2002 жылғы Сара Уотерстің тарихи қылмыс романы: жесір қыз Сьюдің мүлік үшін алаяқтық пен қастандыққа қатысуы. Кітапта махаббат, ұрлық, және психологиялық драма бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
кітап
Сара Уотерстің 2002 жылғы тарихи қылмыстық романы
the book
2002 historical crime novel by Sarah Waters
Бірінші бөлік
Сью Триндер, асырап алған анасы Сью Саксбидің "Фагин сияқты ұрылардың қонақжайында" өскен жетім қыз, Ричард "Джентльмен" Риверске бай мұрагер қызды сүйікті етуге көмектесу үшін жіберіледі. Қыздың киімшесін киіп, Сью ханым Мод Лиллидің сеніміне ие болып, оны Джентльменмен қашып кетуге көндіруі керек. Олар үйленгеннен кейін, Джентльмен Модты ақыл-есті жоғалғандарға арналған үйге жатқызып, оның байлығын өзіне алуды жоспарлайды. Сью Модтың елдегі оңаша үйі Брайарға сапар шегеді, онда ол өзінің ағасы Кристофер Лиллидің қамқорлығымен қорғалған өмірді өткізеді. Сью сияқты Мод та туғаннан жетім қалды; оның анасы психиатриялық ауруханада қайтыс болды, ал ол ешқашан әкесін танымады. Оның ағасы оны сөздік құрастыруға көмектесетін хатшы ретінде пайдаланады және оны үйде ұстап, кітапханасының тыныштығында онымен жұмыс істейді. Сью мен Мод күмәнді достыққа ие болады, ол өзара физикалық тартылысқа айналады. Біраз уақыттан кейін Сью Модқа ғашық болғанын түсінеді және Джентльменнің жоспарына қатысқанына өкінуді бастайды. Тежеулі күйзеліске ұшыраған, бірақ басқа жолы жоқ деп санаған Сью Модты Джентльменмен некеге тұруға көндіреді. Үшеуі Брайардан жақын маңдағы шіркеуге қашып кетеді, онда Мод пен Джентльмен түн ортасында асығыс үйленеді. Жергілікті коттеджде уақытша баспана жасап, Лондондағы істерін ретке келтіретінін айтып, Джентльмен мен Сью Маудты ақыл-есті жоғалғандарға арналған ауруханаға жіберуді ұйымдастырады. Оның денсаулығы Брайардағы тыныш өмірін тастап кеткеннен кейін нашарлайды, бұл Джентльменді қуантады. Бір аптадан кейін ол Сьюмен бірге бейхабар Модты жабық каретада психиатриялық ауруханаға алып барады. Алайда дәрігерлер Сьюды келгенде ұстап алады, ал Джентльмен мен сырттай бейкүнә Модтың салқын реакциясынан Сью өзін алдап кеткенін түсінеді.
Sue Trinder, an orphan raised in "a Fagin like den of thieves" by her adoptive mother, Mrs Sucksby, is sent to help Richard "Gentleman" Rivers seduce a wealthy heiress. Posing as a maid, Sue is to gain the trust of the lady, Maud Lilly, and eventually persuade her to elope with Gentleman. Once they are married, Gentleman plans to commit Maud to a madhouse and claim her fortune for himself. Sue travels to Briar, Maud's secluded home in the country, where she lives a sheltered life under the care of her uncle, Christopher Lilly. Like Sue, Maud was orphaned at birth; her mother died in a mental asylum, and she has never known her father. Her uncle uses her as a secretary to assist him as he supposedly compiles a dictionary, and keeps her to the house, working with him in the silence of his library. Sue and Maud forge an unlikely friendship, which develops into a mutual physical attraction. After a time, Sue realises she has fallen in love with Maud, and begins to regret her involvement in Gentleman's plot. Deeply distressed, but feeling she has no choice, Sue persuades Maud to marry Gentleman, and the trio flee from Briar to a nearby church, where Maud and Gentleman are hastily married in a midnight ceremony. Making a temporary home in a local cottage, and telling Maud they are simply waiting for their affairs to be brought to order in London, Gentleman and a reluctant Sue make arrangements for Maud to be committed to an asylum for the insane. Her health has already waned as a result of the shock of leaving her quiet life at Briar, to Gentleman's delight. After a week, he and Sue escort an oblivious Maud to the asylum in a closed carriage. However, the doctors apprehend Sue on arrival, and from the cold reactions of Gentleman and the seemingly innocent Maud, Sue guesses that it is she who has been conned.
Екінші бөлік
Романның екінші бөлігінде Мауд баяндауды өз қолына алады. Ол өзінің ерте өмірін анасы қайтыс болған психикалық ауруханадағы медбикелер тәрбиелегенін және оның он бір жасында оны Бриарға хатшы болуға алып баратын ағасының кенеттен пайда болғанын сипаттады. Оның қатаң өмір салтына кірігуі қатыгездікпен жүргізіледі; Мод жұмыс істеп жатқан кітаптардың бетін сақтау үшін үнемі қолғап киюге мәжбүр болады және ол өзінің ағайындысымен кітапханада жұмыс істеуден шаршағанда тамақтан бас тартылады. Қиындыққа ұшырап, бұрынғы үйін сағына бастаған Мод садистік бейімділіктерін көрсете бастайды, оның қызметші қызын Агнесті және оның қорлаушы қамқоршысын, миссис Стайлзды шауып, тепкілейді. Ол өзінен бас тартқаны үшін анасына қатты ренішпен қарайды және әр түнде анасының медальонды ұстап, оны қаншалықты жек көретінін шыбырдап айта бастайды. Мауд таңғаларлықтай, оның ағасының жұмысы сөздік құрастыру емес, болашақ ұрпақ үшін әдеби порнографияның библиографиясын жинау екенін айтады. Кристофер Лилли өзінің сөздерімен "улы заттардың сақтаушысы" деп атайды. Ол Маудты он екі жасында кітаптарды сақтаумен таныстырады - оларды индекстеу және т.б. - және оның шоқ материалға реакциясын өшіреді. Өсе келе, Мод ағасының әріптестерінің ризашылығын білдіру үшін материалды дауыстап оқиды. Бірде олардың бірі одан мұндай нәрселерді қалай түзей алады деп сұрағанда, Мод: "Мен қызметшілер сияқты бұл жұмысқа тәрбиелендім", - деп жауап береді. Ол өзінің ағасының қарапайым амбициясына қызмет ететін өмірге қол жеткізді, Ричард Риверс Бриарға келгенде. Ол оған Брайардағы жер аударылудан қашуға көмектесетін жоспарды ашады, бұл жоспар Модты мұрасынан айыру үшін Брайарға жіберілгеніне сенетін қарапайым қызды алдауды қамтиды. Бастапқыда күмәнмен қараған Мод жоспарға келіседі және бірнеше аптадан кейін жаңа қызметші қызын, Сьюны, жоспар туралы ештеңе білмейтінін айтып алады. Уақыт өте келе Мод Сьюға ғашық болады және Сью сияқты ол да Джентлменнің жоспарын жүзеге асыра ала ма деп күмән келтіре бастайды. Мад күнәсін сезінгенмен, Сьюны психиатриялық ауруханаға жібергеннен кейін, Джентлменмен бірге Лондонға сапар шегеді. Ол дәрігерлерге Сью өзінің қызметші қыз екеніне сенген ақылсыз миссис Мод Риверс екенін айтады. Мэнтльмен Маудты уәде еткендей Челсидегі үйге апарудың орнына оны Бородағы миссис Саксбиге апарады. Бұл болды, ол әмірші жоспарды әкелуге оны мұнда барлық бірге, және, миссис Саксби, кім ұйымдастырды бүкіл жоспар, аштық Мауд ашып, Марианна Лилли келді Лант-стрит он жеті жыл бұрын, жүкті және жалғыз. Марианна өзінің қатыгез әкесі мен ағасының өзін тапқанын білгенде, ол миссис Саксбиге жаңа туған баласын алып, оның орнын басатын "фермалық" нәрестелерінің біреуін беруін өтінді. Сью Марианна Лиллидің шынайы қызы екені анықталды, ал Мод - жетім қалған көптеген нәрестелердің бірі, оны тастап кеткеннен кейін миссис Саксби қамқорлығына алды. Марианна алмасу түнінде өсиетін қайта қарайды, екі қыздың әрқайсысына Марианна Лилли байлығының жартысын беруге құқылы. Сьюны түрмеге жапқаннан кейін, миссис Саксби бір үлесін ала алады, ал Модты тұтқынға алып, қалған жартысын алады. Ол екі қызды алмастыруды он жеті жыл бойы жоспарлаған және Сьюның он сегізінші туған күніне дейін бірнеше апта ішінде оған Модты әкелу үшін Джентлменнің көмегін сұрады, ол ақшаға заңды түрде құқылы болады. Сьюны "ауызша миссис Риверс" ретінде таныту арқылы джентльмен заң бойынша оның байлығын өзіне иеленуге құқылы болды. Жалғыз және досы жоқ Мод Лант көшесінде тұтқын болып қалудан басқа амалы жоқ. Ол ағасының досы Хотридің үйіне қашып құтылуға тырысады, бірақ ол оны қайтарып жібереді, ол оның түскен арамзалығына қатты таңғалады және өзінің беделін сақтауға құштар. Мод Лант-стритке оралады және ақыры миссис Саксбидің қамқорлығына тапсырылады. Сол кезде миссис Саксби оған Мод өзінің қамқорлығына алған жетім емес екенін, ол және мырза оған айтқандай, бірақ миссис Саксбидің өз қызы екенін айтады.
In the second part of the novel, Maud takes over the narrative. She describes her early life being raised by the nurses in the mental asylum where her mother died, and the sudden appearance of her uncle, who arrives when she is eleven to take her to Briar to be his secretary. Her induction into his rigid way of life is brutal; Maud is made to wear gloves constantly to preserve the surfaces of the books she is working on, and is denied food when she tires of labouring with her uncle in his library. Distressed, and missing her previous home, Maud begins to demonstrate sadistic tendencies, biting and kicking her maid, Agnes, and her abusive carer, Mrs Stiles. She harbours a deep resentment toward her mother for abandoning her, and starts holding her mother's locket every night, and whispering to it how much she hates her. Shockingly, Maud reveals that her uncle's work is not to compile a dictionary, but to assemble a bibliography of literary pornography, for the reference of future generations. In his own words, Christopher Lilly is a 'curator of poisons.' He introduces Maud to the keeping of the books—indexing them and such—when she is barely twelve, and deadens her reactions to the shocking material. As she grows older, Maud reads the material aloud for the appreciation of her uncle's colleagues. On one occasion, when asked by one of them how she can stand to curate such things, Maud answers, "I was bred to the task, as servants are." She has resigned herself to a life serving her uncle's obscure ambition when Richard Rivers arrives at Briar. He reveals to her a plan to help her escape her exile in Briar, a plan involving the deception of a commonplace girl who will believe she has been sent to Briar to trick Maud out of her inheritance. After initial hesitation, Maud agrees to the plan and receives her new maid, Sue, weeks later, pretending to know nothing about the plot. Maud falls in love with Sue over time and, like Sue, begins to question whether she will be able to carry out Gentleman's plot. Though overcome with guilt, Maud does, and travels with Gentleman to London after committing Sue to the asylum, claiming to the doctors that Sue was the mad Mrs Maud Rivers who believed she was her own maid. Instead of taking Maud to a house in Chelsea, as he had promised, Gentleman takes her to Mrs Sucksby in the Borough. It was, it turns out, Gentleman's plan to bring her here all along; and, Mrs Sucksby, who had orchestrated the entire plan, reveals to a stunned Maud that Marianne Lilly had come to Lant Street seventeen years earlier, pregnant and alone. When Marianne discovered her cruel father and brother had found her, she begged Mrs Sucksby to take her newborn child and give her one of her 'farmed' infants to take its place. Sue, it turns out, was Marianne Lilly's true daughter, and Maud one of the many orphaned infants who had been placed in Mrs Sucksby's care after being abandoned. Marianne revises her will on the night of the switch, entitling each of the two girls to half of Marianne Lilly's fortune. By having Sue committed, Mrs Sucksby could intercept one share; by keeping Maud a prisoner, she could take the other half. She had planned the switch of the two girls for seventeen years, and enlisted the help of Gentleman to bring Maud to her in the weeks before Sue's eighteenth birthday, when she would become legally entitled to the money. By setting Sue up as the 'mad Mrs Rivers', Gentleman could, by law, claim her fortune for himself. Alone and friendless, Maud has no choice but to remain a prisoner at Lant Street. She makes one attempt to escape to the home of one of her uncle's friends, Mr Hawtrey, but he turns her away, appalled at the scandal that she has fallen into, and eager to preserve his own reputation. Maud returns to Lant Street and finally submits to the care of Mrs Sucksby. It is then that Mrs Sucksby reveals to her that Maud was not an orphan that she took into her care, as she and Gentleman had told her, but Mrs Sucksby's own daughter.
Үшінші бөлік
Роман Сьюның баяндауын қайта бастайды, Мод пен Джентлмен оны психикалық ауруханада қалдырған жерден алады. Сью Модтың сатқындығынан қатты күйзеліп, Джентльменнің оған екі есе қарсы шығуына ашуланған. Ол баспана дәрігерлеріне өзінің Миссис Риверс емес, оның қызметшісі Сьюзан екенін айқайлағанда, олар оны елемеді, өйткені Джентлмен (Маудтың көмегімен) оларды бұл оның қиялы екеніне сендірді және ол шынымен Мауд Лили Риверс, оның қиындыққа ұшыраған әйелі. Сьюға психиатриялық ауруханадағы медбикелер қорқынышты қарайды, оны үнемі ұрып-соғып, мазақ етеді. Ол өзін қатты қорлап, жалғыздыққа ұшырағандықтан, бірден ақылдан адасып қалғандай сезінеді. Ол өзін тауып, құтқарып қалады деген сенімде. Сью Модтың сатқындығы туралы ойлайды, оның күйзелісі тез ашуға айналады. Сьюға бостандық алу мүмкіндігі Бриардан келген Чарльз деген пышақшы жігіт келгенде келеді. Ол - Вэй мырзаның ұлы, ал, белгілі болғандай, Крем ханымның немере інісі. Қарапайым жігіт Чарльз мырзаның сүйкімді көңіл-күйін қатты аңсағандықтан, Брайардың күзетшісі Уэй мырза оны қатты ұрып-соғып, қамауға алды. Чарльз қашып кетеді, оны психикалық ауруханаға миссис Крем жіберді, ол бұл жердің табиғатын білмейтін. Чарльз өзінің көмектескенін мойындағаннан кейін, Сью өзінің естеліктерін шындық ретінде қабылдайды, ол тез арада қашып кету үшін оның көмегін сұрайды, оны келесі сапарында оған беретін бос кілт пен файл сатып алуға көндіреді. Ол солай істейді, ал Сью, Боронда өскен кезде үйренген дағдыларын пайдаланып, психикалық ауруханадан қашып кетеді және Чарльзмен бірге Лондонға, Саксби ханымға және Лант-стриттегі үйіне оралу ниетімен саяхаттайды. Келген кезде таңғалған Сью бөлмесі терезеден Модты көреді. Бірнеше күн бойы өзінің бұрынғы үйінің іс-әрекетін көрші пансионаттан бақылағаннан кейін, Сью Чарльзды хатпен жіберіп, бәрін миссис Саксбиге түсіндіреді, ол оны Мод пен джентльмен ғана алдады деп санайды. Чарльз қайтып келіп, Мод хатты ұстап алып, Сьюға жауап ретінде ғашықтар бейнелейтін ойын картасы - "Жүректің екеуі" деп жібергенін айтады. Сью бұл белгіді әзіл деп қабылдайды және ашу-ызадан жартылай ашуланған Модпен бетпе-бет келу үшін үйге шабуыл жасайды. Ол бәрін миссис Саксбиге айтады, ол ештеңе білмейтінін айтады, ал миссис Саксби оны тыныштандыруға тырысқанына қарамастан, ол Модты өзіне жасаған әрекеті үшін өлтіретінін айтады. Ер адам келеді, ал бастапқыда Сьюның қашып кетуіне таңғалып, Сьюға миссис Саксбидің оны қалай ақымақ деп ойнағанын айтып береді. Мод шындықтың Сьюны қалай қирататынын білгендіктен, оны тоқтатуға тырысады; Мод, джентльмен және миссис Саксби арасындағы жанжал туындайды, ал шатасуда джентльмен Сьюны өлтіру үшін өзімен бірге әкелген пышақпен пышақталады. Ол қан құйып өлді. Чарльздың гистериясы полицияға хабар береді. Миссис Саксби, екі қызды қалай алдағаны үшін кешірім сұрайды, дереу кісі өлтіруді мойындайды: "Құдай біледі, мен қазір өкініп тұрмын, бірақ мен оны жасадым. Ал бұл қыздар - кінәсіз қыздар, олар бұл туралы ештеңе білмейді және ешкімге зиян келтірген жоқ". Миссис Саксби мырзаны өлтіргені үшін асылып, Ричард Риверс ұятқа қалмаған мырза емес, Фредерик Бант есімді драпировкашының баласы екенін, оның өз орныннан жоғары идеялар болғанын білдірді. Мод жоғалады, бірақ Сью оны қысқаша миссис Саксбидің сотында көреді және түрме матроналарынан Мод миссис Саксбиге оның өлімінен бұрын бірнеше күн бұрын келіп жүргенін біледі. Сью Мариан Лилидің өсиетін миссис Саксбидің көйлегінің қабырғаларына тығылып тапқанға дейін өзінің шынайы ата-анасы туралы білмейді. Барлығын түсінген Сью Модты іздеуге шығады, алдымен Бриарға оралады. Сол жерде ол Модты табады, ал Кристофер Лиллидің жұмысының сипаты Сьюге ақыры ашылады. Бұдан әрі, Мод қазір өзін қаржылай қолдау үшін эротикалық көркем әдебиеттер жазып, Лондондағы ағасының достары Уильям Лейзенби басқаратын порнографиялық журналға, "Жемшекте" өз әңгімелерін жариялап отырғаны белгілі болды. Екі қыз, бәрібір бір-бірін қатты жақсы көреді, татуласып, ақыры өз сезімдерін білдіреді.
The novel resumes Sue's narrative, picking up where Maud and Gentleman had left her in the mental asylum. Sue is devastated at Maud's betrayal and furious that Gentleman double crossed her. When she screams to the asylum doctors that she is not Mrs Rivers but her maid Susan, they ignore her, as Gentleman (helped by Maud) has convinced them that this is precisely her delusion, and that she is really Maud Lilly Rivers, his troubled wife. Sue is treated appallingly by the nurses in the asylum, being subjected to beatings and taunts on a regular basis. Such is her maltreatment and loneliness that, after a time, she begins to fear that she truly has gone mad. She is sustained by the belief that Mrs Sucksby will find and rescue her. Sue dwells on Maud's betrayal, the devastation of which quickly turns to anger. Sue's chance at freedom comes when Charles, a knife boy from Briar, comes to visit her. He is the son of Mr Way and, it turns out, the nephew of Mrs Cream. Charles, a simple boy, has been pining for the charming attentions of Gentleman to such an extent that Mr Way, the warden of Briar, had begun to beat him severely. Charles runs away, and has been directed to the asylum by Mrs Cream, who has no idea of the nature of the place. With Charles' recognition of her helping, Sue accept her own memories as fact, she quickly enlists his help in her escape, persuading him to purchase a blank key and a file to give to her on his next visit. This he does, and Sue, using the skills learnt growing up in the Borough, escapes from the asylum and travels with Charles to London, with the intention of returning to Mrs Sucksby and her home in Lant Street. On arrival, an astonished Sue sees Maud at her bedroom window. After days of watching the activity of her old home from a nearby boarding house, Sue sends Charles with a letter explaining all to Mrs Sucksby, still believing that it was Maud and Gentleman alone who deceived her. Charles returns, saying Maud intercepted the letter, and sent Sue a playing card – the Two of Hearts, representing lovers – in reply. Sue takes the token as a joke, and storms into the house to confront Maud, half mad with rage. She tells everything to Mrs Sucksby, who pretends to have known nothing, and despite Mrs Sucksby's repeated attempts to calm her, swears she will kill Maud for what she has done to her. Gentleman arrives, and though initially shocked at Sue's escape, laughingly begins to tell Sue how Mrs Sucksby played her for a fool. Maud physically tries to stop him, knowing how the truth would devastate Sue; a scuffle between Maud, Gentleman and Mrs Sucksby ensues, and in the confusion, Gentleman is stabbed by the knife Sue had brought with her to kill Maud. He bleeds to death. A hysterical Charles alerts the police. Mrs Sucksby, at last sorry for how she has deceived the two girls, immediately confesses to the murder: "Lord knows, I'm sorry for it now; but I done it. And these girls here are innocent girls, and know nothing at all about it; and have harmed no one." Mrs Sucksby is hanged for killing Gentleman; it is revealed that Richard Rivers was not a shamed gentleman at all, but a draper's son named Frederick Bunt, who had had ideas above his station. Maud disappears, though Sue sees her briefly at Mrs Sucksby's trial and gathers from the prison matrons that Maud had been visiting Mrs Sucksby in the days leading up to her death. Sue remains unaware of her true parentage until she finds the will of Marianne Lilly tucked in the folds of Mrs Sucksby's gown. Realising everything, an overwhelmed Sue sets out to find Maud, beginning by returning to Briar. It is there she finds Maud, and the nature of Christopher Lilly's work is finally revealed to Sue. It is further revealed that Maud is now writing erotic fiction to sustain herself financially, publishing her stories in The Pearl, a pornographic magazine run by one of her uncle's friends in London, William Lazenby. The two girls, still very much in love with each other despite everything, make peace and give vent to their feelings at last.
Лесбиянкалар мен феминисттер тақырыбы
Кітап эротикалық сипаттамаларымен және порнографиялық бейнелеуімен ерекшеленеді. Сынақшылар Уотерстің сексуалдық тақырыптарды шеберлігімен талқылауын жоғары бағалады; The Guardian журналының шолуы оны «эротикалық және мазасыз ететін» деп сипаттаса, ал The New York Times оның «құпия ағысын» мақтайды. Әдеби сыншылар да романның сексуалдық тақырыптарына назар аударды және оның феминизм мен порнография төңірегіндегі пікірталастармен байланысын анықтады. «Фингерсмит» романында Уотерс Мод пен Сью арасындағы лесбияндық махаббатты бейнелеу арқылы түрлі гетеропатриархалдық нормаларға қарсы тұрып, порнография туралы әртүрлі феминистік пікірлерге жауап береді. Сексуалдық тақырыптар туралы талқылаудан бөлек, Мод пен Сью Виктория дәуіріндегі әйелдер ретінде күресіп, ер адамдармен жиі кездесетін қанаушылық қарым-қатынастар да феминистік сыншылар үшін қызығушылық тудырады. Романның атауы, мүмкін, романның эротикалық тақырыптарын көрнекілеу мақсатында таңдалған. Fingersmith – ұсақ қалтақорышқорды білдіретін көне сөз, бірақ романның мазмұнын ескере отырып, оның қасақана сексуалдық мәні бар деп есептеуге болады. Уотерс лесбияндық көркем әдебиет жазумен белгілі, және өзі де лесбиян.
The book is notable for its eroticism and depiction of pornography. Reviewers have praised Waters' negotiation of sexual themes; a review from The Guardian describes it as "erotic and unnerving", while The New York Times praises its "illicit undertow". Literary critics have also focused on the novel's sexual themes, and identified its engagement with debates surrounding feminism and pornography. In Fingersmith, Waters uses her depiction of lesbian love between Maud and Sue to challenge a variety of hetero patriarchal norms, and respond to different feminist arguments about pornography. Outside of discussions about sexuality, the struggles that Maud and Sue both face as women in Victorian society, and their often exploitative relationships with men are also of interest to feminist critics. The novel's title is likely intended to reflect the erotic themes of the novel. Fingersmith is an archaic term for a petty thief, but given the content of the novel, it can also be assumed to have intentionally sexual connotations. Waters is known for writing lesbian fiction, and is a lesbian herself.
Басқа шығармаларға сілтеме жасау
Уотерс өзінің "Текст туралы жазбаларында" Кристофер Лилли мен Модтың жұмыс істеп жатқан кітабы шын мәнінде 1870-ші жылдардың соңында Pisanus Fraxi псевдонимімен Генри Спенсер Эшби жариялаған библиографияларға негізделгенін оқырманға хабарлайды. Алайда Уотерс Лиллидің бухгалтерлік есеп туралы пікірлері Эшбидікіне ұқсаса да, ол барлық басқа аспектілерде ойдан шығарылған. Уотерс сонымен қатар жазбаларда Модтың Fingersmith-те келтірген барлық мәтіндерінің шынымен бар екенін және олардың атауларын сәйкес келтіреді.
In her Notes on the Text, Waters informs the reader that the book Christopher Lilly and Maud are working on is actually based on bibliographies published by Henry Spencer Ashbee, under the pseudonym Pisanus Fraxi, in the late 1870s. Waters makes it clear, however, that though Lilly's sentiments on bookkeeping echo those of Ashbee, he is in all other aspects entirely fictitious. Waters also states in the Notes that all of the texts cited by Maud in Fingersmith actually existed, and lists their titles accordingly.
Бейімделулер
Роман теледидарға, сахнаға және киноға бейімделген. 2005 жылы BBC телеарнасында "Фингерсмит" сериалы көрсетілді. Онда Сали Хокинс Сьюзан Триндер, Элейн Кэссиди Мод Лилли, Имельда Стаунтон миссис Саксби және Руперт Эванс джентльмен рөлінде ойнады. Алекса Юнге 2015 жылдың наурыз айында Орегон штатының Ашленд қаласында өткен Орегон Шекспир фестивалінде тұсаукесері өткен "Фингерсмит" атты сахналық бейімдеуді жазды. Онда Эрика Салливан Мод, Сара Брунер Сью, Илайджа Александр джентльмен және Питер Фречет Крис Лилли рөлінде ойнады. 2016 жылдың желтоқсан айында Американдық репертуарлық театрда Нью-Англиядағы тұсаукесері өтті. Билл Раух режиссерлік етті, ал Трейси Чимо Сью, Кристина Беннетт Линд Мод Лилли, Кристина Нильсен миссис Саксби және Т. Райдер Смит Кристофер Лилли рөлінде ойнады. Оңтүстік Кореялық режиссер Парк Чан Вук 1930 жылдардағы Кореядағы отаршылдық кезеңде өтетін "Қолғамыз" (корейше Агасси) атты фильмді жасады. Басты рөлдерде Ха Чжун Ву, Ким Мин Хи, Чо Джин Вунг және Ким Тхэ Ри ойнады. Фильмнің түсірілімі 2015 жылдың 31 қазанында аяқталды және 2016 жылғы Канн кинофестивалінде көрсетілді. Фильм сыншылардың жоғары бағасын алды және кассада табысқа жетті.
The novel has been adapted for television, the stage and as a film. Fingersmith, a BBC TV adaptation, was broadcast in 2005. Its cast included Sally Hawkins as Susan Trinder, Elaine Cassidy as Maud Lilly, Imelda Staunton as Mrs Sucksby, and Rupert Evans as Gentleman. Alexa Junge wrote a stage adaptation (also titled Fingersmith) that premiered in March 2015 at the Oregon Shakespeare Festival in Ashland, Oregon. It starred Erica Sullivan as Maud, Sara Bruner as Sue, Elijah Alexander as Gentleman and Peter Frechette as Chris Lilly. The play had its New England premiere at the American Repertory Theater in December 2016. It was directed by Bill Rauch, and star Tracee Chimo as Sue, Christina Bennett Lind as Maud Lilly, Kristine Nielsen as Mrs Sucksby, and T. Ryder Smith as Christopher Lilly. The South Korean director Park Chan wook created a film adaptation titled, The Handmaiden (Korean title Agassi), set in 1930s colonial Korea and starring Ha Jung woo, Kim Min hee, Cho Jin woong and Kim Tae ri. The film ended production on 31 October 2015, and was released at the 2016 Cannes Film Festival. The film received critical acclaim and was a box office success.