Кіріспе

Арнольд Айра Дэвидсон (1955 жылы туған) – американдық философ және ғалым, Чикаго университетінде философия, салыстырмалы әдебиет, ғылым тарихы және дін философиясы салаларындағы көрнекті профессор. Ол сонымен қатар Чикагодағы ғылымның тұжырымдық негіздері комитетінің мүшесі және Италияның Пиза қаласындағы Пиза университетінің профессоры.

Білім және мансап

Дэвидсон Гарвард университетінен философия ғылымдарының докторы дәрежесін алған, ол Джон Ролс және Стэнли Кавеллтың жетекшілігімен диссертация қорғады. 1981-1985 жылдары Стэнфорд университетінде сабақ берді, ал 1984–1985 жылдары Принстон университетінде қонақ ассистент-профессор болып жұмыс істеді. 1986 жылы Чикаго университетінің профессорлық құрамына қосылды. Француз және итальян университеттерінде жиі дәріс оқитын және семинарлар өткізетін Дэвидсон Берлиндегі Wissenschaftskolleg мүшесі, сондай-ақ Францияның Collège de France университетінде қонақ профессор, chaire d'Etat қызметін атқарды. Ол "Critical Inquiry" журналының бас редакторы болып табылады. Дэвидсон 2003 жылы Гуггенхайм стипендиясын иеленді.

Философиялық еңбектері

Дэвидсонның ғылыми еңбектері заманауи континенттік философия, моральдық философия, теология тарихы, тарихи эпистемология және гуманитарлық ғылымдар тарихы салаларына арналған. Оның жариялымдары (кітаптар, мақалалар және эсселер) Эммануэль Левинас, Владимир Янкелевич және Пьер Хадоның моральдық философиясынан бастап Жорж Кангуйлемнің ғылым философиясына дейінгі кең ауқымды мәселелерді қамтиды. Дэвидсонның көптеген жариялымдары француз және итальян тілдерінде жазылған және еуропалық баспаларда жарық көрген. Дэвидсонның зерттеулерінің көп бөлігі Мишель Фуконың теориясына шоғырланған. Дэвидсон Фукоға қатысты немесе оның бірнеше кітаптарының редакторы, олардың ішінде: «Фуко және оның әріптестері», «Қоғамды қорғау керек», «Аб нормальды» және «Тақырыптың герменевтикасы». Дэвидсонның жақында жарық көрген «Сексуалдықтың пайда болуы: тарихи эпистемология және түсініктердің қалыптасуы» атты кітабында ол «тарихи эпистемология» деп аталатын әдіс әзірлеу үшін Фуконың археологиялық және генеалогиялық әдістемелік жаңалықтарын қолданып, дамытады. Бұл еңбек эпистемология, сексуалдық тарих және ғылыми түсініктер, сондай-ақ Фуконың интерпретациясы туралы эсселерден тұрады.