Кіріспе

Леонид Николаевич Соболев (9 маусым 1844 – 13 қазан 1913) – Ресей империясының армия генералы және саясаткер. 1877–1878 жылдардағы орыс-түрік соғысының қатысушысы, генерал Соболев Ресейдің сыртқы және әскери саясатының маңызды жақтаушысы болды. Ол Ресейдің Осман империясын Еуропадан ығыстырып шығару және Босфорды Ресейге қарату арқылы Жерорта теңізіне толық қол жеткізуі керек деп есептеді. Ұлыбританияның мұндай қадамға жол бермейтін саясатын түсінген Соболев, британдықтардың назарын Осман империясынан аудару және Ресейге аталған аймақта еркін қимылдау мүмкіндігін беру үшін Ауғанстан мен Британдық Үндістанға жақын әскерлерді шоғырландыруды ұсынды. Соболев 1882 жылғы сәуір айында Александр I-нің Болгария кабинетіне тағайындаған екі жас генералдың бірі болды. Соболев Болгарияның премьер-министрі және ішкі істер министрі болып тағайындалды, ал оның әріптесі, ресейлік генерал Александр Каулбарс – соғыс министрі болды. Соболев басқа министрлік портфельдерді консерваторлық партия өкілдеріне берді және Болгарияның Ұлттық жиналысының құрамын қысқарту және сайлау құқығын білімді және мүліктік жағдайы жақсы азаматтармен шектеу туралы заңдарды қолдау арқылы олардың қолдауын жеңіп алды. Бұл шаралар либералдардың ықпалын жоюға бағытталған еді. Бірақ көп ұзамай Соболев жиналыспен Болгариядағы ресейлік драгун әскерлерінің болуы және теміржолдарға иелік ету мәселелерінде келіспеушілікке ұшырады. Үкімет құлағаннан кейін Соболев жаңа коалиция құру үшін либералдық партияның көшбасшысы Драган Цанковқа жүгінді, бірақ Цанковтың өзгеше мақсаты болды. Цанков барлық тараптарды Ресейдің ықпалы тым күшті болғанына көндіріп, конституциялық тәртіпті қайта орнату үшін Александрдың және жиналыстың қолдауын алды. Соболевтің әрекеттері нәтижесіз болды, ол 7 қыркүйекте Каулбарспен бірге отставкаға кетіп, премьер-министрлік лауазымын Цанковқа қалдырды.