Кіріспе

Мартин Шерманның «Бент» пьесасы (кейде BENT деп стильделеді) – 1979 жылы Мартин Шерман жазған британдық-американдық пьеса. Ол нацистік Германиядағы гомосексуалдарды қудалауды бейнелейді және Ұзын пышақ түні мен одан кейінгі оқиғаларды қамтиды. Пьесаның атауы кейбір еуропалық елдерде гомосексуалдарды атау үшін қолданылатын «bent» сөзінен алынған, ол жаргондық мағынада «бұрылған» дегенді білдіреді. Пьеса алғаш сахнаға қойылған кезде, нацистердің гомосексуалдарды қудалауы туралы тарихи зерттеулер мен хабардарлық деңгейі өте төмен болды. Көп жағынан, бұл пьеса 1980-ші және 1990-шы жылдары осы тақырыптағы тарихи зерттеулерді және білім беруді дамытуға ықпал етті.

Сюжет

Максимилиан Бербер (Макс), 1930 жылдары Берлинде өмір сүрген гей, гомосексуализмінің салдарынан бай отбасымен келіспейді. Бір күні кешке жігіті Рудольф Хеннингстің (Руди) ашуына орай, ол үйге сұлу Штурмбаттюльдің еркегі Вольфганг Гранцті (Вулф) алып келеді. Өкінішке қарай, Гитлер билігін нығайту үшін штурмбаттафлиннің жоғары сатысындағы қызметкерлерін өлтіруді бұйырады. Бір күні ертеңінде Вольфты СС-кеңесі Макс пен Рудидің үйінде тауып, өлтіреді. Олар Рудидің бастығы Гретадан кеңес сұрайды. Грета - транссексуал; ол өзінің гей-клубын басқарды, ол жақында жабылды (ол кезде жаңа 175-баптың орындалуына байланысты). Грета СС-тің Вольф туралы ақпарат алу үшін өзіне жақындағанын және оларды Макс пен Рудидің пәтеріне алып кеткенін түсіндіреді. Ол Рудиді ресми түрде жұмыстан шығарып, Максқа СС-тен тапқан табысын береді. Олар клуб пен Берлинді артта қалдырады. Макстың ағасы Фредди, ол да гей, бірақ өзінің құмарлықтарын қанағаттандыру үшін жалдамалы жігіттермен жасырын өмір сүреді, Макс Францияға қашу үшін жаңа қағаздарды ұйымдастырды, онда гомосексуализм заңды, бірақ Макс Рудиді тастап кетуден бас тартады. Нәтижесінде Макс пен Руди орманның шатырлы қонысынан табылды және Гестапо оларды тұтқындады. Олар Дахау концлагеріне баратын пойызға отыруға мәжбүр болады. Пойызда Рудиді күзетші көзілдірік киіп жүргенін байқаған. Офицер Рудиге көзілдірігін талқандап, оны алып кетуге бұйрық береді, мүмкін оның нашар көруі үшін өлтіріледі. Рудиді өлтіре жаздаған кезде, Макс оның айқайлауын елемеуге тырысады. Пойыздағы тағы бір тұтқын, қызғылт үшбұрышты жапсырма киіп, Холокост кезінде жапсырма жүйесін Максқа түсіндіреді және Максқа Рудиге ешқандай сезім танытпауы керектігін айтады. Полиция қызметкері Рудиді Максқа алып барып, Максты Рудиді өлтіруге мәжбүрлейді. Максты күзетшілер алып кетеді және оларға гомосексуалист емес, еврей екенін айтады, өйткені ол лагерьде өмір сүру мүмкіндігі қызғылт үшбұрышты тағайындамаса, жақсы болады деп санайды. Кейінірек Макс пойыздағы тұтқынға күзетшілер оны гомосексуалист емес екенін " дәлелдеу " үшін өлі жасөспірім қыздың денесімен жыныстық қатынасқа түсуге мәжбүрлегенін мойындайды. Тұтқынның аты Хорст екенін айтады. Лагерьде Макс Хорстпен достыққа түседі, ол оған кім екенін мойындаудың қадір-қасиеті бар екенін көрсетеді. Олар қиялы мен сөзі арқылы ғашық болып, ғашық болады. Хорстты лагерь күзетшілері атып өлтіргеннен кейін Макс қызғылт үшбұрышты Хорсттың жакетіне киіп, электр қоршауын ұстап, өз-өзіне қол жұмсайды.

Премьера

Бент 1979 жылы Лондондағы Слоан-сквердегі Корольдік сот театрында алғаш рет көрсетілді, содан кейін қойылым Вест-Эндке көшірілді. Иан МакКеллен Макс, ал Том Белл Хорст рөлін ойнады.

Фильмге бейімделу

1997 жылы Шерман «Bent» атты осы аттас фильмді Шон Матиас режиссерлігімен бейімдеді. Фильмде Клайв Оуэн Макс рөлінде, Лотхейр Блуто Хорст рөлінде, ал Ян МакКеллен Фредди рөлінде ойнады.