Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кокей (康慶, 1175-1200) – Камакура дәуірінің жапон мүсіншісі. Тодай-дзи және Кофуку-дзиді қайта құру кезінде ол Кеи мектебіне жетекшілік етті. Оның туындылары Хэйан дәуірінде Жочо қалыптастырған стильде болғанымен, Кокейдің мүсіндері оның шәкірттері – Ункей, Кайкей және Жокейдің туындыларына тән, реализмге қарай бет бұруды көрсетеді.
Japanese sculptor
Kōkei (康慶, active 1175–1200) was a Japanese sculptor of the Kamakura period. He headed the Kei school during the reconstructions of Tōdai ji and Kōfuku ji. Although his works are still largely in the style established by Jōchō in the Heian period, Kōkei's sculpture show a move toward the greater realism that characterizes the works of his disciples Unkei, Kaikei, and Jōkei.
Мансап
Көкей Хеян дәуірінің шебері Жочоның генетикалық және көркемдік жағынан тікелей ұрпағы болды. Ол «Кей» мектебінің ұйымдастырушысы болды, оның құрамына ұлы, шәкірттері мен көмекшілері кірді. Көкей мектебінің белгілі мүшелеріне Ункей, Кайкей және Жокей жатады. Бүгінде Көкей 1188–1189 жылдары Нара қаласындағы (Жапония) Тодай-дзи және Кофуку-дзи ғибадатханаларын қайта жаңартуға қатысқан топтарды басқарғанымен танымал. Көкейдің таланты мен тұлғасы туралы бірінші қол деректер 1186 жылы Фудзивара басшысы болған Куджо Канезаненің күнделігінен алынған. Канезане суретшіні өте талантты және адал адам ретінде бейнелейді, бірақ сонымен қатар оның Канезаненің шешімдеріне қарсы сұрақтар қоюдан тартынбағанын да көрсетеді.
Kōkei was a direct descendant, both genetically and artistically, of Jōchō, a master sculptor of the Heian period. He was likely the organizer of the Kei school, which comprised his son, disciples, and assistants. Notable members of Kōkei's school include Unkei, Kaikei, and Jōkei. Today, Kōkei is best known for leading teams involved in the 1188–1189 reconstruction of the Tōdai ji and Kōfuku ji, temples in Nara, Japan. First hand details of Kōkei's talent and personality come from the diary of Kujō Kanezane, who became the Fujiwara chieftain in 1186, and thus took over as supervisor of the temple reconstructions. Kanezane paints the artist as a greatly talented and morally sound man, but also as someone who did not refrain from questioning Kanezane's decisions.
Стиль
Көкейдің туындылары әлі де көбінесе оның атасы Жочо қалыптастырған Хэйан үлгісінде жасалған. Дегенмен, Көкей Кей мектебінің өнеріне тән жаңадан пайда болатын реализмнің белгілерін көрсетеді. Ол Кannonның көздері мен бьякугоға (санскрит: urna) көбірек өмірлік жалтырлық беру үшін кристалдан жасалған инкрустацияларды қолданады. Бет-әлпеті мен киімдерінің бұлшық еттері Жочоның жұмысына қарағанда тереңірек ойылып, жақсы бейнеленген. Жеке шаштар мүсіннің басына мұқият қашалған. Соның нәтижесінде, бұл мүсін алдыңғы 150 жылдың эфемерлік көрінетін туындыларынан гөрі, дендірек болып көрінеді.
Kōkei's works are still largely in the Heian mold established by his ancestor, Jōchō. However, Kōkei does show signs of the emerging realism that characterizes the art of the Kei school. He uses crystal inlays to give a more lifelike sheen to the Kannon's eyes and byakugo (Sanskrit: urna). The details of the face and clothing are more deeply carved and realized than those in Jōchō's work. Individual hairs are carefully carved into the figure's head. The result is a figure that seems more corporeal than the ephemeral looking works of the previous 150 years.