Жамини Рой: Үнді суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Jamini Roy
Жамини Рой (1887-1972) – Үнді суретшісі, Падма Бхушан орденінің иегері. Еңбектері Еуропалық модернизм мен қасиетті суреттердің ықпалында. Туған жері – Батыс Бенгалия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жамини Рой (бенгал тілінде: যামিনী রায়) (1887 жылдың 11 сәуірі – 1972 жылдың 24 сәуірі) – үнді суретшісі. 1954 жылы Үндістан үкіметі оған «Падма Бхушан» наградасын берді. Ол Абаниндранат Тагордың, тағы бір атақты үнді суретшісі және ұстазының, ең белгілі шәкірттерінің бірі болып қала береді. Ройдің өте қарапайым, жазықталған стилі, еуропалық модернизм өнерін еске түсіреді және үнді храмдарында талисман ретінде сатылатын «базар» суреттерінен әсер алды.
Indian artist (1887–1972)
Jamini Roy (Bengali: যামিনী রায়) (11 April 1887 – 24 April 1972) was an Indian painter. He was honoured by the Government of India the award of Padma Bhushan in 1954. He remains one of the most famous pupils of Abanindranath Tagore, another praised Indian artist and instructor. Roy's highly simplified, flattened out style, and reminiscent of European modern art was influenced by the “bazaar” paintings sold at Indian temples as talismans.
Ерте өмірі және өмірбаяны
Жамини Рой 1887 жылғы 11 сәуірде Батыс Бенгалияның Банкура ауданындағы Белиаторе ауылында шаруалар отбасынан дүниеге келді. Ол өнерді жақсы көретін орташа отбасында өскен, бұл оның болашақ шешімдеріне әсер етті. Он алты жасында оны Калькуттадағы мемлекеттік өнер колледжіне оқуға жіберді. Ол классикалық бейнелер салу және майлы бояумен сурет салу сияқты сол кездегі академиялық дәстүрде оқыды және 1908 жылы Көркем өнер саласында диплом алды. Алайда, профессор Э. Б. Хавеллдің ықпалы және Рабиндранат Тагордың маңызды лекциясы оған батыс емес, өз мәдениетінен шабыт алу қажеттігін түсірді. Оған ең көп әсер еткені – кең, батыл сызықтармен салынған «Калихат паты» (Калихат суреті) стилі болды. Ол бұрынғы импрессионистік пейзаждары мен портреттерінен бас тартып, 1921-1924 жылдар аралығында Сантал биін бастапқы нүктесі ретінде пайдаланып тәжірибе жасаудың алғашқы кезеңін бастады. Жамини Ройдың 4 ұлы және 1 қызы болды.
Jamini Roy was born on 11 April 1887 into a moderately prosperous Kayastha family of land owners in Beliatore village of the Bankura district, West Bengal. He was raised in an average middle class, art loving household which ultimately influenced his future decisions. When he was sixteen he was sent to study at the Government College of Art, Kolkata. He was taught to paint in the prevailing academic tradition drawing Classical nudes and painting in oils and in 1908 he received his Diploma in Fine Art. However, the principal E. B. Havell's influence, and Rabindranath Tagore's decisive lecture brought him to a realization that he needed to draw inspiration, not from Western traditions, but from his own culture, and so he looked to the living folk and tribal art for inspiration. He was most influenced by the Kalighat Pat (Kalighat painting), which was a style of art with bold sweeping brush strokes. He moved away from his earlier impressionist landscapes and portraits and between 1921 and 1924 began his first period of experimentation with the Santhal dance as his starting point. Jamini Roy had 4 sons and 1 daughter.
Стиль
Рой өзінің мансабын тапсырыс бойынша портрет суретшісі ретінде бастады. 1920 жылдардың басында ол тапсырыс портреттерін салуден бас тартып, өзінің жеке стилін табуға тырысты. Рой академиялық батыс мектебінде алған білімінен өзгеше, бенгал халықтық дәстүрлеріне негізделген жаңа стильді қабылдады. Рой өмір бойы 20 000 сурет салғандықтан, оны «өнер машинасы» деп те атайды, яғни күніне шамамен 10 сурет салған, бірақ өнерлік мақсаттарын сақтап қалды. Ол әрқашан өнерді қолдайтын қарапайым орта тапқа үміттенген, алайда оның клиенттерінің көп бөлігі бай адамдар болды. Орта тапқа құрмет көрсетуі оның сын көзқарасына әсер етті; ол қарапайым адамдардың үкіметтерден маңыздырақ деп сенді, өйткені олар оның өнерінің дауысы болды. Оның негізгі ізденісі үштік болды: халықтың өміріндегі қарапайымдылықтың мәнін бейнелеу; өнерді көптеген адамдарға қолжетімді ету; және үнді өнеріне ерекшелік беру. Ол сондай-ақ, бояу үшін жергілікті материалдарды – шам қарасын, органикалық темпераны, топырақ пен минералды пигменттерді пайдаланды. Жамини Ройдың суреттері алғаш рет 1938 жылы Калькуттадағы (Колката) Британдық Үндістан көшесінде көрмеге қойылды. 1940 жылдары оның танымалдығы жаңа деңгейге көтерілді, бенгалдық орта тап пен еуропалық қауым оның негізгі клиенттеріне айналды. 1946 жылы оның туындылары Лондонда, ал 1953 жылы Нью-Йоркте көрмеге қойылды. 1954 жылы ол «Падма Бхушан» орденімен марапатталды. Оның жұмыстары халықаралық көрмелерде кеңінен көрсетілді және Лондонның Виктория және Альберт мұражайы сияқты көптеген жеке және мемлекеттік коллекцияларда сақталған. Ол өмірінің көп бөлігін Калькуттада тұрып, жұмыс істеді. Бастапқыда ол Калихат суреттерін зерттеді, бірақ олар енді қатаң түрде «патуа» емес екенін түсінді және ауылдық патуалардан білім алу үшін барды. Осының салдарынан оның техникасы мен тақырыптары Бенгалдың дәстүрлі өнерінің ықпалына түсті. Ол өзін «патуа» деп атауды жөн көрді. Жамини Рой 1972 жылы қайтыс болды. Оның төрт ұлы мен бір қызы бар. Қазіргі уақытта оның мұрагерлері (келіндері, немерелері және шөберелері) ол Калькуттаның Баллигунге Плейс ауданында салған үйінде тұрады. Оның туындыларын әлемнің әртүрлі музейлері мен галереяларында тамашалауға болады.
Roy began his career as a commissioned portrait painter. Somewhat abruptly in the early 1920s, he gave up commissioned portrait painting in an effort to discover his own. Roy changed style from his academic Western training and featured a new style based on Bengali folk traditions. Roy is also described as an art machine because he produced 20,000 paintings in his lifetime which is about 10 paintings daily but made sure his artistic aims remained the same. He always targeted to the ordinary middle class as the upholder of art however he was thronged by the rich. Keeping his respect to the middle class reflected on his critical views; he believed that ordinary people were more important than governments because they were the voice of his art. His underlying quest was threefold: to capture the essence of simplicity embodied in the life of the folk people; to make art accessible to a wider section of people; and to give Indian art its own identity. He also used indigenous materials like lamp black, organic tempera, earth and mineral pigments to paint. Jamini Roy's paintings were put on exhibition for the first time in the British India Street of Calcutta (Kolkata) in 1938. During the 1940s, his popularity touched new highs, with the Bengali middle class and the European community becoming his main clientele. In 1946, his work was exhibited in London and in 1953, in New York. He was awarded the Padma Bhushan in 1954. His work has been exhibited extensively in international exhibitions and can be found in many private and public collections such as the Victoria and Albert Museum, London. He spent most of his life living and working in Calcutta. Initially he experimented with Kalighat paintings but found that it has ceased to be strictly a "patua" and went to learn from village patuas. Consequently, his techniques as well as subject matter was influenced by traditional art of Bengal. He preferred himself to be called a patua. Jamini Roy died in 1972. He was survived by four sons and a daughter. Currently his successors (daughters in law and grand children and their children) stay at the home he had built in Ballygunge Place, Kolkata. His works can be found in various museums and galleries across the globe.
Марапаттар
1934 жылы ол Бүкіл Үндістан көрмесіндегі бір жұмысы үшін вице-корольдің алтын медалін алды. 1955 жылы Үндістан үкіметі оған «Падма-Бушан» орденімен марапаттады, бұл азаматтық адамға берілетін үшінші ең жоғары награда. 1956 жылы ол Лалит Кала Академиясының екінші мүшесі атанды, бұл Лалит Кала Академиясының – Үндістанның Ұлттық өнер академиясының, Үндістан үкіметі тағайындаған көркем өнердегі ең жоғары құрметті атанып саналады.
In 1934, he received a Viceroy's gold medal in an all India exhibition for one of his work. In 1955 he was awarded the Padma Bhushan by the Government of India, the third highest award a civilian can be given. In 1956, he was made the second Fellow of the Lalit Kala Akademi, the highest honour in the fine arts conferred by the Lalit Kala Akademi, India's National Academy of Art, Government of India.
Негізгі жұмыстар
"Рамаяна", 1946 жыл, 17 кенепке (әрқайсысы 106 × 76 см) жайылған Ройдің "Рамаянасы" оның ең маңызды туындысы саналады. Сарада Чаран Дас қолдауымен Рой бұл шедеврлер сериясын Қалиғат пата стилінде, бояулардың орнына жер, әк ұнтағы және көкөніс түстерін пайдалана отырып жасады. Кейін Рой бүкіл сериядан түрлі сәттерді бейнелейтін жекелеген көшірмелер жасады. Осы суреттердің бір бөлігі Үндістанның Ұлттық өнер галереясында сақталады және Виктория мемориалдық залында қойылған. Ройдың "Рамаяна" туралы әңгімесі Вальмики данасымен басталып, Ситаның агнипарикшасынан кейін оның ашрамына оралумен аяқталады. Оның 17 кенептің барлығы Бенгал мектебінің суреттеріне тән әсем гүлдермен, пейзаждармен, құстар мен жануарлармен безендірілген. Оның сызықтары бастапқыда сазды бейнелерден алынған, қарапайым, батыл және дөңгелек келген, бірақ олар күрделі сәттерге алып келіп, нәзік, бірақ күшті эмоцияларды көрсетеді. Бүгін Жамини Ройдың толық "Рамаянасы", тағы 8 ірі көлемді түпнұсқасымен бірге, Сарада Чаран Дастың "Россоголла Бхаван" резиденциясында қойылған. Дас резиденциясы қазір Жамини Рой суреттерінің ең ірі жеке коллекциясына ие, онда суретшінің 25 түпнұсқасы бар. "Келін мен екі серігі", 1952 жыл, картондағы темпера, 75 x 39 см. Коутс суретті былай сипаттады: "Бенгалдың тамаша кобальты мен келін қолының алақанына жағылған қызыл сандал пастасына назар аударыңыз. Жамини Ройдың түстер таңдауы көз тартады, бірақ олардың барлығы да сәндік мақсатта таңдалған. Шындығында, оның суреттеріндегі әрбір нәрсенің өзіндік мәні мен себебі бар". Сурет өте жазық және қалың контурмен сызылған. Рой жасанды сұлулық пен мифологиялық фонсыз дәстүрлі әйелді бейнелейді, оның туындыларындағы халықтық өнердің ықпалы оның бастапқы жылдарынан бері көрінеді. "Бір шаянмен екі мысық", 1968 жыл, картондағы темпера, 55,5 x 44 см. Коутс жазды: "Тағы бір жаңа стиль, түстер саны азайтылып, өте ұстамды, формальдылықтың күшті сезімі". 2017 жылдың 11 сәуірінде Google India Ройдың 130 жылдық мерейтойына арналған Google Doodle-ды жариялады.
"Ramayana", 1946, Spread across 17 canvases (106 × 76 cm, each) Roy's Ramayana is considered to be his magnum opus. Patronized by Sarada Charan Das, Roy created this masterpiece series in Kalighat pata style with natural colors, using earth, chalk powder and vegetable colors instead of dyes. Later Roy also created individual replicas capturing various moments from the entire series. Some of these paintings have been preserved in the National Art Gallery of India and are also in display in the Victoria Memorial Hall. His story of Ramayana begins with sage Valmiki and completes the circle back to his hermitage after Sita's aagnipariksha. All his 17 canvases are frequently characterized by decorative flowers, landscape, birds and animals typical of the Bengal School of Art. His lines are simple, bold and roundish initially derived from clay images but they lead to complex moments rendering subtle yet powerful emotions. Jamini Roy's complete “Ramayana” is on display today at Sarada Charan Das' residence "Rossogolla Bhavan" in Kolkata along with 8 other large scale originals. The Das residence today harbors the largest private collection of Jamini Roy paintings with 25 of the master's originals. "Bride and two Companions", 1952, tempera on card, 75 x 39 cm. Coates described the painting: "Note the magnificent indigo of Bengal, and how the palms of the bride's hands are smeared with red sandalpaste. Jamini Roy's choice of colours looks at first sight purely decorative. In fact, nearly every thing in his pictures has a reason and a meaning." It is very flat and heavily outlined. Roy portrays a traditional woman without the artificial beauty and the mythological background portraying the folk art inspiration that has always been present since his beginnings. "Dual Cats with one Crayfish", 1968, tempera on card, 55.5 x 44 cm. Coates wrote: "Yet another new style, colours reduced in number and very restrained, an almost overwhelming sense of formality." On 11 April 2017, Google India dedicated a Google Doodle to celebrate Roy on his 130th birthday.