Кіріспе

Швейцариялық жазушы және драматург (1921–1990)

Фридрих Дюренматт (5 қаңтар 1921 – 14 желтоқсан 1990) – швейцариялық жазушы және драматург. Ол эпикалық театрдың қолдаушысы болды, оның пьесалары Екінші дүниежүзілік соғыстың жаңа тәжірибесін бейнеледі. Саяси белсенді автордың туындыларына авангардтық драмалар, философиялық детективтер және қарапайым сатира кірді. Дюренматт Ольтен қаласындағы мейрамханада үнемі бас қосатын, Швейцарияның солшыл жазушылар тобының мүшесі болды.

Өмір

Дюрренматт Берн кантонының Конольфинген қаласында протестант пасторының ұлы болып дүниеге келген. Оның әкесі – Ульрих Дюрренматт, консервативті саясаткер болған. 1935 жылы отбасы Бернге көшіп келді. Дюрренматт 1941 жылы Цюрих университетінде философия, неміс филологиясы және неміс әдебиеті мамандықтарын оқыды, бірақ бір семестрден кейін Берн университетіне ауысып, онда табиғат ғылымдарын да зерттеді. 1943 жылы ол жазушы және драматург болуға шешім қабылдап, академиялық мансабынан бас тартты. 1945–46 жылдары ол өзінің алғашқы пьесасын – «Жазылғандай» (It Is Written) шығармасын жазды. 1946 жылдың 11 қазанында актриса Лотти Гейслерге үйленді. Дюрренматт 1969 жылы АҚШ-қа, 1974 жылы Израильге, ал 1990 жылы Польшадағы Аушвицке сапар шекті. 1975 жылы «Ойынның соңы» фильмінде өзін ойнады. Дюрренматт сурет салуды да ұнатқан. Оның кейбір туындылары мен суреттері 1976 және 1985 жылдары Нойшательде, ал 1978 жылы Цюрихте көрмеге қойылды. Оның әйелі Лотти Гейслер 1983 жылдың 16 қаңтарында қайтыс болды. Дюрренматт 1984 жылы Шарлотта Керрге үйленді. 1990 жылы ол екі атақты сөз сөйледі: бірі Вацлав Гавелдің құрметіне («Швейцария – түрме ме?» / «Switzerland a Prison?»), ол өзінің және 800 мың солшыл азаматының бес онжылдық бойы Швейцарияның құпия қызметі тарапынан тыңдалғанын білген кезде; екіншісі Михаил Горбачевтің құрметіне («Канттың үміті» / «Kant's Hope»). Дюрренматт үш Ибраһим дінін марксизммен жиі салыстырып, оны да бір түрлі дін ретінде қарастырған. Дюрренматт 1990 жылдың 14 желтоқсанында Нойшательде жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. 2000 жылдан бері оның туындылары Швейцария Ұлттық кітапханасының құрамына кіретін Дюрренматт орталығында көрсетілуде.

Драмалық шығармалар

Бертольт Брехт сияқты Дюренмат эпикалық театрдың драмалық мүмкіндіктерін зерттеді. Брехтпен қатар ол оның "ең түпнұсқа теоретиктерінің" бірі деп аталды. 26 жасында оның "Бұл жазылған" атты тұңғыш пьесасы премьераға шығып, зор дау тудырды. Пьесаның сюжеті сенсацияға құмар циник пен Киелі кітапты әдепкі жолмен түсіндіретін діни фанатик арасындағы күресті бейнелейді, бұл оқиға олар тұратын қала қоршауда болған кезде орын алады. 1947 жылғы сәуірде пьесаның тұсаукесері кезінде көрермендер арасында төбелес және наразылықтар болды. 1948 және 1949 жылдар аралығында Дюренмат Цюрихтегі нациге қарсы "Кабаре Корнихон" кабаресі үшін бірнеше бөлімдер мен эскиздер жазды, оның ішінде "Der Gerettete" (Құтқарылған) атты қысқа, бір актілі гротесктік пьеса да бар. Оның алғашқы үлкен жетістігі – "Ромул Ұлы" пьесасы болды. Б.з. 476 жылында өтетін бұл пьеса Рим империясының соңғы күндерін, оның соңғы императоры Ромул басқарған және оның құлауына әкелген оқиғаларды зерттейді. "Қонақ" (Der Besuch der alten Dame, 1956) – өзіне жасалған зұлымдықтарды өштеу үшін туған қаласына байлық ұсынатын бай әйел туралы комедия мен трагедияның гротесктік қосылысы. Ғылым және оның әлемдегі күрт және қауіпті өзгерістерге жауапкершілігіне қатысты мәселелерді көтеретін сатирикалық драма "Физиктер" (Die Physiker, 1962) да аудармада ұсынылды. Ағылшын тілінде жарық көрген радиоспектакльдердің қатарында "Аугиан аңғарында Геркулес" (Herkules und der Stall des Augias, 1954), "Кешкі сағаттағы оқиға" (Abendstunde im Spätherbst, 1952) және "Вега миссиясы" (Das Unternehmen der Wega, 1954) бар. Лабиринт және Turmbau zu Babel атты екі соңғы туындысы – аяқталмаған идеялар, әңгімелер мен философиялық ойлар жинағы.

Бейімделулер

Оның "Қауіпті ойын" (Die Panne (Traps)) романы 1967 жылы үнді драматургі Виджай Тендулкардың "Шантата! Сот шалу ахе" ("Тыныштық! Сот отырысы басталды") атты маратхи тіліндегі пьесасына бейімделді. Бұл пьеса содан бері түрлі үнді тілдерінде қойылып, Сатьядев Дубей осы атпен фильм түсірді. Оның "Кіру" пьесасы "Перч" театр тобының танымал "Мисс Мейна" пьесасына бейімделіп, үнділік стильде жаңартылды. "Кіру" пьесасы Кандер мен Эббтің мюзиклі ретінде де бейімделген. Оның "Кешкі кездегі оқиға" пьесасы Пьюш Мишраның "Санн 2025" пьесасына негіз болды.