Кіріспе

Брехттің пьесасы "Түнгі барабандар" (немісше: Trommeln in der Nacht) – неміс драматургы Бертольд Брехттің пьесасы. Брехт оны 1919-1920 жылдары жазды, ал алғашқы қойылымы 1922 жылы өтті. Ол Эрнст Толлер мен Георг Кайзердің экспрессионистік стилінде жазылған. "Баал" және "Жунглиде" пьесаларымен бірге, бұл пьеса 1922 жылғы Клейст сыйлығына ие болды (бірақ, сыйлық тек "Түнгі барабандарға" берілді деген кең пікір болды, себебі сол кезде осы үш пьесаның ішінде тек осысы ғана қойылған болатын). Кейін Брехт оны тек табыс табу үшін жазғанын мәлімдеді. "Түнгі барабандар" – Брехттің марксист болардан бұрын жазған алғашқы пьесаларының бірі, бірақ оның ой-өрісінде таптық күрестің маңыздылығы осы пьесада-ақ көрінеді. Лион Фойхтвангердің сөзіне сүйенсек, пьесаның бастапқы атауы "Спартак" болған. 1919 жылдың қаңтар айында Берлиндегі "Спартак көтерілісіне" қатысқан "Спартак лигасының" басшылары Карл Либкнехт пен Роза Люксембург Фрейкорп әскерлері тарапынан ұрланып, азапталып, өлтірілді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Брехттің пьесасы Анна Баликеге, оның сүйіктісі (Андреас) Бірінші дүниежүзілік соғысқа соғысуға кеткеніне байланысты. Соғыс аяқталған, бірақ Анна мен оның отбасы төрт жылдан бері ол туралы ештеңе естімеді. Аннаның ата-анасы оның қайтыс болғанын және оны ұмытып, бай әскери жабдықтар өндірушісі Муркқа үйленуге көндіруге тырысады. Анна ақырында бұл келісімге келіседі, бірақ Андреас Африканың шалқарынан тұтқын ретінде өткізген жылдардан кейін оралып келеді. Аннаның ата-анасы кедей пролетарий Андреас Аннаға буржуа Мурк сияқты жақсы өмір бере алмайды деп ойлайды және оны келісімде тұруға ынталандырады. Ақырында Анна Мурк пен ата-анасынан кетіп, Спартакисттер көтерілісінің күйбелсінді күйінде Андреасты іздейді. Соңғы сахнада олар қайта табысады; газет ғимараттарынан естілетін "ақ, жабайы айқай" шуына араласып, бірге кетеді. Пьесада Спартакисттер көтерілісіндегі көптеген наразылықтар бейнеленген. Фронттан оралған солдаттар соғысқа барғандары бекер болғанын және соғысқа дейін болған өмірінен айырылғанын сезінді. Соғысқа қатыспаған, керісінше, соғыстан пайда тапқан, солдаттың сүйіктісін тартып алмақ болған Мурк – жұмысшы табының алданғанын сезінуінің символы.

Пайдаланылған әдебиеттер

Брехт, Бертольт. 1922 жыл. Түнгі домбыралар. Аударған Джон Уиллетт. "Жиналған пьесалар" жинағы, 1 том. Ред. Джон Уиллетт және Ральф Манхайм. Бертольт Брехт: пьесалар, поэзия және проза сериясы. Лондон: Метхен, 1970. 63–115 беттер. Мич, Тони. 1994 жыл. "Брехттің ерте пьесалары". "Брехтке арналған Кембридж серігі". Ред. Питер Томсон және Глендир Сакс. Әдебиет серігі. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы. 43–55 беттер. Молинари, Чезаре. 1975 жыл. Ғасырлар бойғы театр. Аударған Колин Хамер. Лондон: Касселл. Макдауэлл, В. Стюарт. 2000 жыл. "Брехтті сомдау: Мюнхен жылдары". "Брехт дереккөздері", Кэрол Мартин, Генри Биал, редакторлар (Рутледж, 2000) 71–83 беттер. Сакс, Глендир. 1994 жыл. "Брехт күнтізбесі". "Брехтке арналған Кембридж серігі". Ред. Питер Томсон және Глендир Сакс. Әдебиет серігі. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы. XVII–XXVII беттер. Уиллетт, Джон. 1967 жыл. Бертольт Брехттің театры: Сегіз қырынан зерттеу. Үшінші қайта жаңартылған басылым. Лондон: Метхен, 1977 жыл. Уиллетт, Джон және Ральф Манхайм. 1970 жыл. "Кіріспе". Бертольт Брехттің "Жиналған пьесалар" жинағы, 1 том. Ред. Джон Уиллетт және Ральф Манхайм. Бертольт Брехт: пьесалар, поэзия және проза сериясы. Лондон: Метхен. VII–XVII беттер. Калабро, Тони. 1990 жыл. Бертольт Брехттің "Жасыру өнері". Лонгвуд академиясы.