Америка Азамат Соғысы: Форт Самтер қорғанысы және қарулануы (1863)

Кіріспе

1863 жылдың қыркүйегі, Америка Азамат соғысы

1861 жылғы шайқас Америка Азамат соғысын басталды. Конфедерациялықтар, сонымен қатар, Форт Самтерді нығайтуда болды. Конфедерация армиясының инженерлерінің қадағалауымен 500-ге жуық құлдар жұмыс істеп, казематтарды құммен толтырды, ойыс қабырғаларын құм қаптарымен қорғады және жаңа траншеялар, бекіністер мен бомбадан қорғаныш құрылыстарын салды. Форт Самтердің бір бөлігі артиллериясы алынып тасталды, бірақ 40 данасы орнатылған күйде қалды. Форт Самтердің ең ауыр зеңбіректері қамалдың ең жоғары деңгейінде – барбеттада орналастырылған, онда олардың ату бұрыштары кең болды және жақындап келе жатқан кемелерге тікелей оқ түсіре алды. Барбетта, қамалдың төменгі екі деңгейіндегі казематтарға қарағанда, жаудың оқ атуына көбірек ұшырады. Кейіннен генерал-майор Квинси Адамс Гиллмордың басшылығымен Форт Самтерде қызмет атқарған барлық Одақ әскерлеріне «Гиллмор медалі» деп аталатын арнайы әскери марапат табысталды.

+Форт Самтер қару-жарағы, 17 тамыз 1863 ж. Орналасқан жері Қару-жарақ Сол жақ барбетта Екі колумбиада Сол жақ бет барбетта Екі колумбиада, екі колумбиада, төрт 42 фунттық зеңбірек Сол жақ бет, бірінші қатардағы казематтар Екі снаряд тастағыш зеңбірек Оң жақ бет барбетта Екі колумбиада, бес винтовкалы және ленталы 42 фунттық зеңбірек Оң жақ бет, бірінші қатардағы казематтар Екі 32 фунттық зеңбірек Оң жақ барбетта Бір 11 дюймдік Дальгрен (USS Keokuk-тен), төрт колумбиада, бір колумбиада, бір винтовкалы 42 фунттық зеңбірек, бір Брук Гордж барбетта Бес винтовкалы және ленталы 42 фунттық зеңбірек, бір 24 фунттық зеңбірек Салған жердегі екінші қатардағы казематтар Үш винтовкалы және ленталы 42 фунттық зеңбірек Парадта Екі жағалаулық миномет.

Шайқас

Апатты бомбалаудан кейін генерал-майор Куинси А. Гиллмор және контр-адмирал Джон А. Дальгрен, қазір Оңтүстік Атлантиканы блокадалау эскадрильясының қолбасшысы, 1863 жылдың 8-9 қыркүйегінде Форт Самтерге қайықпен шабуыл жасауға бел буды. Әскери және теңіз күштері арасындағы ынтымақтастық нашар болды. Дальгрен өзінің теңізшілерін және морпештерін әскери офицердің басқаруына беруден бас тартты, сондықтан сол түні екі флотилия Форт Самтерге бет алды. Әскери флотилия Морис аралынан төмен су деңгейіне байланысты тоқтап қалды. Олар жолға шыға алғанда, теңіз шабуылына бұрыннан жеңіліс тиіп, әскери флотилия жағаға қайтып келді. Теңіз күштерінің шабуылына 400 теңізші және 25 қайық қатысты. Операция басынан аяғына дейін сәтсіз аяқталды. Нашар барлау, жоспарлау және байланыс операцияның ерекшелігі болды. Монитор «Патапсо» командирі Томас Х. Стивенс шабуылды басқаруға тағайындалды. Командир Стивенс «шабуылдың ұйымдастырылуы туралы ештеңе білмейтінін» және «осы және басқа да себептермен наразылық білдіргенін» айтты. Дальгрен: «Фортта капралдың күзетінен (шамамен 6-10 адам) басқа ештеңе жоқ, бізге тек барып, иелену керек». Дальгреннің Конфедерация күштерін төмен бағалауы, оның бірлескен операцияға қарсы болу себебін түсіндіруі мүмкін, өйткені ол жеңістің құрметін теңіз күштеріне беруді қалады. Қайықтардың жартысынан да азы қонысқа түсе алмады. Қонысқа түскен қайықтардың көпшілігі форттың оң жақ қанатына немесе оң бұрышына, ал бұзылған жерге емес, түсті. Қонысқа түскен Одақтың теңізшілері мен морпештері қабырғаға көтеріле алмады. Конфедерация әскерлері десант тобына оқ атып, қол гранаталары мен кірпіштер лақтырды. Қайықтарда болған, қонысқа түспеген сарбаздар фортқа кездейсоқ мылтық пен револьвермен оқ атты, бұл гарнизонға қарағанда қоныс аударған топқа көбірек қауіп төндірді. Десант тобы форт қабырғасындағы оқтан пайда болған шұңқырларда жасырынып, қорланды. Гарнизон берген сигналдық ракетаға жауап ретінде Форт Джонсон және Конфедерацияның «CSS Chicora» әскери кемесі қайықтарға және десант тобына оқ ашты. Мүмкіндігі бар қайықтар кері шегінді, ал десант тобы қарсылық көрсетуді тоқтатты. Одақтың жоғалтулары: 8 қаза тапты, 19 жараланды және 105 адам тұтқынға алынды (оның ішінде 15 жараланған). Конфедерация әскерлері шабуыл кезінде ешқандай шығынға ұшырамады.

After the devastating bombardment, both Major General Quincy A. Gillmore and Rear Admiral John A. Dahlgren, now commanding the South Atlantic Blockading Squadron, determined to launch a boat assault on Fort Sumter for the night of September 8–9, 1863. Cooperation between the Army and Navy was poor. Dahlgren refused to place his sailors and marines under the command of an army officer, so two flotillas set out towards Fort Sumter that night. The army flotilla was detained off Morris Island by the low tide. By the time they could proceed, the navy assault had already been defeated and the army flotilla returned to shore. The navy's assault involved 400 sailors and marines in 25 boats. The operation was a fiasco from beginning to end. Poor reconnaissance, planning and communication all characterized the operation. Commander Thomas H. Stevens, Jr., commanding the monitor Patapsco, was placed in charge of the assault. When Commander Stevens protested that he "knew nothing of [the assault's] organization " and "made some remonstrances on this grounds and others." Dahlgren replied "There is nothing but a corporal's guard [about 6–10 men] in the fort, and all we have to do is go and take possession." This underestimation of the Confederate forces on Dahlgren's part may explain why he was hostile to a joint operation wishing to reserve the credit for the victory to the navy. Fewer than half of the boats landed. Most of the boats that did land landed on the right flank or right gorge angle, rather than on the gorge where there was a passable breach. The Union sailors and marines who did land could not scale the wall. The Confederates fired upon the landing party and as well as throwing hand grenades and loose bricks. The men in the boats that had not landed fired muskets and revolvers blindly at the fort, endangering the landing party more than the garrison. The landing party took shelter in shell holes in the wall of the fort. In response to a signal rocket fired by the garrison, Fort Johnson and the Confederate warship CSS Chicora opened fire upon the boats and landing party. The boats that could withdraw withdrew, and the landing party surrendered. The Union casualties were 8 killed, 19 wounded, and 105 captured (including 15 of the wounded). The Confederates did not suffer any casualties in the assault.

Салдары

Кеме шабуылдары сәтсіз аяқталғаннан кейін, бомбалау қайта басталды және әртүрлі қарқынмен жалғасты, соғыс аяқталғанға дейін Форт Самтерге одан да көп зиян келтірді. Гарнизонның қаза тапқандары көбейді. Конфедерация әскерлері қираған орындардан қару-жарақ және басқа да материалдарды іздеуді жалғастырды, ал Морис аралындағы Одақ бекіністерін снайперлермен мазалады. Конфедерация әскерлері сол жақ бетіндегі, ең төменгі қабаттағы казематтарға төрт колумбиад, бір рифтелген колумбиад және екі 42 фунттық рифтелген зеңбірек орнатты. Соңғы Конфедерация қолбасшысы, майор Томас А. Гугенин, Оңтүстік Каролина Әскери Колледжінің – The Citadel түлегі, Форт Самтерді ешқашан тапсырмаған, бірақ генерал Уильям Т. Шерманның Оңтүстік Каролина арқылы шабуылы Конфедерация әскерлерін 1865 жылдың 17 ақпанында Чарльстонды эвакуациялауға және Форт Самтерді тастап кетуге мәжбүр етті. Федералдық үкімет 1865 жылдың 22 ақпанында Форт Самтерді ресми түрде иеленді, осы оқиғаға арналған ту көтеру рәсімі өтті. Капитуляция кезінде бір Одақ сарбазы қаза тауып, тағы біреуі ауыр жарақат алды (жоғарыда қараңыз). Соғыстың қалған бөлігінде 52 Конфедерация сарбазы қаза тапты. Фортта жұмыс істеген кезінде көптеген құлдар қаза болды, бірақ нақты саны белгісіз.