Америкалық теміржол басшысы Сэмюэль Морс Фелтонның өмірі мен қызметі
Samuel Morse Felton Jr.
Сэмюэл Морс Фелтон: биография американского железнодорожного магната (1853-1930). Президент PW&B, Fitchburg, CN&TP и Alabama Great Southern Railroad. Инженер, управленец.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теміржол саласының басшысы (1853–1930)
American railroad executive (1853–1930)
Сэмюэл Морс Фелтон кіші (1853 жылдың 3 ақпаны – 1930 жылдың 11 наурызы) – американдық теміржол саласының басшысы болған.
Samuel Morse Felton Jr. (February 3, 1853 – March 11, 1930) was an American railroad executive.
Ерте өмір
Сэмюэл Морз Фелтон кіші 1853 жылдың 3 ақпанында Филадельфия, Пенсильвания штатында дүниеге келген. Азамат соғысы кезінде Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор темір жолының (1851-1865) және одан бұрын Фитчбург темір жолының ықпалды президенті, сондай-ақ Корнелиус Конвей Фелтон мен Джон Б. Фелтонның туысы. 1873 жылы Массачусетс технология институтын бітірген. Денсаулығы нашарлаған темір жолдарды жылдам жақсарта алу қабілетімен танымал болды. Ол бірнеше темір жолда инженер, бас инженер және бас директор болып жұмыс істеп, 1890 жылы Цинциннати, Нью-Орлеан және Техас Тынық мұхиты темір жолы мен Алабама Ұлы Оңтүстік темір жолының президенті қызметіне көтерілді. Сонымен қатар, ол Алтон темір жолын (1899-1907), Мексиканың орталық темір жолын (1907), Теннессидің орталық темір жолын және Чикагоның Ұлы батыс темір жолын (1909-1925) басқарды, бірақ денсаулығы нашарлағандықтан зейнетке шығуға мәжбүр болды.
Samuel Morse Felton Jr. was born on February 3, 1853, in Philadelphia, Pennsylvania. Civil War era influential president of the Philadelphia, Wilmington and Baltimore Railroad (1851 1865) and earlier of the Fitchburg Railroad, and the nephew of Cornelius Conway Felton and John B. Felton. He was an 1873 graduate of the Massachusetts Institute of Technology, He developed a reputation for being able to rapidly facilitate the health of ailing railroads. He had quite a career as an engineer, superintendent and general manager of several railroads before rising into the presidency of both the Cincinnati, New Orleans and Texas Pacific Railway and Alabama Great Southern Railroad in 1890. He also led the Alton Railroad (1899–1907), the Mexican Central Railroad (1907), the Tennessee Central Railway and the Chicago Great Western Railway (1909–1925), before his own ailing health forced his retirement.
Әскери қызмет
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1914/1917-1918), Фелтон бригада генералы әскери шенімен әскери темір жолдардың бас директоры болып тағайындалды. Осы лауазымда ол Батыс майданға жіберілген барлық американдық теміржол күштерін және жабдықтарын ұйымдастыруға және Францияға жөнелтуге жауапты болды. Ол соғыс жылдарында осы қызметін атқаруын жалғастырды. Қызметі үшін АҚШ оны "Еңбекке арналған мерек белгісі" медалімен, ал Франция "Құрмет легионы" орденімен марапаттады.
During World War I (1914/1917 1918), Felton was appointed Director General of Military Railways with a military rank of brigadier general and in that capacity had charge of the organization and dispatch to France of all American railway forces and supplies for the Western Front. He continued in that position during the World War years. For his service, he was honored with the Distinguished Service Medal by the United States and the Cross of the Legion of Honor by France.
Жеке өмір
1880 жылы Фелтон Филадельфиядағы көрнекті адвокаттың қызы Дора Гамильтонға үйленді және олардың үш қызы мен бір ұлы болды. Фелтон ханым 1923 жылы қайтыс болды. 1929 жылдың 19 қарашасында Фелтон жүрек ұстамасы мен инсульт алды, осыған байланысты Пасавант мемориалдық ауруханасына жатқызылды. 1930 жылдың 11 наурызында қайтыс болғанға дейін ауруханада жатты.
In 1880, Felton married Dora Hamilton, the daughter of a prominent Philadelphia attorney, and they had three daughters and a son. Mrs. Felton died in 1923. On November 19, 1929, Felton suffered a heart attack and stroke for which he was hospitalized at Passavant Memorial Hospital. He remained in the hospital until his death on March 11, 1930.