Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын клавишашы, композитор және дирижер (1917–1997)
English keyboard player, composer and conductor (1917–1997)
Джордж Джон Малколм CBE KSG (28 ақпан 1917 – 10 қазан 1997) – ағылшын пианиношысы, органшысы, композиторы, клавесиншісі және дирижері. Малкольмның алғашқы музыкалық аспабы – фортепиано, ал оның алғашқы ұстазы оның дарынын танып, жеті жасында Корольдік музыка колледжіне ұсынған, онда ол 19 жасқа дейін Кэтлин МакКвиттти FRCM-нің басшылығымен оқыды. Ол Уимблдон колледжінде білім алды, содан кейін 1930 жылдары Оксфордтың Баллиол колледжінде оқыды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол RAF құрамында музыкалық қызмет атқарды, музыкалық топтың жетекшісі болды. Соғыстан кейін ол музыкалық білімін Герберт Фрайермен аяқтады. Ол аукционда клавесин сатып алып, клавесинші ретінде мансап жасады. Ол кейде пианиношы ретінде де өнер көрсетіп тұрды, мысалы, Моцарттың төрт қолға арналған шығармаларында және Деннис Брэйннің үрмелі аспаптар ансамблімен (онымен бірге Гордон Джейкобтың секстетінің тұңғыш орындалуында пианиношы ретіндегі сирек жазбаларының бірін жасады, бұл шығарма топ үшін жазылған). Ол тәлімгер ретінде Андрас Шиф сияқты клавесинмен тікелей байланысы жоқ музыканттарға да әсер етті.
George John Malcolm CBE KSG (28 February 191710 October 1997) was an English pianist, organist, composer, harpsichordist, and conductor. Malcolm's first instrument was the piano, and his first teacher was a nun who recognised his talent and recommended him to the Royal College of Music at the age of seven, where he studied under Kathleen McQuitty FRCM until he was 19. He attended Wimbledon College, and went on to study at Balliol College, Oxford in the 1930s. During the Second World War he had a musical role with the RAF becoming a bandleader. After the War he completed his musical studies with Herbert Fryer. He bought a harpsichord at auction and went on to develop a career as a harpsichordist. He continued to make occasional appearances as a pianist, for example in Mozart's music for four hands and with the Dennis Brain Wind Ensemble (with whom he made one of his rare recordings as pianist in the first performance of the Gordon Jacob Sextet, written for the group). As a mentor, he also influenced a number of musicians not necessarily associated with the harpsichord such as Andras Schiff.
Скрипколық мансап
Ванда Ландовская сияқты, ол педальдары бар, қазіргі заманғы стильде жасалған, барокко музыкасы үшін «нақты емес» деп саналатын, көбінесе үлкен «қайта жаңғырту» клавесиндерін ұнатқан. Оның орындауларының кейбір аспектілері бүгінгі «тарихи негіздемелі орындау тәжірибесінің» стандарттары бойынша ескірген сияқты көрінсе де, оның жазбалары мен тікелей концерттері көптеген адамдарды клавесинмен таныстырды. Барокко туындыларынан басқа, ол заманауи клавесин репертуарын орындады. Оның жеке шығармасы «Bach before the Mast» (Жохан Себастьян Бах стилінде «The Sailor's Hornpipe» әуеніне арналған әзілді вариациялар жинағы) 1950 жылдары шыққан Алек Темплтонның «Bach goes to town» әніне қосымша B жағы ретінде жазылған. Ол сондай-ақ «Моцарттың тақырыбына вариациялар» шығармасын жазған.
Like Wanda Landowska, he favoured rather large 'revival' harpsichords with pedals, built in a modern style, that now are seen as "unauthentic" for Baroque music. While aspects of his interpretations may seem outdated by the standards of today's "historically informed performance practice", his recordings and live performances introduced many people to the harpsichord. As well as Baroque works, he played modern harpsichord repertoire. His own composition "Bach before the Mast" (a humorous set of variations on The Sailor's Hornpipe in the style of Johann Sebastian Bach) was written as a B side for a cover version of the Alec Templeton number Bach goes to town which he released in the 1950s. He also wrote "Variations on a Theme of Mozart".
Басқа клавесинисттермен ынтымақтастық
1950 жылдары ол Турстон Дарт, Денис Воган және Айлин Джойспен бірге төрт клавесиншінің қатысуымен жыл сайынғы концерттерге қатысты. 1957 жылы бұл топ Борис Орд басқаратын Pro Arte оркестрімен бірге Вивальдидің төрт клавесинге арналған екі концертін, оның бірі Бахтың аранжировкасында жазды. Малкольм, Дарт және Джойс Бахтың үш клавесинге арналған C мажордағы концертін де жазды. 1967 жылы ол Эйлин Джойс, Джеффри Парсонс және Саймон Престонмен бірге Невилл Марринер басқаратын Сент-Мартин академиясының даласында Корольдік фестиваль залында төрт клавесинге арналған концертте өнер көрсетті.
In the 1950s he participated in annual concerts featuring four harpsichordists, the three others being Thurston Dart, Denis Vaughan and Eileen Joyce. In 1957 this group also recorded two of Vivaldi's Concertos for Four Harpsichords, one in a Bach arrangement, with the Pro Arte Orchestra under Boris Ord. Malcolm, Dart and Joyce also recorded Bach's Concerto in C for Three Harpsichords. In 1967, he appeared with Eileen Joyce, Geoffrey Parsons and Simon Preston in a four harpsichord concert with the Academy of St Martin in the Fields under Neville Marriner in the Royal Festival Hall.
Органист және хордың жетекшісі
Ол сонымен қатар органшы және хор жетекшісі ретінде көрнекті мансабын жалғастырды. Клэпхэмдағы Сент-Мэри Рим-католик шіркеуінің органшы-хормейстері қызметін атқарғаннан кейін, ол 12 жыл бойы (1947–1959) Вестминстер соборының музыка шебері болды. Ол хордың қуатты, толық дыбысты тонын қалыптастырды – ол кездегі Англикан хорларынан өзгеше, көбінесе мәнді емес "континенталдық" деп сипатталды. Бенджамин Бриттен хордың "кереметті жарық пен билігін" жоғары бағалады және олар үшін шығарма жазуды ұсынды. Осының нәтижесінде "Missa Brevis" (1959) дүниеге келді. Оның тұңғыш орындалуы Малкольмның 1959 жылғы 1 қыркүйекте зейнеткерлікке шығар алдындағы Вестминстер соборындағы соңғы қызметтерінің бірі болды. Ол орган ойнауды жалғастырды, мысалы, Гендельдің орган концерттерін жазды. Малкольм "Споде" музыкалық апталығының негізін қалады, ол жыл сайынғы музыкалық мектеп болып, Рим-католик литургиясының музыкасына ерекше назар аударады. Малкольм дауысты музыка тудырды, оның ең танымал шығармаларының бірі – Пальма жексенбісіне арналған "Ingrediente Domino" кіріспесі. Оның 1950 жылы жазылған, жоғалған деп есептелген, бірақ 2011 жылы собор архивінен қайта табылган 51-ші псалмның "Miserere mei" шығармасы Ивор Аткинстің 1951 жылғы Грегорио Аллегридің "Miserere" нұсқасын еске түсіреді. Теңсел Рим-католик дінін ұстанған Малкольм Вестминстер соборында музыка шебері қызметі үшін Пападан құрмет алды.
He also pursued a notable career as an organist and choir trainer. After serving as organist choirmaster of St Mary's Roman Catholic Church in Clapham, he was Master of Music of Westminster Cathedral for 12 years (1947–1959). He developed the choir's forthright, full throated tone—often, but rather vacuously described as "continental"—which contrasted with that of Anglican choirs at the time. Benjamin Britten praised the choir's 'staggering brilliance and authority', and proposed to write a piece for them. This resulted in the Missa Brevis (1959). Its first performance was one of Malcolm's last services at Westminster Cathedral before he retired on 1 September 1959. He continued to play the organ, recording the Handel organ concertos for example. Malcolm was founding patron of Spode Music Week, an annual residential music school that places particular emphasis on the music of the Roman Catholic liturgy. Malcolm also composed for voices, a well known piece being his Palm Sunday introit Ingrediente Domino. His setting of Psalm 51 Miserere mei (composed in 1950, presumed lost but rediscovered in the Cathedral archives in 2011) is reminiscent of Ivor Atkins' 1951 version of Gregorio Allegri's Miserere. A devout Roman Catholic, Malcolm was awarded papal honours for his services as Master of Music at Westminster Cathedral.
Дирижерлік
Бенджамин Бриттен 1960 жылы Малкольмды «Жазғы түннің арманы» операсының екінші және үшінші қойылымдарын дирижерлік етуге шақырды. Ол Глостерширдегі Сент-Бюридегі Сент-Николас шіркеуінің қорымшасында жерленген. Малкольмның туғанына 100 жыл толуы 2017 жылы Баллиол колледжінде аталып өтті.
Benjamin Britten engaged Malcolm in 1960 to conduct the second and third performances of A Midsummer Night’s Dream. He is interred in the graveyard at St Nicholas Church, Saintbury, Gloucestershire. Malcolm's centenary was marked by Balliol College in 2017.
Дискография
1967 жылы ол Рамоның толық клавесин шығармаларын жазды (Argo Record Co, Лондон).
In 1967, he recorded The Complete Harpsichord Works of Rameau (Argo Record Co, London).