Кіріспе

1928 жылы Бертольд Брехт пен Курт Вейлдің музыкалық пьесасы

«Үш тиындық опера» (Die Dreigroschenoper) – Бертольд Брехттің неміс тіліндегі «музыкамен пьесасы», ол Элизабет Хауптманның аудармасы бойынша Джон Гейдің 18 ғасырдағы ағылшын балладалық операсы «Жақсылықты іздеуші операсы» мен Франсуа Вильонның төрт балладасынан бейімделген, ал музыкасын Курт Вейл жазған. Хауптманның мәтінге қандай үлес қосып-қоспағаны туралы пікірталас бар болғанымен, Брехт көбінесе жалғыз автор ретінде көрсетіледі. Бұл туынды капиталистік әлемді социалистік көзқараспен сынға алады. Ол 1928 жылдың 31 тамызында Берлиндегі Шиффбауэрдамм театрында алғаш рет қойылды. Джаз және неміс би музыкасының ықпалымен «Үш тиындық опера» операсынан шыққан әндер кеңінен танылып, классикаға айналды, ең белгілілері – «Макки Мессердің балладасы» («The Ballad of Mack the Knife») және «Капер Дженни» («Pirate Jenny»). «Үш тиындық опера» Ұлыбританияда, АҚШ-та, Францияда, Ресейде, Италияда және Венгрияда қойылды. Ол сондай-ақ фильмге және радиоға бейімделді. 1928 жылғы неміс тіліндегі нұсқасы 2024 жылы АҚШ-та авторлық құқығынан босатылды.

Музыка

Вейлдің музыкасы сол кездегі джаз және неміс би музыкасының ықпалын көрсетеді. Оркестрлеу шағын ансамбльді қамтиды, онда аспаптар жиі екі рет қайталанады (мысалы, түпнұсқалық орындалымдарда шамамен 7 музыкант 23 аспаптық партияны орындаған, ал қазіргі орындалымдарда көбінесе бірнеше музыканттар қолданылады).

Германия

"Үш тиындық опера" алғаш рет 1928 жылы Каспар Нехердің декорацияларымен "Театр ам Шиффбауэрдамм" сахнасында қойылды. Бастапқыда тым жақсы қабылдануға қарамастан, ол үлкен сәттілікке ие болды және келесі екі жылда 400 рет көрсетілді. Бұл қойылым Брехт пен Вейлдің туындыларын ең жақсы түсіндіретін әртістердің бірі – Лотте Леньяның мансабына серпіліс берді, ол Вейлге үйленген болатын. Қызығы, бұл өндіріс Берлиннің "әдемі әлемінің" сүйіктісіне айналды. Граф Гарри Кесслер өзінің күнделігінде қойылымда елші және "Дрезднер Банк" директорымен (және олардың әйелдерімен) кездескенін жазды, содан кейін "Сол жерде болу қажет еді" деген қорытынды жасады. Сыншылар Брехттің Аммер аударған төрт Виллон әнін енгізгенін де атап өтті. Брехт бұған жауап ретінде "әдеби меншікке қатысты мәселелерде өте икемдімін" деді. 1933 жылы Вейл мен Брехт нацистердің билікті басып алуына байланысты Германиядан кетуге мәжбүр болған кезде, пьеса 18 тілге аударылып, Еуропа сахналарында 10 000-нан астам рет қойылған еді.

Ұлыбритания

Ұлыбританияда алғашқы толық сахналық қойылым 1956 жылғы 9 ақпанда Бертольд Голдшмидт басшылығымен өтті, бірақ 1933 жылы концерттік орындалысы, ал 1938 жылғы 28 шілдеде жартылай сахналық қойылымы болған. Одан бұрын, 1935 жылғы 8 ақпанда Эдвард Кларк осы шығарманың алғашқы британдық эфирін жүргізді. Ол Эрнест Ньюман және басқа сыншылардан қатты сынға ілікті. Бірақ ең қатал сынның өзі Уэйлден келді, ол жеке пікірде "көрсетілуге болатын ең нашар орындалу" деп сипаттады. Бірақ оның сын-пікірлері Кларктың дирижерлік өнеріне емес, шығарманың "Кедей операсының немісшеленген нұсқасы" ретіндегі түсінігіне қатысты болған сияқты, және Вейл мұндай ештеңе айтқан жоқ.

Америка Құрама Штаттары

Америка бұл туындымен Г. В. Пабсттың 1931 жылы Нью-Йоркте көрсетілген кино нұсқасы арқылы танысты. Алғашқы американдық қойылым, Гиффорд Кокран мен Джеррольд Кримскийдің ағылшын тіліне аудармасымен және Франческо фон Мендельсонның қоюымен сахнаға шықты, онда Роберт Чишолм Макиат рөлін сомдады. Ол 1933 жылдың 13 сәуірінде Бродвейдегі Эмпайр театрында ашылып, 12 қойылымнан кейін жабылды. Көптеген сыншылар музыканы жоғары бағаласа да, қойылымды сынады, ал сыншы Гилберт Габриэль оны "көңілсіз жұмбақ" деп сипаттады.

Франция

Гастон Бати жасаған, Нинон Штайнхоф пен Андре Мопри жазған француз тіліндегі нұсқасы 1930 жылдың қазанында Париждегі Монпарнас театрында көрсетілді. Ол «L'Opéra de quat'sous» деп қойылды; (quatre sou (монета) немесе төрт пенни – «Үш тиындық опера» үшін француз тіліндегі мағынасы шамалас сөз).

Ресей

1930 жылы бұл туынды Мәскеудегі Камерный театрында Александр Таировтың қоюымен алғаш рет көрсетілді. Бұл Брехттің өмірінде Ресейде сахналанған жалғыз жұмысы болды. "Известия" газеті оған қарсы пікір білдірді: "Біздің театрлар енді шағын буржуазиялық жаман талғамды мақтаудан тоқтасып, оның орнына көбірек маңызға ие тақырыптарға көшу керек".

Италия

Италиядағы алғашқы қойылым, «L'opera da tre soldi» деп аталып, режиссері Джорджио Стрехлер, 1956 жылдың 27 ақпанында Миландағы Пикколо театрында Бертольт Брехттің қатысуымен көрсетілді. Рөлдерді орындағандар: Тино Карраро (Мэки), Марио Каротенуто (Пичум), (Полли), Милли (Дженни), (Полиция бастығы). Дирижері – Бруно Мадерна. Декорация авторлары – Лучано Дамиани және Тео Отто, костюмдерді Эцио Фриджерио жасаған.

Венгрия

Бұл пьесаның алғашқы мажар тіліндегі қойылымы 1930 жылдың 6 қыркүйегінде Будапешттің комедия театрында (Vígszínház) өтті. Ол "A koldus operája" деп аталды, бұл Гейдің түпнұсқа операсына сілтеме жасайды. Пьесаны Женё Хелтай аударған, ол Вейл мен Пепуштің музыкасын, сондай-ақ Брехт пен Гейдің мәтіндерін үйлестірді. Режиссері – Ерне Сзабольц, актерлік құрамында: Пал Явор (Мэки), Франсиска Гаал (Полли), Гере Мали (Пичум), Элла Гомбаззоги (Пичум ханым) болды.

Шолу

Виктория дәуіріндегі Лондонда өтетін бұл пьеса аморальды, антигерой-қылмыскер Макиатқа арналған. Маки ("Макки" немесе "Мак-нажы") Полли Пичмге үйленеді. Бұл оның әкесіне ұнамайды, ол Лондонның тіршілікке ие емес адамдарын бақылайды және Макиатты дарға асуға тырысады. Оның әрекеттеріне полиция бастығы Тайгер Браунның Макиаттың бұрынғы әскердегі әріптесі екендігі кедергі келтіреді. Дегенмен, Пичм өзінің ықпалын қолданып, ақырында Макиатты тұтқындатып, дарға асуға үкім шығарады. Макиат бұл тағдырдан deus ex machina арқылы құтылады, жазалауға бірнеше сәт қалғанда, бақытты соңның күлкілі пародиасында королеваның елшісі Макиатты кешіріп, оған барон атағын береді. 1928 жылғы түпнұсқа мәтіннің толыққанды сипаттамалары кейінірек қойылған өндірістерде көбінесе өзгертілді. Брехттің концерттік өнерлеу үшін дайындаған баяндамасының жобасы былай басталады: "Енді сіздер қайыршыларға арналған операны тыңдайтын боласыздар. Бұл операның сұлулығы тек қайыршылар ғана елестете алатындай, бірақ қайыршылардың көре алатындай арзан болуы үшін «Үш тиындық опера» деп аталды."

Алдын ала сөз

Көше әншісі көпшілікті суретпен бейнеленген кісі өлтіру балладасы немесе Бэнкельсангпен, "Die Moritat von Mackie Messer" ("Мак пышағы туралы баллада") атты әнмен көңілді етеді. Ән аяқталған соң, әдемі киінген ер адам көпшіліктен бөлініп, сахнадан өтеді. Ол – Макит, "Мак пышағы" деген лақап атымен танымал.

1-ші акті

Бұл оқиға Лондондағы тіршілікке ие емес адамдардың басшысы Джонатан Еремия Пичхумның дүкенінен басталады. Ол оларды киім-кешекпен, біліммен қамтамасыз етеді, ал олар тіршілік табудың бір бөлігін оған береді. Бірінші сахнада Пичхумның жасаған күнәсі бірден аңғарылады. Жаңа сұраныш иесі Филч, осы кәсіпке қабылдану үшін пара беруге және өзінің табанынан Пичхумға 50 пайызын беруге мәжбүр болады; алдыңғы күні ол Пичхумның қорғау схемасының құзыреті шегінде қайыр сұрағаны үшін қатты сабалып алынған. Жаңа адаммен айналысқаннан кейін Пичхум оның қызы Полидің түнімен үйге келмегенін біледі. Пичхум қызын өзінің жеке меншігі деп санайды, ол Макиатпен араласқан деп ойлайды. Бұл Пичхумға есімнен шығады, ол бұл қарым-қатынасты тоқтатуға және Макиатты жоюға бейілді болады. Оқиғаның өрбуі Макиаттың Поллиге үйленуге дайындалып жатқан бос астырханнан басталады. Олар ешқандай серт бермейді, бірақ Полли қанағаттанғандықтан, барлығы тойға отырады. Топ мүшелерінің ешқайсысы лайықты ойын-сауық ұсына алмайды, сондықтан Полли тұрып, "Seeräuberjenny" әнін орындайды, онда ол өзінің бастықтары мен клиенттерін өлімге жіберу үшін қарақшы патшайымына айналған қызметші қыз болады. Полиция бастығы Тайгер Браун келгенде, топ алаңдайды, бірақ бұл оқиғаның бір бөлігі болып шығады; Браун Англияның отарлық соғыстарында Макпен бірге қызмет еткен және жылдар бойы Макиатты тұтқындауға кедергі келтіру үшін көп рет араласыпты. Ескі достар "Kanonen Song" ("Канон әні" немесе "Армия әні") дуэтін орындайды. Келесі сахнада Поли үйге оралып, "Барбара әнін" ("Барбара әнін") айтып, Макиатқа үйленгенін мақтанышпен жариялайды. Ол ата-анасының ашуына қарсы тұрады, бірақ Браунның Макиатпен байланысын ойсыз ашады, одан кейін ата-анасы оны өздерінің пайдасына қолданады.

2-ші акті

Поли Макиатты әкесінің оны тұтқындауға тырысатынын ескертеді. Ақыры ол Пейчэмнің оны іске асыруға жеткілікті ықпалы бар екеніне көз жеткізеді және Лондоннан кетуге дайындалады, жоқ болғанда бандиттік "ісін" Поллиге толық түсіндіріп, басқаруға тапсырады. Қаладан кетер алдында ол өзінің сүйікті борделіне барады, онда бұрынғы жары Дженниді көреді. Олар бірге өткен күндері туралы "Zuhälterballade" ("Қасқырдың балладасы", Аммер аударған Виллон әндерінің бірі) әнін орындайды, бірақ Макиат миссис Пейчэм Джениге оны ұстап беру үшін пара бергенін білмейді. Браун өтініш айтса да, ол ештеңе жасай алмайды, және Макиатты түрмеге алып кетеді. Ол "Ballade vom angenehmen Leben" ("Қызықты өмір туралы баллада") әнін, тағы бір Виллон/Аммер әнін орындағаннан кейін, Браунның қызы Люси және Полли бірдей уақытта келеді, бұл "Eifersuchtsduett" ("Қызғану дуэті") деп аталатын қатыгез дауға бастайды. Поли кеткеннен кейін Люси Макиаттың қашуын ұйымдастырады. Мистер Пейчэм бұл туралы білгенде Браунға шабуыл жасап, оны қорқытады, Виктория патшайымының тәж кию рәсімінде барлық тіршіліктерінен айырылып, салтанатты бұзатынын және Браунның жұмысынан айырылатынын мәлімдейді.

3-ші акт

Дженни Пейчемдердің дүкеніне келіп, Макиатты сатып кеткені үшін ақша талап етеді, бірақ миссис Пейчем төлеуден бас тартады. Дженни Макиаттың Суки Таудридің үйінде екенін айтады. Браун Пичхэмді және тіршілікке ие адамдарды тұтқындауға бел буған кезде, олардың өз орындарында екенін және оларды тек Мистер Пичхэм ғана тоқтата алатынын білгенде, қорқып қалады. Пичхэмді қанағаттандыру үшін Браунның жалғыз мүмкіндігі - Макиатты тұтқындап, оны өлім жазасына кесу. Келесі сахнада Макиат түрмеге оралып, тағы да босату үшін пара жинауға тырысады, тіпті дарға асу құрылысы жиналып жатқан кезде. Көп ұзамай Поли мен топ мүшелерінің ақша таба алмайтыны немесе жинауға дайын еместігі анық болады, ал Макиат өлуге дайындалады. Ол өз тағдырына өкініп, «марксистік» сұрақтар қояды: «Құлыпты ашу акция сатып алумен не тең? Банкті тонау банк ашумен не сақталған? Адамды өлтіру жұмысқа алумен не салыстырылады?» (Бұл сұрақтар шығарманың бастапқы нұсқасында болмаған, бірақ алғаш рет 1929 жылы Брехт/Вейль/Хауптман бірлестігімен жасалған «Бақытты соңы» мюзиклінде пайда болды. Шындығында, оларды Брехт емес, Хауптман жазған болуы мүмкін). Макиат барлық адамдардан кешірім сұрайды («Қабірдегі жазу»). Содан кейін кенеттен және қасақана күлкілі өзгеріс: Пичхэм бұл операда мейірімділік әділдікке жететінін және атпен келген елшінің хабар жеткізетінін жариялайды («Дарға басқан жол»); Браун сол елші ретінде келіп, Макиатты патшайым кешіргенін және оған титул, сарай мен зейнетақы бергенін хабарлайды. Содан кейін актерлер «Финалды» орындайды, ол өмірдің өзі қиын болғандықтан, жасалған қателіктер үшін тым қатал жазаламау туралы тілекпен аяқталады.

Кіріспе

1. Увертюра
2. Мэк пышақтың моритаты ("Мэк пышақтың балладасы" – Көше әншісі)

1-ші акті

3. Пичхумның таңғы хоры (Пичхум, Пэчхум ханым)
4. Ән орнына (Пичхум, Пэчхум ханым)
5. Той әні (Төрт бандит)
6. Пират Джени (Полли)
7. Зеңбірек әні (Махейт, Браун)
8. Махаббат әні (Полли, Махейт)
9. Барбара әні (Полли)
10. I. Үш тиындық финал (Полли, Пичхум, Пэчхум ханым)

2-ші акті

Он бір. Мелодрама (Melodrama – Macheath)
11а. Поллидің әні (Polly's Song – Polly)
12. Сексуалдық тәуелділіктің балладасы (Ballad of Sexual Dependency – Mrs Peachum)
13. Қасқыр балладасы немесе Танго балладасы (Pimp's Ballad or Tango Ballad – Jenny, Macheath)
14. Ұсынықты өмір туралы баллада (Ballad of the Pleasant Life – Macheath)
15. Ашу-ыза дуэті (Jealousy Duet – Lucy, Polly)
15b. Люсидің ариясы (Aria of Lucy – Lucy)
16. II. Екінші үш тиындық финал (Second Threepenny Finale – Macheath, Mrs Peachum, Хор)

3-ші акт

17. Адамның күресінің нәтижесіздігі туралы ән (Peachum)
17a. Еске түсу (Реминисценция)
18. Сүлеймен әні (Женни)
19. Қабірден дауыс (Макиат)
20. Қабірдегі жазу (Макиат)
20a. Дарға қарай жол (Peachum)
21. III. Үш тиындық финал (Браун, Миссис Пичхэм, Пичхэм, Макиат, Поли, Хор)

Опера немесе музыкалық театр?

18 ғасырдағы баллада операсынан бастау алған, бірақ 20 ғасырдағы музыкалық театр шеңберінде жасалған "Үш тиындық операның" екіұшты табиғаты, оны қалай сипаттау керектігі туралы пікірталас тудырды. Музыка сыншысы және музыкатанушы Ханс Келлердің пікірінше, бұл туынды – "білімділер үшін ең қарапайым, ал қарапайым халық үшін ең толыққанды музыкалық опера". Вейл сарапшысы Стивен Хинтон "жанрлық беймаздық – туындының ұзаққа созылған табысының кілті" деп санайды және оның қасақана гибридтік екенін атап көрсетеді: Вейл үшін "Үш тиындық опера" тек [Ричард] Вагнерге жасалған ең дәйекті жауап ғана емес, сонымен қатар опера реформасына жасалған маңызды қадам болды. Опера театрының шыншыл дәстүрлерін ашық және жасырын түрде мойын бұрмай, Вейл сөздік театр мен халықтық музыкалық үлгілерді біріктіретін жаңа форма жасады. Опералық конвенциялардың – романтикалық лирика мен қуанышты соңның пародиі – оның маңызды бөлігін құрайды.

"Бір қап пышақ"

Жұмыстың ашылу және жабылу әні "Die Moritat von Mackie Messer" Берлиндегі премьераға дейін жазылды, актер Харальд Полсен (Макеат) өзінің кейіпкеріне кіріспе берілмесе, жұмыстан кетіп қалуы мүмкін деп мәлімдеген; осы шығармашылық қиындық нәтижесінде жұмыстың ең танымал әні туды, кейіннен Марк Блицштейн оны ағылшын тіліне "Mack the Knife" деп аударды, ал қазір Луи Армстронг, Бобби Дарин, Элла Фицджеральд, Сонни Роллинс, Франк Синатра, Пегги Ли, Майкл Бубле, Робби Уильямс және тағы да көптеген әртістер орындаған джаз стандарты болып табылады. 2015 жылы Конгресс кітапханасы Луи Армстронг пен Бобби Дариннің "Mack the Knife" әнінің жазбаларын Ұлттық жазбалар тізіліміне қосты. Ол ХХ ғасырдың ең танымал жүз әнінің бірі деп есептеледі. Бұл Боби Дариннің ұлы Додд Митчелл Дариннің сотқа шағымдануына себеп болды. Шағым McDonald's компаниясы жасаған, авторлық құқықты бұзушы пародияға қатысты. Сот ісі сот отырысынсыз, соттан тыс келісіммен аяқталды. Осыдан кейін маскот көбінесе Макдональдс маркетингінен алынып тасталды.

"Қорқыт Женни"

"Pirate Jenny" – туындының тағы бір мәшһүр әні, оны Нина Симон, Джуди Коллинз, Тания Тсанаклиду және Марк Алмонд сияқты әншілер жазған. Сонымен қатар, Steeleye Span тобы оны "The Black Freighter" деген басқа атаумен жазды. Соңғы кезде Саша Велор атты драг-артист "Бір долларлық драг" қысқаметражды фильмдер жинағының бір бөлігі үшін осы атпен бейімдеу жасаған фильм шығарды.

"Үш пеннилік екінші финал"

"Адамзатты не тірі ұстайды? " деген ән Pet Shop Boys тобының 1993 жылғы "Can You Forgive Her?" синглының B жағында және екі альбомында жазылған. Том Уэйтс осы әнді екі альбомында кавер жасайды, ал Уильям С. Берроуз 1994 жылғы деректі фильмде орындайды.

Германия

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Берлиндегі алғашқы сахналық қойылым – Шиффбауэрдамм театрындағы «Үш тиындық операның» шикі қойылымы болды. Вольф фон Эккардт 1945 жылғы қойылымды былай сипаттады: көрермендер қираған үйінділерден өтіп, төбесі жоқ ашық ауадағы аудиторияға жету үшін туннель арқылы өтеді. Эккардт есіне салғандай, қираған үйінділердің астында қалған мәйіттердің иісінен өзге, актерлердің өздері «шаршаңқы, аш, [және] нағыз жыртық киімдерде болды. Көптеген актерлер концлагерьден жаңа ғана босатылған еді. Олар жақсы ән айтпады, бірақ еркін айтты». Барри Коски 2021 жылы Театр ам Шиффбауэрдаммда осы туындыны қайта қойды. Қойылым 2022 жылы Рурфестиваліне, Халықаралық Амстердам театрына, Аргентина театрына, Римге, 2023 жылы Эдинбург халықаралық фестиваліне және 2024 жылы Аделаида фестиваліне сапар шекті.

Франция

Пабсттың "Үш тиындық опера" фильмі 1931 жылы француз тілінде көрсетілді. 1937 жылы "Тэатр де Л'Этоль" сахнасында де-нің қойылымы болды, ол сәтсіз аяқталды, бірақ Брехт өзі репетицияларды қадағалаған болатын. Францияда бұл туынды Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана қайта қойылды.

Америка Құрама Штаттары

1946 жылы жұмыстың төрт қойылымы Иллинойс университетінде Урбанада, ал Солтүстік-Батыс университеті 1948 жылы Иллинойс штатының Эванстон қаласында алты қойылым көрсетті. 1952 жылы Леонард Бернштейн бұл туындыны Брандейс университетінің шығармашылық өнер фестивалінде Массачусетс штатының Уолтем қаласындағы Адольф Уллман амфитеатрында, шамамен 5000 көрерменнің алдында концерттік орындалымда дирижерлік етті. Туындыны аударған Марк Блицштейн осы оқиғаны баяндады. Нью-Йоркте кем дегенде бес Бродвей және Бродвейден тыс қайта жаңғырулар қойылды. 1956 жылы Лотте Ленья Джени рөлі үшін «Тони» сыйлығын жеңіп алды, Блитцштейннің «Үш тиындық опера» операсының сәл өңделген нұсқасындағы Бродвейден тыс қойылымдар үшін бұл жеңіс бірінші және жалғыз болды. Ол Гринвич ауылындағы «Театр де Лис» сахнасында 1954 жылы тоқтап, 1955 жылы қайта басталып, барлығы 2707 қойылым көрсетілді. Блитцштейн туындыны ағылшын тіліне аударып, оның кейбір өткір тұстарын жұмсартқан. Қойылым барысында Скотт Меррилл Макиат рөлінде, Эдвард Аснер Мистер Пичм рөлінде, Шарлотта Рей (кейін Кароль Кук, Милдред Кук, содан кейін Джейн Коннелл) миссис Пичм рөлінде, Джо Салливан Лоузер Полли рөлінде, Беа Артур Люси рөлінде, Джерри Орбах ПК Смит, Көше әншісі және Мак рөлінде, Джон Астин Редимани Мэт/Мэт Минт рөлінде, ал Джерри Стиллер Крукфингер Джейк рөлінде ойнады. 1976-77 жылдары тоғыз ай бойы Линкольн орталығындағы Вивиан Бомонт театрында Джо Папптың Нью-Йорк Шекспир фестивалі үшін Ральф Манхайм мен Джон Уиллетттің жаңа аудармасы қойылды, режиссерлықты Ричард Форман жүзеге асырды. Макиат рөлінде Рауль Джулия, Люси рөлінде Блэр Браун, Дженни рөлінде Эллен Грин ойнады. Қойылым Блитцштейннің кейбір түзетулерін алып тастады. Сыншылар пікірлері екіге бөлінді: Клайв Барнс оны «Джо Папптың шығарған ең қызықты және түпнұсқа туындысы» деп атады, ал Джон Саймон «Бертольд Брехт пен Курт Вейлдің шедеврiне келтірілген барлық зиянды тізіп шығуға менде мүмкүндік жоқ» деп жазды. Алан Камминг Макиат, Нелли Маккей Полли, Синди Лопер Дженни, Джим Дейл Мистер Пичм, Ана Гастеер миссис Пичм, Карлос Леон Филч, Адам Алекси Малл Якоб және Брайан Чарльз Руни ер адам Люси рөлінде ойнады. Актерлер құрамында трансвеститтер де болды. Режиссер – Скотт Эллиотт, хореограф – Ассур Бартон. Сыншылар қойылымды әлдебір құмарлықпен қабылдамаса да, ол «Үздік музыкалық қайта жаңғыру» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығына ие болды. Джим Дейл де «Үздік қосалқы актер» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығына ұсынылды. Қойылым 2006 жылдың 25 маусымында аяқталды. Бруклин музыка академиясы Роберт Уилсонның режиссерлік қойылымын ұсынды, қазан айының 2011 жылында Берлинер ансамблінің қатысуымен бірнеше қойылымдар көрсетілді. Пьеса неміс тілінде, ағылшын тіліндегі субтитрлермен, Джон Виллетттің 1976 жылғы аудармасы бойынша ұсынылды. Актерлер құрамында Стефан Курт Макиат рөлінде, Стефани Стаппенбек Полли рөлінде және Анжела Винклер Дженни рөлінде ойнады. «The Village Voice» газетінің шолуында бұл қойылым «Брехт пен Вейлдің орта таптық ойға салатын шақыруын бай адамдар үшін өлі ойын-сауыққа айналдырды. Оның экспрессионистік дәуірдегі салқын сахналық безендірілуі мен көмескі, квази-абстрактілік естеліктері жазушылар Кандер мен Эббтің «Кабареті» шығармасының көркем ремейкін жасауға тырысқан болуы мүмкін» делінген. Аймақтық қойылымдардың бірі 2003 жылдың маусым және шілде айларында Массачусетс штатының Уильямстаун театры фестивалінде көрсетілді. Питер Хант режиссерлік еткен мюзиклде Джесси Л. Мартин Мак рөлінде, Мелисса Эрико Полли рөлінде, Дэвид Шрамм Пичм рөлінде, Карен Зиемба Люси Браун және Бетти Бакли Дженни рөлінде ойнады. Қойылым жақсы пікірлерге ие болды.

Радиоға бейімделу

2009 жылы BBC Radio 3, BBC Филармониясымен бірлесіп, Майкл Файнгольд аудармасының толық радио қойылымын, Надя Молинаридің режиссерлігімен, BBC Филармониясы орындаған музыкамен эфирге шығарды. Орындаушылар құрамында: Джозеф Миллсон – Макиат рөлінде, Элен Рис – Полли/жезөкше рөлінде, Рут Александр Рубин – Миссис Пичм/жезөкше рөлінде, Зубин Варла – Мистер Пичм/Пастор Кимболл рөлінде, Розали Крейг – Люси/жезөкше рөлінде, Юте Гфререр – Дженни рөлінде, Конрад Нельсон – Тайгер Браун рөлінде және ХК Грубер – Баллада оқушысы рөлінде.