Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Римдегі ежелгі жерлеу орындары
Ancient burial places in Rome, Italy
Рим катакомбалары – Римде және оның төңірегіндегі ежелгі катакомбалар, жер астындағы жерлеу орындары. Олардың саны кем дегенде қырыққа жетеді, ал кейбіреулері соңғы онжылдықтарда ғана табылған. Көбінесе христиандық жерлеулермен танымал болғанымен, жеке катакомбаларда немесе бірге араластырылып, яһудилер мен түрлі жазыққыштардың римдік діндерін ұстанғандар да катакомбаларда жерленген. Бұл б.з. 2 ғасырынан басталып, ежелгі Римнің қала ішінде жерлеуге тыйым салуына және жер тапшылығына байланысты туындаған. Ең кең және, мүмкін, ең танымал – Каффарелла паркіне жақын орналасқан Калликсттың христиандық катакомбасы. Бірақ қаланың төңірегіне шашырап жатқан басқа да христиандық және одан өзге жерлер бар, олардың кейбіреулері қазіргі заманғы қалалық кеңістіктің өсіп таралуына ұшыраған. Христиан катакомбалары ерте христиан өнерінің тарихы үшін өте маңызды, себебі олар б.з. 400 жылға дейінгі үлгілердің көп бөлігін фреска және мүсін түрінде, сондай-ақ алтын әйнектен жасалған медальондарда (олар, көптеген денелер сияқты, алынып тасталған) қамтиды. Яһуди катакомбалары да осы ерте кезеңдегі яһуди мәдениетін зерттеу үшін маңызды.
The Catacombs of Rome are ancient catacombs, underground burial places in and around Rome, of which there are at least forty, some rediscovered only in recent decades. Though most famous for Christian burials, either in separate catacombs or mixed together, Jews and also adherents of a variety of pagan Roman religions were buried in catacombs, beginning in the 2nd century AD, occasioned by the ancient Roman ban on burials within a city, and also as a response to overcrowding and shortage of land. The most extensive and perhaps the best known is the Christian Catacomb of Callixtus located near the Park of the Caffarella, but there are other sites, both Christian and not, scattered around the city, some of which are now engulfed by modern urban sprawl. The Christian catacombs are extremely important for the history of Early Christian art, as they contain the great majority of examples from before about 400 AD, in fresco and sculpture, as well as gold glass medallions (these, like most bodies, have been removed). The Jewish catacombs are similarly important for the study of Jewish culture at this early period.
Этимология
Катакомба сөзі латын тіліндегі catatumbas түбірінен шыққан, ол "безірлер арасында" немесе, түпнұсқа кейінгі латын тілінен жасалған басқа аудармалар бойынша "карьердің қасында" деген мағынаны білдіреді. Кейінгі аударма катакомбалар жүйесін құру үшін жасалған алғашқы қазбалардан туындайды, ол қазбалар Римнің сыртында, карьерге жақын жерде жүргізілген.
The word catacombs comes from the Latin root word catatumbas meaning either “among the tombs” or, according to other translations from the original Late Latin, “next to the quarry”. The later translation stems from the first excavations done to create the catacombs system, which was conducted outside of Rome near the quarry.
Алдын ала өнімдер
Этруск өркениетінің аумағы, қазіргі Римді қамтитын жерлерді де қоса, шамамен б.з.д. 900-ден 100 жылға дейін биледі. Көптеген еуропалық халықтар сияқты, этрусктің де қайтыс болғандарын жер астындағы бөлмелерде, мысалы, Капиталдардың қабірінде және одан әлсіз үйінділерде жерлейтін болған. Ал римдіктердің бастапқы әдеті адам денесін өртеу болған, сосын күлін ыдысқа, құмыраға немесе күл сақтау жәшігіне салып, көбінесе колумбарийде немесе қанатты үйлерде сақтаған. Біздің заманымыздың 2-ші ғасырында Рим екі мәселеге тап болды: халықтың тым көп болуы және жердің жетіспеушілігі. Қала өсіп, көптеген ғимараттар төрт-бес қабатқа дейін жеткен. Қала қабырғаларының ішінде жерлеуге рұқсат берілмегендіктен, ал ерте христиандар өліктерін өртеуді, түрлі дінге жатты деп есептегендіктен, ортақ жер асты зираттары тиімді балама болып табылды. Шамамен біздің заманымыздың 2-ші ғасырынан бастап, денені өртеусіз жерлеу (жақын адамның сүйегін жерлеу) қалыпты жағдайға айналды, қабірлерде немесе оған қол жеткізе алатындар үшін саркофагтарда, көбінесе әсем өрнектелген. 4-ші ғасырға қарай жерлеу өртеуден басым түсті, ал қабірлердің құрылысы үлкеніп, империяның барлық аймағына тарады. Яһудилер мен христиандар қайта тірілу үшін денені сақтау қажеттігіне сенеді, сондықтан жерлеуді артық көрді. Римнен және басқа римдік қалалардан шығатын ежелгі жолдардың көп бөлігі, мысалы, бүгінгі күнге дейін сақталған Аппия жолы, монументалды қабірлермен қатар жүреді. Мұндай қабірлерді салу өте қымбатқа түсетін, ал катакомбаларды қазу әлдеқайда арзан болатын. Көптеген қазіргі заманғы адамдардың ойынша, бұл туннельдер бастапқыда діни қызметтер үшін пайдаланылмаған, тек жерлеу үшін қолданылған. Алайда, римдік дәстүрлерді жалғастыра отырып, естелік шаралар мен христиан шейіттерінің мерейтойларын сол жерде өткізген. Римде 60-қа жуық жер асты жерлеу камерасы бар. Олар қала қабырғаларының сыртында, Римнің негізгі жолдарының бойында салынған, мысалы, Аппия, Остиенсе, Лабикана, Тибуртина және Номентана жолдары. Катакомбалардың аттары, мысалы, Әйіңгі Калист және Аппия жолының бойында орналасқан Әйіңгі Себастьян, сол жерге жерленген болуы мүмкін шейіттерге байланысты. Алайда, христиандық жерлеу үшін пайдаланылған қазбалардың 80%-ы қуғын-сүргіннен кейін пайда болған.
The Etruscan civilization dominated a territory including the area which now includes Rome from perhaps 900 to 100 BC. Like many other European peoples, it had buried its dead in excavated underground chambers, such as the Tomb of the Capitals, and less complex tumuli. In contrast, the original Roman custom had been cremation of the human body, after which the burnt remains were kept in a pot, urn, or ash chest, often deposited in a columbarium or dovecote. Rome faced two problems in the 2nd century CE: overpopulation and a lack of land. The city was growing, and many of the buildings were four or five stories tall. Since burials were not allowed inside the city walls, and early Christians did not agree with the pagan practice of cremating their dead, communal underground cemeteries provided a practical alternative. From about the 2nd century AD, inhumation (burial of unburnt human remains) became customary, either in graves or, for those who could afford them, in sarcophagi, often elaborately carved. By the 4th century, burial had overtaken cremation as the usual practice, and the construction of tombs had grown greater and spread throughout the empire. Jews and Christians preferred burial due to the idea of preserving the dead body for the resurrection. Considerable tracts of the ancient roads leading out of Rome and other Roman cities, like the Via Appia to this day, had monumental tombs running alongside them. These would inevitably cost a fortune to construct, whereas clearly in digging out of the catacombs would be less expensive. Despite widespread popular modern ideas, these tunnels were probably not used for regular worship at first, but simply for burial. However, extending pre existing Roman customs, memorial services, and celebrations of the anniversaries of Christian martyrs took place there. There are sixty known subterranean burial chambers in Rome. They were built outside the walls along main Roman roads, like the Via Appia, the Via Ostiense, the Via Labicana, the Via Tiburtina, and the Via Nomentana. Names of the catacombs – like St Calixtus and St Sebastian, which is alongside Via Appia – refer to martyrs that may have been buried there. However, about 80% of the excavations used for Christian burials date to after the time of the persecutions.
Ашылғандар
Зерттеулер нәтижесінде халықтың диетасы тұщы су балығынан тұратыны анықталды. D9 W XVI 8 нұсқасы, екі жасар бала деп есептеледі, ежелгі Римде балалар ана сүтімен тамақтандырылғанын, ал осы бала әлі анасынан ажыратылмағанын көрсетеді. Бұл δ15N мәндерінің төмендемеуінен туындайды. Рим қоғамында балықтың діни және тұрмыстық аспектілері өріліп жатқан. Біріншіден, ол күнделікті тамақтанудың негізгі бөлігі болды. Христиан катакомбалары ерте христиандардың жерлену орны ретінде, жазулармен және ерте қабырға суреттерімен бірге сақталған. Бірінші ғасырда яхудилер катакомбаларды салған болса да, VI ғасырдың соңына қарай 60-тан астам христиан катакомбасы болды. Бұл катакомбалар суреттерде көрсетілген әлеуметтік-экономикалық жағдай арқылы әртүрлі христиан қауымдарын байланыстырды. Сонымен қатар, суреттер христиандардың бірінші ғасырлардағы әлемге деген көзқарасын және оның идеалды түрде қалай болуы керек екенін көрсетті. Л. Майкл Уайттың айтуынша, Рим катакомбалары ерте христиан дінінің қалай дамығанын көрсететін романтикалық тарихнамада маңызды орын алады. Өйткені, бұл катакомбалар жақсы жасырынған жерлер болған және Рим империясы христиандарды қудалағанда, олар сол жерге ғибадат ету үшін барыпты делінеді. Алайда, Уайт христиандардың Рим катакомбаларын қуғын-сүргін кезінде жасырын ғибадат ету үшін пайдаланбағанын айтады. Оның пікірінше, бұл екі себепке байланысты: біріншіден, Рим империясы христиандарды үнемі қудаламаған, екіншіден, катакомбалардағы үлкен бөлмелер немесе залдар христиандардың тұрақты ғибадат етуіне, Евхаристияға немесе жиналуына пайдаланбаған. Уайт былай дейді: "Осы бөлмелердің қабырғаларында орындықтар орналасқан және олар Евхаристия жиналыстарын өткізуге қолайлы болған, бірақ христиандар өлгендерге арналған тамақ дастарқанын өткізген". Ол мұндай "аза тұту дастарқанының" Римдегі көптеген отбасылар арасында кең таралғанын айтады. Сондықтан, Уайттың түсіндіруінше, христиандар күнделікті өмірде Рим катакомбаларына жиналыстар мен Евхаристия өткізу үшін емес, "көршілері сияқты, қайтыс болған туыстарының естелігін еске алу үшін" барып тұрған. Фрэнк Флинн христиандардың қуғын-сүргін кезінде және одан кейін атақты христиан шейіттерінің қабірлерінің жанында "естелік рәсімдер мен Евхаристияны" өткізгенін айтады. Ол Рим катакомбаларының "христиандарды жасыруға арналған жер болмағанын" қосты. Автор Дж. Осборн христиандардың қуғын-сүргін кезінде катакомбаларда өмір сүрген деген ойдан "ешнәрсе шындықтан алыс емес" дейді. Катакомбалардағы христиан өнері үш санатқа бөлінеді: иконографиялық, стильдік және техникалық. Бірінші ғасырдан алтыншы ғасырға дейін Рим христиан катакомбаларындағы өнер де кезең-кезеңмен дамыды: ерте кезең, Ескі өсиет кезеңі және Жаңа өсиет кезеңі. Қазбашылар (фоссорлар) бір-бірінің үстіне үлкен галереялар мен өткелдер жүйесін салды. Олар жер бетінен төмен орналасқан, 4 қабатқа дейін баратын тар баспақыштармен байланысқан кеңістікте салынған. Қабырғаларға жерлеу нишалары (локули) ойылып салынған. Олардың биіктігі мен ұзындығы әртүрлі. Мәйіттерді киімдерімен тас саркофагтарға салып, зығыр жіппен байлап, бөлмені қайтыс болған адамның аты-жөні, жасы және қайтыс болған күні жазылған тақтамен жабыстыратын. Фрескалық безендірулер ерте христиан өнерінің негізгі сақталған куәлігін ұсынады және бастапқыда діни мақсаттарға бейімделген тұрмыстық иконографиямен үйлерді безендіру үшін қолданылатын әдеттегі римдік стильдерді көрсетеді. Әйес Агнес катакомбасы - кішкентай шіркеу. Кейбір отбасылар әртүрлі локулилерді орналастыратын кубикулаларды салуға мүмкіндік алды және кеңістіктің сәулеттік элементтері безендіруге қолдау көрсетті. Аркосолиялар да көркемдік бағдарламалар үшін тамаша орын болды.
Through research, it has been found that the population's diet consisted of freshwater fish. Sample D9 W XVI 8, considered to be a two year old child, shows that children in Ancient Rome were breastfed and this child, in particular, had not yet been weaned off its mother. This results from the fact that the δ15N values had not begun to decline. Fish had intertwined secular and religious aspects in Roman society. For one thing, it was a staple of the daily diet. Christian catacombs existed as a burial ground for early Christians accompanied by inscriptions and early wall art. Although catacombs were of Jewish origin in the first century, by the end of the sixth century there were over 60 Christian catacombs. These catacombs served as a connector for various Christian communities through the underlying concepts of socio economic status shown within the art. Additionally, the art showed a story of how Christians in the first couple of centuries viewed the world and their idealistic view of how it should be. According to L. Michael White, the catacombs of Rome have a place in the romantic historiography of how early Christianity developed. This is because it has often been said those catacombs were good hiding places, and that when Christians were persecuted by the Roman Empire, they would go there to hold their worship. However, White believes Christians did not use the catacombs of Rome to secretly hold their worship during times of persecutions. He says that they did not do so, in the first place because Christians were not persecuted on a regular basis by the Roman Empire, and in the second place because the larger rooms or chambers within the catacombs were not used for regular worship, the Eucharist or assembly by Christians. White says that those catacombs' larger rooms, which had some benches along their walls and were appropriate to hold eucharistic assemblies, were in fact used by Christians to "hol[d] meals for the dead". He states such "funerary meals" were practised among most families of the city of Rome. Therefore, he explains, Christians, in their everyday life, regularly went down into the catacombs of Rome, not to hold assemblies or the Eucharist, but "to hold memorial meals with dead members of their families, just like their pagan neighbors". Frank K. Flinn considers that during the period of Christian persecutions and shortly after it, Christians held "memorial rites and Eucharist" near the graves of the more famous Christian martyrs. He adds that "[c]ontrary to novel and movie lore," the catacombs of Rome "were not used as hiding places for Christians." Author J. Osbourne says that "nothing could be further from the truth" than the idea that Christians inhabited the Catacombs during the period of persecution. Christian art in the catacombs is split into three categories: iconographic, stylistic, and technical. From the first to the sixth century, the art in Roman Christian catacombs progressively went into phases as well: an early phase, an Old Testament phase, and a New Testament phase. Excavators (fossors) built vast systems of galleries and passages on top of each other. They lie below the surface in an area of more than Narrow steps that descend as many as four stories join the levels. Passages are about Burial niches (loculi) were carved into walls. They are high and long. Bodies were placed in chambers in stone sarcophagi in their clothes and bound in linen. Then the chamber was sealed with a slab bearing the name, age, and the day of death. The fresco decorations provide the main surviving evidence for Early Christian art, and initially show typically Roman styles used for decorating homes – with secular iconography adapted to a religious function. The catacomb of Saint Agnes is a small church. Some families were able to construct cubicula which would house various loculi and the architectural elements of the space would offer support for decoration. Another excellent place for artistic programs were the arcosolia.
Тоннель қазудың тарихы
Кейіннен катакомба деп аталатын күрделі туннельдер жүйесін алғаш рет Римдіктерге дейін осы аймақта өмір сүрген этрусқтар қазып шығарған. Бұл туннельдер алғаш рет әртүрлі тау-кен ресурстарын, мысалы, әк және құмтас өндіру мақсатында қазылды. Бұл карьерлер кейіннен қазба жұмыстарының негізі болды, алдымен римдіктер тас ресурстарын, содан кейін христиандар мен яһудилер жерлеу орындары мен жаппай қабірлерді жасау үшін пайдаланды.
The complex system of tunnels that would later be known as the catacombs were first excavated by the Etruscan people that lived in the region predating the Romans. These tunnels were first excavated in the process of mining for various rock resources such as limestone and sandstone. These quarries became the basis for later excavation, first by the Romans for rock resources and then by the Christians and Jews for burial sites and mass graves.
Қиындық пен қайта ашу
380 жылы христиан діні мемлекеттік дін ретінде қабылданды. Бастапқыда көптеген адамдар шейіттермен бірге жерленгісі келді. Алайда, катакомбаларда жерлеу салты біртіндеп азайды, ал қайтыс болғандар шіркеу зираттарында көмілуі жиіледі. 313 жылы Милан жарлығынан кейін көптеген римдік христиандар шейіттердің қабірлерін табу үшін катакомбаларға ағылып келді және олардың қалдықтарын тонады. Осының салдарынан катакомбаларда вандализм кеңінен таралды. 6-ғасырда катакомбалар негізінен шейіттерді еске алу рәсімдері үшін пайдаланылды, бірақ кейбір суреттер 7-ғасырға дейін қосылды, мысалы, Коммодилла катакомбасындағы Әулие Степан суреті. Римді шабуылдаған остготтар, вандалдар және ломбардтар да катакомбаларды бұзған, әлдеқанда құнды заттар іздеген болуы мүмкін. 10-ғасырға қарай катакомбалар дерлік тасталып қалды, ал қасиетті қабірлер жер үстіндегі базиликаларға көшірілді. Осборн бұл сипаттамаға қарсы шығып, катакомбалар Авиньон папасының Римнен көшірілуінен кейін құлдырағанын және Римдегі діни амалдардың жеткіліксіздігі катакомбалардың толық құлдырауына әкелгенін айтады. (Әулие Домитилланың атымен аталған), үңгірлермен кеңінен таралған. 2009 жылдың басында Ватиканның өтініші бойынша, діни қызметкерлер мен бауырластардан тұратын Рим-католик қоғамы – «Divine Word Missionaries» Сент-Домитилла катакомбаларының басқарушысы ретінде жауапкершілікті өз мойнына алды.
In 380, Christianity became a state religion. At first, many still desired to be buried in chambers alongside the martyrs. However, the practice of catacomb burial declined slowly, and the dead were increasingly buried in church cemeteries. After the Edict of Milan in 313, many Roman Christians flocked to the catacombs in order to find relics from the martyrs, and would pillage through the remains. Due to this, vandalism became rampant in the catacombs. In the 6th century, catacombs were used only for martyrs' memorial services, though some paintings were added as late as the 7th century, for example, a Saint Stephen in the Catacomb of Commodilla. Apparently, Ostrogoths, Vandals and Lombards that sacked Rome also violated the catacombs, presumably looking for valuables. By the 10th century, catacombs were practically abandoned, and holy relics were transferred to above ground basilicas. Osbourne disputes this characterization, suggesting that the catacombs fell into disrepair following the move out of Rome for the Avignon Papacy and it was only because of the lack of sufficient religious practice in Rome that led the catacombs to completely fall into disrepair. (named after Saint Domitilla), spread over of caves. In the beginning of 2009, at the request of the Vatican, the Divine Word Missionaries, a Roman Catholic Society of priests and Brothers, assumed responsibility as an administrator of St. Domitilla Catacombs.
Коммодилла катакомбалары
Остиан жолындағы бұл катакомбаларда сақалды Исаның ең ерте суреттерінің бірі кездеседі. Алғашқыда олар Әулие Феликс пен Адауктустың қабірлерін сақтаған. Комодилладағы қазба жұмыстарын францискан археологы Беллармино Багатти (1933–1934 жж.) жүргізді.
These catacombs, on the Via Ostiensis, contain one of the earliest images of a bearded Christ. They originally held the relics of Saints Felix and Adauctus. Excavations on the Commodilla were conducted by Franciscan archaeologist Bellarmino Bagatti (1933–34).
Генероза катакомбалары
Кампана жолында орналасқан бұл катакомбалар, Симплиций, Фаустин және Беатрикс христиан шейіттерінің, Римде Диоклетианның қуғын-сүргіні кезінде (302 немесе 303 жылдары) қабырлары болған деген әңгіме бар, мүмкін уақытша.
Located on the Campana Road, these catacombs are said to have been the resting place, perhaps temporarily, of Simplicius, Faustinus and Beatrix, Christian Martyrs who died in Rome during the Diocletian persecution (302 or 303).
Пратекстаттың катакомбалары
Бұл құрылыстар Аппий жолының жанында орналасқан және 2 ғасырдың соңында салынған. Олар кең жер асты жерлеу орнынан тұрады, бастапқыда язычниктар, кейін христиандар қолданған, түрлі христиан шейіттерінің қабірлерін қамтиды. Кешеннің ең көне бөліктерінде "тәж кигізу кубикулумы" табылады, онда сол дәуір үшін сирек кездесетін, Мәсіхтің қызыл гүлмен тәжге отырғызылуының суреті, сондай-ақ 4 ғасырға жататын Сусанна мен қарттардың қой мен қасқырлар түрінде бейнеленген аллегориялық суреті бар.
These are found along the via Appia and were built at the end of the 2nd century. They consist of a vast underground burial area, at first in pagan then in Christian use, housing various tombs of Christian martyrs. In the oldest parts of the complex may be found the "cubiculum of the coronation", with a rare depiction for that period of Christ being crowned with thorns, and a 4th century painting of Susanna and the old men in the allegorical guise of a lamb and wolves.
Прискилланың катакомбалары
Прискилла катакомбасы Виа Салярияда, Вилла Аданың қарсы бетінде орналасқан. Олар, әдетте, катакомбалар салынған жердің иесінің атымен аталған. Оларды Прискилланың бенедиктин қарындастары күзетеді.
The Catacomb of Priscilla, situated at the Via Salaria across from the Villa Ada, probably derives its name from the name of the landowner on whose land they were built. They are looked after by the Benedictine nuns of Priscilla.
Сан-Панкрацио катакомбалары
Сан-Пакрацио базиликасының астында орналасқан, оны Папа Симмах жас шейіт Панкрас немесе Панкратийдің денесі жерленген жерде салған. 17 ғасырда бұл орын Жылынашақ Кармелиттерге берілді, олар оны толығымен өзгертіп жаңартты. Катакомбаларда мүсіндердің сынықтары, сондай-ақ пұтқа табынушылар мен ерте христиандық жазулары сақталған.
Established underneath the San Pacrazio basilica which was built by Pope Symmachus on the place where the body of the young martyr Saint Pancras, or Pancratius, had been buried. In the 17th century, it was given to the Discalced Carmelites, who completely remodeled it. The catacombs house fragments of sculpture and pagan and early Christian inscriptions.
Сан-Себастьян катакомбалары
Ең кішкентай христиан зираттарының бірі, бұл әрқашан ең қол жетімді катакомбалардың бірі болғандықтан, ең нашар сақталғандарының бірі (төрт түпнұсқа қабаттың біріншісі дерлік толығымен жойылған). 1933 жылы ежелгі қалдықтардың үстіне қайта салынған, ал 13-шы ғасырда салынған шіркеудің кемесіне апаратын аркалар, бастапқы базиликаның кемежағының оң жағындағы қабырғаның сол жақ шетінде көрінеді; сонымен қатар, Асыл заттар капелласының апсидасының сыртқы жағы және 4-ші ғасырға жататын саркофагтар (толық және фрагменттер) қазба жұмыстары кезінде табылған. Осы жерде шейіттер Себастьян мен Евтихий жерленген. Төменге қарай баспалдақпен түскенде, әртүрлі кубикулаларды (соның ішінде 4-ші ғасырдың соңына жататын Гионаның төрт кезеңді суреттер циклы бар кубикулум) қамтитын аркадалар табылады. Содан кейін қалпына келтірілген С. Себастьян склепіне жетесіз, онда ежелгісінің қалдықтары сақталған үстел тәрізді құрбандық орны және Берниниге жатқызылатын Әйет Себастьянның бюсі орналасқан. Бұл жерден платформаға жетесіз, оның астында "ad catacumbas" деп аталған, құмтастан жасалған ойыс бар, бұл осы және осы типтегі басқа барлық қабірлерге ат берген. Платформадан 2-ші ғасырдың екінші жартысында салынған (бірақ кейінірек қолданылған) үш мавзолей ашылады. Оң жақтағы біріншісі, сыртында жерлеу тойы мен Серасаның демонды қуу кереметі бейнеленген, ал ішінде суреттер (соның ішінде Горгон басының суреті) және жерлеу қабірлері бар, сонымен қатар иесінің атын көрсететін "Маркус Клодиус Гермес" деген жазу бар. Екіншісі, кейбірлер "Иносентиорлардың қабірі" (жерлеу клубының меншігінде болған) деп атайды, өте әдемі жабынмен, грек әрпімен жазылған латын жазуларымен және "Иса Мәсіх, Құдайдың Ұлы, Құтқарушы" деген грек сөздерінің бас әріптерімен жазылған граффитимен ерекшеленеді. Сол жақта Асия мавзолейі орналасқан, сыртқы қабырғасында кантаройдан trompe l'œil бағаналарына дейін көтерілетін жүзім сабақтарының суреті бейнеленген. "Триглия" деп аталатын бөлме платформадан, базиликаның ортасынан шамамен және қазіргі базиликамен жоғарыдан кесілген. Бұл жабық бөлме жерлеу тойлары үшін пайдаланылған; жабынмен жабылған қабырғаларда 3-ші ғасырдың екінші жартысынан 4-ші ғасырдың басына дейін осы тойларға қатысушылар жасаған жүздеген граффитилер бар, онда елші Петір мен Пауылға тілектер айтылған. "Тригилиядан" ежелгі амбулаторияға кіріп, ол апсидаға айналады: мұнда эпитафиялар жинағы және барлық мавзолейлердің, "Тригилияның" және Константин базиликасының моделі орналасқан. Бұл жерден "Платоникаға" түсесіз, базиликаның арт жағында орналасқан және бұрын Петір мен Пауылдың уақытша бейіті деп есептелген, бірақ шындығында (қазба жұмыстарының нәтижесінде дәлелденгендей) Паннониядағы Сеския епископы Кириннің қабірі болған. "Платониканың" оң жағында Хонарий III-тің капелласы орналасқан, ол мавзолейдің вестибюлі ретінде бейімделген, онда 13-шы ғасырға жататын Петір мен Пауылдың, айқышқа шегеленудің, қасиеттілердің, жазықсыздардың қырғынының, Мадонна мен Баланың және басқа да тақырыптардың суреттері бейнеленген. Сол жақта апсидалық мавзолей орналасқан, апсидаға қарсы құрбандық орны салынған: сол қабырғада "domus Petri" деген граффити сақталған, бұл Петірдің осы жерде жерленгенін көрсетеді немесе граффити жазылған кезде Петірдің осы жерде жерленгеніне сенгендігін куәландырады.
One of the smallest Christian cemeteries, this has always been one of the most accessible catacombs and is thus one of the least preserved (of the four original floors, the first is almost completely gone). On the left hand end of the right hand wall of the nave of the primitive basilica, rebuilt in 1933 on ancient remains, arches to end the middle of the nave of the actual church, built in the 13th century, are visible, along with the outside of the apse of the Chapel of the Relics; whole and fragmentary collected sarcophagi (mostly of 4th century date) were found in excavations. This is where the martyrs Sebastian and Eutychius were buried. Via a staircase down, one finds the arcades where varied cubicula (including the cubiculum of Giona's fine four stage cycle of paintings, dating to the end of the 4th century). One then arrives at the restored crypt of S. Sebastiano, with a table altar on the site of the ancient one (some remains of the original's base still survive) and a bust of Saint Sebastian attributed to Bernini. From here one reaches a platform, under which is a sandstone cavity ad catacumbas which once may have been named "ad catacumbas", thus giving this and all other tombs of this type their name. 3 mausolea of the second half of the 2nd century (but also in later use) open off the platform. The first one on the right, decorated on the outside with paintings of funereal banquets and the miracle of the calling out of Cerasa's demons, on the inside contains paintings (including a ceiling painting of a Gorgon's head) and inhumation burials and has a surviving inscription reading "Marcus Clodius Hermes", the name of its owner. The second, called by some "tomb of the Innocentiores" (a burial club which owned it), has a refined stucco ceiling, Latin inscriptions in Greek characters, and a graffito with the initials of the Greek words for "Jesus Christ, Son of God, Saviour". On the left is the mausoleum of Ascia, with an exterior wall painting of vine shoots rising from kantharoi up trompe l'œil pillars. A room called the "Triglia" rises from the platform, roughly in the middle of the basilica and cut into from above by the present basilica. This covered room was used for funereal banquets; the plastered walls have hundreds of graffiti by the devotees at these banquets, carved in the second half of the 3rd to the beginnings of the 4th century, with appeals to the apostle's Peter and Paul. From the "Trigilia" one passed into an ancient ambulatory, which turns around into an apse: here is a collection of epitaphs and a model of all the mausolei, of the "Triglia" and of the Constantinian basilica. From here one descends into the "Platonica", construction at the rear of the basilica that was long believed to have been the temporary resting place for Peter and Paul, but was in fact (as proved by excavation) a tomb for the martyr Quirinus, bishop of Sescia in Pannonia, whose remains were brought here in the 5th century. To the right of the "Platonica" is the chapel of Honorius III, adapted as the vestibule of the mausoleum, with interesting 13th century paintings of Peter and Paul, the Crucifixion, saints, the Massacre of the Innocents, Madonna and Child, and other subjects. On the left is an apsidal mausoleum with an altar built against the apse: on the left wall, a surviving graffito reading "domus Petri" either hints at Peter having been buried here or testifies to the belief at the time the graffito was written that Peter was buried here.
Сан-Валентино катакомбалары
Бұл катакомбалар қасиетті Валентинге арналған. 13 ғасырда шейіттің қабірлері Сент-Пракседес базиликасына көшірілді.
These catacombs were dedicated to Saint Valentine. In the 13th century, the martyr's relics were transferred to Basilica of Saint Praxedes.
Сант-Агнес катакомбалары
Римдегі қасиетті Агнес Римдікінің қабір қалдықтарын сақтау және құрметтеу үшін салынған. Агнес қаңқасы қазір Римдегі катакомбаның үстінде салынған Сант-Агнесе фуори-ле-мура шіркеуінде сақталған. Оның бас сүйегі Римдегі Навона алаңындағы Сант-Агнесе-ин-Агоне шіркеуінің шағын ғибадатханасында сақталған.
Built for the conservation and veneration of the remains of Saint Agnes of Rome. Agnes' bones are now conserved in the church of Sant'Agnese fuori le mura in Rome, built over the catacomb. Her skull is preserved in a side chapel in the church of Sant'Agnese in Agone in Rome's Piazza Navona.
Анапо жолындағы катакомбалар
Салярия жолындағы Анапо катакомбалары III ғасырдың соңына немесе IV ғасырдың басына жатсады және Киелі кітап сюжеттерінен әртүрлі фрескаларды қамтиды.
On the via Salaria, the Catacombs of via Anapo are datable to the end of the 3rd or the beginning of the 4th century and contain diverse frescoes of biblical subjects.
Яһуди катакомбалары
Римде алты белгілі еврей катакомбасы бар, олардың екеуі жұртшылыққа ашық: Вигна Ранданини және Вилла Торлония. Еврей катакомбалары 1918 жылы ашылды, археологиялық қазбалар он екі жыл бойы жалғасты. Құрылыстың екі кіреберісі бар, біреуі Сиракуза көшесінде, екіншісі Вилла Торлонияның ішінде. Катакомбалар 500 метрден астамға созылып, 2-3 ғасырлар аралығындағы кезеңде салынған, және мүмкін 5 ғасырға дейін пайдаланылған. Шамамен жүзге жуық епитафия бар, бірақ олар ерекше нанымның белгілерін көрсетпейді, тек сирек кездесетін фрескаларда классикалық еврей діни символдары бейнеленген. Еврей катакомбалары түрлі белгілермен, сондай-ақ еврейлердің катакомбадағы қайтыс болғандарды зияраттамауымен христиан катакомбаларынан ерекшеленеді. Еврей катакомбаларының қабырғаларында Ескі өсиеттің бөліктері мен жеті бұтақты шамданның символы кездеседі. Катакомбалардағы жоғары ылғалдық пен температураның салдарынан сүйектердің сақталуына кері әсер тиді. Ғалымдар сүйектердің жеткіліксіз сақталғандығына байланысты өлгендердің жынысын анықтай алмайды. Қалған катакомбалар құрылысының тұрақсыздығы мен радоның болуына байланысты жұртшылыққа ашық емес.
There are six known Jewish catacombs in Rome, two of which are open to the public: Vigna Randanini and Villa Torlonia. The Jewish catacombs were discovered in 1918, and archaeological excavations continued for twelve years. The structure has two entrances, one on via Syracuse and the other inside Villa Torlonia. The catacombs extend for more than , and date back to the period between the 2nd and 3rd centuries, and possibly remained in use until the 5th century. There are almost a century of epitaphs, but these do not show any examples of a particular belief, beyond some rare frescoes showing the classic Jewish religious symbols. Jewish Catacombs are distinguished from their Christian counterparts by various signs as well as the fact that Jewish people did not visit the dead in the Catacombs. Parts of the Old Testament and the symbol of a candlestick with seven branches have been spotted on the walls of Jewish Catacombs. Due to high levels of humidity and temperature, bone preservation has been negatively affected in the catacombs. Scientists are unable to identify the sex of the dead due to the lack of preservation in the bones. The other catacombs are not open to the public because of the instability of their structure and the presence of radon.
Рим катакомбаларының суреттер галереясы
Рим катакомбаларында көптеген әртүрлі өнер туындылары кездеседі. Көптеген туындылар діни мазмұнды, олардың кейбіреулері маңызды христиандық рәсімдерді, мысалы, крещение рәсімін, немесе діни оқиғалар мен көріністерді, мысалы, "Үш еврей және отты пеш" әңгімесін, немесе Адам мен Хауа сияқты Киелі кітаптағы тұлғаларды бейнелейді.
In the Catacombs of Rome, there are many different pieces of artwork. Most artworks are religious in nature some depicting important Christian rites such as baptism, or religious scenes and stories such as the story of "The Three Hebrews and the Fiery Furnace" or biblical figures such as Adam and Eve.