Квебек провинциясы мен Kellogg's компаниясы арасындағы сот шешімі: Жарнамалау бостандығы және провинциялық құқықтар
Quebec (AG) v Kellogg's Co of Canada
Канада Жоғарғы Сотының маңызды шешімі: «Quebec v Kellogg's». Балаларға арналған жарнаманы шектеу провинцияның құқығы екені анықталды. Конституциялық құқық, жарнама заңнамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Квебек (АГ) Канаданың «Келлогс» компаниясына қарсы сот ісі – Канада Жоғарғы Сотының «Хартияға» дейінгі сөз бостандығы құқығы бойынша маңызды конституциялық шешімі. Квебек тұтынушыларды қорғау заңы, балаларға мультфильмдер арқылы жарнамалауға тыйым салған болатын, ал «Келлогс» компаниясы бұл заң елдегі телеарналарға әсер етеді деген негізбен оған қарсы шықты. Сот жарнаманы реттеу провинцияның құзыретіне жататын мәселе екенін және 1867 жылғы Конституциялық актінің 92(13) бабына сәйкес, провинцияға берілген Мүлік және азаматтық құқықтар туралы заңның жарамды екенін анықтады.
Quebec (AG) v Kellogg's Co of Canada is a leading constitutional decision of the Supreme Court of Canada on the pre Charter right to freedom of expression. The Quebec Consumer Protection Act, which prohibited advertising to children through cartoons, was challenged by the Kellogg Company on the basis that it affected TV stations across the country. The Court held that the regulation of advertising is a matter within the authority of the province, and that the Act was valid law under the Property and Civil Rights power allocated to the province under section 92(13) of the Constitution Act, 1867.
Соттың дәлелдеуі
Сот төрешісі Мартланд заңның негізгі мазмұны жарнаманы реттеу екенін анықтады, және бұл провинциялық үкіметтің мүліктік және азаматтық құқықтарына қатысты өкілеттігіне жататын мәселе ретінде қарастырылды. Ол жарнаманы реттеу провинциялық үкіметтің қарамағындағы бизнес тәжірибесін реттеудің кең ауқымды жоспарының бір бөлігі екенін атап өтті, және барлығы провинциялық үкіметтің құзыретіне кіреді. Телерадио хабарларын реттеуге жасалған араласу жарнама тақырыбына байланысты туындаған екінші дәрежелі мәселе болып табылды, сондықтан заңды деп танылды. Бас судья Ласкин Мартландпен келіспей, ережелерді сөздік өрнекті реттеуді алып тастау арқылы түсіндіру қажет екенін айтты. Ол McKay v. The Queen (1965) ісінде провинциялық белгілерді реттеу туралы заңның федералдық дауыс беру белгілерін реттеуге қатысты бөлігі жойылғанын еске салды. Сол сияқты, Йоханнессон v. West St. Paul (1952) ісінде әуежайлардың орналасуын реттейтін провинциялық заң жарамсыз деп танылды, себебі ол федералдық үкіметтің әуе көлігін реттеу құқығына кедерілді.
Justice Martland found that the pith and substance of the legislation was the regulation of advertising which he identified as a matter allocated to the provincial government under the property and civil rights power. He noted that the regulation of advertising and was also part of a larger provincial scheme of regulating business practices, all of which fell within the purview of the provincial government. The encroachment upon the regulation of broadcasting was found to only be incidental to the primary subject of advertising, and so was valid. Chief Justice Laskin, in dissent, disagreed with Martland and argued that the regulation must be read down to exclude the regulation of expression. He pointed out how in McKay v. The Queen (1965) the provincial law regulating signs was read down to exclude the regulation of federal voting signs. Likewise, in Johannesson v. West St. Paul (1952) a provincial law that regulated the zoning of aerodromes was not valid as it encroached on federal power to regulate air transportation.