Кіріспе

Қайта тірілу қақпасы (Воскресенские ворота) немесе Иберия қақпасы (Иверские ворота) – Ресейдің Мәскеу қаласындағы Китай-городтың сақталған жалғыз қақпасы. Ол Қызыл алаңның солтүстік-батыс бөлігін Манеж алаңымен байланыстырады және жақын орналасқан Воскресенская алаңына (Қайта тірілу алаңы, 1918 жылы Революция алаңы деп аталған) есімін берген. Қақпаның шығысында Мәскеу қалалық әкімшілігінің әсем ғимараты, батысында Мемлекеттік тарихи мұражай орналасқан. Шағын ғибадатхананың алдында Ресейдің автомобиль жолдары жүйесінің бастапқы нүктесін көрсететін қола тақта орнатылған. 1931 жылы Кеңес үкіметі тарапынан бұзылған қақпа мен ғибадатхана 1990-шы жылдары қайта жаңартылды.

Қайта тірілу қақпасы

Қызыл алаңға апаратын алғашқы тас қақпа 1535 жылы, Кітай қаласының қабырғасы кірпіштен қайта салынып жатқанда салынды. 1680 жылы құрылыс қайта жаңартылғанда, екі жол Кремль мұнараларына ұқсас сегізбұрышты екі жапыралы шатырлармен көмкерілген екі қабатты бөлмелермен безендірілді. Қызыл алаңға қарап тұрған қақпаға қайта тірілу иконасы орнатылды, осыдан қақпа өз атын алды. 1731 жылға дейін қақпа үстіндегі бөлмелер көршілес Монета зауыты мен Орталық дәріханасымен бөлісілді. Михаил Ломоносов аталған құрылыста Мәскеу университетін құрғаннан кейін, университет баспасы қақпа бөлмелеріне көшірілді. 18 ғасырдың соңында баспахананы басқарған Николай Новиков екінші қабатты өзінің кеңсесіне айналдырды.

Иверн шіркеуі

1669 жылдан бері қақпа алдындағы ағаш шіркеуде (Қызыл алаңнан қарама-қарсы қараған) Панагия Портаиссисаның керемет күшке ие иконасының көшірмесі ("қақпа сақшысы") орналасқан, ал оның түпнұсқасы Афон тауындағы грузин Иверон монастырында сақтаулы. Осыдан келіп, шіркеу де, қақпа да Иверский (яғни "Ибериялық") деп аталды. 1781 жылы Николо-Перевинск монастыры сол жерге кірпіштен жаңа шіркеу салды. Құрылыстың жұлдызды күмбезі айқаш ұстаған періште мүсінімен әшекейленді. Халық арасындағы дәстүр бойынша, Қызыл алаңға немесе Кремльге бет алған әркім қақпадан өтер алдында, осы шіркеуге барып құрмет көрсеріп, дұға ететін. Сұраныштарын тілеушілер мен заңнан тыс адамдар да осы жерде жоғары мәртебелілермен, тіпті патшамен бірге дұға тартатын. Міне осы жерде көтерілісші Емельян Пугачев өлім жазасын алуға бірнеше сағат қалғанда ресей халқынан кешірім сұрады. Күндіз-түні шамдары жанған, адамдармен толы осы шіркеу Лев Толстой, Иван Бунин, Марина Цветаева және Х.Г. Уэллс сияқты әдебиет өкілдерінің шығармаларында да суреттелген.

Жою және қайта құру

1931 жылы қайта тірілу қақпасы мен шіркеуі совет әскери парадтарында Қызыл алаң арқылы өтетін ауыр әскери техникаға орын ашу мақсатымен Кеңес үкіметі тарапынан бұзылды. Екі құрылыс та КСРО ыдырағаннан кейін 1994-1995 жылдары толығымен қайта жаңартылды, ал түпнұсқасының орнына Афон тауында Иверондық Құдай ананың жаңа иконасы жасылды.