Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альфей Биди "А. Б." Стикни (27 маусым 1840 – 9 тамыз 1916) 1884 жылдан 1909 жылға дейін Чикагоның Ұлы Батыс темір жолының алғашқы президенті болды.
Alpheus Beede "A. B." Stickney (June 27, 1840 – August 9, 1916) was the first president of the Chicago Great Western Railway, from 1884 to 1909.
Жастар және білім беру
Альфей Биди Стикни 1840 жылдың 27 маусымында Мэн штатының Уилтон қаласында дүниеге келді. Ол Дэниел Стикнидің және оның үшінші әйелі Урсула Мария Бидидің аға ұлы болды.
Alpheus Beede Stickney was born in Wilton, Maine, on June 27, 1840, the first son of Daniel Stickney and his third wife, Ursula Maria Beede.
Теміржолдағы мансабы
Стикни Джеймс Дж. Хиллдің жеке және кәсіби досы болды, ол теміржол империясын құрған магнат еді және өмірінде «Империя құрушы» деп танылды. Стикни оның қызметінде болды және ол Стикнидің кейінгі теміржолдарына әсер етті. 1879 жылы Стикни Сент-Пол, Миннеаполис және Манитоба темір жолының құрылыс басқарушысы болды, кейіннен ол Ұлы Солтүстік темір жолы деп аталды. 1881 жылы Джеймс Хилл Стикниді Канадалық Тынық мұхиты темір жолының құрылыс басқарушысы қызметіне жіберді. 1885 жылы ол Чикаго, Миннеаполис, Омаха және Канзас-Сити қалаларын байланыстырған Чикаго Ұлы Батыс теміржолын құруды бастады. Чикагодағы Клиринг-Ярд 1889 жылы оның құрылысымен ашылды. Стикни сол кездегі теміржол басшыларының арасында ерекше тұлға болды. Ол федералдық үкімет тарапынан белгілі бір реттеуді қолдады және теміржолдардың ең жосықсыз әрекеттеріне қарсы болды. Оның көзқарасын келесі цитата жақсы көрсетеді:
Stickney was a personal and professional friend of James J. Hill, a pioneering railroad magnate, who became known in his lifetime as "The Empire Builder". Stickney worked for him and he had a hand in Stickney's later railroads. Stickney in 1879 had been the construction superintendent for St. Paul, Minneapolis & Manitoba Railway, later known as the Great Northern Railway. James J. Hill in 1881 sent Stickney to be construction superintendent for the Canadian Pacific Railway. In 1885 he started what would become the Chicago Great Western Railway, which linked Chicago, Minneapolis, Omaha, and Kansas City. Clearing Yard in Chicago was founded by him in 1889. Stickney was a maverick among railroad executives of the time. He favored some regulation by the federal government and was opposed to the most flagrant abuses of the railroads. His viewpoint is well illustrated by the following quotation:
«Басқарушы лауазымдағы адамдар енді билеушілерге, «теміржол магнаттарына», «теміржол патшаларына» айналды. Олар жеке штаттарымен, түрлі бөлімдердің басшыларымен, өздерінің басшыларынан кем емес маңызды тұлғалармен қоршалған. Олар өз желісіндегі қалаға келгенде, ірі кәсіпкерлер оларды қарсы алуға асықты. Жердің барлық байлығы олардың қолында болды. Саудагерлер трафик бөлімінің басшыларына шампан толы себеттер, олардың әйелдеріне түлкі терісінен тігілген тон жасайтын, ал сүйіктілеріне арнайы тарифтер берілді. Арнайы клерктер тегін билеттерді берумен толықтай айналысты. Сот судьялары мен қазылар алқасы олардың пайдасына көзқарастың айқындығын көрсетті, ең білікті адвокаттар тартылды, ал кіші лауазымды шенеуніктер оларға көмектесуге қуанышты болды. Аймақтық баспасөз редакторларға, олардың отбасыларына және достарына тегін жолдамалармен қолдау көрсетілді».
"The managing officers were now potentates, 'railroad magnates,' 'railroad kings.' They traveled in state, surrounded by their personal staff, the heads of the different departments, who were almost as important personages as their chiefs. When they visited a town on their lines, the principal business men rushed to greet them. The fat of the land was at their disposal. Merchants sent baskets of champagne to the heads of the traffic departments and sealskin jackets to their wives, while on the other hand, special rates were liberally bestowed upon their favorites. Special clerks were required to be wholly employed in issuing free passes. Judges and juries seemed to have a perceptible bias in their favor, the brightest attorneys were retained, and minor officials were glad to grant them favors. The country press was subsidized with passes for editors, their families and their friends."
Мұра
Стикни 1916 жылдың 9 тамызында қайтыс болды және Миннесота штаты, Сент-Пол қаласындағы Оукленд зиратында жерленген.
Stickney died on August 9, 1916, and is buried in Oakland Cemetery, St. Paul, Minnesota.