Жылқылардағы түсік және байланысты аурулар синдромы

Кіріспе

Жылқыларда аурулар

Жылқы репродуктивті жоғалту синдромы (ЖРЖС) – жылқылардың түсік тастауынан және барлық тұқымдар, жыныстар мен жастағы жылқыларда кездесетін үш репродуктивті емес синдромнан тұратын синдром. ЖРЖС алғаш рет АҚШ-тың Кентукки штатында 2001 жылдың 5 мамырына таман үш апта ішінде байқалды, онда Кентуккидегі жүкті биелердің шамамен 20-30% түсік тастады. Алғашқы жұқпалы себеп тез арада жоққа шығарылды және кандидат токсинді іздеу басталды. Түсік тудыратын токсиндер анықталмады. 2001 жылдың көктемінде Кентукки штатында шығыс шатырлы күлдіршіндердің (ШШК) өте көп таралуы байқалды. Эпидемиологиялық зерттеулер ШШК-нің ЖРЖС-мен байланысты екенін көрсетті. 2002 жылдың көктемінде ШШК Кентуккиге қайтып келгенде, жылқының күлдіршіндерге ұшырауы түсік тудыруға алып келгені дереу анықталды. Зерттеулердің бағыты ШШК-нің түсік тудыру механизміне ауыстырылды. 2002 жылы жүргізілген тәжірибелерде ШШК-нің кешкі түсік тудыру жылдамдығын қарастырғанда, плацента/ұрықтағы бактериялық инфекциялардың басты себепші рөлі анықталды. Содан кейін, күлдіршіндерге ұшырау плацента/ұрықтың бактериялық инфекциясын, сондай-ақ увеит және перикардит жағдайларын қалай тудыратыны сұрағы туды. ШШК-нің қылшықтарының (сета) тікенді табиғатын қарастырғанда, тікенді сетальді фрагменттердің ішек қан тамырларына енуі тікенді сетальді фрагменттер мен олармен байланысты бактериялық ластанушыларды ішек қан тамырларына (септикалық енуші сета) енгізетіндігі көрсетілді. Бұл материалдарды жүрек соққысынан кейін тарату осы материалдарды организмнің барлық тіндеріне жеткізеді (септикалық енетін сетальді эмболия). Жүрек соққысының шамамен 15% кешкі ұрыққа жетеді, осы кезде септикалық тікенді сетальді фрагменттер иммундық жауап бермейтін плацента тіндеріне енуге мүмкіндік алады. Бактериялардың көбеюі тежелмейді және кешкі ұрық тез арада түсік тасталады. Ұқсас оқиғалар ерте мерзімдегі ұрықта да болады, бірақ жүрек соққысының салыстырмалы түрде кіші бөлігін алатын әлдеқайда кіші нысана ретінде ерте мерзімдегі ұрық кездейсоқ таралатын сетальді фрагментке ұшырау ықтималдығы төмен. Бұл ЖРЖС патогенезі моделі алғаш рет 2002 жылы ұсынылғаннан бері, басқа да күлдіршіндермен байланысты түсік синдромдары анықталды, ең бастысы – Австралиядағы жылқы амниониті мен ұрықтың жоғалуы, және соңғы кезде, Батыс Сахарадағы түйе шаруалары арасында жүкті түйелердің күлдіршіндер жеуі мен түсік тастауы арасындағы ұзақ уақыттан бері танылған байланыс.

Mare reproductive loss syndrome (MRLS) is a syndrome consisting of equine abortions and three related nonreproductive syndromes which occur in horses of all breeds, sexes, and ages. MRLS was first observed in the U. S. state of Kentucky in a three week period around May 5, 2001, when about 20–30% of Kentucky's pregnant mares suffered abortions. A primary infectious cause was rapidly ruled out, and the search began for a candidate toxin. No abortifacient toxins were identified. In the spring of 2001, Kentucky had experienced an extraordinarily heavy infestation of eastern tent caterpillars (ETCs). An epidemiological study showed ETCs to be associated with MRLS. When ETCs returned to Kentucky in the spring of 2002, equine exposure to caterpillars was immediately shown to produce abortions. Research then focused on how the ETCs produced the abortions. Reviewing the speed with which ETCs produced late term abortions in 2002 experiments, the nonspecific bacterial infections in the placenta/fetus were assigned a primary driving role. The question then became how exposure to the caterpillars produced these non specific bacterial infections of the affected placenta/fetus and also the uveitis and pericarditis cases. Reviewing the barbed nature of ETC hairs (setae), intestinal blood vessel penetration by barbed setal fragments was shown to introduce barbed setal fragments and associated bacterial contaminants into intestinal collecting blood vessels (septic penetrating setae). Distribution of these materials following cardiac output would deliver these materials to all tissues in the body (septic penetrating setal emboli). About 15% of cardiac output goes to the late term fetus, at which point the septic barbed setal fragments are positioned to penetrate placental tissues which lack an immune response. Bacterial proliferation, therefore, proceeds unchecked and the late term fetus is rapidly aborted. Similar events occur with the early term fetus, but as a much smaller target receiving an equivalently smaller fraction of cardiac output, the early term fetus is less likely to be "hit" by a randomly distributing setal fragment. Since this MRLS pathogenesis model was first proposed in 2002, other caterpillar related abortion syndromes have been recognized, most notably equine amnionitis and fetal loss in Australia, and more recently, a long recognized relationship between pregnant camels eating caterpillars and abortions among the camel pastoralists in the western Sahara.

Тарих

МРЛС-ке айналған жағдайды 2001 жылдың 26 сәуірінде Лексингтон (Кентукки штаты) қаласындағы дәрігер Томас Риддл алғаш рет байқады. Ол жынысын анықтау үшін ультрадыбыспен тексерген 60 күндік ұрықтардың арасында жоғары есімдік жануарлардың ерте ұрықтық өлімін анықтады. Бұл ерте ұрықтық жоғалтулар көп ұзамай көптеген ерте және кеш ұрықтық жоғалтулар тізбесімен, ал кейінірек анықталғанда, барлық жастағы және жыныстағы жылқыларда перикардит, бір жақты увеит және энцефалит синдромдарының салыстырмалы түрде аз санымен ұсылды. Ұрықтан айырылған жануарлардың саны көп болды. 2001 жылдың 1 мамырына дейінгі үш апта ішінде Кентукки штатының жүкті биелерінің 20-30% түсік жасады. 2001 жылдың көктемінде туған төлдердің шамамен 2000-ы жоғалды, бұл ерте ұрықтық жоғалтулар (EFL) деп аталды. 2000 жылдың көктемінде туған, кейін шала тууға жақын болған төлдердің кем дегенде 600-ы жоғалды, бұл кеш ұрықтық жоғалтулар (LFL) деп аталды. Осы үлкен репродуктивтік жоғалтуларға байланысты синдром биелердің репродуктивтік жоғалту синдромы (MRLS) деп аталды. MRLS төрт синдромды қамтиды деп анықталды: (1) EFL, (2) LFL, (3) ерекше бір жақты увеит және (4) перикардит синдромы. Қосастырылған энцефалит синдромы бастапқы анықтамаға енбеді. Аномальды перикардит жағдайлары және ерекше бір көзді увеит жағдайлары барлық жастағы, тұқымдағы және жыныстағы жылқыларда байқалды, жүктіліктің кез келген кезеңіне тәуелсіз және ерте және кеш ұрықтық жоғалту синдромдарымен бір уақытта болды. Сондықтан, MRLS бастапқыда жүктілікке байланысты синдром емес екені анық болды. 2001 жылғы MRLS маусымы үшін Кентукки және жарыс индустриясының жалпы экономикалық шығындары 336–500 миллион долларға бағаланды. 2001 жылдың мамыр айында MRLS синдромымен бірге Кентукки штатында шығыс шатырлық күлдіршіндердің (ETC) өте көп таралуы байқалды. Кентукки университеті бастаған кең ауқымды және көп қырлы зерттеу аясында доктор Роберта Двайер және оның әріптестері жүргізген қатаң эпидемиологиялық зерттеу MRLS пен күлдіршіннің болуы арасындағы байланысты тез растады. Дегенмен, күлдіршіннің MRLS-тың себебі екенін ғылыми тұрғыдан дәлелдеу және олардың жылқыға қалай әсер ететінінің болжамды механизмі әлі анықталған жоқ.

What became MRLS was first noted on April 26, 2001, by Dr. Thomas Riddle of Lexington, Kentucky, who observed an unusual number of equine in utero early fetal deaths in 60 day old fetuses he was examining by ultrasound for sex determination. These early fetal losses were soon followed by a sequence of numerous early and late fetal losses and, recognized somewhat later, coincident and relatively small numbers of pericarditis, unilateral uveitis, and encephalitis syndromes occurring in horses of all ages and sexes. The fetal loss numbers were large. During the three weeks around the first of May 2001, about 20–30% of Kentucky's pregnant mares suffered abortions. Of foals conceived in the spring of 2001, about 2000 were lost, the so called early fetal losses (EFLs). Of foals conceived during the spring of 2000, and then close to term, at least 600 were lost, the so called late fetal losses (LFLs). Based on these overwhelming reproductive losses, the syndrome was named the mare reproductive loss syndrome (MRLS). MRLS was defined as including four syndromes: (1) EFLs, (2) LFLs, (3) unique unilateral uveitis, and (4) pericarditis syndrome. An associated encephalitis syndrome was not included in the original case definition. The unusual pericarditis cases and the unique single eye uveitis cases were observed in horses of all ages, breeds, and sexes, were independent of any state of pregnancy, and that they occurred at the same time as the early and late fetal loss syndromes. From the first, therefore, MRLS was clearly not simply a pregnancy related syndrome. The total economic loss to Kentucky and the racing industry for the 2001 MRLS season has been estimated at $336–500 million. Coincident with the MRLS syndrome in May 2001, Kentucky was experiencing an extraordinarily heavy infestation of eastern tent caterpillars (ETCs). As part of an extensive and multifaceted investigation spearheaded by the University of Kentucky, a rigorous epidemiological survey by Dr. Roberta Dwyer and her associates soon confirmed an association of MRLS with the presence of the caterpillar. Yet to come, however, was scientific proof that the caterpillars were the cause of MRLS, and the proposed mechanism by which they affected horses.

Клиникалық белгілері

МДҚС бастапқыда төрт синдроммен сипатталды: (1) ЭЖҰ, (2) ЛЖҰ және репродуктивті емес синдромдар, (3) бір жақты увеит, (4) перикардит, кейін (5) Актенобацилл энцефалиті. МДҚС барлық тұқымдар мен жастағы биелерде байқалды. Жүктіліктің алғашқы және соңғы триместрінде ерте және кеш ұрық жоғалуы байқалды. ЭЖҰ кезінде ауру биелердің клиникалық белгілері еріндерден шыққан ірің тәрізді сұйықтық және ұрық қабығының еріндерден шығып тұруын қамтиды, себебі ұрықтар аналық безде немесе ерінде орналасқан. ЭЖҰ-ға бір-екі күн қалғанда бірнеше биеде жеңіл колика белгілері, іштің ауырғаны немесе төмен температура байқалды. Аборттан кейін бір апта ішінде тексерілген кезде жатырдың орташадан ауырға дейінгі қабынуы байқалды. Ультрадыбыстық зерттеулер өлі ұрықтарды немесе жүрек соғысы баяу, қозғалыссыз тірі ұрықтарды анықтады. Тірі және өлі ұрықтардың барлығы бұлтты ұрық суымен қоршалған. ЛЖҰ-ның клиникалық белгілері жарылғыш босану, дистоция, тұрып босану, плацентаның ертерек ажырауы, өлі туған немесе әлсіз босанған төлдер болды. Плаценталардың әдеттегі қара қызғылт қоңыр түсіне қарағанда, ашық қоңыр реңкті түсі бар екені байқалды. Омыртқа бағаны тік ұстаушылар (сеталар) қалың, түгі жоқ, сарғыш және қабынулы болды. Көбінесе әлсіз төлдер өздігінен тыныс ала алмай, оларды қайта тірілту қажет болды. Сондай-ақ, бұл төлдердің сусызданып, гипотермияға ұшырап, жүрек соғысы мен тыныс алуы бұзылып кеткені байқалды. Бұл төлдердің көпшілігі төрт күннен кейін тірі қалмады. 2002 жылдың сәуір айының соңында Кентукки штатының орталығына оралғанда, олардың ерте және кеш ұрық жоғалуына себеп болатыны анықталды. 2002 жылы зерттеушілердің назарын Бразилияның аса улы Lonomia obliqua сеталары мен оның ферменттік фибринолизин токсині тартып алды. Белгілі бір сетальді токсиндерге негізделген кеміргіштің қорғаныс механизмі ішектегі цианид мазмұнына негізделген қорғаныстан гөрі биологиялық тұрғыдан көбірек мағыналы болды. Ең бастысы, егер ЭЖҰ аборттары фермент немесе токсинге байланысты болса, биелерді токсинге қарсы вакцинациялау мүмкін болуы керек, бұл Lonomia токсиніне қатысты бұрыннан зерттелген тәсіл. 2002 жылдың маусым айында бұл ЭЖҰ ферменттік сетальді токсин гипотезасының тұжырымдамасы Кентукки университетінің ЗИМ кеңсесінде зияткерлік меншік (ЗИМ) ретінде тіркелді, онда ЭЖҰ-ға қарсы аборттық токсин вакцинасын жасау ұсынылды. Осы бастамалардан кейін 2002 жылы ЭЖҰ қайтадан қолжетімді болған кезде жүкті тышқандардағы бірқатар эксперименттер жүкті тышқандарды МДҚС зертханалық моделі ретінде пайдалануды бағалауға және сүзгіленетін ақуыздық ЭЖҰ токсині үшін тәжірибелік қолдауды әзірлеуге бағытталған. Бұл тәжірибелер тұтас ЭЖҰ сеталары тышқанда ұрық резорбциясын тудыратын көрінді, бірақ мұздатылған ЭЖҰ сеталары мен ЭЖҰ сетальдық сүзгілері тышқанда ұрық резорбциясын тудырмады.

MRLS was initially characterized by four syndromes: (1) EFLs, (2) LFLs and the nonreproductive syndromes, (3) unilateral uveitis, (4) pericarditis, and later (5) Actinobacillus encephalitis. MRLS was observed in mares of all breeds and ages. Early and late fetal losses were observed within the first and last trimesters of pregnancy, respectively. For EFLs, clinical signs from the sick mares included pus like discharge from the vulva and fetal membranes protruding from the vulva, as the fetuses were located in either the vagina or vulva. One to three days prior to the EFLs, several mares showed mild colic symptoms, abdominal straining, or low grade fever. Within a week of abortion, inspections indicated moderate to severe inflammation within the uterine region. Performing ultrasounds revealed either dead fetuses or live fetuses with slow heart rates and lethargic movements. All the fetuses, both alive and dead, were surrounded by cloudy amniotic fluid. Clinical signs for LFLs included explosive parturition, dystocia, foaling while standing, premature placenta separation, and foals either stillborn or born weak. Placentas were observed to carry a pale brown hue as opposed to their usual dark reddish brown color. The umbilical cords were thick, dull, yellowish, and inflamed. The weak foals were often incapable of breathing on their own and required resuscitation. These foals were also observed to be dehydrated and hypothermic, with irregular heartbeat and respiration. The majority of these foals did not survive past four days. When the caterpillars returned to central Kentucky in late April 2002, they were readily shown to cause both the early and late fetal losses. In 2002, investigators' attention was drawn to the highly toxic Brazilian Lonomia obliqua caterpillar setae and their enzymatic fibrinolysin toxin. A caterpillar defense mechanism based on specific setal toxins made more biological sense than a defense based on intestinal cyanide content. More importantly, if the ETC abortions were due to an enzyme or toxin, it should be possible to vaccinate horses against the toxin, an approach already explored with reference to the Lonomia toxin. In June 2002, conception of this ETC enzymatic setal toxin hypothesis was recorded as an intellectual property (IP) disclosure with the University of Kentucky IP office in which creation of an anti ETC abortifacient toxin vaccine was proposed. Following these initiatives, when ETCs again became available in 2002, a number of experiments on pregnant mice seeking to evaluate the use of pregnant mice as a laboratory model of MRLS and to develop experimental support for a filterable protein ETC toxin. These experiments showed intact ETC setae appeared to cause fetal resorption in mice, but frozen ETC setae and ETC setal filtrates failed to produce fetal resorptions in mice.

Әрекет ету механизмі

Септиктік енуші сетальдық эмболия (SPSE) гипотезасы – МДСК-ға (миелодиспластикалық синдромға) әкелетін ЭТК (энтеротоксигендік колибактерия) әсерінің ең ықтимал механизмі. SPSE биологияда немесе медицинада бұрын-соңды болмаған мүлдем жаңа гипотеза саналады. Одан кейін ішек қан тамырларына тікенекті ЭТК сетальді фрагменттердің енуі, содан кейін жүрек шығысынан кейін жүйелік таралуы (SPSE), одан кейін осы бөлінген фрагменттердің иммундық жауаптары төмен ұлпаларға – яғни, ерте және кеш мерзімдегі ұрыққа, көзге және жүрекке/перикардтық кеңістікке/сұйықтыққа енуі, содан кейін иммундық жауаптары төмен ұлпадағы бактериялық көбею (ұрық, көз, перикардтық сұйықтық) – барлық төрт МДСК синдромын, оның ішінде ең алдымен бірегей және бұрын-соңды болмаған бір көздің зақымдануларын сандық тұрғыдан түсіндіреді және механикалық тұрғыдан байланыстырады. Бұл ықтималдық модельде нақты таралатын сетальдық фрагменттердің саны күн сайын ондағанға дейін аз деп есептеледі, бірақ иммундық қорғанысы нашар тінде сетальдық фрагмент енген клиникалық байқалатын жағымсыз оқиғаның ықтималдығы 1.0-ге жақын деп есептеледі, бұл көптеген EFL (ерте ұрықтық өлім) және LFL (кеш ұрықтық өлім) оқиғаларына және МДСК-нің сирек кездесетін, бірақ негізінен бірегей бір көз оқиғаларына әкеледі. Ауру тіндеріндегі иммундық реакцияның нашарлауы SPSE гипотезасының ажырамас бөлігі болып табылады. ЭТК/МДСК кезінде Кентукки штатының орталық бөлігіндегі барлық жылқыларда пайда болған иммундық қабілетті тіндерге бактерияларды тарататын ЭТК сетальді фрагменттер клиникалық жауаптарды тудырмайды. Алайда ұрықтың иммундық қорғанысы нашар екені белгілі, сонымен қатар көз, сондай-ақ перикард сұйықтығы сияқты клеткадан тыс тін сұйықтықтары да иммундық қорғанысы нашар, яғни МДСК клиникалық зақымданулары байқалған төрт тін. Репродуктивті жоғалту оқиғаларымен бір уақытта, бірақ барлық жынысты және жас аралығындағы жылқыларда пайда болған перикардтық және бір көз оқиғалары МДСК факторының МДСК репродуктивті оқиғалар кезінде барлық орталық Кентукки жылқыларының "өткесін" білдірді. Алайда, ең көп, аса маңызды және коммерциялық маңызы бар оқиғалар тек жүкті есектерде байқалды. МДСК оқиғасының ықтималдығы, басқа жағдайлардың бәрі бірдей болған жағдайда, аталған тінге жеткізілген жүрек шығынының үлесіне тікелей байланысты. Бұл жоғары дозадағы LFL оқиғаларының өте тез (36 сағат) басталуын, EFL оқиғаларының басталуының әлдеқайда баяу болуын түсіндіреді, себебі жүрек шығынының үлесі ерте мерзімдегі ұрыққа кетеді. Бір көзге жүретін жүрек шығынының үлесі өте аз, бұл ерекше бір көз оқиғаларының өте аз жиілігін (Кентукки штатының орталығында 60 000 жылқы көзіне бір) көрсетеді. Шын мәнінде, бір көзге қатысты оқиғалардың жиілігіне сүйене отырып, күнделікті ондаған циркуляциялық сетальдық фрагменттердің нақты саны туралы бағалаулар жүргізілді, олардың аз саны ЭТК МДСК жылқыларында клиникалық белгілердің жоқтығын және МДСК есектерінің қан ағынынан бактерияларды өсіру қиындығын түсіндіреді. 2003 жылдың күзінде AFT талдауының алдын ала жариялану жобасын алған әріптестер ЭТК дозаланған шошқаларға некропсия жүргізді. Олар бұл шошқалардың ішектегі микрогрануломалардың көптігін байқады, олардың әрқайсысында ЭТК сетальді фрагмент бар. Осы зерттеулер туралы айғай-шуларды доктор Терри Фицджеральдпен талқылап, ол бұрын ЭТК-мен тәжірибе жүргізген әріптестері ЭТК дозасын алған тышқандарда осындай ішек микрогрануломаларын байқағанын атап өтті және екінші қағазға енгізу үшін осындай тышқан ішегінің ЭТК сетальді микрогранулома слайдтарының H және E бөлімдерін бөлісті. SPSE гипотезасына ЭТК септиктік енетін сетальдық бөлшектерінің ішектік әсерінің бір логикалық нәтижесі ретінде ішектің енуі мен өлімге әкелетін перитонит кірді. Ішек жолдарының барлық тірі иелері эволюциялық жағынан жақсы дамыған және тиімді қорғаныспен, мысалы, ЭТК сеталь фрагменттері мен/немесе оларға тең құрылымдарға ішек әсерінен қорғаныспен қамтамасыз етіледі деп болжауға болады. Қорғаныс механизмінің толықтай жүйелі және логикалық сипаты – түйісуші тінге енетін фрагментті капсулалау, осылайша фрагмент қозғалысын қозғайтын тіннің қозғалысы тиімді түрде азайтылады және фрагменттің перистальтикаға негізделген көшірілуі болдырмайды. AFT моделі, бастапқыда механикалық ақауларды сипаттау үшін әзірленген болса да, биологиялық және медициналық жағдайларға жиі қолданылады. Токсикологиялық модельдердің көпшілігінде әсер токсиннің концентрациясына немесе зиянның мөлшеріне пропорционалды. Алайда, AFT моделінде әсер (аборт) және әсерге жету уақыты концентрацияға тәуелді. Бұл статистикалық модель МДСК деректеріне сәйкес келді, жүктіліктердің жоғары дозадағы ЭТК-де жылдам және жиірек болатынын көрсетті, ал төмен дозадағы ЭТК-де аборттардың басталуы кешіктірілді және аборттардың жиілігі төмен болды. Осы кеңеске сүйене отырып, ұсынылған гусеницаны әкімшілік ету тәжірибелері жүргізілді және Австралиядағы гусеницаға байланысты аборт синдромының себебі жергілікті процессиялық гусеница екені анықталды, ол "Жылқы амниониті және ұрықтық жоғалту" деп аталды. Гусеницаға байланысты аборттардың кең таралғандығының тағы бір көрсеткіші Батыс Сахарадан келеді, онда дәстүрлі түйе шаруалары жүкті түйелер гусеницаларға ұшыраса, аборт немесе кешкі МДСК ұрықтарына ұқсас жағдайда туу ықтималдығы жоғары екенін ұзақ уақыттан бері біледі. Батыс Сахарада бұл жағдай "дуда" деп белгілі, ол гусеница үшін жергілікті термин, және гусеницамен байланыс жергілікті Сахара түйе шаруаларының мәдениетінде жақсы түсініледі. Кентуккидегі белгілі бір топтардың гусеницалардың МДСК-ты тудыру теориясын қабылдаудағы қиындықтарын ескере отырып, дәстүрлі түйе шаруасының гусеницаға байланысты аборттар концепциясымен ұзақ уақыттан бері таныс болуы қызықты.

The septic penetrating setal emboli (SPSE) hypothesis is the most probable mechanism of action for ETC exposure leading to MRLS. SPSE is believed to be a completely novel hypothesis, without precedent in biology or medicine. and thereafter) intestinal blood vessel penetration by barbed ETC setal fragments, followed by their systemic distribution following cardiac output (SPSE) and then distant tissue penetration by these distributed fragments to tissues with reduced immune responses, i. e., the early and late term fetus, the eye, and the heart/pericardial space/fluid, followed by bacterial proliferation in the reduced immune response tissue (fetus, eye, pericardial fluid) would both quantitatively account for and mechanistically link all four MRLS syndromes, including most particularly the unique and unprecedented single eye lesions. In this probabilistic model, the number of actual distributing setal fragments is assumed to be small, on the order of tens per day, but the probability of a clinically observed adverse event in a poorly immune protected tissue penetrated by a setal fragment was assumed to be close to 1.0, leading to the numerous EFL and LFL events and the rare but essentially unique single eye events of MRLS. A poor immune response in affected tissues is an integral part of the SPSE hypothesis. ETC setal fragments distributing bacteria to immune competent tissues, as occurred in all horses in central Kentucky during the ETC/MRLS do not appear to produce any observable clinical responses. However, the fetus is well known to be poorly immune protected, as is the eye, and extracellular tissue fluids such as the pericardial fluid are also less well immune protected, i. e., the four tissues in which clinical lesions of MRLS were observed. The pericardial and single eye events, occurring at the same time as the reproductive loss events, but in horses of all ages and sexes, meant the MRLS factor "went through" essentially all central Kentucky horses at the time of the MRLS reproductive events. However, only in pregnant mares were the most numerous, dramatic and commercially significant events observed. The probability of an MRLS event is, all other things being equal, directly related to the proportion of cardiac output delivered to the tissue in question. This accounts for the very rapid (36 hr) onset of the high dose LFL events, the much slower rate of onset of EFL events, due to the much smaller size and correspondingly smaller portion of cardiac output going to the early term fetus. The proportion of cardiac output going to a single eye is clearly very small, accounting for the very small incidence (estimated at one per 60,000 equine eyes in central Kentucky) of the unique single eye events. In fact, based on the incidence of single eye events, estimates of the actual number of circulating setal fragments on the order of ten per day, the small number of which accounts for the lack of clinical signs in ETC MRLS horses and the difficulty in culturing bacteria from the bloodstream of MRLS mares. At about this time during the fall of 2003, colleagues who had been provided the prepublication draft of the AFT analysis paper were performing necropsies on pigs that had been dosed with ETCs. They noted the intestinal tracts of these pigs showed large numbers of intestinal microgranulomas, each encasing an ETC setal fragment. Discussing rumors of these findings with Dr. Terry Fitzgerald, he noted that similar intestinal microgranulomas had been observed previously in ETC dosed rats by colleagues experimenting with ETCs, and he shared some H and E section of such a rat intestinal ETC setal microgranuloma slides for inclusion in a second paper. The SPSE hypothesis included intestinal penetration and presumably lethal peritonitis as one logical outcome of intestinal exposure to ETC septic penetrating setal fragments. One may reasonably assume that all living possessors of intestinal tracts have an evolutionarily well developed and effective defense to intestinal exposure to insult such as ETC setal fragments and/or equivalent structures. The completely consistent and logical nature of the defense mechanism, namely encapsulation of the penetrating fragment in connective tissue so that the tissue movements driving fragment movement are effectively minimized and peristalsis driven migration of the fragment is thereby prevented. The AFT model, while first developed to describe mechanical failure, has been applied frequently to biological and medical situations. In most toxicological models, the effect is proportional to concentration of toxin or amount of insult. However, in the AFT model, both effect (abortion) and the time to effect are dependent on concentration. This statistical model fit MRLS data which showed abortions occurred rapidly and in higher frequencies at high doses of ETCs, and the onset of abortions was delayed and abortions occurred with lower frequency at low doses. Following this advice, the recommended caterpillar administration experiments were performed and the local processionary caterpillar was identified as the cause of the Australian caterpillar driven abortion syndrome, which was named "Equine Amnionitis and Fetal Loss". A further indication of the possible ubiquity of caterpillar related abortions comes from the western Sahara, where traditional camel pastoralists/herders have long known that pregnant camels exposed to caterpillars are at high likelihood of abortion or birth in a condition similar to the late term MRLS fetuses. In the western Sahara, the condition is known as duda, the local term for caterpillar, and the link to the caterpillar is very well understood in the local Saharan camel pastoralist cultures. Considering the difficulty that certain groups in Kentucky had in accepting the theory of caterpillars causing MRLS, the long time familiarity of a traditional camel herding culture with the concept of caterpillar driven abortions is interesting.

Алдын алу және емдеу

Қара вишня ағашы шығыс шатырлы күлдіршіннің таңдаған қоныс ағашы болғандықтан, алдын алудың бір жолы – жылқы шаруашылықтарының жанындағы ағаштарды алып тастау, бұл МРЛС-ке қатысты алғашқы ұсынымдардың бірі болды. Келесісі, толыққанды дамыған күлдіршіннің жүкті биелердің жанында жерде болатын уақыты қысқа болғандықтан, жүкті биелерді олармен байланыстан аулақ ұстау да тиімді алдын алу шарасы болып табылады. Осы тұрғыда, Кентуккидегі бір жылқы шаруашылығы күлдіршіннің таралу кезеңінде биелерге ауыздық салу арқылы шешім қабылдады, және бұл тәсіл тиімді болды деп хабарланды. МРЛС-ті тиімді емдеуге арналған ешқандай жол көрінбейді. Аборт жасаған биелер бактериялық инфекцияның алдын алу үшін кең спектрлі антибиотиктермен емделеді. МРЛС жұқтырған биелерден туған төлдерге көмекші күтім көрсетіліп, қабыну реакциясын азайту және қан ағымын жақсарту үшін дәрілер беріледі, бірақ ешбір ем тиімді емес, себебі төлдердің көпшілігі көз жұмады. Бір жақты увеитті антибиотиктермен және қабынуға қарсы препараттармен симптомдық түрде емдеу керек.