Помпоза аббаттығы: Италияның тарихы мен мәдениетінің қазынасы
Pomposa Abbey
Помпоза аббатствосы – Италиядағы ежелгі бенедиктин монастыры. Каролинг қолжазбалары, романдық архитектурасымен танымал, тарихы 874 жылға дейін жетеді.📚🇮🇹
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Помпоза аббаттығы – Италияның Феррара қаласына жақын, Адриатика теңізі жағалауындағы Кодигоро коммунасында орналасқан бенедиктин монастыры. Ол Солтүстік Италиядағы ең маңызды монастырьлардың бірі болып есептеледі, өте бай кітапханасында сақталған каролинг қолжазбаларымен, каролинг дәуірінің ең ірі мұражайларының бірі ретінде және романдық стильдегі ғимараттарымен әйгілі болған.
Pomposa Abbey is a Benedictine monastery in the comune of Codigoro on the Adriatic coast near Ferrara, Italy. It was one of the most important in northern Italy, famous for the Carolingian manuscripts preserved in its rich library, one of the wealthiest of Carolingian repositories, and for the Romanesque buildings.
Тарих
Бұл жерде бенедиктин аббаттығы туралы ең алғашқы мәлімет 874 жылға дейін жетеді, сол кезде Помпоза дамыған каролинг өнерінің орталығы болған. Елді мекеннің негізі, шамамен екі ғасыр бұрын, Солтүстік Италиядағы Ломбардтар дәуірінде Равенна порты Классаның (574) қирауынан кейін, ирланд миссионері Колумбанның монахтары тарапынан қаланған болуы мүмкін. Шамамен 1093 жылға жатқан хатта, аббат Гироламо кітапхана үшін сатып алынған немесе көшірілген классикалық мәтіндердің ішінде Горацийдің (Carmen Saeculare, Сатирлер, Хаттар), Виргилийдің «Георгикалары», Ювенал, Персий, Квинтилиан, Теренцийдің «Андриясы», Иеронимнің Евсевий тарихына жазған кіріспесі, Цицеронның «De officiis» және «De oratore» еңбектері, Ливийдің «Periochae» атты қысқартылған нұсқасы және Юлий Фирмик Матернның «Mathematica» еңбектері аталады. 14 ғасырға дейін аббаттың Италияның барлық аймақтарында иеліктері болған, оның келісімшаты жергілікті маңыздан асып түскен, бірақ кейіннен теңіздің шегінуі және Төменгі По өзені аймағындағы безгек ауруының күшеюіне байланысты көршілес аймақтың кедейлеуінен құлдырап қалды. Аббаттың жазушы-монахтарының еңбегінің және Петр Дамианның Помпозада болғандығының арқасында Италия мәдениетінде маңызды рөл атқарды. Осы аббатта 11 ғасырдың басында Гидо д’Ареццо қазіргі заманғы музыкалық нотацияны ойлап тапты. Помпоза монахтары 1650 жылы Феррарадағы Сан-Бенедеттоға көшіп кетті, аббат бос қалды. 19 ғасырда аббат Италия үкіметінің меншігіне өтті. Санта-Мария шіркеуі – 7-9 ғасырларда салынған, аркадалы дәліздері мен ағаш қабырғалары бар үш кемелі Равенналық роман стиліндегі базиликаның мысалы. Аббаттың күші мен беделі арта келе, шіркеу біртіндеп кеңейтіліп, 11 ғасырда сегмент тәрізді апсидасымен қазіргі түріне жетті. Шіркеутің ішінде 12 ғасырлық Косматеск стиліндегі және мозаикамен әшекейленген тас еден, Витале да Болонья және оның көмекшілері салған апсидадағы фрескалар бар; сондай-ақ, асханада Римини шеберінің суреттері сақталған. Капитуляр залында 14 ғасырдың басында Гьоттоның шәкірті салған фрескаларды көруге болады. 1063 жылы салынып, бірнеше онжылдықтарда аяқталған, 48 метр биіктіктегі тұрған қоңырау мұнарасы – Роман дәуірінен жеткен ең әдемі қоңырау мұнараларының бірі, Форлидегі Сан-Меркуриале аббаттығының қоңырау мұнарасымен (75 метр) бірге. 11 ғасырдың ортасында Равеннада білім алған сәулетші Мазуло салған, 1026 жылы аббат шіркеуіне арналған Палаццо делла Рагионе де назар аударуға лайық, ол аббат шіркеуіне арналған киелі рәсімге дейін салынған.
The earliest report of a Benedictine abbey at this site dates from 874, by which time Pomposa was already a center of sophisticated Carolingian art The settlement was probably two centuries earlier, founded at some point following the devastation of Classe, the port of Ravenna (574) during the Lombard epoch of northern Italy by monks of the Irish missionary, Columbanus. A letter of c. 1093 mentions among classical texts acquired or copied for the library by the abbot Girolamo alludes to Horace (Carmen Saeculare, Satires, Epistles), Virgil's Georgics, Juvenal, Persius, Quintilian, Terence's Andria, Jerome's preface to the history of Eusebius, Cicero's De officiis and De oratore, the abridgement of Livy called Periochae and the Mathematica of Julius Firmicus Maternus. Until the 14th century the abbey had possessions in the whole of Italy, making its cartulary of more than local importance, but later declined due to impoverishment of the neighbouring area owing to the retreat of the sea front and the increasing presence of malaria of the lower Po valley. It played an important role in the culture of Italy thanks to the work of its scribe monks and in part to the sojourn at Pomposa of Peter Damian. In this abbey Guido d'Arezzo invented the modern musical notation in the early 11th century. The monks of Pomposa migrated to San Benedetto, Ferrara, 1650, leaving the abbey unoccupied. In the 19th century the abbey was acquired by the Italian government. The church of Santa Maria is an example of a triple nave Ravennan Romanesque style basilica with arcaded aisles and carpentry rafters, originating in the 7th 9th century, and sequentially enlarged as the abbey grew in power and prestige, attaining its present aspect, with a segmental apse, in the 11th century. The interior contains a 12th century Cosmatesque and mosaic inlaid stone pavement, and frescoes in the apse by Vitale da Bologna and his assistants; and there are also paintings in the refectory by a Riminese master. The chapter hall has early 14th century frescoes by a pupil of Giotto. The free standing campanile (begun in 1063 and completed within several decades), standing at 48 m, is one of the finest surviving belltowers from the Romanesque period, together with the campanile of Abbey of San Mercuriale (75 m), in Forlì. Notable also is the mid 11th century Palazzo della Ragione facing the abbey church in the forecourt or atrium that was built before the abbey church was consecrated in 1026, by an architect trained at Ravenna, Mazulo.