Теггиано: Тарихы мен мұрасы

Кіріспе

Теггиано, бұрынғы Диано, Италияның Кампания провинциясындағы Салерно провинциясындағы қала және коммуна (муниципалитет). Ол өзі аттас аңғардың жоғарғы бөлігіндегі оқшауланған төбеде орналасқан. Провинцияның тарихи орталықтарының арасында Теггиано, әрине, бекіністің ежелгі келбетін ең жақсы сақтап қалған қала, және осы көрініс ескі қалаға келгендерге көрсетіледі. Римдік оппидумның сыртқы түрі, қазірге дейін сақталған Кардо және Декуман жоспарлары арқылы еске түсіріледі, Норман кезеңінде және Фридрих II Гогенштауфен дәуірінде қайта жаңартылды.

Тарих

Тегианоны б.з.д. 4 ғасырының басында лукандықтар салған, кейіннен ол Луканияның қалалық кеңесіне бағынған муниципалитет болды. Б.з.д. 2 ғасырда гракхтық колонизация болды, ал Нерон тұсында кең ауқымды колонизация бағдарламасы жүзеге асырылды. Орта ғасырларда Диано Валло-ди-Диано тарихында маңызды рөл атқарды. Нормандар кезінде Сансеверино әулеті, Марсико графтары және кейін Салерно князьдері, Сассано, Монте-Сан-Джакомо, Сан-Руфо, Сан-Пьетро-аль-Танагро және Сант-Арсенио елді мекендерінен құралған Диано феодалын иеленді. Теггианоны Сансеверино әулеті үш ғасырдан астам (1239–1556) биледі. Олар төтенше жағдайларда паналау үшін қаланы бекініс ретінде таңдады. Сол кезде Диано 25 қарауыл мұнарасы мен төрт қақпасы бар биік қабырғалармен қоршалған еді. 1497 жылы Салерноның Антонелло Сансеверино басшылығымен қала Неапольдің Фридрих IV жүргізген 8 айлық қоршауға қарсы тұрды. Келесі көтерілістен кейін, осы жолы Салерноның соңғы князі Ферранте басқарған, 1552 жылы Сансеверино әулеті корольдіктен қуылды. Теггиано Гомес да Сильва, Гримальди, Караччоло, Виллани, Колона, Кала және Шипани сияқты басқа да ақсүйек отбасылардың феодалына айналды. 1564 жылы Трент соборынан кейін епископ Паоло Варалло Италиядағы алғашқы семинариялардың бірін Дианода құрды, ол 1601 жылы аяқталды. 1586 жылдың 17 шілдесінде Папа Сикст V епископ Лелио Мореллоға Дианода резиденция құру құқығын берді, Дианоға епископтық құқықтар берді және сол уақытта Санта-Мария-Маджоре шіркеуін собор деңгейіне көтерді. Контрреформацияның әрекеті мен жоғары лауазымдардың болуы келесі ғасырларда роман-готикалық шіркеулердің барокко стилінде түбегейлі қайта жаңартылуына әкелді. Теггиано аумағында екі ірі жер сілкінісі болды: 1857 жылдың 16 желтоқсанында болған Неаполь жер сілкінісі (Рихтер шкаласы бойынша 6,9 магнитудасы) және 1980 жылдың 23 қарашасында болған Ирпиния жер сілкінісі (Рихтер шкаласы бойынша 6,89 магнитудасы).

Tegianum was built by Lucanians early in the 4th century BC, and later was a municipal town of Lucania. There was Gracchan colonization in the 2nd century BCE, and a larger colonization program under Nero. During the Middle Ages Diano had a predominant role in the history of the Vallo di Diano. In Norman times, the Sanseverino family, counts of Marsico and later princes of Salerno, took over the fief of Diano, which was composed of the hamlets of Sassano, Monte San Giacomo, San Rufo, San Pietro al Tanagro and Sant'Arsenio. Teggiano was ruled by the Sanseverino for over three centuries (1239–1556). They chose the castle as a stronghold in which they could take shelter during emergencies. At that time Diano was surrounded by high walls with 25 guard towers and four gates. In 1497, under Antonello Sanseverino of Salerno, the city resisted the siege undertaken by Frederick IV of Naples for 8 months. Following a new rebellion, led this time by Ferrante, last Prince of Salerno, in 1552 the Sanseverino family was expelled from the kingdom. Teggiano became a fief of other noble families including the Gomez da Silva, the Grimaldi, the Caracciolo, the Villani, the Colonna, the Calà and Schipani. In 1564, after the Council of Trent, Bishop Paolo Varallo instituted in Diano one of the first seminaries in Italy, completed in 1601. On July 17, 1586 Pope Sixtus V gave the right to establish the residence in Diano, in the actual see, to Bishop Lelio Morello, giving to Diano Episcopalian prerogatives and raised in the meanwhile the church of S. Maria Maggiore to the honor of Cathedral. The action of the Counter Reformation and the presence of high offices brought in the later centuries a radical remaking of the Romano Gothic churches in Baroque style. Two major earthquakes concerned Teggiano's territory: the Neapolitan earthquake that occurred on December 16, 1857 (estimated of magnitude 6.9 on the Richter Scale), and the Irpininan earthquake on November 23, 1980 (measuring 6.89 on the Richter Scale).

Негізгі көрікті жерлер

Ежелгі қаланың қираған қалдықтары төбенің етегінде көрініп тұр; сондай-ақ, римдік көпір де бар. Басқа маңызды орындар:

Норман дәуірінде салынған Сансеверино қамалы. 15 ғасырдың басында Диано елі феодалдық билеушілері Сансевериноны қуғандықтан Неаполь тәжінен айырылды; содан кейін Дураззо королі Ладислав қамалды қайта жаңартып, Валло-ди-Дианодағы барлық ауылдардың шығындарға үлес қосуын бұйырды. 1417 жылы Сансеверино отбасы тапсырысымен тағы бір қайта жаңарту жұмыстары жүргізілді. Әулие Франциск Ассизский шіркеуі мен монастыры. Оның құрылысы 14 ғасырдың басына дейін соққан, мұны 1307 жылғы жазуы бар порталдағы жазу растайды. Монастырь шамамен 1340 жылы Кіші Бауырлар орденінің Principatus сақтауына қарасты болған. 1808 жылы Наполеон заңдарымен монастырь жабылды. Планы Италияның оңтүстігіндегі орден құрылыстарында кең таралған "амбар" сияқты: төртбұрышты бөлме, бір кезде крест тәрізді күмбезбен жабылған шаршы апсиді бар шатырмен жабылған. 1745 жылы Де Мартино салған жалған төбелер қабырғалардың жоғарғы бөлігіндегі бір терезелер мен қабырғаларды жасырды. Монастырдағы фрескаларға 14 ғасырдың бірінші жартысында белгісіз суретші салған Әулие Франциск өмірінен көріністер, ал 15 ғасырдың екінші жартысындағы Францискан әулиелері мен Архангел Михаил суреттері кіреді. Басқа ерекшеліктеріне 16 ғасырға жататын хор, сондай-ақ орталық құдығы бар монастырь кіреді. Сент-Антуоно шіркеуі, 11 ғасырға дейін салынған болуы мүмкін, және ескі қаланың солтүстік жағында, қамал қабырғаларынан көп алшақ емес жерде орналасқан. Сыртқы жағы қарапайым құрылымдық сызықтармен ерекшеленеді, қасбетіне кіріктірілген шпилі бар: оң жағында порталда нәзік өрнектелген ағаштан жасалған аркасы бар архитрав орналасқан. Ішкі бөлігі базиликалық жоспармен жасалған: кішкентай басты дәліз бір кезде екі дәлізбен бөлінген, олар қысқартылған колоннадамен бөлінген. 1958 жылы оң жақ бөлігі жолға орын жасау үшін бұзылды. Жақындағы жөндеу жұмыстары кезінде қабырғаларда ортағасырлық фрескалардың маңызды циклы ашылды.

The Sanseverino Castle, built in Norman times. In the early years of the 15th century the country of Diano was forfeited by the Neapolitan Crown due to the expulsion of its feudal lords, the Sanseverino; then the King Ladislaus of Durazzo had the castle restored, ordering that every village in the Vallo di Diano contributed to the expenses. Another restoration was performed in 1417, commissioned this time by the Sanseverino family. Church and Convent of Saint Francis of Assisi. Its construction dates back to the earliest years of the 14th century, as attested by the inscription placed on the portal, dated 1307. The Convent is considered, around 1340, belonging to the custodia di Principatus of the Order of Friars Minor. The Convent was suppressed in 1808 by the Napoleonic laws. The plan has a "barn" like layout, very widespread in the constructions of the Order in the Italian southern area: a rectangular room, covered with a roof hut with a square apse once crowned by a cross vault. In 1745 a false ceiling, painted by De Martino, hid the trusses and the single lancet windows located to the upper side walls. Frescoes in the convent include Scenes from the life of St. Francis, executed by an unknown master in the first half of the 14th century, and a Franciscan Saints and St. Michael Archangel from the second half of the 15th century. Other features include the 16th century's choir, as well as the cloister with a central well. St. Antuono church, probably built before the 11th century, and located on the north side of the old town not far from the walls of the Castle. The exterior, with modest structural lines, shows the steeple built in the thick of the facade: on the right side is placed on the portal the architrave decorated with a delicate interweaving arboreal. The interior has a basilica layout: a small main aisle once flanked by two aisles divided by a shrunk colonnade. Part of the right nave was demolished in 1958 to make room for the road. In recent restoration works have emerged on the walls inside an important cycle of medieval frescoes.