Палаццо деи Норманни, Палермо: ежелгі Сицилия патшаларының резиденциясы, Еуропадағы ең көне сарай. Тарихы, архитектурасы және қазіргі қызметі туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Палермодағы сарай, Италия. Palazzo dei Normanni (Норман сарайы) сондай-ақ Палермо Корольдік сарайы деп аталады. Бұл Нормандықтар әулетімен Сицилия патшаларының ордасы болды және кейіннен Сицилияны билеген келесі билеушілердің негізгі билік орталығы қызметін атқарды. 1946 жылдан бері ол Сицилия облыстық мәжілісінің орны болып табылады. Бұл ғимарат Еуропадағы ең көне патшалық резиденция; ол Сицилия Корольдігінің билеушілерінің жеке резиденциясы және Фридрих II мен Конрад IV-тің императорлық резиденциясы болды.
Palace in Palermo, Italy
The Palazzo dei Normanni (Norman Palace) is also called Royal Palace of Palermo. It was the seat of the Kings of Sicily with the Hauteville dynasty and served afterwards as the main seat of power for the subsequent rulers of Sicily. Since 1946 it has been the seat of the Sicilian Regional Assembly. The building is the oldest royal residence in Europe; and was the private residence of the rulers of the Kingdom of Sicily and the imperial seat of Frederick II and Conrad IV.
Тарих
Сарай қаланың көне орталығының ең биік нүктесінде, алғашқы пуникалық қоныстардың үстіне орналасқан, олардың қалдықтары әлі күнге дейін жертөледе табылады. Алғашқы құрылыс – норман қамалы болған. Нормандар 1072 жылы Сицилияға шапқаннан кейін (Англияны бағындырғаннан кейін 6 жыл өткен соң) және Палермоны Сицилия графтығының жаңа астанасы етіп белгілегеннен кейін, сарай патшалардың негізгі резиденциясы ретінде таңдалды. 1132 жылы король Роджер II кешенге әйгілі Каппелла Палатинаны қосты. Шваб императорларының билігі кезінде сарай әкімшілік функцияларын сақтап, сицилиялық поэзия мектебінің орталығы болды, бірақ Фридрих II билігінде айқындығымен ерекшеленбеді, биліктің тұрақты ордасы ретінде сирек қолданылды. Анжу және Арагон патшалары басқа резиденцияларды ұнатты. Сарай 16 ғасырдың екінші жартысында қайтадан маңызды әкімшілік орталыққа айналды, испан вице-корольдері оны ресми резиденциясы етіп таңдады, өкілдік және әскери қажеттіліктеріне бағытталған маңызды жөндеулер жасады, бастиондар жүйесін құрды. Испан Бурбондары қосымша қабылдау залдарын (La Sala Rossa, La Sala Gialla және La Sala Verde) салды және мифологиялық батыр Геркулесті бейнелейтін фрескаларымен әйгітەلген Sala d'Ercole-ді қайта жаңартылды. 1946 жылдан бастап сарай Сицилия аймақтық ассамблеясының орны болды. Батыс қанаты (Порта Нуовамен бірге) Италия армиясына берілді және Оңтүстік әскери аймағының штаб-пәтеріне айналды. 1960 жылдары сарай Росарио Ла Дуканың жетекшілігімен толыққанды қайта жаңартылды. Сарай Палермо астрономиялық обсерваториясына да иелік етеді. Сарайда Каппелла Палатина орналасқан, ол 12 ғасырда Сицилияда басым болған, сонымен аталған норман-араб-византия стилінің ең көрнекті мысалы. Оның таңғажайып мозаикалары, күрделі өрнектелген және боялған ағаш жабыны, қабырғалар мен едендердің төменгі бөлігінің мәрмәрмен әшекейленгені ерекше әдемі. Сарайдың көп бөлігі Арагон дәуірінде қайта салынған және кеңейтілген, бірақ король Роджердің жұмыстарының бір бөлігі, әсіресе Сала Норманна деп аталатын зал сақталған.
The palace stands in the highest point of the ancient centre of the city, just above the first Punic settlements, whose remains can still be found in the basement. The first building was a Norman castle. After the Normans invaded Sicily in 1072 (just 6 years after they conquered England) and established Palermo as the capital of the new County of Sicily, the palace was chosen as the main residence of the kings. In 1132 King Roger II added the famous Cappella Palatina to the complex. During the reign of the Swabian emperors, the palace maintained its administrative functions, and was the centre of the Sicilian School of poetry, but was seldom used as permanent seat of power, especially during the reign of Frederick II. The Angevin and Aragonese kings preferred other seats. The palace returned to an important administrative role in the second half of the sixteenth century, when the Spanish viceroys chose it as their official residence, carrying out important reconstructions, aimed at their representative needs and their military ones, with the creation of a system of bastions. The Spanish Bourbons built additional reception rooms (la Sala Rossa, la Sala Gialla e la Sala Verde) and reconstructed the Sala d'Ercole, named for its frescos depicted the mythological hero, Hercules. From 1946, the palace was the seat of the Sicilian Regional Assembly. The west wing (with the Porta Nuova) was assigned to the Italian Army and is the seat of the Southern Military Region. During the sixties, it received comprehensive restorations under the direction of Rosario La Duca. The palace is also the seat of the Astronomical Observatory of Palermo. The palace contains the Cappella Palatina, by far the best example of the so called Norman–Arab–Byzantine style that prevailed in the 12th century Sicily. The wonderful mosaics, the wooden roof, elaborately fretted and painted, and the marble incrustation of the lower part of the walls and the floor are very fine. Of the palace itself the greater part was rebuilt and added in Aragonese times, but there are some other parts of Roger's work left, specially the hall called Sala Normanna.