Comus тобының «Бірінші Сөз» альбомы: Аңызға айналған прогрессивті фолк жұмысы
First Utterance
Comus тобының тұңғыш альбомы "First Utterance" (1971) – прогрессив фолк, психоделия, және қара тақырыптардың бірегей қосылысы. Зұлмат, зорлық, қорқыныш туралы әндер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
First Utterance – прогрессивті фолк тобы Comus-тың тұңғыш альбомы. Ол 1971 жылы, "Диана" әні жеке сингл ретінде шығарылып, жарық көрді. First Utterance прогрессивті рок, фолк, психоделия, сондай-ақ түрлі діни сенімдер мен қаралы элементтердің бірегей үйлесімімен ерекшеленеді. Альбомның басты тақырыбы – зәулім күшке қарсы тұратын осал және күңкелік, онда некрофилия ("Drip Drip"), зорлау ("Диана", "Comus әні") және шок терапиясы ("Тұтқын") сияқты тақырыптар көтеріледі. Пластинка акустикалық дыбысқа ие, оған акустикалық гитара, скрипка, флейта және лирикалық, тіпті Аркадияға тән әйелдер гармониясы кіреді. Басқа топтар мен артистер Comus-қа сілтеме жасағанда, оның мәтіндерін альбомдар мен әндердің атауларында, тіпті татуировкаларында пайдаланады. Эксперименталды Current 93 тобы 1997 жылғы Horsey альбомының ашылу әні ретінде "Diana" әнін орындады.
First Utterance is the debut album of the progressive folk band Comus. It was released in 1971, with the opening song "Diana" being released as a single. First Utterance was notable for its unique blend of progressive rock, folk, psychedelia, and elements of paganism and the macabre. The overall thematic tone of the album is of vulnerable innocence facing abusive power, with songs dealing with such themes as necrophilia ("Drip Drip"), rape ("Diana", "Song to Comus") and shock therapy ("The Prisoner"). The record features an acoustic sound, including acoustic guitar, violin, flute, and lyrical, almost Arcadian, female harmonies. References to Comus by other bands and artists include Opeth, citing its lyrics in album and song titles and tattoos. Experimental outfit Current 93 also covered "Diana" as the opening song on their 1997 LP Horsey.
Көркем шығарма
Қақпақтың суреті топтың жетекші әншісі және ән жазушысы Роджер Вуттон шарикті қаламмен салған. Орталық бөлімінің суреті гитарист Гленн Горингтің қолымен боялған.
The cover artwork was drawn in ball point pen by Roger Wootton, lead singer and songwriter of the band. The centerfold artwork was painted by guitarist Glenn Goring.
Сыни қабылдау
Пікірлер жағымды болды (NME альбомның «өте ерекше, бірақ қызықты дыбысын» жоғары бағалады, ал Time Out «жалпы әсері бірегей» деді), бірақ сатылымдар аз болды және альбом шыққаннан кейін топ тарап кетті. Comus туралы алғашқы өмірбаяндықтарда альбомның нашар сатылу себептерінің бірі ретінде пошта жұмысының тоқтауы көрсетілген; алайда, ешкім пошта жұмысының тоқтауы нақты осы альбомның сатылымына қалай әсер еткенін түсіндірген жоқ. The Wire журналы оны 1998 жылғы «Әлемді өртеп жіберген 100 жазба (ешкім тыңдамайтын кезде)» тізіміне қосты, оны «[f]олк-роктың ең құмар, зұлым және динамикалық түрі» деп сипаттады. 2014 жылы FACT Magazine оны 1970-жылдардың ең жақсы 22-ші альбомы деп санай отырып, былай деп жазды:
Reviews were favourable (the NME praised the album's "highly unusual but fascinating sound" and Time Out said "the overall effect is unique"), but sales were small and the band dissolved after the album's release. Early biographies of Comus said that a postal strike was one of the reasons that the album did poorly; however, none have provided an explanation for how a postal strike would have affected one particular album's sales. The Wire included it on their 1998 list of "100 Records That Set The World On Fire [When No One Was Listening]", calling it "[f]olk rock at its most delirious, devilish, and dynamic." In 2014, FACT Magazine ranked it the 22nd best album of the 1970s, writing:
Кентте орналасқан Comus тапқырлықпен ойыншылдыққа бейімділік танытты: азаптау, жазықша табыну, жеңіл жел және психоздар туралы әңгімелерді айту. Күдіксіз, олар коммерциялық жағынан елеулі әсер етпеді, бірақ «Диана» әнінің тартылған скрипкасы мен керемет дауыстарынан бастап, «Бірінші айтылу» ерекше және лайықты сенімді. Бұл өте ерекше, кейде жағымсыз, бірақ егер сіз 2000-жылдардың ортасындағы фрик-фолк жарылысының түбірлі себебін іздесеңіз, осы альбом – соның өзі.
Based in Kent, Comus specialised in ingenious hokum: squawking tales of torture, pagan worship, zephyrs and psychotics. Unsurprisingly, they barely made a commercial ripple [ ], but from the twanging fiddles and eldritch voices of ‘Diana’ onwards, First Utterance is both unapologetically weird and commendably self assured. It’s extremely – and sometimes off puttingly – mannered, but if you’re looking for the square root of the mid 2000s freak folk explosion, this is it.