Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кенеттен пайда болған торлы қабық дегенерациясы синдромы (КПКҚС) – иттерде кенеттен соқырлық тудыратын ауру. Кез келген тұқымда кездесуі мүмкін, бірақ аналық иттерге көбірек бейімділік болуы мүмкін. АҚШ-та жыл сайын шамамен 4000 жағдай тіркеледі.
Sudden acquired retinal degeneration syndrome (SARDS) is a disease in dogs causing sudden blindness. It can occur in any breed, but female dogs may be predisposed. Approximately 4000 cases are seen in the United States annually.
Сипаттамалары
Симптомдарға кенеттен соқырлық кіруі мүмкін, бірақ бірнеше күн, апта немесе айлар бойы баяу дамуы да мүмкін, сонымен қатар көздің қарамағы кеңейеді. Оқушының жарыққа реакциясы әдетте азаяды, бірақ сақталады; желкежамыра ганглий жасушаларындағы меланопсинмен реттелетін баяу фаза сақталады. Басқа жиі кездесетін белгілер Кушинг синдромындағы белгілерге ұқсас және су ішу мен зәр шығарудың артуын, салмақ қосуды, ұйықтамауды, мазасыздық пен мінез-құлқының өзгеруін, әлсіздікті қамтиды. Бұл симптомдар SARDS симптомдарының пайда болуына бірнеше ай бұрын дамуы мүмкін. Клиникалық белгілер мен аурудың прогрессиясы әр жануарда гормондардың саны мен түріне, гормон деңгейінің жоғарылау дәрежесіне және иттің жасына байланысты айқын түрде өзгереді. Кейбір иелер кеңейтілген оқушылар мен торшалық атрофияның нәтижесінде фотосуреттерде "көздің жарқырауы" деп сипатталатын "жарықтандырылған тапитумды" байқайды.
Symptoms include sudden permanent blindness, but may occur more slowly over several days, weeks or months, dilated pupils. Pupillary light reflexes are usually reduced but present; the slow phase mediated by melanopsin in retinal ganglion cells is retained. Other symptoms commonly seen are similar to those seen with Cushing's disease and include increased water consumption and urination, weight gain, confusion, restlessness, behavioral changes and lethargy. These symptoms may develop over a few months preceding the onset of SARDS. Clinical signs and disease progression vary markedly among individual animals, depending on the number and type of hormones that are increased, the degree of hormone elevation, and the age of the dog. Some owners notice a more obvious "eye shine" in photographs due to the dilated pupils and retinal atrophy creating what is described as a "hyper reflective tapetum".
Себептер
SARDS-тің себебі идиопатиялық деп саналады және ветеринариялық қауымдастық оның себебі бойынша пікірталас жүргізіп келеді, бірақ аурудың пайда болуына қатысты ең көп таралған гипотезалардың қатарында аутоиммундық аурулар немесе уыттарға ұшырау болуы мүмкін. Аутоиммундық ауру себеп ретінде даулы, себебі кейбір зерттеулер SARDS-қа шалдыққан иттерде торлы қабыққа қарсы аутоантителолардың бар екенін көрсеткен, ал басқалары байланыс табуға қол жеткізбеді. Кушинг синдромына ұқсас белгілер мен қан талдауының нәтижелеріне қарамастан, SARDS-қа шалдыққан иттерді зерттеуде мидың астындағы безде немесе бүйрекүсті бездерде ісіктер табылған жоқ, сондай-ақ жақында жасалған зерттеулер екі аурудың клиникалық және зертханалық көрсеткіштері арасында маңызды айырмашылықтарды анықтады.
The cause of SARDS is considered to be idiopathic and the veterinary community is divided as to its cause, but the most common hypotheses on the causes of the disease possibly include autoimmune disease, or exposure to toxins. Autoimmune disease as a cause is controversial because some studies have supported the presence of antiretinal autoantibodies in dogs with SARDS, but others have failed to show a link. Despite similar symptoms and blood test results to Cushing's disease, evaluation of dogs with SARDS did not reveal any tumors in the pituitary or adrenal glands, and recent work has indicated significant differences in the clinical and laboratory test parameters between the two diseases.
Диагностика
Офтальмоскоппен тексеру бастапқыда ешқандай өзгерістерді көрсетпейді, бірақ бірнеше айдан кейін тор көзінің атрофиясы прогрессивті тор көзінің атрофиясына ұқсайды. Патологиялық тұрғыдан алғанда, таған және конус жасушаларының жоғалуынан кейін торлы қабықтың басқа қабаттарының дегенерациясы байқалады. Тор көзінің дегенерациясы осы жасушалардың апоптозымен байланысты болып көрінеді. SARDS-ты көзге көрінетін патологиясы жоқ кенеттен соқырлықтың басқа себептерінен ажырату қажет, оның ішінде ретробульбарлық оптикалық неврит, оптикалық шиазмадағы ісік немесе басқа орталық нерв жүйесінің аурулары. SARDS-ты нақты диагностикалау үшін электроретинография пайдалы.
Examination with an ophthalmoscope will initially show no changes, but in a few months atrophy of the retina will resemble the appearance of progressive retinal atrophy. Pathologically, there is a loss of the rod and cone cells followed by degeneration of other layers of the retina. The retinal degeneration appears to be related to apoptosis of these cells. SARDS must be distinguished from other causes of sudden blindness that have no visible pathology, including retrobulbar optic neuritis, a tumor at the optic chiasm, or other central nervous system diseases. Electroretinography is useful to definitively diagnose SARDS.
Емдеу
Айова штаты университетінің зерттеушілері, доктор Синиша Грозданич басшылығымен, ИСУ ветеринарлық офтальмологтары 2007 жылы тамыр ішілік иммуноглобулин (IVIg) арқылы тәжірибелік емдеумен екі иттің көру қабілетін қайта қалпына келтірді. "Иттер фризби ұстамайтын болса да, олар бағыттап жүре алады және заттарға соқтығыспайды", - деп атап өтеді доктор Грозданич. Әртүрлі иммуносупрессивтік емдеу схемалары қолданылып көрілді, бірақ олардың тиімділігі тұрақты емес. Бүйрекүсті безі стероидтері және қалқанша безі гормондарымен емдеу ұсынылған, бірақ 2016 жылға дейін мұндай емдеулердің тиімділігін бағалаған, рецензиядан өткен зерттеулер жүргізілмеген.
While there is no unilateral treatment for SARDS researchers at the Iowa State University led by Dr. Siniša Grozdanić, ISU Veterinary Ophthalmologist have successfully restored vision in two dogs who have been in 2007 successfully treated through an experimental treatment by intravenous immunoglobin (IVIg). "Although the dogs won't be catching any Frisbees, they can navigate and not bump into objects,", Dr. Grozdanić notes. Various immunosuppressive treatment regimens have been tried, but are not consistently effective. Treatment regimens with adrenal steroids and thyroid hormones have been proposed, but as of 2016 no controlled, peer reviewed studies had investigated the effectiveness of such treatments.