Америкалық әйел Мэри Вебстердің 1684 ж. колданылған қара магия айыпталысы, линчевательство әрекеті. Жаңа Англия тарихы, отбасы мүшелері туралы мәлімет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әйел Мэри Вебстер (1684 ж. шамасында) – колониялық Жаңа Англияда тұрған, сиқыршылықпен айыпталған және айыптаушының достары тарапынан линчелеуге ұрыныс жасалған адам.
American woman accused of witchcraft
Mary Webster (fl. 1684) was a resident of colonial New England who was accused of witchcraft and was the target of an attempted lynching by friends of the accuser.
Ерте өмір
Мэри Вебстер, туған аты Рив, Англияда дүниеге келген. Оның нақты туған жылы белгісіз, бірақ оның туған күні туралы айтылатын мәліметтер 1617 жылдан 1624 жылға дейін ауқымда болған. Оның әкесі де, ағасы да Томас Рив аталған. Оның әкесі Массачусетс штатының Спрингфилд қаласында тұрған. Жаңа Англия тарихи қоғамы мәліметінше, оның анасының аты Ханна Роу Рив болған. 1670 жылы Мэри Рив Уильям Вебстерге үйленді және олар Массачусетс штатының Хэдли деген шағын пуритан қаласына қоныстанды. Вебстердің балалары болғаны туралы ешқандай жазба қалмаған. Ол 53 жаста, ал ол 46 жаста еді. Уильям мен Мэри Вебстердің ақшасы шамалы болды, кішкентай үйде тұрды және кейде тіршілік көру үшін қаладан көмек сұрауға тура келді.
Mary Webster, born Reeve, was born in England. The exact year of her birth is unknown, but accounts of her birthdate ranged from 1617 to 1624. Both her father and her brother were named Thomas Reeve. Her father lived in Springfield, Massachusetts. According to the New England Historical Society, her mother's name was Hannah Rowe Reeve. In 1670, Mary Reeve married William Webster and they settled in the small Puritan town of Hadley, Massachusetts. No records exist of Webster having had any children. He was 53, she was 46. William and Mary Webster had little money, lived in a small house and sometimes needed help from the town to survive.
Сот және жалғасып жатқан зорлық-зомбылық
1683 жылы Мэри Вебстер шамамен 60 жаста болғанда, ол Бостондағы қазылар алқасының алдында «сыбайластыққа күдікпен қарау» айыбымен сотқа тартылды, бірақ айыптан босатылып, кінәсіз деп танылды. 1684 жылы Филип Смит Вебстерді ауызша айыптады. Смит судья, дьякон және Хэдли қаласының өкілі болды. Ол сондай-ақ «гипохондрик» деп сипатталды. Мэтер Смиттің есімін атады, бірақ Мэри Вебстерді есімдерін атамады. Мэтер Смиттің достарының «бір түні үш-төрт рет барып, әйелге кедергі келтіргенін» сипаттайды. Мэтердің сөзіне қарағанда, Смит Мэри Вебстерге қарсы жасалған осы зорлық-зомбылық түні ғана тыныш ұйықтады. «Жалпы алғанда, сиқыршылық осындай жақсы адамның өмірін аяқтағаны сөзсіз болды», - деді Мэтер. Коттон Мэтердің кітабы 1689 жылы, 1692 жылғы әйгілі сиқыршылыққа қатысты сот процестерінен бірнеше жыл бұрын жарық көрді және оның әкесі, Гарвард университетінің президенті Инкрейс Мэтердің 1684 жылы жарық көрген ұқсас кітабынан кейін жарық көрді. Кез келген адам сиқыршылық үшін жазаланбаған ондаған жылдар өткеніне қарамастан, Инкрейс Мэтер 1681 жылдан бастап «осы колониядағы дін қызметкерлерімен» кездесіп, сиқыршылықтың мысалдары мен әңгімелерін іздеуді бастады. Инкрейс Мэтердің өтініштері (және сиқыршылықтың нақты күшіне қолдау білдіретін доктриналық көзқарастар) 1683 жылы Хэдлидегі жағдайға тікелей әсер еткен болуы мүмкін. Томас Хатчинсонның айтуынша, Инкрейс Мэтердің кітабына дейін Жаңа Англияда сиқыршылық үшін жазаланған адам ондаған жылдар бойы болған, кейде әңгімелер мен негіссіз айыптауларға қарамастан. 1693 жылдың сәуір айында Салем қауымының мүшелері өздерінің дін қызметкері Сэмюэл Парристі «елдегі православиелік дін қызметкерлерінің пікірінен өзгеше» болды деп айыптап, оны қуғынға салу науқанын бастады (және бұл науқан ақырында сәтті аяқталды). Парристің доктриналық көзқарастары даулы және әдеттен тыс болғанымен, олар алдыңғы он жылдықтарда Мэтерлер ұсынған көзқарастарға сәйкес келді. 1690 жылдың 20 қазанында Паррис Коттон Мэтермен және Гарвард колледжі кітапханасында жаңа құрылған «Кембридж қауымы» деп аталатын басқа дін қызметкерлерімен кездесіп, Салемдегі қауыммен туындаған мәселелерді талқылады. 1693 жылдың күзінде Мэтерлер сиқыршылыққа қатысты сот процестерін жалғастыруға тырысты, бұл Бостондық жүн саудагері Роберт Калефтен хат жазу науқанын тудырды. Басқа нәрселермен қатар, Калеф оларды «адамды тік көтеріп немесе тізбектеп байлап қоюдың» қашықтағыларды емдеуге қалай көмектесетінін ұсынғаны үшін сынады. Калефтің пікірінше, мұндай идеялар «Құдайға құрметсіздікке және халықтың игілігіне қауіп төндіруге» бағытталған. Көбейіп бара жатқан сынға қарамастан, Коттон Мэтер өз позициясында тұрып, 1702 жылы Филип Смит пен Мэри Вебстер туралы есебін қайта басып шығарды, бірақ «Magnalia Christi Americana» деп аталатын әртүрлі үзінділердің үлкен фолиосының соңына жақын жерге жасырды. 1702 жылғы басылымда шағын айырмашылықтар бар, мысалы, Мэтер Мэри Вебстерге шабуыл жасаған күзетшілердің «жас жігіттер» болғанын нақтылайды және Мэтер бұрынғы «бір түнді» атауын алып тастап, күзетшілер оған үш-төрт рет шабуыл жасады деп болжайды. Мэтер Смиттің «барлық ауруы» кезеңінде ұйықтаған жалғыз жағдайлардың осы екенін одан да баса көрсету үшін «иә» деген сөзді қосты.
In 1683, when Mary Webster was approximately 60 years old, she was accused and brought to trial before a jury in Boston "for suspicion of witchcraft" but cleared of charges and found not guilty. In 1684, Webster was accused verbally by Philip Smith. Smith was a judge, a deacon, and representative of the town of Hadley. He has also been described as a "hypochondriac." Mather names Smith but not Mary Webster. Mather describes how some friends of Smith "did three or four times in one night go and give Disturbance to the Woman." Mather claims that it was only during this night of vigilante violence perpetrated against Mary Webster that Smith was able to sleep peacefully. "Upon the whole, it appeared unquestionable that witchcraft had brought a period unto the life of so good a man," Mather concludes. Cotton Mather's book was published in 1689, only a few years before the infamous witchcraft trials of 1692 and it followed a similar book recently published by his father, Harvard president Increase Mather in 1684. As early as 1681, Increase Mather had met with "ministers in this colony" and begun soliciting far and wide for instances and anecdotes of witchcraft. It is not known to what extent Increase Mather's solicitations (and the implied doctrinal views in support of the real power of witchcraft) may have directly influenced the circumstances in Hadley in 1683 4. According to Thomas Hutchinson, prior to Increase Mather's book, it had been decades since anyone had been executed for witchcraft in New England, despite the occasional slur or spurious accusation. In April of 1693, members of the Salem congregation launched a campaign (it would eventually succeed) to oust their minister Samuel Parris, accusing him of holding unorthodox views "Differing from the Opinion of the generality of the Orthodox Ministers of the Country." Though Parris' doctrinal views were contested and arguably unorthodox, they were in line with the views put forward over the previous decade by the Mathers. On October 20, 1690, Parris met with Cotton Mather and other ministers at the Harvard College library, in a newly formed group calling itself the Cambridge Association, to discuss problems with his congregation in Salem. In the fall of 1693, the Mathers were continuing to push for more witchcraft trials and this inspired a letter writing campaign from a Boston wool merchant named Robert Calef. Among other things, Calef criticized them for suggesting "that hanging or chaining" a person can somehow "restore those that were at a distance tormented." Such notions, according to Calef, were "all tending to the dishonor of God and the endangering of the well being of a people." In spite of mounting criticism, Cotton Mather stuck to the lonely position and reprinted his account of Philip Smith and Mary Webster in 1702, albeit somewhat buried near the end of a very large folio of miscellaneous extracts titled Magnalia Christi Americana. There are small differences in the 1702 reprinting, for instance Mather clarifies that the vigilantes who attacked Mary Webster were "young men" and Mather strikes the previous reference to "one night," instead suggesting the vigilantes attacked her on three or four occasions. Mather adds an emphatic "yea" to further underscore the idea that these were the only occasions during which Smith was able to sleep over a time period that Mather broadens to include "all his illness."
Танымал мәдениет
Канадалық жазушы Маргарет Атвуд Вебстер туралы былай деді: "Дүйсенбі күні әжем Мэри оның арғы тегі екенін айтар еді, ал сәрсенбі күні ол емес дейтін. Қайсысын қаласаң, соны таңда." Ол Вебстерді "Жартылай ілініп тұрған Мэри" өлеңінің негізгі кейіпкері етіп, "Қызметшінің хикаясы" (1985) романын оған арнады.
Canadian author Margaret Atwood stated of Webster: "On Monday, my grandmother would say Mary was her ancestor, and on Wednesday she would say she wasn’t So take your pick."' She made Webster the subject of her poem "Half Hanged Mary", and dedicated her novel The Handmaid's Tale (1985) to her.