин халықты және әскердің көп бөлігін төңкеріске қарсы біріктірді, нәтижесінде төңкеріс сәтсіз аяқталды. Билікке оралған Горбачевтің беделі қайта қалпына келтірілмейтіндей зардап шекті. Қыркүйек айында Балтық елдеріне тәуелсіздік берілді. 1 желтоқсанда Украина КСРО құрамынан шықты. 1991 жылдың 26 желтоқсанында КСРО ресми түрде таратылды, нәтижесінде он бес тәуелсіз мемлекет құрылды.

Салқын соғыстың аяқталуы

1989 жылғы революциялар аяқталғаннан кейін Горбачев және президент Буш аға бейтарап Мальта аралында кездесіп, сол жылғы оқиғаларды, кеңестік әскердің Шығыс Еуропадан шығарылуын және олардың қарым-қатынастарының болашақ бағытын талқылады. Екі көшбасшы талқылаулардан кейін Германияның қайта бірігуі, қарым-қатынастарды қалыпқа келтіру, үшінші әлем елдеріндегі қақтығыстарды шешу және бейбітшілік пен демократияны (президент Буш «Жаңа әлемдік тәртіп» деп атаған) ілгерілету үшін бірлесіп жұмыс істейтіндерін жариялады. Мальта саммиті мен Кеңес Одағының тарауы арасында бірнеше қару-жарақтарды бақылау туралы келісімдерге келіссөздер басталды, нәтижесінде СНВ-I және Химиялық қару туралы конвенция сияқты келісімдер жасалды. Сонымен қатар, АҚШ әлі де Кеңес Одағының ұзақ мерзімді өмір сүретініне сеніп, оң ұзақ мерзімді қарым-қатынас орнату үшін қадамдар жасады. Бұл жаңа қарым-қатынастың мысалы – Америка мен Кеңес Одағының Ирактың Кувейтке басып кіруіне бірлесіп қарсылық көрсетуі болды. Кеңес Одағы БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінде 678 қарары бойынша, бұрынғы Таяу Шығыс одақтасына қарсы әскери күш қолдануға дауыс берді. Осы ынтымақтастық дәуірінде үшінші әлем елдеріндегі (мысалы, Камбоджа, Ангола, Никарагуа) салқы соғысқа байланысты бірнеше қақтығыстар аяқталды, Кеңес Одағы мен АҚШ өзара ықпалды елдерін бітімге келуге итермеледі. Жалпы алғанда, салқы соғыстың соңғы кезеңімен бірге болған бұл жағдай салыстырмалы түрде бейбіт әлемге көмектесті. 1989 жылғы революциялардың және Кеңес Одағының араласпау саясатын қабылдауының нәтижесінде Варшава шарты таратылды және кеңестік әскерлер Кеңес Одағына қайта орала бастады, толыққанды түрде 1990 жылдардың ортасына дейін қайтарылды. 1990 жылдары АҚШ әлемдік аренада күрделі беделге ие болды және саясаткерлер сыртқы саясатты басшылыққа алатын «қауіптер, мүдделер және басымдықтарды» түсіндіретін жүйе қажет деп ойлады, бірақ қалай әрекет ету керектігі туралы келісімге келе алмады. Энтони Лейк осы кезеңде доктрина жасауға тырысу «ескіше» оқшауланушылықты немесе ол «ақылға сыймайтын» идеялер деп атаған нәрсені тудыру қаупі бар екенін айтты. Буш аға мен Клинтонның мақсаты – Американың ықпал ету аймағындағы фрагментацияны күшейтпей, консенсусты қолдайтын сыртқы саясат мақсаттарын әзірлеу болды.

Себептер

Ғалымдар "Қырық жылдық соғыс" аяқталуының материалистік және идеялық себептерін көрсеткен. Материалистер кеңестік экономиканың қиындықтарын (экономикалық тоқырау және мемлекеттік қарыз сияқты) баса назар аударады, ал идеялық тұрғыдан қараушылар Горбачев пен Рейганның көзқарастары мен бейнесінің маңызды болғанын айтады. Идеялық тұрғыдан қараушылар Горбачев пен Рейганның ядролық қаруды жоюға өзара ұмтылысын, сондай-ақ Горбачевтің сыртқы саясаттың заңды мақсаттары мен амалдары туралы түсініктерін атап көрсетеді.

Мұра

Чехия, Эстония, Венгрия, Латвия, Литва, Польша және Словакия сияқты елдер экономикалық қайта құру, өсім және ЕО мен НАТО-ға жылдам интеграцияны бастан өткерді, ал олардың кейбір шығыс көршілері еркін нарықтық олигархиялық жүйенің, посткоммунистік сыбайлас жемқорлықтан кейінгі басқару мен диктатураның қоспасын құрды. Ресей және кеңестік кезеңнен қалған басқа да мемлекеттер Кеңес Одағының тарауынан кейін жоспарлы экономикадан еркін нарықтық капитализмге хаотикалық және қиын өткелмен бетпе-бет келді. Халықтың көп бөлігі кедейлікте өмір сүрді, ЖІӨ өсімі төмендеді және өмір сүру ұзақтығы күрт қысқарды. Бұрынғы Шығыс блогының басқа да аймақтарында да тұрмыс жағдайы нашарлады. Соғыс суынан кейінгі кезеңде Батыста, әсіресе АҚШ-та беспрецеденттік өркендеу және Латын Америкасы, Африка, Орталық, Оңтүстік-Шығыс және Шығыс Еуропа бойынша демократиялану толқыны болды. Әлеуметтанушы Иммануэль Валлерштейн осыған қарамастан, Соғыс суының аяқталуы – «Америка тыныштығының» (Pax Americana) күйреуіне бастайтын алғышарт екенін айтады. «Pax Americana is Over» атты мақаласында Валлерштейн: «Коммунизмнің құлауы либерализмнің құлауын білдірді, АҚШ гегемониясының жалғыз идеологиялық негізін жойды, бұл негіз либерализмнің айқын идеологиялық қарсыласымен үнсіз қолдауға ие болды» дейді. Ғарыш кеңістігін зерттеу, ғарыш жарысының бәсекелестік қысымы болмағандықтан, АҚШ және Ресейде де тоқырады. Әскери наградалар кеңінен таралды, себебі олар дерлік 50 жылға созылған ашық жарияланбаған қақтығыс кезінде ірі державалар тарапынан құрылып, табысталды.

1985 жыл

1985 жылдың 20 қаңтары – Рональд Рейган АҚШ президенті қызметіне екінші мерзімге ант берді. 1985 жылдың 10 наурызында КСРО Коммунистік партиясының Бас хатшысы Константин Черненко қайтыс болды. 1985 жылдың 11 наурызында Кеңес Одағының Саяси бюро мүшесі Михаил Горбачев Коммунистік партияның Бас хатшысы болды. 1985 жылдың 24 наурызында АҚШ әскери барлау офицері, майор Артур Д. Николсон Шығыс Германияда кеңестік күзетші тарапынан атып өлтірildi. Ол Қышқы соғыстағы АҚШ-тың соңғы қаза тапқан азаматы ретінде тіркелді.

1986 жыл

1986 жылдың 22-25 ақпанында Филиппиндегі Халық күші революциясы Фердинанд Маркосты сәтті құлатты. 1986 жылдың 26 сәуірінде Чернобыль апаты болды.

1987 жыл

1987 жылдың қаңтары – Горбачев [[Совет Одағында демократиялану саясатын енгізеді. 1987 жылдың 27 қаңтары – АҚШ Монголияның тәуелсіздігін мойындайды және дипломатиялық қарым-қатынас орнатады. 1987 жылдың 4 наурызы – Рейгэн телеарнада сөйлеген сөзінде Иран-Контра ісіне толық жауапкершілікті қабылдайды. 1987 жылдың 12 маусымы – Рейгэннің Батыс Берлинде "Бұл қабырғаны бұзыңдар" деген сөзі. 1987 жылдың 29 маусымы – Оңтүстік Кореядағы маусым күресі. 1987 жылдың 15 шілдесі – Қытай Республикасы 38 жылдық әскери жағдай режимін аяқтайды. 1987 жылдың 15 қарашасы – Румыниядағы Брашов көтерілісі. 1987 жылдың 8 желтоқсаны – Вашингтонда Орташа қашықтықтағы ядролық күштер туралы шартқа қол қойылды.

1988 жыл

1988 жылдың 12 ақпаны – Қара теңіздегі Қырым жағалауында кеңестік фрегат «Беццаветный» американдық ракеталық крейсер «USS Yorktown»-ға шабуыл жасады. 1988 жылдың 20 ақпаны – Әзірбайжандағы Таулы Қарабақтың облыстық кеңесі Армения құрамына кіруге шешім қабылдады, бірақ Кремль бұған рұқсат бермеді. Алғашқы Таулы Қарабақ соғысы Кеңес Одағындағы алғашқы ішкі қақтығыс болып, кейін посткеңестік сепаратистік қақтығыстарға ұласты. 1988 жылдың 8 тамызы – Бирмада «8888» көтерілісі. 1988 жылдың 17 тамызы – Пәкістан президенті Мұхаммед Зия-ұл-Хак қайтыс болды. 1988 жылдың 20 тамызы – Иран-Ирак соғысы аяқталды. 1988 жылдың 17 қыркүйегі – Оңтүстік Кореяның Сеул қаласында өткен жазғы Олимпиада ойындары; 1976 жылдан бері Кеңес Одағы мен АҚШ ең алғаш рет бірге қатысты; бұл Кеңес Одағы мен оның одақтас елдері үшін соңғы Олимпиада ойындары болды. 1988 жылдың 5 қазаны – Чили диктаторы Аугусто Пиночет жалпыхалықтық референдумда жеңілді. 1988 жылдың 21 желтоқсаны – Pan Am 103 рейсіне жасалған бомбалық шабуыл.

1989 жыл

1989 жылдың 7 қаңтары – Жапон императоры Хирохито қайтыс болды, оның орнын ұлы Акихито басады. 1989 жылдың 20 қаңтары – Джордж Буш АҚШ президенті болды. 1989 жылдың ақпаны – Кеңес-Афған соғысының аяқталуы; кеңестік әскерлерсіз ішкі қақтығыстың жалғасуы. 1989 жылдың 3 маусымы – Иранның рухани көшбасшысы аятолла Хомейни қайтыс болды. 1989 жылдың 4 маусымы – Қытай Халық Республикасының Пекин қаласындағы Тяньаньмэнь алаңындағы 1989 жылғы наразылықтар. 1989 жылдың 4 маусымы – «Солидарность» Польшадағы соғыстан кейінгі алғашқы жартылай еркін парламент сайлауында шешуші жеңіске жетіп, Орталық, кейін Оңтүстік-Шығыс және Шығыс Еуропада 1989 жылғы антикоммунистік төңкерістер тізбегін бастады. 1989 жылдың 14 тамызы – Оңтүстік Африка президенті Питер Виллем Бота Үшжақты келісімді іске асырғаннан кейін отставкаға кетті. 1989 жылдың 19 тамызы – Австрия мен Венгрия арасындағы шекаралық қақпаның «Пан-Еуропалық пикник» аясында ашылуы тізбекті реакцияны тудырды, нәтижесінде ГДР жойылды және Шығыс блогы ыдырады. 1989 жылдың 23 тамызы – Кеңес Одағының саяси бюро мүшесі Александр Яковлев Гитлер-Сталин пактісінің құпия хаттамаларын жариялады. 1989 жылдың 24 тамызы – Тадеуш Мазовецкий Польшаның премьер-министрі болып тағайындалды, бұл коммунистік блоктағы алғашқы коммунистік емес үкіметті құрады. 1989 жылдың 23 қазаны – Венгрияда коммунизмнің аяқталуы. 1989 жылдың 9 қарашасы – Берлин қабырғасының құлауы. 1989 жылдың 24 қарашасы – Чехословакия Коммунистік партиясының басшылары «Барқыт төңкеріс» кезінде отставкаға кетіп, елдегі бірпартиялық жүйені тоқтатты. 1989 жылдың 2-3 желтоқсаны – Буш пен Горбачев арасындағы Мальта саммиті, Горбачев «Мен АҚШ президентіне АҚШ-қа қарсы ешқашан қарымды соғыс бастамайтынымды айттым» деді. 1989 жылдың 10 желтоқсаны – Чехословакия президенті Густав Хусак отставкаға кетіп, Чехословакиядағы коммунистік режимнің құлауына себеп болды, ал Румыниядағы Чаушеску режимі Варшава шартындағы соңғы қатал коммунистік режим болып қалды. 1989 жылдың 25 желтоқсаны – Коммунистік партия билігіне қарсы Румыния революциясы кезінде Николае Чаушескуның өлімі. 1989 жылдың 29 желтоқсаны – Вацлав Гавел «Барқыт төңкерісі» аясында Чехословакия президенті болды. 1989 жылдың 30 желтоқсаны – Румынияның құпия полициясы – Securitate таратылды.

1990 жыл

1990 жылдың 13 қаңтары – Шығыс Германияның құпия полициясы – Штази таратылды. 1990 жылдың 22 қаңтары – Югославия Социалистік Федеративтік Республикасының биліктегі партиясы, Югославия Коммунистер Лигасы, өзінің съезінде таратылып, елдегі бірпартиялық жүйе аяқталды. 1990 жылдың 1 ақпаны – СТБ, Чехословакияның құпия полициясы таратылды. 1990 жылдың 15 наурызы – Горбачев Кеңес Одағының бірінші президенті болып тағайындалды. 1990 жылдың 12 сәуірі – Югославия құрамындағы Словения Социалистік Республикасы алғашқы көппартиялық сайлауын өткізді. 1990 жылдың 22-23 сәуірі мен 6-7 мамыры – Югославия құрамындағы Хорватия Социалистік Республикасы алғашқы көппартиялық сайлауын өткізді. 1990 жылдың 25 сәуірі – Виолета Чаморро Никарагуа президенті болып ант берді, Сандинисттердің билігі мен Контрас көтерілісі аяқталды. 1990 жылдың 22 мамыры – Солтүстік және Оңтүстік Йемен біріктірілді. 1990 жылдың 8 маусымы – "Қырым соғысының аяқталғанын алғашқы рет ресми мойындау" деп сипатталған Тернберри хабарламасы жарияланды. 1990 жылдың 5-6 шілдесі – НАТО Лондон қаласында 11-ші саммитін өткізді. 1990 жылдың 13 шілдесі – КСРО Коммунистік партиясының 28-ші съезі билік монополиясының аяқталғанын жариялады. 1990 жылдың 2 тамызы – Перс шығанағындағы соғыс басталды. 1990 жылдың 9 қыркүйегі – Буш пен Горбачев арасындағы Хельсинки саммиті өтті. 1990 жылдың 12 қыркүйегі – Германия мәселесі бойынша Ақырғы шешім шартына Мәскеуде қол қойылды. 1990 жылдың 3 қазаны – Германия ресми түрде қайта біріктірілді. 1990 жылдың 6 қарашасы – Венгрия Еуропа Кеңесіне қосылған алғашқы бұрынғы социалистік ел болды. 1990 жылдың 11 қарашасы – Югославия құрамындағы Македония Социалистік Республикасы алғашқы көппартиялық сайлауын өткізді. 1990 жылдың 18 қарашасы – Югославия құрамындағы Босния және Герцеговина Социалистік Республикасы алғашқы көппартиялық сайлауын өткізді. 1990 жылдың 19 қарашасы – НАТО мен Варшава шарты Еуропадағы қарулы күштер туралы келісімге қол қойды. 1990 жылдың 28 қарашасы – Маргарет Тэтчер Ұлыбритания премьер-министрі лауазымынан кетті, Джон Мейджор қызметке кірді. 1990 жылдың 9 желтоқсаны – Югославия құрамындағы Черногория Социалистік Республикасы алғашқы көппартиялық сайлауын өткізді. 1990 жылдың 9-23 желтоқсаны – Югославия құрамындағы Сербия Социалистік Республикасы алғашқы көппартиялық сайлауын өткізді. 1990 жылдың 22 желтоқсаны – Лех Валенса Польша президенті болды, эмиграциядағы польша үкіметі таратылды. 1990 жылдың 23 желтоқсаны – Словения тәуелсіздік туралы референдум өткізді, нәтижесінде Словенияның көпшілігі Югославиядан бөлінуді қолдады.

1991 жыл

1991 жылдың қаңтары – Чехия Республикасы бюджетінен Словакия Республикасына ақша аударымдары тоқтатылды, бұл "Кепірткелік ажырасуға" әкелетін процестің басталуы болды. 1991 жылдың 28 ақпаны – Перс шығанағындағы соғыс аяқталды. 1991 жылдың 3 наурызы – Эстония және Латвия тәуелсіздікті қалпына келтіру үшін көпшілік дауыспен тәуелсіздік туралы референдум өткізді. 1991 жылдың 31 наурызы – Грузияда тәуелсіздік туралы референдум өткізілді, нәтижесінде грузиндердің көпшілігі Грузияның Кеңес Одағынан тәуелсіздігіне дауыс берді. 1991 жылдың 1 мамыры – Қытай Республикасы Қытай Азамат соғысы кезінде қолданылған Коммунистік көтеріліске қарсы уақытша ережелерді жойды. 1991 жылдың 19 мамыры – Хорватия тәуелсіздік туралы референдум өткізді, нәтижесінде хорваттардың көпшілігі Хорватияның Югославиядан тәуелсіздік алуына дауыс берді. 1991 жылдың 24 мамыры – Эфиопиядағы Эритреяның Тәуелсіздік соғысы аяқталды. 1991 жылдың 27 маусымы – Словениядағы Югослав соғыстарының басталуы. 1991 жылдың 28 маусымы – Comecon таратылды. 1991 жылдың 1 шілдесі – Варшава келісімі күші жойылды. 1991 жылдың 10 шілдесі – Борис Ельцин Ресейдің президенті болды. 1991 жылдың 31 шілдесі – АҚШ пен КСРО арасындағы START I шарты ратификацияланды. 1991 жылдың 19 тамызы – Кеңес Одағының төңкеріс жасауға талпынысы басталды. 1991 жылдың 21 тамызы – Кеңес Одағының төңкеріс жасау талпынысы таратылды. 1991 жылдың 24 тамызы – Горбачев Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Бас хатшысы лауазымынан кетті. 1991 жылдың 6 қыркүйегі – Кеңес Одағы Балтық мемлекеттерінің тәуелсіздігін мойындады. 1991 жылдың 8 қыркүйегі – Македония Республикасы тәуелсіздік туралы референдум өткізді, нәтижесінде македондықтардың көпшілігі Македонияның Югославиядан тәуелсіздік алуына дауыс берді. 1991 жылдың 21 қыркүйегі – Арменияда тәуелсіздік туралы референдум өткізілді, нәтижесінде әрмендердің көпшілігі Арменияның Кеңес Одағынан тәуелсіздігіне дауыс берді. 1991 жылдың 26 қазаны – Түрікменстанда тәуелсіздік туралы референдум өткізілді, нәтижесінде дауыс бергендердің көпшілігі Түрікменстанның Кеңес Одағынан тәуелсіздігіне қолдау көрсетті. 1991 жылдың 6 қарашасы – КСРО Коммунистік партиясы мен КГБ таратылды. 1991 жылдың 7-8 қарашасы – Римде НАТО-ның 12-ші саммиті өтті. 1991 жылдың 8 желтоқсаны – Беловеж келісімдеріне Ресейдің Кеңес Федеративтік Социалистік Республикасының, Украинаның Кеңес Социалистік Республикасының және Белоруссияның Кеңес Социалистік Республикасының басшылары қол қойды, бұл Кеңес Одағының таратылуын және ТМД құрылуын бекітті. 1991 жылдың 24 желтоқсаны – Горбачев Кеңес Одағының президенті лауазымынан кетті және лауазым жойылды; қызыл кеңестік ту Мәскеу Кремлінен түсіріліп, оның орнына Ресей Федерациясының туы көтерілді. 1991 жылдың 25 желтоқсаны – Жоғарғы Кеңес Кеңес Одағын таратып жіберді.