Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер
British politician
Уильям Мэннинг (1 желтоқсан 1763 – 17 сәуір 1835) – британдық саудагер, саясаткер және Англия банкінің басшысы.
William Manning (1 December 1763 – 17 April 1835) was a British merchant, politician, and Governor of the Bank of England.
Өмірбаян
Мэннинг – Батыс Үндістан саудагері Уильям Ковентри Мэннинг пен Элизабет Райанның ұлы болды. Мэннингтің қарындасы Марта Америка революциялық соғысының патриоты Джон Лоуренске үйленді. 1791 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Мэннинг әкесінің фирмасына қосылып, басқаруды өз қолына алды. Ол 1792–1831 жылдары Англия банкінің директоры болып сайланды және 1812–1814 жылдары губернаторлық қызметін атқарды, ал 1810–1812 жылдары вице-губернатор болып қызмет еткен. Ол Вест-Индияда саудагер болып жұмыс істеді, Сент-Винсент (1792–1806) және Гренада (1825–1831) аймақтарының агенті болды. Ол сондай-ақ Австралия ауыл шаруашылығы компаниясына инвестиция салды, 1826 жылы вице-губернатор болып тағайындалды және 1817–1830 жылдары Лондондық өмірді сақтандыру компаниясының президенті болды. Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Маннинг өзені оның құрметіне аталған. Ол және басқа бірнеше саудагерлер сол кезде Жаңа Зеландиямен эксклюзивті сауда құқығын алу үшін отарлар жөніндегі хатшы Уильям Хуссисонға лобби жасады. 1825 жылы «Уильям Мэннингс» Жаңа Зеландия компаниясының директоры болып тіркелді, бұл компанияны бай Джон Джордж Лэмбтон, виг партиясынан депутат (кейіннен 1-ші Дурхам графы) басқарды және Жаңа Зеландияны отарлауға алғашқы әрекет жасады. 1794–1830 жылдары ол Евшем, Лаймингтон және Пенрин округтерінен Парламент мүшесі болып кезекпен қызмет етті.
Manning was the son of West India merchant William Coventry Manning and Elizabeth Ryan. Manning's sister Martha married American Revolutionary War patriot John Laurens. Manning joined his father's firm, taking control after his father's death in 1791. He was elected a Director of the Bank of England from 1792 to 1831 and its Governor between 1812 and 1814, having served as its Deputy Governor from 1810 to 1812. He worked as a merchant in the West Indies, acting as agent for St Vincent (1792 1806) and for Grenada (1825 1831). He also invested in the Australian Agricultural Company, becoming its Deputy Governor in 1826, and was president of the London Life Assurance from 1817 to 1830. The Manning River in New South Wales, Australia was named in his honour. Around the same time, he and several other merchants lobbied Secretary for Colonies William Huskisson for exclusive trading rights with New Zealand. A "William Mannings" is listed as a director of the New Zealand Company in 1825, a venture chaired by the wealthy John George Lambton, Whig MP (and later 1st Earl of Durham), that made the first attempt to colonise New Zealand. Between 1794 and 1830 he served almost continuously as a Member of Parliament in turn for Evesham, Lymington and Penryn.
Жеке өмір
Ол екі рет үйленді; бірінші әйелі – Ноттингем банкирі Эйбел Смиттың қызы Елизавета, одан 2 қызы болды, екінші әйелі – Беркширдің Ридинг қаласындағы Бич-Хиллде тұратын адвокат Генри Ланной Хантердің қызы Мэри, одан 4 ұлы мен 4 қызы болды. Ол Гертфордширдегі Тоттериджде орналасқан Копп Холл мүлігін мұраға алды, онда оның екінші әйелі Мэри Хантер, мүмкін Хамфри Рептонның кеңесімен, Фолли Брукты бұғып, Дарланд көлін жасап, жерді қайта жоспарлады. 1816 жылы Лорд Фредерик Кэмпбелл қайтыс болғаннан кейін, ол Кенттегі Севеноксқа жақын орналасқан Комб Банк мүлігін Кэмпбеллдің қызынан сатып алды. Дегенмен, 1820 жылдары қаржылық қиындықтарға тап болып, 1831 жылы банкроттық жариялауға мәжбүр болды. Ол Англия банкінен кетуге, мүліктерін сатуға және Лондонның Гоуэр-стриттегі кішірек үйге көшуге мәжбүр болды. Уильям Мэннинг 1835 жылы Гоуэр-стритте қайтыс етті және Кенттегі Сандриджде жерленді. Оның ұлы Генри Мэннинг англикан дін қызметкері болып, Оксфорд қозғалысының жетекшісіне айналды, кейіннен католицизмге өтіп, 1865 жылы Вестминстер архиепископы болды.
He married twice; firstly Elizabeth, daughter of banker Abel Smith of Nottingham, with whom he had 2 daughters and secondly Mary, daughter of barrister Henry Lannoy Hunter of Beech Hill, Reading, Berkshire with whom he had 4 sons and 4 daughters. He inherited Copped Hall, Totteridge, Hertfordshire, where his second wife Mary Hunter re designed the grounds, probably with the advice of Humphry Repton, damming the Folly Brook to create the ornamental Darland's Lake. After the death of Lord Frederick Campbell in 1816, he bought Combe Bank near Sevenoaks, Kent from Campbell's daughter. However, he got into financial difficulties in the 1820s and had to declare himself bankrupt in 1831. He was forced to resign from the Bank of England, sell his estates and move to a smaller property in Gower Street, London. William Manning died at Gower Street in 1835 and was buried at Sundridge, Kent. One son, Henry Manning, was ordained as an Anglican clergyman and became a leader of the Oxford Movement, later converting to Catholicism and becoming the Archbishop of Westminster in 1865.