Кіріспе

Борна ауруы, сондай-ақ қайғылы жылқы ауруы деп те аталады, жылы қанды жануарларда Борна ауруының 1 және 2 вирустары (BoDV 1/2) қоздыратын жұқпалы неврологиялық синдром. BoDV 1/2 – сүтқоректілердің 1 ортоборнавирусы түріне жататын нейротропты вирустар және Mononegavirales орнының Bornaviridae тұқымдасының мүшелері. Борна ауруы – жылқылар мен қойларға көбінесе әсер ететін, бірақ сүтқоректілердің көптеген түрлерінде кездесетін ауыр неврологиялық сырқат. Бұл ауру атаксиямен және аномальды депрессиялық мінез-құлықпен сипатталады, көбінесе өлімге алып келеді. Борна ауруы вирусынан туындаған энцефалит салдарынан адам өліміне жекелеген сирек жағдайлар да байланысты. Сонымен қатар, BoDV 1/2 инфекциясы мен адамдардағы екіполярлық бұзылу сияқты нейропсихиатриялық аурулар арасындағы байланысты көрсететін деректер бар. Бұл гистопатологиялық белгілер Борна ауруының болуын растау үшін бүгінге дейін қолданылып келеді. 1924 жылы австриялық вирусолог Вильгельм Цвик бұл аурудың себебі вирус екенін болжады.

Беріліс

BoDV1/2 жұқтыру жолы әлі анықталмаған, бірақ бұл залалданған сілекей немесе мұрын шырышына тікелей мұрын арқылы түсу арқылы болуы мүмкін. Жұққаннан кейін адамдарда Борна ауруы дамуы мүмкін, немесе симптомсыз түрде қалып, вирус тасымалдаушысы болуы ықтимал. BoDV 1 вирусының белгілі жануарлық резервуары – Борна ауруына ұшырамайтын екі түсті көкбауыр (Crocidura leucodon). Адамдар мен малға жұғудың екі түсті көкбауырдан зооноздық жолмен тарауы туралы мәліметтер жоқ.

Сүтқоректілер

Борна ауруының 1 және 2 вирустары кең иелер спектріне ие, олар жылқыда, ірі қара малда, қойда, Жаңа әлемдегі түйелерде, иттерде, мысықтарда және түлкілерде анықталған. 1995 жылы Швецияда "сасқан ауруымен" ауырған мысықтардан BoDV 1 оқшауланды. BoDV 1 вирусы Еуропа, Азия, Африка және Солтүстік Америкадағы жануарларда кездеседі. Жылқы мен қойларда Борна ауруының белгілері төрт апталық инкубация кезеңінен кейін пайда болады, одан кейін иммундық жетектес менингит және энцефаломиелит дамиды. Клиникалық көріністер әртүрлі болуы мүмкін, олардың ішінде: қозғырғыш немесе депрессиялық мінез-құлық, атаксия, тіс қақыру, шамадан тыс сілекей бөлу, көз аурулары, бұрыс дене күйі және қимыл-қозғалыс. Кейінгі сатыларында дене температурасының көтерілуімен және жатып қалғанда аяқ-қолдардың шарпылуымен сипатталады. Симптомдар пайда болғаннан кейін бірнеше күннен бірнеше аптаға дейін өлім оқиғалары тіркеледі. Жылқыларда өлім-жітім 80-100%, ал қойларда 50% астам құрайды. Тәжірибелік инфекция нәтижесінде егеуқырлардың оқу қабілетінің төмендеуі және әлеуметтік мінез-құлқының өзгеруі байқалды. Вирус негізінен мидың лимбикалық жүйесінде, соның ішінде гиппокамп және энторинальды қабықта таралады. Мидың бұл аймақтары эмоциялар үшін маңызды деп саналады.

Құстар

Құс борнавирустары, бір-бірімен байланысты вирустар тобы, үй жануарлары тотықтарының провентрикулярлық кеңейту ауруының (ПДБ) себебі деп хабарланған, бірақ әлі дәлелденбеген. АВВ қамтитын "позитивті" ми жасушаларының өсірісін пситтацинді (тотық) басқа бір құсқа егу нәтижесінде егілген құс өліп, содан кейін ПДБ (моноядролық инфильтрациялық ганглионеврит) гистопатологиялық диагнозы қойылды. Тазартылған құс борнавирусымен инъекция жасау бойынша бұрынғы зерттеулер (тотықтардың өліміне әкелгенімен) ПДБ-мен байланысты гистопатологиялық өзгерістерді қайта жасамады.

Адамдағы аурулар

Адамдарда BoDV 1-ге қарсы антителолар алғаш рет 1980-жылдардың ортасында анықталды, бұл адамдардың қауіпсіз инфекцияға шалдығу мүмкіндігін көрсетеді. BoDV 1-ге қарсы антителолар және BoDV 1 антигені қан донорларынан да табылды.

Энцефалит

2018 жылы Германияда адамдар арасында Борна ауруының үш өлімге әкелетін жағдайы расталды. Үш адам бір донордан алынған ағзалар арқылы жұқты деп күдіктелді, олардың екеуі қайтыс болды. Үшінші өлім-жітім ағза донорлығымен байланысты емес еді. Барлық үш өлімнің де себебі ауыр энцефалит болды. 1996 жылдан 2021 жылға дейін барлығы 24 адамда BoDV 1 жұқтыруы расталды. Жұқтырудың салдары көбінесе өлімге әкелді. Барлық жағдайлар BoDV 1 таралуы белгілі аймақтарда тіркелді, оның ішінде Бавария, Бранденбург, Тюрингия және Саксония-Анхальт федералды штаттарында.

Психиатриялық аурулар

BoDV 1 инфекциясы мен психикалық аурудың арасында байланыс болуы мүмкін екенін көрсететін бірнеше дәлел бар. 1990 жылы Дженис Э. Клементс және оның әріптестері «Science» журналында BoDV 1 геноммен кодталған белокқа қарсы антиденелердің мінез-құлқы бұзылған науқастардың қанында табылатынын хабарлады. Соңғы зерттеулер де BoDV 1 мен адамның психикалық аурулары арасындағы байланысты растайтын мәліметтер ұсынды. Дегенмен, барлық зерттеушілер BoDV 1 мен адамның психиатриялық ауруы арасындағы байланысты толыққанды дәлелденген деп санамайды. 2003 жылы жарияланған бір зерттеуде шизофренияның жетіспейтін түрімен ауырған 62 науқастың ешқайсысынан BoDV 1 антиденелері табылған жоқ. BoDV 1-дің психикалық аурулардағы рөлін көрсететін қосымша мәліметтер грипп инфекцияларын емдеу үшін қолданылатын амантадин препаратының депрессияны емдеуде және BoDV 1 инфекциясын жоюда белгілі бір сәттілікке қол жеткізгені туралы хабарлардан алынды.