Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы финляндия-германия шайқасы
1944 Finnish German battle
1944 жылғы Торнио шайқасы – Германия мен Финляндия арасындағы Лапландия соғысындағы алғашқы маңызды шайқас (1944 жылдың 1-8 қазаны). Бұл шайқасқа дейін басқа жерлерде де қақтығыстар болған (Танне Ост соғысын қараңыз).
the 1944 Battle of Tornio between Germany and Finland
The Battle of Tornio (October 1–8, 1944) was the first major engagement between Nazi Germany and Finland in the Lapland War; although hostilities had already begun elsewhere (see Tanne Ost).
Өмірбаян
Қыркүйек айының ортасында Гоголандта фин және неміс әскерлері арасында ашық шайқас басталғанымен, солтүстік Финляндияда екі тарап арасындағы қарым-қатынас салыстырмалы түрде жақсы қалды. Алдын ала жоспарланған "Бирке" операциясы бойынша немістер Финляндияның солтүстігіндегі қауіпсіз жерлерге материалдар мен әскерлерді эвакуациялады. Немістердің Финляндияның Лапландия аймағына деген нақты қызығушылығы Пецамо аймағы мен оның никель кендерін бақылауда ұстау болды. Екінші жағынан, неміс және фин әскерлері үш жыл бойы бірге соғысып, екі армия арасында көптеген жеке достықтар қалыптасқан еді. Осылайша, осы уақытқа дейін неміс және фин әскерлері арасында нақты жауынгерлік қимылдар өте сирек болды. Торнио шайқасына дейін фин және неміс әскерлері "күзгі маневрлерді" өткізді, онда немістердің кері шегіну қарқыны фин әскерлерінің ілесу қарқынымен өзара келісім бойынша үйлестірілді, осылайша екі тараптың ашық қақтығысынан аулақ болды. Алайда, финдер КСРО-мен жасасқан бейбіт келісімдеріне сәйкес, өз аумағынан неміс әскерлерін күшпен шығаруға мәжбүр болды. Осылайша, Торниоға жасалған шабуыл немістерді күтпеген жерден шабуылдап, швед шекарасы бойында олардың артында майдан ашу мақсатымен жоспарланып, орындалды. Лапландиядағы операцияларға генерал-лейтенант Сииласвуо жауапты болды және Торнио маңында амфибиялық шабуылды, сонымен қатар Кемиге қарай құрлықтағы шабуылды жоспарлады; екі операцияның да базасы Оулу қаласы болды. Финдер әр кемеде бір-бір әуеге қарсы пулеметпен қаруланған үш жүк кемесін пайдаланды. Оулудан Торниоға дейінгі 80 мильдік сапарда оларға әуе және теңізден қолдау көрсетілмеді.
Though open fighting had erupted already in mid September at Gogland between the Finnish and German troops the relations between the two sides in northern Finland had remained fairly good. As per earlier planned Operation Birke Germans had been evacuating material and troops to safer positions further north in the Finland. The actual German interest in the Finnish Lapland was in keeping hold of the Petsamo area and its nickel mines. On the other hand, the German and Finnish troops had been fighting together for three years, and many personal friendships had been forged between the two armies. Thus, until now, there had been very few actual hostilities between the German and Finnish troops. Until the battle of Tornio Finnish and German troops had been performing 'autumn maneuvers' in which the pace of the German withdrawal was matched with pace of the following Finnish troops with mutual agreement thus avoiding open conflict between the two sides. The Finns, however, were forced by their peace agreement with the USSR to forcibly remove German troops from their territory. Thus the invasion of Tornio was planned and executed to surprise the Germans and open a front behind their backs along the Swedish border. Lieutenant General Siilasvuo was the officer in charge of the operations in Lapland and planned an amphibious assault near Tornio in time with an overland attack towards Kemi; both operations had Oulu as their base. The Finns used three cargo vessels with an armament of single anti aircraft machine gun in each ship. They had no air or naval support during the 80 mile sail from Oulu to Tornio.
Германияның күштілігі
Кеми (және Торнио) бағытындағы неміс күштері Краутлер дивизиясының құрамында біріктірілді. Оларға 139-шы тау-жағар бригадасының 1-ші батальоны (Gebirgsjäger Brigade 139), 6-шы жағар батальоны (Jäger Bataillon 6), 6-шы СС тау-жағар барлау батальоны (SS Gebirgs Aufklärungs Abteilung 6) және 6-шы СС жаяу әскер батальоны (SS Schützen Bataillon "Nord" 6) кірді. Оңтүстіктен Финляндия тарапынан болған қысымға байланысты, тек 6-шы СС тау-барлау батальоны ғана Торниоға қарай жылжытыла алды, ал қалған бөлімдер финдердің шабуылына тойтарыс беруге мәжбүр болды.
German forces at the direction of Kemi (and Tornio) were grouped under Division Kräutler. These were 1st battalion of 139th Mountain Jaeger Brigade (Gebirgsjäger Brigade 139), 6th Jaeger Battalion (Jäger Bataillon 6), 6th SS Mountain Reconnaissance Battalion (SS Gebirgs Aufklärungs Abteilung 6), and 6th SS Infantry Battalion (SS Schützen Bataillon "Nord" 6). Due to the Finnish pressure from the south only the 6th SS Mountain Reconnaissance Battalion could be moved towards Tornio while the rest were tied down against the advancing Finns.
Торниодағы көтеріліс
Финнің «Пеннанен» отряды (фин. Osasto Pennanen) Кемидегі маңызды өнеркәсіптік объектілерді қорғау деген сылтаумен неміс әскерінің желісінің артында орналасуға рұхсат алды. Бұл күштерге қоса, фин азаматтық гвардиясы Торнио шекаралық қаласында көтеріліс ұйымдастыруды жоспарлады. Майор Тюре Ларжо сол уақытта жалдамада болған фин әскерлерін және бір әуе қорғаныс ротасын пайдаланып, Торне өзенінің батыс жағалауындағы Торнио қаласын басып алып, ондағы немiс әскерлерiн тоқтатты. Дегенмен, өзеннің шығыс жағалауындағы Торнио теміржол станциясы маңындағы үлкен неміс жабдықтау қоймасына жасалған шабуыл сәтсіз аяқталды. Бірақ финдер десант күшіне көмектесу үшін пойыз жіберді. Көтеріліс үміттенгендей сәтті болмаса да, ол неміс тарапындағы жағдайды ушықтырып, десант күшінің Торнио портының сыртқы бөлігі – Ройтаға көрінбей жетуіне көмектесті. Кемидегі «Пеннанен» отрядының іс-қимылдары, атап айтқанда Айос портын басып алу, бастапқы неміс жауабын десант операциясына финдердің Торнио емес, Кемиге шоғырланатынына сендіріп, жаңылыстырды.
The Finns had managed to get German permission to stage a battalion worth of men known as 'Detachment Pennanen' (fi. Osasto Pennanen) behind their lines in the subterfuge of protecting the key industrial facilities at Kemi. In addition to this force the Finnish civic guard had planned an uprising to take place at border town of Tornio. Major Thure Larjo, utilizing Finnish soldiers at the time on leave at the location and a single company of air defence soldiers, managed to take control of the town of Tornio on the west bank of the Torne (Finnish and Swedish river) and contain the few Germans who were at the site. However the planned attack on the large German supply depot near the railroad station of Tornio on the east bank of the river failed. However the Finns were able to send a train to assist the arriving landing force. Though the uprising was not as successful as had been hoped for it contributed to the confusion on the German side and also made it easier for the landing force to arrive undetected to the port of Röyttä, the outer port of Tornio. Actions of Detachment Pennanen at Kemi, namely capturing the port of Ajos, further mislead the initial German response to the landing operation into believing that the Finns would concentrate on Kemi instead of Tornio.
Рёйттаға қону
Финляндияның 11-ші жаяу әскер полкінің (JR 11) алғашқы бөлімдері 1 қазанда сағат 07:45-те Рёйта портына қарсылықсыз түсірілді және оларды қалаға жақындата бастаған пойыз күтіп алды. Полковник-лейтенант Халсти өз күштерін Кемиге жылдамдықпен жылжытып, Кеми өзенінің маңызды көпірлерін бақылауға алуды жоспарлаған. Алайда, қаланы бақылауға алған фин әскерінен қала маңында толыққанды неміс батальоны болуы мүмкін екенін естіген соң, ол көбірек сақтық танытуды жөн көрді. Кемиге қарай жылжудың орнына JR 11 Торнио теміржол станциясындағы неміс жабдықтау қоймасын қорғауға көшті. Фин батальондарының Рёйттадан келуі немістерді күтпеген жерден шақырды, себебі олар бұл тек жергілікті көтеріліс екенін ойлаған. Станцияға қарай жылжыған JR 11 полкінің екі батальоны да немістердің фанатикалық қарсылығына тап болды және шайқасқа қатысты.
The first elements of the Finnish 11th Infantry Regiment (JR 11) landed unopposed at the port of Röyttä at 07:45 on 1 October and were met by a train that started transporting troops closer to the town. Lieutenant Colonel Halsti had planned to move his forces swiftly towards Kemi to secure the important bridges across the Kemi river – however after learning from the Finnish forces which had secured the town that there could be a whole German battalion in the vicinity he chose more a cautious approach. Instead of moving towards Kemi JR 11 moved to secure the German supply depot located at Tornio railroad station. Arrival of Finnish battalions from Röyttä took Germans by surprise since so far they had thought that they were dealing just with a local uprising. Both battalions of JR 11 which had moved towards the station got tied down into a battle where Germans showed near fanatical resistance.
Құрылуға жауап беру
Неміс әскерлері күшейту туралы өтінішке жауап ретінде бірнеше бөлімді сол аймаққа жіберді. Бір бронетанктік бөлім, Panzer Abteilung 211-дің екінші ротасы, 2 қазан күні таңертең Рованиемиден теміржол арқылы Кемиге жеткізілді. Бірнеше жаяу әскер құрамалары топтардан бөлініп, Торниоға асықты, олардың ішінде 379-шы гренадер полкінен (Grenadier Regiment 379) бір батальон, 206-шы тау-жегер полкінен (Gebirgs Jäger Regiment 206) бір батальон, сондай-ақ Финляндияның автоматтары шаңғы бригадасының (MG Ski Brigade Finnland) құрамы толығымен жіберілді. Ал финдерлер Кемиге қарай оңтүстіктен күшпен шабуыл жасаудың орнына, қону жерін күшейтуді жөн көрді және Оулудан Торниоға көбірек әскер мен жабдықтар жіберуге кірісті, алғашқы жеткендердің бірі 53-ші жаяу әскер полкі (JR 53) болды. Фин операциясы бір полктің шабуылынан бірнеше дивизияны қамтитын маңызды операцияға айналды.
The Germans responded to the pleas for reinforcements by dispatching several units towards the area. One armored unit, the second company of Panzer Abteilung 211, was sent from Rovaniemi towards Kemi over railroad with unit arriving already on morning of 2 October. Several infantry formations were detached from the groupings and rushed towards Tornio, these included one battalion from 379th Grenadier Regiment (Grenadier Regiment 379), one from 206th Mountain Jaeger Regiment (Gebirgs Jäger Regiment 206) as well as the whole of the Machine Gun Ski Brigade Finland (MG Ski Brigade Finnland). Meanwhile, the Finns chose to further reinforce the landing instead of pushing hard from the south towards Kemi and started to ship more troops and equipment from Oulu to Tornio, the first of these to arrive was the 53rd Infantry Regiment (JR 53). The Finnish operation changed from a single regiment's diversionary attack into key operation involving several divisions.
"Кіші Берлин"
1 қазан күні кешкісін 11-ші жаяу әскер полкінің фин әскерлері неміс жабдықтау қоймасын басып алды, оны халық арасында "кіші Берлин" деп атаған және ірі мөлшерде алкоголь тапты. Соның салдарынан 2-ші батальон және 1-ші батальонның көп бөлігі тәртіпсіздікке берілді. Кейіннен, жаңадан келген 53-ші жаяу әскер полкінің 2-ші батальоны да қателікпен сол жерге бағытталды, нәтижесі де осы болды. "Кіші Берлиндегі" оқиғалар фин әскерлерінің аймақтағы бір күндік уақытын кетіріп, немістерге күштерін жинақтауға мүмкіндік берді. Фин әскерлері бастаманы жоғалта бастады.
Very late in the evening of 1 October the Finnish troops of Infantry Regiment 11 captured a German supply depot – which were colloquially known as 'little Berlins' – and found large stores of alcohol. Order and discipline disappeared from the 2nd battalion and from most of the 1st battalion as well. Later on, the newly arriving 2nd battalion of Infantry Regiment 53 was also accidentally directed to the same location with similar results. Events at 'little Berlin' essentially meant that Finnish forces in the area lost a whole day and allowed Germans to marshal their forces. The Finns were starting to lose the initiative.
Неміс шабуылдары
3 қазанда немістер Торнио мен Кеми арасында жинаған күштері Торниоға қарай жылжуды бастады. 11-ші және 53-ші фин батальондары үш неміс батальонына қарсы тұрды, олар бронетехника мен артиллериямен қолдау көрсетілді. Немістердің таңертеңгі алғашқы әрекеті қайтарылды және бірнеше танк жойылды. Екі тарап та шабуыл жоспарлады, нәтижесінде фин батальонының бірі неміс батальонына тікелей соқтығысып, екеуі де қиын жағдайға түсті. Алайда, бұл немістердің басты шабуылын финдерді кері шегінуге мәжбүр етуге кедергі келтірмеді, бірақ финдер жағдай ушығар алдынан немістердің жылжуын тоқтата алды. Фин әскері немістерге қарағанда жаяу әскер саны жағынан аздап басым болғанымен, финдерде артиллерия болмады, ал немістер бірнеше артиллериялық батареяларды және бірнеше танкқа қарсы пушкаларды қолдана алды. 4 қазанның түстен кейін немістер тағы шабуыл жасады, бұл жолы финдерді Раумо өзеніне дейін ығыстырып жіберді, онда шеп мұздап қалды. 5 қазанда Раумо өзенінен өтуге жасалған немістердің келесі әрекеттері финдермен оңай қайтарылды. 4 қазанға дейінгі түні Торнионың солтүстігіндегі неміс күштері Алавояккалаға жеткен финдерге шабуыл жасады. Фин әскері бұрыннан қоршауда тұрған жанармай қоймасын тастап, оңтүстікке қарай шегінуге мәжбүр болды. Кейіннен, 4 қазанда Торнионың солтүстігіндегі неміс күштері, үш жаяу әскер батальонынан тұратын, финдерге қарағанда жақсы қаруланған және артиллериямен қолдау көрсетілген, үш фин жаяу әскер батальонымен кездесті. Финдер немістердің басты күші Кеми бағытынан келеді деп күтті және солтүстіктен күшті шабуылға дайын болмады, ол жылдам жылдамдықпен финдерді бірнеше шақырымға шегінуге мәжбүр етті, содан кейін Керопудас өзенінде жаңа қорғаныс шебі құрылды. Карталардың жетіспеушілігі, «қажетсіз соғыс» салдарынан төменгі моральдық жағдай және, әсіресе, ауыр қару-жарақтардың жетіспеушілігі финдердің сәтсіздігіне елеулі үлес қосты.
On 3 October the forces the Germans had gathered together between Tornio and Kemi started moving towards Tornio. Two Finnish battalions from JR 11 and one from JR 53 faced three German battalions supported with armor and artillery. The initial German attempt in the morning was repulsed and several tanks were lost. Both sides now planned to attack which caused the flanking Finnish battalion to stumble into a German battalion which resulted in both getting tied down. This however did not prevent the German main attack from forcing the Finns to retreat who however managed to halt the German advance before the situation became too grave. Though the Finns had slight numerical superiority in infantry over the Germans the Finns had no artillery at all while the Germans could deploy several artillery batteries as well as several anti tank guns. In the afternoon of 4 October the Germans attacked again this time managing to push the Finns to the Raumo river where the lines froze. Further German attempts to cross the Raumo river on 5 October were easily repulsed by the Finns. On the night preceding the 4 October German forces north of Tornio also attacked Finns who had advanced to Alavojakkala. Finns were forced to abandon the already surrounded fuel depot and withdraw further to the south. Later on 4 October the German forces north of Tornio consisting of 3 infantry battalions, more heavily armed than their Finnish counterparts, with artillery support faced 3 Finnish infantry battalions. Finns expected main German effort to be coming from direction of Kemi and were ill prepared for strong German attack from the north which advanced rapidly forcing Finns to retreat several kilometers before forming new defensive line at Keropudas river. Lack of maps, low morale – from fighting an 'unnecessary war' – and especially lack of heavy weapons contributed heavily to the Finnish failures.
Соңғы шабуылдар
6 қазанда немістердің финдерді Торниодан ығыстырып, сол жердегі көлік түйінін қайтарып алуға бағытталған соңғы күш-жігері басталды. Олар операция үшін бронетранспорттық құралдар мен артиллерия қолдауымен жабдықталған 6 жаяу әскер батальонын жұмылдырды. Бірақ, немістер күткендей екі жаяу әскер полкімен емес, 6 қазанда өте шектеулі бронетехникасы бар (T 26 танктерінің ротасы қайта жандандырылды) және артиллерия қолдауымен 10 фин жаяу әскер батальонына тап болды. Екі тарап та шабуылдарын күшейтуді шешті. Немістер солтүстік және шығыстан бірдей шабуылдауды жоспарлады, ал финдер Торнионың солтүстігінде немістерді қоршау үшін толыққандай полк жіберді. Осының нәтижесінде Лапландия соғысының ең қаһарлы шайқастары болды. Солтүстіктен жасалған неміс шабуылы Керопудас өзенін кесіп өтті, бірақ финдердің нық қарсылығына тап болып, тоқтатылды және байланды, ал шығыстан жасалған шабуыл финдерді олардың бекіністерінен ығыстыра алмады. Финляндияның 50-ші жаяу әскер полкі (JR 50) Германияның автоматтары бар шаңғы бригадасын (Machine Gun Ski Brigade Finland) қанатын айналып өтіп, ол JR 53-тің қорғанысына қарсы шабуылда тоқтатылған еді, және неміс позицияларының солтүстігіндегі Торне өзенінің жағалауына жетті. 7 қазанда жағдай немістер үшін одан бетер нашарлады: олардың шабуылдары ғана емес, сонымен қатар шабуыл жасаған бөлімдері де ауыр шығынға ұшырады, ал 20-шы тау армиясының жалғыз резерві – Финляндия бригадасы, Арктикада кеңес әскерлерінің шабуылы басталғанда Торнионың солтүстігінде қоршауға түсті. Бірақ, қиын жағдайда тек немістер ғана емес, шайқасқа асығысқан фин JR 50-і де өз жабдықтарының көп бөлігін Рёйттада қалдырып, жабдықты батпақты жерлер мен саздақты даладан қолмен тасымалдауға мәжбүр болды. 7 қазанда немістердің қоршауға түскен бөлімдерді босатуға жасаған әрекеттері сәтсіз аяқталды. 8 қазанда финдер қоршауды тазарта бастады және барлық бағыттан қоршаудағы немістерге шабуыл жасады. Көптеген немістер тұтқынға алынса да, көптегені ауыр жарақаттар алғанмен қашып құтыла алды.
On 6 October started the final German effort to drive Finns away from the Tornio and regain the transportation junction located there. They had deployed 6 infantry battalions with armor and artillery support for the operation, however instead of facing what two infantry regiments like they had expected Germans were on 6 October already facing 10 Finnish infantry battalions who had very limited armor (a company of T 26 tanks had been reactivated) and artillery support. Again both sides choose to press on with attacks. Germans chose to attack simultaneously from north and east while Finns dispatched a full regiment to outflank the Germans to the north of Tornio. What resulted was some of the fiercest fighting during the Lapland War. German attack from the north managed to cross the Keropudas river but was stopped and tied down by resolute Finnish defence while attack from east failed to throw Finns from their positions. Finnish 50th Infantry Regiment (JR 50) flanked the German Machine Gun Ski Brigade Finland which had been tied down in its attack against defending JR 53 and reached the Torne river shore north of the German positions. On 7 October situation had grown bad to worse for the Germans, not only had their attacks been repulsed but attacking units had suffered heavy losses and the only reserve of the 20th Mountain Army, Brigade Finland had been encircled north of Tornio just when the Soviet offensive in the Arctic started. However Germans were not the only ones in trouble, the Finnish JR 50 which had been rushed to the battle had left most of its equipment to Röyttä and the supplies had to be carried by hand over swamps or marshy terrain. German attempts to relieve the encircled units did not succeed during 7 October. On 8 October Finns started to clean up the encirclement and attacked from all directions against surrounded Germans. Though many Germans were taken as POWs from the encirclement, many Germans managed to escape though they had suffered heavy casualties.
Кейінгі Röyttä іс-әрекеті
Неміс ұшақтары өз ұшақтарын Рёйттаға бұдан да ертерек жібергенімен, алғашқы күшті шабуыл 4 қазанда болды. Немістер Рёйтта портына Стука пикировщик бомбалаушыларының эскадрильясын жіберді, ал әуеден қорғауға тағайындалған фин ұшақтары оңтүстіктегі базасындағы нашар ауа райынан жерде қалды. Пикировщиктер портта түсіріліп жатқан фин көліктеріне бірнеше рет соқтығысты, олардың екеуі – Bore IX және Maininki – кемежайға жақын жерде батып, түсіру жұмысын қиындатты. Рёйттадағы әуе шабуылдары Торнио аймағындағы шайқастар аяқталғанға дейін жалғасты. Кейін, 1944 жылдың 6 қазанында, фин теңіз күштерінің кішкентай эскадрильясы – гаубицалық қайықтар Hämeenmaa және Uusimaa, сондай-ақ патрульдік қайықтар VMV 15 және VMV 16 порттан атыс қашықтығындағы Лайваниемиде орналасқан неміс батареясын басып тастау және әуе шабуылдарына қарсы от беру үшін келді. Қосымша гаубицалық қайық Aunus кейінірек жетті. Сол күні – 6 қазанда – бірнеше Focke Wulf Fw 200 бомбалаушылары Henschel Hs 293 басқарылатын бомбаларын қолданып Рёйттаны бомбалады, бірақ ешқандай нәтижеге қол жеткізбеді.
Though Germans had been able to sortie their aircraft to Röyttä even earlier the first serious attack as seen on 4 October when Germans were able to sortie a squadron of Stuka dive bombers to the port of Röyttä while Finnish fighters assigned to provide air cover remained grounded due poor weather at their base further to the south. Dive bombers scored several hits to the Finnish transports unloading at the port sinking two of them, Bore IX and Maininki near the pier greatly hampering the unloading. Air raids at Röyttä continued until the end of fighting at Tornio region. Later on 6 October 1944 first small squadron from Finnish Navy consisting of gunboats Hämeenmaa and Uusimaa and patrol boats VMV 15 and VMV 16 arrived to the location to both provide anti aircraft fire and to suppress German battery located at Laivaniemi within firing distance from the port which had kept harassing the Finnish effort to unload their transports. Auxiliary gunboat Aunus arrived later on. On the same day – 6 October – several Focke Wulf Fw 200 bombers bombed Ryöttä using Henschel Hs 293 glide bombs but without results.
Қалдықтар
Финдердің Торниоға қонуына және неміс әскерлерін тұтқындауына жауап ретінде немістер фин азаматтарын кепілге алуға кірісті: Кемиден 132 және Рованиемиден тағы 130 адамды, оларды тұтқынға алынған немістермен алмастыруға тырысты. Торниодағы шайқас барысында неміс келіссөзшісі финдерге талап қойып, тұтқындарды босатуды және Рёйтаға қайта шегінуді талап етті, әйтпесе немістер кепілдерді өлімге кеседі. Финляндия тарапынан берілген жауапта мұндай әрекетке тұтқынға алынған барлық неміс әскерлерінің дереу өлім жазасы ілеседі делінді. Германияның жоспары күткен нәтижені бермеді, себебі ол фин әрекеттеріне қатты әсер етпеді, керісінше, Финляндияда немістердің, әсіресе Рендуличтің беделін одан сайын түсірді. Кепілдік оқиға фин медиасына немістерге қарсы пайдалануға болатын керемет үгіт құралын сыйлады. Немістер өз қателіктерін түсініп, 12 қазан күні Яатилада кепілдерді финдерге тапсырды.
As a response to the Finns' landing at Tornio and the capturing of German troops, the Germans started to take Finnish civilians as hostages: 132 from Kemi and a further 130 from Rovaniemi, and attempted to trade these for the captured Germans. During fighting at Tornio, a German negotiator arrived with the demand that the Finns were required to release their prisoners and withdraw back to Röyttä, or else the Germans would execute the hostages. The Finnish response was that such an action would result in the immediate execution of all captured German POWs. The German plan backfired since it had negligible impact on Finnish actions and only managed to further stain the German especially Rendulic's reputation in Finland. Hostage drama also offered the Finnish media an excellent propaganda tool which could be worked against the Germans. The Germans realized their mistake and on 12 October they abandoned the hostages to the advancing Finns at Jaatila.
Салдары
Торниодағы шайқастар әлі де жалғасып жатқанда, неміс басшылығы «Бирке» операциясынан «Нордлихт» операциясына көшуге және солтүстік Финляндия мен Норвегияның басым бөлігін тастап кетуге шешім қабылдады. Совет әскерлерінің Петсамо маңындағы шабуылы немістер шешім қабылдағаннан кейін көп ұзамай басталды. Немістердің қатаң әскери тәртібі, моторизацияланған бөлімдері және көлік инфрақұрылымын тиімді қиратуы салдарынан, Торнио шайқасынан кейін фин әскерлері немістердің шегінуіне тек қана немістер таңдаған уақыт пен жерде ғана қарсы тұра алды. Финляндияның бастапқы жоспары – Кеми маңындағы неміс әскерлерін барлық кері шегіну жолдарынан толық оқшаулау болатын. Бірақ неміс әскерлері Рованиемиге дейінгі жолды бақылауға алып, ұйымдасқан түрде шегінуге қол жеткізді. Алайда, Торнионы басып алу Финляндиядағы неміс әскерлерін екі топқа бөлді: бірі Торнио өзенінің бойында, екіншісі Кеми өзенінің бойында шайқасты. Жолдардың жетіспеуіне байланысты, Кеми маңындағы әскерлерге жабдықтау Рованиеми арқылы жүзеге асырылуға тиіс болды. 8 қазанға дейін Кеми-Торнио аймағы толығымен тазартылды. Солтүстіктегі неміс қолбасшысы, генерал Лотар Рендулич, Торнионы басып алуды финдердің сатқындығы деп есептеді және Лапландияны толығымен қиратуға бұйрық берді. Торниоға шабуыл жасау арқылы Финляндия үкіметі Кеңес Одағына неміс әскерлерін елден шығаруға белсенді түрде жұмыс істеп жатқанын көрсетті. Бұдан өзге, фин армиясы бұрынғы одақтастарына қарсы қару қолдануға қабілетті және дайын екенін дәлелдеді.
While the fighting at Tornio still continued the German leadership made a decision to move from Operation Birke to Operation Nordlicht and abandon the most of northern Finland and Norway. Soviet offensive near Petsamo started soon after Germans had made their decision. Strict marching discipline enforced by Germans, German motorized units and effective demolition of transportation network meant that after battle of Tornio Finnish troops could effectively engage withdrawing Germans only at the time and place of Germans' choosing. The original Finnish plan had been to cut off the German troops around Kemi from all ways of retreat. However, the German troops were able to secure the road to Rovaniemi and retreat in an orderly fashion. On the other hand, the capture of Tornio effectively cut the German troops in Finland into two parts: one fighting in Tornio river valley, the other in the Kemi river valley. Due to lack of roads, the supplies to the troops around Kemi would have to be routed through Rovaniemi. By October 8 the whole Kemi Tornio area had been cleared. The German commander in the North, General Lothar Rendulic considered the capture of Tornio a betrayal by the Finns and ordered the scorched earth destruction of Lapland in retaliation. By attacking Tornio the Finnish government had proven to the Soviet Union that it was working actively to remove the German troops. In addition, the Finnish army had shown that it was capable and willing to turn its arms against the former cobelligerents.