Кіріспе

Обераммергау пассиондық ойыны (Oberammergauer Passionsspiele) – 1634 жылдан 1674 жылға дейін әр 10 жыл сайын, ал 1680 жылдан бері әр он жыл сайын (кейбір ерекшеліктермен) Германияның Бавария жеріндегі Обераммергау ауылының тұрғындары қоятын пассиондық драма. Оның авторы – Отмар Вайс, Дж. А. Дайсенбергер, Отто Губер, Кристиан Стукль, Рохус Дедлер, Евген Папст, Маркус Цвинк, Ингрид Х. Шафер және Обераммергау тұрғындары, ал музыкасын Дедлер жазған. Алғашқы қойылымынан бері бұл ойын ауылдағы ашық сахналарда көрсетіліп келеді. Драманың мәтіні 15-ші және 16-шы ғасырларда жазылған төрт түрлі қолжазбадан құралған. Бұл – Иса Мәсіхтің соңғы күндерін, Иерусалимге келген сәтінен бастап айқышқа тартылып, өлімге келуіне дейінгі өмірін сахналық оқиға түрінде бейнелеу. Бұл христиан дінінің қалыптасу дәуірінен жеткен ең ерте халықтық драманың үлгісі.

Жиілігі

Бұл спектакль әр он жылда бір рет қойылады. 1634-1674 жылдар аралығында бұл ойын 4-ке аяқталатын жылдары қойылды. 1680 жылдан бері бұл сан нөлге аяқталатын жылдары қойылады. Бірнеше жолдары көрсетілім тоқтатылып, кестеден тыс қойылымдар болған. Жыл жоспарланған Жыл қойылды Сипаттама 1770 Қойылым болған жоқ Баварияда сайлаушы Максимилиан III Иосиф барлық құмарлық пьесаларын тыйым салды, "Театр сахнасы біздің қасиетті дініміздің ең үлкен құпиясына орын емес" деді. 1800 1800, 1801 1770 жылы Баварияда құмарлық пьесаларына тыйым салынғаннан кейін, Обераммергауға 1780, 1790 және 1800 жылдары құмарлық пьесасын қоюға арнайы рұқсат берілді. 1800 жылғы қойылым Наполеон соғыстарынан бұзылды, ал қала 1801 жылы қарызды өтеу үшін қойылымды қайта қойды. 1934 Жылдығына арналған қосымша қойылым; Нацистік партияның күшеуі.

"Қоңыр күйші" драма театры

Обераммергаудың бастапқы шіркеуі Ашу-ыза пьесасын қою үшін тым кішкентай болып шықты, сондықтан пьесаны шіркеудің зиратында, обадан қайтыс болған ауыл тұрғындарының қабірлерінің алдында өткізуге шешім қабылданды. Осы пьесаның даңқы айналасындағы қалалар мен ауылдарға жылдам тараған болуы керек, себебі 1674 жылғы жазбаларда көрермендерге орындықтар дайындалғаны көрсетілген. Келесі жылдары қарапайым ағаш сахна құрылысына декорациялар мен сахналық механизмдер қосылды. 18 ғасырдың ортасына қарай, зираттың да тым кішкентай екені анық болды және жақын маңдағы алаңнан жаңа орын табылғанмен, сахна әр пьесаға арнайы салынуы керек еді. Алғашқы тұрақты сахна 1815 жылы сол кездегі жергілікті шіркеу пасторының жобасы бойынша салынды. 1830 жылы одан қазіргі театр орнында жаңа, үлкен сахна салуға көмектесуді сұрады. Жаңбыр жауса, көрермендер суға ішіп қалатын еді: алдында отырғандардың көру бұрышын қолшатырлар жауып тастайтын. Бірақ 1890 жылы жаңа, арнайы салынған театр салынды, ол сахнаның қабырғасындағы кейбір көріністерден басқа, бүгінгідей көрінетін. Ол 1900 жылғы қойылымға уақтылы дайын болды, алты аркалы зал 4000-нан астам көрерменді қабылдай алатын. Театр 1930 және 1934 жылдарғы маусымдарға қарай кеңейтілді, және ол жаман әрі ыңғайсыз болғанымен, тамаша акустикасы мен сахнаның керемет көрінісі үшін мақтау алды. 1990 жылғы қойылымнан кейін театрдың ішкі және сыртқы жағы жаңартылды, сахналық механизмдер жаңғыртылды. Қазір ол жаңадан өзгертілді – еден астында жылыту жүйесімен жаңа, ыңғайлы орындықтар орнатылды; гардеробтар кеңейтілді; фойе мүгедектер коляскасында жүретін адамдар үшін қолжетімді болды; көрме залдары қосылды; қауіпсіздік және санитарлық тораптар жақсартылды. 2010 жылы сахнаның үстіне жылжымалы шыны шатыр орнатылды, ол бұрын жауын-шашынға ашық болатын. Бүгінде театр 4700-ден астам көрерменді қабылдай алады.

1934 жылғы нацистік ойынның қолдауы

1934 жылы Обераммергау құмарлық пьесасының арнайы мерейтойлық маусымы, алғашқы уәде бойынша пьесаны әр он жыл сайын қоюдың 300 жылдығын белгіледі. Бұл, өткен жылы нацистік режим билікке келгеннен кейін сахналаған алғашқы және жалғыз қойылым болды. Басқа нәрселермен қатар, Халықты ағарту және үгіт-насихат министрлігі мерейтойлық маусымның ресми плакатына "Deutschland ruft dich!" ("Германия сізді шақырады!") деген сөздерді қосуды бұйырды, ал "Kraft durch Freude" жобасының жеңілдетілген саяхат бағдарламасы құмарлық пьесаға арналған арнайы, төмен бағалы пакеттерді ұсынды, оларға пойыз жол ақысы, билеттер және тұру орындары кірді. Ресми үгіт-насихат құмарлық пьесаны "топырақтың қасиетті күшімен шабыттанған шаруалардың драмасы" деп сипаттады, ал Гитлер қойылымды тамашалады. Дегенмен, пьеса сценарийін нацистік идеологияға сәйкес ету үшін қайта жазуға жасалған әрекет консервативті топтар тарапынан қабылданбады.

Католик шіркеуінің куәлігі

Missio Canonica – уағыз айту үшін қажетті каноникалық куәлік. 19 ғасырдағы Германияда ол оқыту саласына да қолданылды. 1922 жылы Католик шіркеуі осы пьесаға Missio Canonica берді. Бұл Католик шіркеуінің сенімдері оқытылып немесе, осы жағдайда, көрсетіліп жатқанын куәландырады.