Жойоза Ионика: Римдік вилла мен цистернаның қазбалары
Gioiosa Ionica
Gioiosa Ionica, Италиядағы тарихи қала. Рим театрының қиратылыстары, Naniglio вилласы және ежелгі Локри жанындағы археологиялық орындарды зерттеңіз. 🏛️🇮🇹
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Gioiosa Ionica (калабриалық: 'A Gejusa) – Италиядағы қала және коммуна, Реджио-Калабрия провинциясында, Калабрия аймағында орналасқан. Ол Калабрияның шығыс жағалауына жақын орналасқан және ауданы құрайды. 1883 жылы Марина ди Джойоса Ионикада рим дәуіріне жататын театрдың қиратылысы табылды.
Gioiosa Ionica (Calabrian: 'A Gejusa) is a town and comune in Italy in the province of Reggio Calabria, region of Calabria. It lies near the east coast of Calabria and covers an area of
The remains of a theatre belonging to the Roman period were discovered in 1883 at Marina di Gioiosa Ionica.
Вилла Нанильо
Қаланың тарихи орталығынан тыс жерде, жағалауға қарай еңіспен төңкерілген төбеде орналасқан, Торбидо өзенінің аңғарына панорамалық түрде қарап тұратын, теңізден бірнеше шақырым қашықтықта, ежелгі Локри қазба орнынан солтүстікке қарай шамамен 18 шақырым жерде Наниглионың римдік вилласы жатыр. Бұл вилла б.з.б. 1 ғасырдың соңында салынған, ал б.з. 3 ғасырында ең гүлденген кезеңіне жеткен, аса беделді және әсемдікке толы құрылыс болды. Ол б.з. 4-5 ғасырларға дейін кеңейтілді, содан кейін табиғи апатқа (вероятно, су тасқынына) тап болып, толығымен тасталып қалды. 6-9 ғасырларға жататын керамикалық бұйымдардың табылуына байланысты кейбір бөлмелерде пайдалану жалғасқан болуы мүмкін. Вилланың жоспары созылған негізгі бөлік пен екі кішкентай қанаттан тұрады, олар екі жағынан бекітілген. 1981-1986 жылдар аралығында Альфонсо де Францискис жүргізген археологиялық қазбалар геометриялық өрнектермен және боялған қабырға жабынымен әсемделген полихромды мозаикалық едендері бар 3 негізгі бөлмеден тұратын тұрғын үй секторын ашты. 2010 жылғы қазбалар тұрғын үй қанатының соңында үлкен сегізбұрышты бөлме және бірнеше су арналарын, олардың бірі цистернаға қосылған болуы мүмкін, жарыққа шығарды. А бөлмесіндегі мозаика қара және ақ түсті розаеткадан тұрады, бірақ ортасында әдемі түсті тесералар орналасқан, онда жарқын түсті шыны паста плиткалары қолданылған. Мұндай мозаика еденге сирек кездеседі, көбінесе қабырғаларда қолданылады. Шыны плиткаларының бағасы жоғары болғандықтан, олар зергерлік бұйымдар жасауға немесе зергерлік бұйымдардағы жоғалған асыл тастардың орнына қойылған. Мозаика кеңістікті бөлу үшін екі түрлі өрнек қолданады: бұл, әлдебір кубикулум, онда тіктөртбұрышты аумақты төсек алып жатқан, ал роза, б.з. 1 ғасырында жиі қолданылған, бос орынды білдірген. Ерекше сақталғандығымен көзге түсетін үлкен жер асты цистернасы, қазіргі заманғы жолдың астында орналасқан, 2-3 ғасырларға жатады. Ол сегіз шаршы тіреулерге тірелген үш дәлізден тұрады, тіреулер екі қатарға орналасқан және қиылыс күмбездермен жабылған, ал ортасында люк бар. Басты кіреберіс – 24 сатырдан тұратын, төбеден шығып тұратын дөңгелек тіреудің айналасында айналып өтетін керемет спиральді баспалдақ. Цистернаның қысқа жақтарында кейінірек салынған екі кішкентай бөлме орналасқан. Әсіресе шығыс жағындағы бөлмеде ғибадатхана және құрбандық тақтасы бар, ондағы әшекейлердің іздері оның нимфеум болғандығын көрсетеді. Цистернаның оңтүстігінде әлі қазылмаған моншалар кешені орналасқан.
Outside the historic centre of the town is the Roman Villa of Naniglio, located on a hill sloping towards the coast in a panoramic position overlooking the Torbido river valley and a few kilometers from the sea, about 18km north of the archaeological site of ancient Locri. It was an imposing and highly prestigious villa built towards the end of the 1st century BC and reached its maximum splendour around the 3rd century AD. It was expanded until the 4th 5th century AD before being hit by a natural event (probably a flood) which caused its complete abandonment. It is conceivable that use continued in some rooms from finds of ceramic material dating to the 6th and 9th centuries. The plan is an elongated main body, with two smaller wings attached at the ends. The archaeological excavations between 1981 and 1986 by Alfonso de Franciscis brought to light the residential sector of 3 main rooms with polychrome mosaic floors with geometric motifs and painted wall plaster. Excavations in 2010 brought to light a large octagonal room at the end of the residential wing and several water channels, one of which probably connected to the cistern. The mosaic in room A is a rosette in black and white but with beautiful coloured tesserae in the centre where brightly coloured glass paste tiles were used, rare for a floor mosaic, more usual for those on walls. Glass tiles were expensive and were used to make jewellery or replace missing precious stones in jewellery. The mosaic has two patterns of decoration to separate the space: it was probably a cubiculum where the rectangular area was occupied by a bed and the rose, often used in the 1st century AD, designated a free space. Of great interest due to its exceptional state of preservation is the large underground cistern of the 2nd 3rd centuries lying under the modern road, with three aisles supported by eight square pillars arranged in two rows, covered by cross vaults with a central skylight. The main access was by a spectacular spiral staircase of 24 steps around a circular pillar which protrudes from the roof and on top of which is a dome. Built in a later phase on one of the short sides of the cistern are two small rooms covered by barrel vaults. Of particular interest, the eastern one has a votive shrine and an altar with traces of decorations which indicate this was a nymphaeum. To the south of the cistern is a bath complex not yet excavated.